Atos 25
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVT
1 Pestas vamba i vutha eŋge Sisariya na mbaŋa thegheto e ghereiye kaero i wava Jerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Na gheko ravowovowo laghɨlaghɨye na Jiu lenji randeviva thɨ rakamenawe na thɨ utuŋa Pol ghawonjowekowe.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Thɨ naŋgo vurɨgheghe weya Pestas na nuwanjiya i wovatha lenji renuwaŋako i variya Pol i mena Jerusalem, kaiwae Jiu vama thɨ vakatha thuwele lenji renuwaŋa na thɨ munjeva ne thɨ kubaro e kamwathɨ mborowae na mbala thɨ tagavamare Pol.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Pestas i gonjogha weŋgi iŋa, “Pol mbe ina e thiyo tɨne Sisariya, na ghino mbaŋa ubotu kaero ya njoghava gheko.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Iya kaiwae lemi randevivana vavana thɨ mena weiŋguyaŋgi wo raka Sisariya, na thoŋgo le tharɨ regha inawe, thɨ utuŋa ghawonjoweko e ghino.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Pestas vambowo i yaku Jerusalem mbwata ghenewa o gheneyaworo amba muyai i njogha Sisariya. Mbaŋa i njogha na ighɨviya vena i wa e ghamba kot na ve yaku ele ghamba yaku amba iŋa na thɨ vaŋgumena Pol.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Mbaŋa Pol i vutha Jiu va thɨ rakamena Jerusalem thɨ ndeghɨliŋa na thɨ utuŋaŋgiya ghawonjowe vuyowaeŋgi, ko iyemaeŋge ma valɨkaiwanji thɨ vaemunjoruŋa.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Amba Pol i utu ghamberegha kaiwae i thombe lenji utuko iŋa, “Ma ya vakatha vatharɨ mun bigi regha Jiu lenji mbaro e tɨne, o Ŋgolo Boboma, o weya Sisa.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Amba Pestas nuwaiya i valogha Jiu nuwanji, iya kaiwae i dage weya Pol iŋa, “Thare nuwaniya u wa Jerusalem, ko amba va vandeŋe len kotɨna gheko?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pol i gonjoghawe iŋa, “Nandere! Kotɨke iyake Rom le ghamba mbaro ghakot moli, na valɨkaiwae lo kot ina gheke. Ghanɨmbereghana kaero u ghareghare wagiyawe, ghino ma ya ndevakatha vatharɨ mun bigi regha weŋgiya Jiu.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ko iyemaeŋge thoŋgo ya vakatha vathara bigi regha na valɨkaiwae ya mare ma ya naŋgo na hu rakayathuŋgo. Ko iyemaeŋge thoŋgo wowonjoweko iya Jiu menda thɨ womenako ma emunjoru ŋgoreiye ma valɨkaiwae u vaŋguraweŋgo e nɨmanji ghare. Ya naŋgo nuwaŋguiya ya wa Rom na Sisa ve vandeŋe lo kotɨke.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Pestas weiyaŋgiya valɨghareghare thɨ utu, amba iŋa, “Ŋgoreiye! Kaero mo naŋgo na u wa vo kot Sisa e marae, ko mbaŋake yaŋa u wa weya Sisa.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Mbaŋa vavana e ghereiye Kiŋ Agripa weiye louye Benis thɨ wa Sisariya, vethɨ thuwe Pestas na thɨ mwaewo weinji.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Mbaŋa i ghanagha vethɨ yaku Sisariya, na Pestas weiye kiŋɨko thɨ utu Pol kaiwae. Pestas iŋa, “Lolo regha ina gheke, Pilikesa mendava i itete, ina e thiyo tɨne.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Mbaŋa va ya wa Jerusalem, Jiu lenji ravowovowo laghɨlaghɨye na ghagiyagiya thɨ rakamena thɨ utugiya ghawonjowe e ghino, na va thɨ naŋgo e ghino thɨ munjeva ya vakatha ghambaro na i mare.”
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Ko iyemaeŋge ya dage weŋgi yaŋa, ‘Ghime Rom ma ghamathanavu ŋgoreiye, na wo munjeva wo vatomwe lolo regha na i vaidiya vuyowo, thoŋgo ma i ndeghathɨ gharawonjoweko e maranji na i utu ghamberegha kaiwae.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Va weiŋguyaŋgi wo rakamena gheke, na va mbaŋambaŋa vena ma te ya roroghaghava, ya wa va yaku e ghamba kot kaero yaŋa na thɨ vaŋgumena Pol.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Mbaŋa gharawonjoweko thɨ yondo na thɨ utu, tharɨko va ya renuwaŋaŋgiko na ya munjeva ne thɨ utuŋaŋgi, mava thɨ ndeutuŋa mun.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ko iyemaeŋge lenji wogaithɨko weinji mbe i reŋa eŋge e lenji kururuko thanavuniye na lolo regha idae Jisas, iye kaerova i mare, ko Pol i vurɨgheghe na iŋa kaerova i thuweiru na e yawayawaliyeva.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 I vakathaŋgo nuwaŋgu i unouno, ŋgoroŋga ne yaŋa na ya wo bigibigiko thiyako ghanjirumwaru, iya kaiwae ya vaito Pol thoŋgo nuwaiya i wa Jerusalem na va vandeŋe le kotɨko gheko.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ko Pol i naŋgo e ghino na nuwaiya i wa ve kot Sisa e marae. Iyake kaiwae yaŋa na mbowo thɨ njimbughathɨva ghaghada thoŋgo ya vaidiya kamwathɨ regha, ko amba ya variye na i wa weya Sisa.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Amba Agripa i dage weya Pestas iŋa, “Nuwaŋguiya wombereghake wo ya vandeŋe lolona iyana le utu.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Mbaŋambaŋa vena Agripa na Benis thɨ njimbo vwenyevwenye kwamaniye thɨ mena thɨ ru e ghamba kot tɨne, weinjiyaŋgiya ragagaithɨ lenji rambarombaro na ghembako giyagiyaniye. Pestas iŋa na thɨ vaŋgumena Pol.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Amba Pestas iŋa, “Kiŋ Agripa, na gharɨgharɨke wolaghɨye iya noroke mo hu rakamenake gheke. Kaero hu thuwe loloke iyake, amalaghɨniye kaiwae iya Jiu inanji Jerusalem na e ghembake iyake tɨne thɨ naŋgo vurɨgheghe e ghino e ghalɨŋanji laghɨye thɨŋa, ‘Loloke iyake thava te i yakuyakuva e yambaneke.’
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ko iyemaeŋge ya tamwe, na ya vaidiwe, ma i vakatha mun tharɨ regha na valɨkaiwae i mare. Ko kaiwae mbe amalaghɨniye vara ghamberegha mendava i naŋgo na nuwaiya i wa ve kot Sisa e marae, iya kaiwae mendava ya vakatha ghambaro na ne ya variye i wa Rom.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ko iyemaeŋge ma ya vaidi mun utuutu regha emunjoru amalaghɨniye kaiwae na ya rorinjoŋa Sisa kaiwae. Iya kaiwae ma vaŋgumena na i ndeghathɨ e maran, Kiŋ Agripa, na tembe ŋgoreiyeva taulaghɨna ghemi e marami. Nuwaŋguiya ra tamweya ghawonjoweko rɨghe na budakaiya ra vaidi, ko amba ya rorinjoŋa Sisa kaiwae.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 E ghino ma valɨkaiwae ya variye rayakuyaku e thiyo i wa weiye Sisa na ma ya woraŋgiya ghawonjoweko rɨghe weya giyako iyako.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.