Atos 10

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Amala regha idae Koniliyos, va i yaku Sisariya. Iye Rom ragagaithɨ wabwi laghɨye regha lenji randeviva thɨ rakamena Itali.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Mbaŋake wolaghɨye i mando na i vakatha budakai i vawarariŋa Loi na i kururuwe. Le ŋgoloko gharayakuyaku tembe ŋgoreiyeva. Na vambe i thalavu wagiyaweŋgiva mbinyembinyeŋgu na i naŋgo valaŋa weya Loi.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Mbaŋa regha tɨri klok yeghɨyeghɨye, vavaghare regha i yomarawe. Va i thuwe wagiyaweya Loi le nyao thovuye regha, i mena na i dagewe iŋa, “Koniliyos.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Koniliyos i vonjimbughathɨ weiye le mararu laghɨye na iŋa, “Ŋgoroŋga Giyana?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 E mbaŋake iyake u variyeŋgiya ghɨmoghɨmoru vavana na vethɨ vaŋgwa amala regha idae Saimon ina Jopa, idae regha thɨ uno Pita.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Mbe ina i yaku weiye le ghaida Saimon, iye i vakavakatha bigibigi vavana thetheghan e njimwanji, na i yaku e njighɨ ghadidiye.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Mbaŋa nyaoma thovuye me utuutukowe kaero i wa, amba Koniliyos i kula vathaŋgiya le ŋgoloko gharakakaiwo theghewo na gharathalavu thovuye regha ragagaithɨko e tɨnenji. Iye i kururu weya Loi.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 I utugiyavao weŋgi budakai me yomarawe amba i variyeŋgi na thɨ wa Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Mbaŋa theghewoniye e tɨne kaero thɨ vurɨthaiya ghemba, na mbala vama i wo ghararaghɨye mboro, Pita i voro e ŋgolo vwatae naŋgo kaiwae.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Ghare i basi na nuwaiya i ghanɨŋga, na mbaŋa vamba thɨ vakavakatha ghanɨŋga amba vavaghare regha i yomarawe.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 I thuwe buruburu i mavu na bigi regha ŋgoreiya kwama laghɨye yaŋgara i kwate njama, ŋgoreiye thɨ yalawe e mbothiye theghevarɨ.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Thetheghan gheghenji gɨgɨvarɨ, thetheghan thɨ liya gharenji vwatae e thelau na ma thɨ yoyo e buruburu na yambaneke ghanjilughawoghawo vavana va inanji e tɨne.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Amba ghalɨghalɨŋa regha i dagewe iŋa, “Pita, u thuweiru, u gaboŋgiya thetheghanɨke thiyake na u ghanɨŋgi.”Vavaghare regha i yomara weya Pita|alt="Peter's vision" src="Acts10.9.tif" size="col" copy="UBS (GNR)" ref="10:9-13"
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pita i gonjogha iŋa, “Ma valɨkaiwae, Giyana! Ma mbaŋa regha ya ghanɨŋgiya thetheghan ŋgoranjiyako kaiwae Mosese le mbaro i dageten weime.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ghalɨghalɨŋama mbowo i dageweva mbaŋaiwoniye iŋa, “The bigiya Loi va iŋa i thɨna, thava uŋa ma i thɨna.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ghalɨghalɨŋa mbaŋato i njama weya Pita, amba kwamako i kwate njogha e buruburu.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Pita vamba i rerenuwaŋa ŋgoroŋga vavaghareko gharumwaru, gharɨgharɨma Koniliyos menda i variyeŋgima na thɨ tamwetamweya Saimon le ŋgolo, kaero thɨ ndendeghathɨ e ghamba ru.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Thɨ kula ru thɨŋa, “Saimon, idae regha Pita ina ghena?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Pita vamba i rerenuwaŋa vara vavaghareko kaiwae, kaero Nyao Boboma i dagewe iŋa, “Pita, ghɨmoghɨmoru thegheto thɨ tamwetamwe e ghen.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 U yondovirɨ na u nja bode, na thava u numoghegheiwo, ma u wa eŋge weinaŋgi, kaiwae ghino menda ya variyeŋgi.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Pita i nja na i dage weŋgi iŋa, “Ghino iya hu tamweŋgona. Buda kaiwae mohu mena weŋgo?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Koniliyos menda i variyeime, iye ragagaithɨ wabwi laghɨye regha lenji randeviva. Iye lolo rumwarumwaruniye na i kururu weya Loi, na Jiu gharɨgharɨniye thɨ yavwatatawana. Loi le nyao thovuye regha menda i dagewe na valɨkaiwae i kula e ghen na vo ru ele ŋgolo mbala i vandeŋe budakaiya ne u utuwe.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Amba Pita i kula ruwoŋgi na thɨ ghena weinji gougou regha.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Mbaŋambaŋa vena amba vethɨ vutha Sisariya. Koniliyos vama i roroghagha weŋgi na ma i kula vathaŋgiya le bodaboda na le vɨghathɨ moli vavana na mbema vethɨ yaku vara ele ŋgolo thɨ roroghagha weŋgi.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Mbaŋa Pita i vutha na mbalama i ru vara, Koniliyos i lavolevole, i ronja e gheghe vuvuye na i kururuwe.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ko iyemaeŋge Pita i mwanavairɨ njogha na i dagewe iŋa, “Wo u yondovirɨ! Ghino mbema lolokeni, ŋgoraŋgwa ghen!”