Atos 18

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Amba Pol i iteta Atens na i wa Korinita,
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 na gheko i vaidiya amala regha idae Akwila, iye Jiu na va ve virɨ Pontas. Amalako iyako vamba i mena eŋge Rom Itali e tɨne, weiye levo Prisila, kaiwae Rom lenji kiŋ idae Klodiyas, va iŋa Jiu taulaghɨko thɨ rakaiteta Rom. Pol i wa na ve thuweŋgi,
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 na mbowo ve yaku na i kaiwo weiyaŋgi, kaiwae thiye na amalaghɨniye ghanjikaiwo regha, thɨ ŋgiyaŋgiya ŋgolo ŋgoreiya pɨlai na thɨ vakuneŋa.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Sabat regha na regha Pol i wogaithɨ Jiu e lenji ŋgolo kururu tɨne weiyaŋgiya Jiu na Grik gharɨgharɨniye, i mando na i valogha nuwanji na thɨ loŋweghathɨ.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Mbaŋa Sailas na Timoti thɨ ri Masedoniya na thɨ vutha weya Pol e ghereiye, amalaghɨniye mbema i vatomwe vara ghambaŋako laghɨye e vavaghare, i vavurɨghegheŋa weŋgiya Jiu iŋa, “Jisas iye Mesaiya.”
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ko iyemaeŋge mbaŋa Jiu thɨ ŋgiwoyathu Pol na thɨ utuvatharɨwe, amba i tagavughayathu ghakwamako vughauye, kaiwae thɨ botewo Toto Thovuye. I vanuwovɨrɨŋgi iŋa, “Thoŋgo huya ghawe moli, tembe hu wonjoweŋga ghamimberegha, thava wonjowe i mena e ghino. E mbaŋake iyake na i ghaoko, ya wa weŋgiya thiya ma Jiu gharɨgharɨniye ŋgoreiye na ya vavaghareŋa Toto Thovuye weŋgi.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 E ghereiye Pol i iteta Jiu lenji ŋgolo kururu i wa Taitiyas Jastas ele ŋgolo ina e ŋgolo kururu ghadidiye na mbowo i vavagharewe. Amalake iyake ma Jiu loloniye, ko iyemaeŋge i kururu weya Loi.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Krisɨpas, iye Jiu lenji ŋgolo kururu gharandeviva, amalaghɨniye na le ŋgoloko gharayakuyaku thɨ loŋweghathɨgha Giya, na tembe ŋgoreiyeva Korinita gharɨgharɨniye lemoyo, thavala va thɨ loŋwe Pol le utu, thɨ ghanagha thɨ loŋweghathɨ na thɨ bapɨtaiso.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Gougou regha Pol i thuwe vavaghare regha Loi i utuwe iŋa, “Tha u mararu! U ndethɨna Totona Thovuye iyana! Thava u viyathu utuutuna iyana!
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Kaiwae ghino weiŋgu ghen. Ma lolo regha ne i vakowanaŋge, kaiwae gharɨgharɨ lemoyo e ghembake iyake ghino lo gharɨgharɨ.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Iya kaiwae Pol i yaku gheko theghathegha umbwara na vaŋgothiye, i vavaghareŋa Loi le utu weŋgiya gharɨgharɨ.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ko iyemaeŋge mbaŋa Galiyo ghambaŋa gawana Akaiya e tɨne, amba Jiu thɨ wabwi na regha thɨ yalaweya Pol na thɨ yovaŋgu weya rambarombaroko na thɨ munjeva vethɨ kot.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Thɨ wonjowe Pol thɨŋa, “Amalake iyake i govɨva gharɨgharɨ nuwanji na thɨ kururu weya Loi, na kamwathɨko iyako ghamambaro ma i vatomwe weime.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Pol va i munje ma i utu vara, kaero Galiyo i gowe e ghae na i dage weŋgiya Jiu iŋa, “Thoŋgo methɨ wonjowe amalake iyake i vakatha vatharɨ laghɨye moli o i kivwala Rom lenji mbaro, ambane valɨkaiwaŋgu ya vandeŋe lemi utuna.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Ko ghemi, utuutu, idaŋgi na mbe ghemi lemi mbaro kaiwae hu wogaithɨ, tembe ghamimberegha hu vanamwe. Ghino mane ya vanamwe bigibigi ŋgoranjiyako utuninji.