Atos 10
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARA
1 Amala regha idae Koniliyos, va i yaku Sisariya. Iye Rom ragagaithɨ wabwi laghɨye regha lenji randeviva thɨ rakamena Itali.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Mbaŋake wolaghɨye i mando na i vakatha budakai i vawarariŋa Loi na i kururuwe. Le ŋgoloko gharayakuyaku tembe ŋgoreiyeva. Na vambe i thalavu wagiyaweŋgiva mbinyembinyeŋgu na i naŋgo valaŋa weya Loi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Mbaŋa regha tɨri klok yeghɨyeghɨye, vavaghare regha i yomarawe. Va i thuwe wagiyaweya Loi le nyao thovuye regha, i mena na i dagewe iŋa, “Koniliyos.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Koniliyos i vonjimbughathɨ weiye le mararu laghɨye na iŋa, “Ŋgoroŋga Giyana?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 E mbaŋake iyake u variyeŋgiya ghɨmoghɨmoru vavana na vethɨ vaŋgwa amala regha idae Saimon ina Jopa, idae regha thɨ uno Pita.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Mbe ina i yaku weiye le ghaida Saimon, iye i vakavakatha bigibigi vavana thetheghan e njimwanji, na i yaku e njighɨ ghadidiye.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Mbaŋa nyaoma thovuye me utuutukowe kaero i wa, amba Koniliyos i kula vathaŋgiya le ŋgoloko gharakakaiwo theghewo na gharathalavu thovuye regha ragagaithɨko e tɨnenji. Iye i kururu weya Loi.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 I utugiyavao weŋgi budakai me yomarawe amba i variyeŋgi na thɨ wa Jopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Mbaŋa theghewoniye e tɨne kaero thɨ vurɨthaiya ghemba, na mbala vama i wo ghararaghɨye mboro, Pita i voro e ŋgolo vwatae naŋgo kaiwae.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Ghare i basi na nuwaiya i ghanɨŋga, na mbaŋa vamba thɨ vakavakatha ghanɨŋga amba vavaghare regha i yomarawe.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 I thuwe buruburu i mavu na bigi regha ŋgoreiya kwama laghɨye yaŋgara i kwate njama, ŋgoreiye thɨ yalawe e mbothiye theghevarɨ.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Thetheghan gheghenji gɨgɨvarɨ, thetheghan thɨ liya gharenji vwatae e thelau na ma thɨ yoyo e buruburu na yambaneke ghanjilughawoghawo vavana va inanji e tɨne.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Amba ghalɨghalɨŋa regha i dagewe iŋa, “Pita, u thuweiru, u gaboŋgiya thetheghanɨke thiyake na u ghanɨŋgi.”Vavaghare regha i yomara weya Pita|alt="Peter's vision" src="Acts10.9.tif" size="col" copy="UBS (GNR)" ref="10:9-13"
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pita i gonjogha iŋa, “Ma valɨkaiwae, Giyana! Ma mbaŋa regha ya ghanɨŋgiya thetheghan ŋgoranjiyako kaiwae Mosese le mbaro i dageten weime.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ghalɨghalɨŋama mbowo i dageweva mbaŋaiwoniye iŋa, “The bigiya Loi va iŋa i thɨna, thava uŋa ma i thɨna.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Ghalɨghalɨŋa mbaŋato i njama weya Pita, amba kwamako i kwate njogha e buruburu.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Pita vamba i rerenuwaŋa ŋgoroŋga vavaghareko gharumwaru, gharɨgharɨma Koniliyos menda i variyeŋgima na thɨ tamwetamweya Saimon le ŋgolo, kaero thɨ ndendeghathɨ e ghamba ru.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Thɨ kula ru thɨŋa, “Saimon, idae regha Pita ina ghena?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pita vamba i rerenuwaŋa vara vavaghareko kaiwae, kaero Nyao Boboma i dagewe iŋa, “Pita, ghɨmoghɨmoru thegheto thɨ tamwetamwe e ghen.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 U yondovirɨ na u nja bode, na thava u numoghegheiwo, ma u wa eŋge weinaŋgi, kaiwae ghino menda ya variyeŋgi.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Pita i nja na i dage weŋgi iŋa, “Ghino iya hu tamweŋgona. Buda kaiwae mohu mena weŋgo?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Koniliyos menda i variyeime, iye ragagaithɨ wabwi laghɨye regha lenji randeviva. Iye lolo rumwarumwaruniye na i kururu weya Loi, na Jiu gharɨgharɨniye thɨ yavwatatawana. Loi le nyao thovuye regha menda i dagewe na valɨkaiwae i kula e ghen na vo ru ele ŋgolo mbala i vandeŋe budakaiya ne u utuwe.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Amba Pita i kula ruwoŋgi na thɨ ghena weinji gougou regha.