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita weiye Koniliyos thɨ layo utuutu na thɨ ru e ŋgoloko tɨne i vaidiŋgiya gharɨgharɨ lemoyo kaero thɨ mevathavatha e ŋgoloko tɨne.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Amba i dage weŋgi iŋa, “Kaero hu ghareghare, ghime Jiu lama kururu ghambaro i dageten weime na ma valɨkaiwame weimaŋgiya ghemi ma Jiu gharɨgharɨniye ra wabwi na regha. Iyemaeŋge Loi kaero mendava i vatomwe e ghino ma valɨkaiwae yaŋa lolo regha ma i thɨna.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Iya kaiwae mbaŋa mendava u variya utu kaiwaŋgu ma ya botewo, mbema ya mena eŋge. Wo u utugiyama e ghino len rɨghe budakai na u variya utu kaiwaŋgu?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Koniliyos i gonjoghawe iŋa, “Mbaŋa theghevarɨ kaero iko, va ya naŋgonaŋgo elo ŋgoloke, mbaŋa ghalughawoghawo ŋgoreiya mbaŋake iyake, tɨri klok yeghɨyeghɨye. Mbaŋako vara iyako amala regha, ghakwama marambwelambwelawae, i ndeghathɨ e ghamwaŋgu.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 I dage e ghino iŋa, ‘Koniliyos, len naŋgona Loi kaero i loŋwe na i warari len thalavu weŋgiya mbinyembinyeŋgu kaiwae.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Iya kaiwae mbaŋake iyake u variyeŋgiya gharɨgharɨ vavana Jopa na vethɨ vaŋgwa Saimon, idae regha thɨŋa Pita. Iye bobwari, ina le ghaida Saimon ele ŋgolo, iye i vakavakatha bigibigi thetheghan e njimwanji. Le ŋgolo ina e njighɨ ghadidiye.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 E mbaŋako iyako ya variyeŋgiya lo rakakaiwo na thɨ ghaona kaiwan. Ago laghɨye kaiwae ghen maiyake. E mbaŋake iyake taulaghɨke ghime wo mevathavatha Loi e marae mbala wo vandeŋe budakaiya Giya le wogiya e ghen u utuŋa weime.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Amba Pita i woraweya le utuutu rɨghe iŋa, “Ya ghareghare emunjoru gharɨgharɨke wolaghɨye mboromboroŋgi Loi e marae.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Iya kaiwae i wovatha gharɨgharɨ e vanautumake wolaghɨye, thavala thɨ yavwatatawana na ghanjithanavu i rumwaru Loi e marae.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Kaero hu ghareghare Totoke Thovuye Loi va i variyeke weŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. I vatomwe weinda valɨkaiwae ra vaidiya vanevane weya Loi mbaŋa ra loŋweghathɨgha Jisas Krais. Na iye gharɨgharɨke wolaghɨye ghanji Giya.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Kaero hu ghareghare Jisas le vakatha Judiya laghɨyeko e tɨne, va i woraweya rɨghe Galili mbaŋa Jon Rabapɨtaiso i wora le vavaghare rɨghe e ghereiye.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Kaero hu ghareghare Loi va i liŋgiya Nyao Boboma weya Jisas Krais rara Nasaret na i wo vurɨgheghe, amba i vaghɨliya na i vakathaŋgiya vakatha thovuthovuye, na i thawariŋgiya thiye thɨ ghataŋa vɨrɨ Seitan le vurɨgheghe i laweghathɨŋgi, kaiwae Loi va inawe.”
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Bigibigike wolaghɨye va i vakathaŋgi Judiya laghɨyeko e tɨne na tembe ŋgoreiyeva Jerusalem, ghime va wo thuwe e marame na wo utuŋa. Va thɨ wovakwate e kros vwatae na thɨ tagavamarawe,
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 ko iyemaeŋge mbaŋa theghetoniye e tɨne Loi kaero i vaŋguthuweiruva mare e tɨne na i vakatha i raŋgiraŋgi weŋgiya gharɨgharɨ na thɨ thuwe kaero i yawayawaliyeva.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ko mava i raŋgiraŋgi weŋgiya gharɨgharɨke wolaghɨye, mbe ghime eŋge iyava Loi i tuthimeke na wo ndethɨna utuniye, na le thuweiru e ghereiye wo ghanɨŋga na wo munumu weime.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Va i dage weime na wo vavaghareŋa Totoke Thovuye iyake weŋgiya gharɨgharɨ e valɨvaŋgake wolaghɨye na wo utugiya weŋgi iye Jisas Loi va i tuthi na iye i ghathaŋgiya thavala mbe e yawayawalinji na thiye ramaremare.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Loi ghalɨŋae gharautu tevambe thɨ utuŋava Jisas utuniye, iyava thɨŋako thavala thɨ loŋweghathɨ Loi ne i numotena lenji tharɨ amalaghɨniye e idae.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita vamba i utuutu kaero Nyao Boboma i nja weŋgiya gharɨgharɨko wolaghɨye iyava thɨ vandeŋe le vavaghareko.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Thiye Jiu raloŋweloŋweghathɨ iya menda weinjima Pita thɨ ri Jopa gharenji i yo kaiwae Loi tembe i liŋgiva le mwaewo Nyao Boboma weŋgiya thiye ma Jiu.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Iyake kaiwae thɨ loŋwe thiya utu e ghalɨghalɨŋa vavanava ma thɨ ghareghare na thɨ taraweŋa Loi. Amba Pita iŋa,
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Gharɨgharɨke thiyake kaero thɨ wo Nyao Boboma ŋgoreiyeva ghinda. Iya kaiwae ma valɨkaiwae lolo regha i dagetenɨŋgi na thava thɨ bapɨtaiso e mbwa.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Pita iŋa na thɨ bapɨtaiso Jisas Krais e idae. E ghereiye thɨ naŋgowe na wo thɨ yaku weinji mbaŋa vavana e tɨne.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.