Atos 22

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Lo bodaboda na giyagiya moli, wo hu vandeŋeŋgo na ya utuŋa budakaiya va i yomara.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Mbaŋa thɨ loŋwe i vaŋa Arameyik mbema thiya rokubaro vara.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ghino Jiu regha, va ya virɨ Tasis Silisiya e tɨne na te va ya tabo gheke. Va ya vavaona weya Gameliyel na i vavaghareŋgo orumburumbunda lenji mbaroko wolaghɨye thanavuniye, na ya vatomweŋgo moli weya Loi, ŋgoreiya ghemi hu vatomweŋgawe noroke.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ya vakatha vuyowo weŋgiya thavala thɨ ghambugha Jisas le kamwathɨ na vavana yaŋa na thɨ mare. Ya ŋgarɨŋgiya ghɨmoghɨmoru na wanakau na ya vaŋguruwoŋgi e thiyo.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva na Jiu lenji kot laghɨye valɨkaiwanji thɨ vaemunjoruŋa iya lo utuke. Va ya bigiya leta vavana weŋgi na ya yobigi weŋgiya valɨ Jiu vavana inanji Damasiko, na ya munje va yalaweŋgiya Jisas gharaghambu ya vaŋgumenaŋgi Jerusalem na thɨ giya vuyowo weŋgi.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ghararaghɨye mboro ele valɨvaŋga na vama ya vurɨthaiya Damasiko, amba manjamanjala marambwelambwelawae laghɨye i njama e buruburu na i vawayaŋgo.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ya dobu e thelauko vwatae na ya loŋwe ghalɨghalɨŋa regha i dage e ghino iŋa, ‘Sol! Sol! Buda kaiwae u giyagiya vuyowo e ghino?’”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ya vaito yaŋa, ‘Giyana, thela ghen?’”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Wouneko va thɨ thuwe iya manjamanjalako, ko iyemaeŋge ghalɨghalɨŋako mava thɨ loŋwe.”
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ya vaito yaŋa, ‘Ko ne ya vakatha budakai, Giyana?’”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Manjamanjalako le vurɨgheghe kaiwae maramaraŋgu thɨ kwaghe, iya kaiwae wouneko thɨ vaŋguŋgo e nɨmaŋgu na vo ru Damasiko.”
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Amala regha idae Ananaiyas. Iye va i kururu moli weya Loi na i ghambugha la mbaroke wolaghɨye, na Jiu inanji Damasiko e tɨne thɨ wovathovuthovuyeŋa.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 I mena i ndeghathɨ e ghadidiŋgu na i dage e ghino iŋa, ‘Ghaghaŋgu Sol, u yathɨndale!’ E mbaŋako iyako ya yathɨndale na ya thuwe.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Amba iŋa, ‘Orumburumbunda lenji Loi kaerova i tuthiŋge u ghareghare le renuwaŋa, u thuwe le Lolo rumwarumwaruniye na u loŋwe i utu ghamberegha e ghalɨŋae.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ne u tabona utuniye gharautu weŋgiya gharɨgharɨke wolaghɨye, budakaiya va u thuweŋgi na u loŋwe ne u utuŋaŋgi.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Na e mbaŋake iyake u roroghaghaŋa buda? U yondovirɨ, u kula e idae na i numoten len tharɨ, u bapɨtaiso.’”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Mbaŋa ya njogha Jerusalem na ya naŋgonaŋgo e Ŋgolo Boboma tɨne, amba vavaghare regha i yomara e ghino,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 na e tɨne ya thuwe Giya i dage e ghino iŋa, ‘U yoruku! U iteta Jerusalem e mbaŋake iyake, kaiwae len utuutuna ghino kaiwaŋgu gharɨgharɨ mane thɨ loŋweghathɨ.’”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Ya gonjoghawe yaŋa, ‘Giyana, thɨ ghareghare wagiyawe va ya wa e ŋgolo kururu regha na regha tɨne, ya yalaweŋgi na ya gaboŋgiya thavala thɨ loŋweghathɨŋge.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 E mbaŋaniye va thɨ tagavamare ghanɨrautu Sitiven, ghino vambe inaŋgu gheko ya ndeghathɨ na ya wovathovuthovuyeŋa le mareko, ya njimbukikiya ratagatagavamareko ghanjikwamakwama.’”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Amba Giya i dage e ghino iŋa, ‘U wa; ya variyeŋge na u wa e valɨvaŋga bwagabwaga weŋgiya thavala ma Jiu gharɨgharɨniye.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Wabwiko laghɨye thɨ vandeŋe Pol ghaghad i utuŋa thiye ma Jiu gharɨgharɨniye kaiwanji. Amba thɨ kula na ghalɨŋanji laghɨye thɨŋa, “Hu tagavamare! Ma valɨkaiwae te i yakuyakuva e yambaneke, mbema i mare eŋge.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Taulaghɨko thɨ kula yaroyaro, thɨ yawatiŋgiya ghanjikwamakwama na thɨ yathuvoreŋa vugha.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ragagaithɨ lenji rambarombaro iŋa na thɨ vaŋguruwo Pol e barekɨko tɨne na i dage vurɨgheghe weŋgi thɨ yabɨyabɨbɨŋa na i utu emunjoru, buda kaiwae gharɨgharɨko methɨ gaithɨwana na thɨ kulakula ŋgoreiyako.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ko mbaŋa thɨ ŋgarɨ na thɨ munje thɨ yabɨbɨ, amba Pol i dagewe ragagaithɨko lenji randeviva va i ndeghathɨ gheko iŋa, “Ŋgoroŋga, mbaro i vatomwe Rom le ghamba mbaro loloniye na hu yabɨbɨ thoŋgo mamba hu vakatha ghakot?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Mbaŋa randevivako i loŋwe utuutuko iyako, kaero i wa weya ragagaithɨko lenji rambarombaro, na i giya yanawae iŋa, “Ne u vakatha budakai? Amalake iyake iye Rom le ghamba mbaro loloniye.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ragagaithɨko lenji rambarombaro i wa weya Pol na ve vaito iŋa, “Wo u varumwara nuwaŋgu, mbema emunjoru ghen Rom le ghamba mbaro loloniye?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Amba rambarombaroko iŋa, “Ghino va ya yathu mani laghɨye amba ya tabo na Rom loloniye.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Vavana va thɨ munjeva thɨ yabɨbɨ, e mbaŋako vara iyako thɨ ndenjogha, na rambarombaroko ghamberegha i mararu mbaŋa i loŋwe Pol iye Rom le ghamba mbaro loloniye, iya meŋake na thɨ ŋgarɨ e senɨko.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Mbaŋambaŋava ragagaithɨko lenji rambarombaro nuwaiya i ghareghare wagiyawe budakai vara kaiwae na Jiu thɨ wonjowe Pol, iya kaiwae i rakayathu na iŋana ravowovowo laghɨlaghɨye na randevivaŋgi thɨ mevathavatha Jiu lenji kot laghɨye, amba i yovaŋguya Pol na ve ndeghathɨ e maranji.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.