Atos 26
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARC
1 Amba Agripa i dage weya Pol iŋa, “Mbaŋake kaero i mavu e ghen na u utu ghanɨmbereghana kaiwan.”
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Kiŋ Agripa, ya warari laghɨye noroke na ya ndeghathɨ e maran ya utuŋa bigibigiko iya kaiwanji na Jiu thɨ wonjoweŋgowe.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Ya warari rɨghethoru kaiwae ghen u ghareghare wagiyaweya Jiu ghamathanavu na budakai kaiwae na tomethi lama renuwaŋa. Iya kaiwae ya naŋgo e ghen na u ghataŋaghathɨ u vandeŋe lo utuutuke.”
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Jiu taulaghɨko thɨ ghareghare yawaliŋgu na wothanavu, mbaŋa va wo mbaŋa ŋgama e ghambaŋgu na lo yakuyaku Jerusalem e tɨne.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Mbaŋa molao moli thɨ ghareghareŋgo na valɨkaiwanji thɨ utuŋa utuutuniŋgu, thoŋgo nuwanjiya; ghino ya ru Parisi e lenji wabwi tɨne na ya ghambugha ghamathanavu na wabwike iyake lenji mbaro e lama kururuko tɨne, i kivwala wabwike wolaghɨye lenji mbaro.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Na noroke thɨ vanivaŋaŋgo, wo kotɨke rɨghe kaiwae weiŋgu lo gharematuwa ya woraweya Loi ghamidi ne i vakatha ŋgoreiya va le dagerawe weŋgiya orumburumbume.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Dageraweke iyake ghamauu theyaworo na theghewo tembe thɨ woraweva Loi ghamidi iyake kaiwae gougou na ghararaghɨye thɨ kurukururu weya Loi. Oo Kiŋ, Jiu thɨ wonjoweŋgo na thɨŋa i tharɨ iya ya loŋweghathɨgha dageraweke iyake.”
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Amba Pol i dage weŋgiya Jiu, iŋa, “Ŋgoroŋga eŋge na lemi renuwaŋa hu munjeva Loi ma valɨkaiwae ne iŋa na ramaremare tembe thɨ thuweiruva?”
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ghino wombereghake ya renuwaŋa, vambowo ya vakatha bigibigiko wolaghɨye na ya munjeva ya thɨghɨya wanaŋgiya Jisas rara Nasaret gharaghambu.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Vakathako iyako va ya vakatha Jerusalem e tɨne. Ravowovowo laghɨlaghɨye va thɨ giya mbaro e ghino na ya vaŋguruwoŋgiya Loi le gharɨgharɨ e thiyo tɨne, na ghanjimbaŋa thɨ tagavamareŋgi ghino te vambe ya wovairɨva ghamwaŋgu lenji mare kaiwae.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Mbaŋa i ghanagha ya wa e ŋgolo kururu weŋgi, na ya giya vuyowo weŋgiya raloŋweloŋweghathɨ na ya vavurɨghegheŋaŋgi thɨ tholoŋa Jisas idae na thɨ wovatharɨtharɨŋa. Ghareŋgu i gaithɨ wanaŋgi laghɨye moli, iya kaiwae va ya wa e ghembaghemba vavana eto na va giya vuyowo weŋgiya raloŋweloŋweghathɨ gheko.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 “Renuwaŋako iyako kaiwae iyava ya wo vurɨgheghe na mbaro weŋgiya ravowovowo laghɨlaghɨye na ya loŋgaŋa Damasiko.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 O kiŋ, vamba inaŋgu e kamwathɨ mborowa, ghararaghɨye mboro, iyava manjamanjala regha i njama e buruburu, manjalawae i kivwala varae mara mbouye, i yavakekeime weiŋguyaŋgiya wouneko.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Taulaghɨko ghime wo dobu e thelauko vwatae, amba ya loŋwe ghalɨghalɨŋa regha, vaŋa Arameyik, i dage e ghino iŋa, ‘Sol! Sol! Buda kaiwae u giyagiya vuyowo e ghino? Thoŋgo u thɨghɨyawanaŋgo, tembene ghanɨmbereghana u vakatha ghanɨvuyowo.’”
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 “Amba ya vaito yaŋa, ‘Thela ghen, Giyana?’”
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 E mbaŋake iyake u yondovirɨ na u ndeghathɨ. Ya yomara e ghen na ya tuthiŋge u tabo na lo rakakaiwo. Na budakaiya kaero mo thuwe e ghino na budakaiya ne ya vaghareŋge mbaŋa ne ya yomarava e ghen ne u utuŋa weŋgi gharɨgharɨ vavana.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Ne ya vamoruŋge weŋgiya Jiu na thiye ma Jiu iya ya variyeŋgena weŋgi.