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Amba i vagege raŋgiyaŋgi e ghamba kotɨko tɨne.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Thiye ma Jiu taulaghɨko vethɨ yalawe Sostins, iye Jiu lenji ŋgolo kururu gharandeviva, na thɨ tagavotagamenawe e ghamba kotɨko e marae. Ko iyemaeŋge Galiyo mava i goruwe iya lenji vakathako iyako.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pol vambowo i yaku Korinita e tɨne mbaŋa seiwo molao, amba i iteteŋgiya raloŋweloŋweghathɨ, i tha e waŋga na i woma njogha Siriya weiyaŋgiya Prisila na Akwila. E garowo idae Sinkreya e tɨne Pol iŋa na thɨ tena umbaliye amba muyai thɨ kuki, kaiwae va i dagerawe weya Loi umbaliyeko kaiwae ghambaŋa kaero iko.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Thɨ ghɨnagha ghaghad vethɨ womaru Epesas. Pol i iteteŋgiya Prisila na Akwila Epesas e tɨne na amalaghɨniye i wa na ve ru Jiu e lenji ŋgolo kururu tɨne na i wogaithɨ weiyaŋgiya Jiu.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Thɨ naŋgowe na thɨ munjeva mbowo thɨ yaku weinji mbaŋa molao, ko iyemaeŋge ma le renuwaŋa ŋgoreiye.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Ko amba muyai i wareri, i dagerawe weŋgi iŋa, “Thoŋgo Loi le renuwaŋa ŋgoreiye, tene ya njoghamava.” Kaero thɨ kuki na thɨ iteta Epesas.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 I ghɨnagha na ve tan vara Sisariya, amba i wa Jerusalem na ve lavare moliyaŋgiya raloŋweloŋweghathɨ ko amba i ruwoko i wa Antiyok.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Va mbowo i yaku gheko mbaŋa seiwo molao, ko amba i wareriva na mbowo ve vaghɨliyava Galeisiya na Prigiya e lenji valɨvaŋga, na i vavurɨghegheŋgiya raloŋweloŋweghathɨ.|alt="Map of Paul's Third Journey" src="Paul3-BWSUDU.tif" size="span" loc="Acts 18:23–21:17" copy="SIL" ref="Vak 18:23"
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Jiu loloniye regha idae Apolos, va i virɨ Aleksandariya, i wa ve vutha Epesas. Amalako iyako nuwae i sonuga e utu na Buk Boboma ghathimba i riyevanjara.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Gharɨgharɨ vavana va thɨ vavaghare Giya le kamwathɨwe, na weiye le gharematuwo i vavaghare na budakaiya i utuŋa Jisas kaiwae emunjoru moli, ko iyemaeŋge mbe i ghareghare eŋge Jon le bapɨtaiso utuutuniye.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Va i ru Jiu e lenji ŋgolo kururu tɨne na i vavaghare weiye le gharematuwo. Mbaŋa Prisila na Akwila thɨ loŋwe le utuko thɨ yovaŋgu e lenji ŋgolo na vethɨ vamanjamanjalaŋa budakaiya ma vamba i ghareghare Loi le kamwathɨko kaiwae.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Iyake e ghereiye Apolos nuwaiya i wa Akaiya, amba raloŋweloŋweghathɨ Epesas thɨ vavurɨghegheŋa na thɨ roriya leta yaŋgara i wa weŋgiya raloŋweloŋweghathɨ inanji Akaiya e tɨne, thɨŋa, “Mbaŋa Apolos ne i ghaona e ghemi hu kulavatha weimi lemi warari.” Mbaŋa i wareri na ve vutha Grik, amba gharɨgharɨko iya Loi le gharevɨrɨ weŋgi kaiwae na thɨ loŋweghathɨgha Jisas i thalavu wagiyaweŋgi.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Ŋgoreiye, kaiwae gharɨgharɨ e maranji i wogaithɨ weiyaŋgiya Jiu na i utu kivwalaŋgi. I vaemunjoruŋa weŋgi Buk Boboma e tɨne na iŋa mbema emunjoru Jisas iye Mesaiya.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.