17 livrando-te deste povo e
18 Vo tateya maranji na valɨkaiwae thɨ ghareghare na mbala thɨ ndeghereiyewana tharɨ na thɨ mena e manjamanjala, thɨ raŋgi Seitan ele vurɨgheghe tɨne na thɨ mena weya Loi, mbala Loi i numotenɨŋgiya lenji tharɨ, na le mwaewo va i vivatharawe le gharɨgharɨke wolaghɨye kaiwanji, tene i vanjoŋa weŋgi.’”
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 “Iya kaiwae, Kiŋ Agripa, o vavaghareko iya i menako e buruburu va ya ghambu wagiyawe.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 I viva moli ya vavaghare Damasiko e tɨne, ko amba ya wa Jerusalem e tɨne na Judiya laghɨyeko na tembe ya wa weŋgiva thiye ma Jiu gharɨgharɨniye. Ya vavaghare weŋgi na valɨkaiwae thɨ roiteta lenji tharɨ na thɨ ndeghereiyewana, ghamwanji i ghembe Loi, na thɨ vakatha thanavu i rumwaru, gharɨgharɨ mbala thɨ ghareghare kaero thɨ vɨva yawalinji.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Iyake kaiwae Jiu thɨ yalaweŋgo e Ŋgolo Boboma tɨne na thɨ munjeva thɨ tagavamareŋgo.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Ko ya vaidiya Loi le thalavu va e mbaŋaŋgiko thiyako ghaghada noroke, iya kaiwae noroke ya ndeghathɨ na ya utuŋa emunjoru weŋga rambarombaro na gharɨgharɨke wolaghɨye. Bigibigike iya ya utuŋaŋgike mboromboro weiye budakaiya Loi ghalɨŋae gharautu na Mosese va thɨŋa tene i yomara.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Iye Mesaiya ne i vaidiya vuyowo, na iye ne i thuweirukai vara mare e tɨne na ŋgoreiye manjamanjala i vatomwe vamoru ghakamwathɨ weŋgiya Jiu na thiye ma Jiu gharɨgharɨniye.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Pol vamba i utuutu bigibigiko thiyako kaiwanji, kaero Pestas i kula na ghalɨŋae laghɨyewe iŋa, “Pol, kabaleya ghen! Len vavaonana laghɨye i vakathaŋge u kabaleya.”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Kaero Pol i gonjoghawe iŋa, “Pestas giya laghɨye, ghino ma ya kabaleya. Utuutuko ma utuŋaŋgiko utu emunjoru na thɨ rumwaru.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Kiŋ Agripa ina gheke i ghareghare iya bigibigiko wolaghɨye thiyako. Na valɨkaiwaŋgu weiŋgu lo gharematuwo ya utuwe. Ya ghareghare bigibigiko thiyako utuutuninji kaero i gharegharevao, kaiwae ma regha i rothuwele.”
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 I dage weya Kiŋ Agripa iŋa, “Kiŋ Agripa, thare u loŋweghathɨŋgiya Loi ghalɨŋae gharautu? Ya ghareghare u loŋweghathɨ.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Amba Agripa i gowe Pol e ghae iŋa, “U renuwaŋa valɨkaiwan eŋge u valogha nuwaŋgu na ya loŋweghathɨ mbaŋa ubotu ŋgoreiyake na ya tabo Kristiyan?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Pol i gonjoghawe iŋa, “Othembe mbaŋa ubotu o molao, ya naŋgo weya Loi, nuwaŋguiya weinɨyaŋgiya gharɨgharɨke iya methɨ vandeŋe lo utuke noroke, taulaghɨna ghemi ŋgoramiya ghino, ko iyemaeŋge thava thɨ ŋgarɨŋga na ŋgoramiya ghino.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Amba kiŋɨko weiyaŋgiya gawanako, Benis na gharɨgharɨko wolaghɨye iya me weinjiyaŋgiko thɨ rakayondo,
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 thɨ rakaraŋgi eto na thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Loloke iyake ma i vakatha vathara bigi regha na kaiwae i mare o i ru e thiyo.”
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Agripa i dage weya Pestas iŋa, “Loloke iyake thoŋgo ma mendava i naŋgo na nuwaiya i wa Rom ve kot Sisa e marae, valɨkaiwae ra rakayathu.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.