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Mbaŋambaŋa vena amba vethɨ vutha Sisariya. Koniliyos vama i roroghagha weŋgi na ma i kula vathaŋgiya le bodaboda na le vɨghathɨ moli vavana na mbema vethɨ yaku vara ele ŋgolo thɨ roroghagha weŋgi.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Mbaŋa Pita i vutha na mbalama i ru vara, Koniliyos i lavolevole, i ronja e gheghe vuvuye na i kururuwe.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Ko iyemaeŋge Pita i mwanavairɨ njogha na i dagewe iŋa, “Wo u yondovirɨ! Ghino mbema lolokeni, ŋgoraŋgwa ghen!”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Pita weiye Koniliyos thɨ layo utuutu na thɨ ru e ŋgoloko tɨne i vaidiŋgiya gharɨgharɨ lemoyo kaero thɨ mevathavatha e ŋgoloko tɨne.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Amba i dage weŋgi iŋa, “Kaero hu ghareghare, ghime Jiu lama kururu ghambaro i dageten weime na ma valɨkaiwame weimaŋgiya ghemi ma Jiu gharɨgharɨniye ra wabwi na regha. Iyemaeŋge Loi kaero mendava i vatomwe e ghino ma valɨkaiwae yaŋa lolo regha ma i thɨna.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Iya kaiwae mbaŋa mendava u variya utu kaiwaŋgu ma ya botewo, mbema ya mena eŋge. Wo u utugiyama e ghino len rɨghe budakai na u variya utu kaiwaŋgu?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Koniliyos i gonjoghawe iŋa, “Mbaŋa theghevarɨ kaero iko, va ya naŋgonaŋgo elo ŋgoloke, mbaŋa ghalughawoghawo ŋgoreiya mbaŋake iyake, tɨri klok yeghɨyeghɨye. Mbaŋako vara iyako amala regha, ghakwama marambwelambwelawae, i ndeghathɨ e ghamwaŋgu.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 I dage e ghino iŋa, ‘Koniliyos, len naŋgona Loi kaero i loŋwe na i warari len thalavu weŋgiya mbinyembinyeŋgu kaiwae.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Iya kaiwae mbaŋake iyake u variyeŋgiya gharɨgharɨ vavana Jopa na vethɨ vaŋgwa Saimon, idae regha thɨŋa Pita. Iye bobwari, ina le ghaida Saimon ele ŋgolo, iye i vakavakatha bigibigi thetheghan e njimwanji. Le ŋgolo ina e njighɨ ghadidiye.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 E mbaŋako iyako ya variyeŋgiya lo rakakaiwo na thɨ ghaona kaiwan. Ago laghɨye kaiwae ghen maiyake. E mbaŋake iyake taulaghɨke ghime wo mevathavatha Loi e marae mbala wo vandeŋe budakaiya Giya le wogiya e ghen u utuŋa weime.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Amba Pita i woraweya le utuutu rɨghe iŋa, “Ya ghareghare emunjoru gharɨgharɨke wolaghɨye mboromboroŋgi Loi e marae.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Iya kaiwae i wovatha gharɨgharɨ e vanautumake wolaghɨye, thavala thɨ yavwatatawana na ghanjithanavu i rumwaru Loi e marae.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Kaero hu ghareghare Totoke Thovuye Loi va i variyeke weŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. I vatomwe weinda valɨkaiwae ra vaidiya vanevane weya Loi mbaŋa ra loŋweghathɨgha Jisas Krais. Na iye gharɨgharɨke wolaghɨye ghanji Giya.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Kaero hu ghareghare Jisas le vakatha Judiya laghɨyeko e tɨne, va i woraweya rɨghe Galili mbaŋa Jon Rabapɨtaiso i wora le vavaghare rɨghe e ghereiye.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Kaero hu ghareghare Loi va i liŋgiya Nyao Boboma weya Jisas Krais rara Nasaret na i wo vurɨgheghe, amba i vaghɨliya na i vakathaŋgiya vakatha thovuthovuye, na i thawariŋgiya thiye thɨ ghataŋa vɨrɨ Seitan le vurɨgheghe i laweghathɨŋgi, kaiwae Loi va inawe.”
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Bigibigike wolaghɨye va i vakathaŋgi Judiya laghɨyeko e tɨne na tembe ŋgoreiyeva Jerusalem, ghime va wo thuwe e marame na wo utuŋa. Va thɨ wovakwate e kros vwatae na thɨ tagavamarawe,
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 ko iyemaeŋge mbaŋa theghetoniye e tɨne Loi kaero i vaŋguthuweiruva mare e tɨne na i vakatha i raŋgiraŋgi weŋgiya gharɨgharɨ na thɨ thuwe kaero i yawayawaliyeva.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ko mava i raŋgiraŋgi weŋgiya gharɨgharɨke wolaghɨye, mbe ghime eŋge iyava Loi i tuthimeke na wo ndethɨna utuniye, na le thuweiru e ghereiye wo ghanɨŋga na wo munumu weime.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Va i dage weime na wo vavaghareŋa Totoke Thovuye iyake weŋgiya gharɨgharɨ e valɨvaŋgake wolaghɨye na wo utugiya weŋgi iye Jisas Loi va i tuthi na iye i ghathaŋgiya thavala mbe e yawayawalinji na thiye ramaremare.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Loi ghalɨŋae gharautu tevambe thɨ utuŋava Jisas utuniye, iyava thɨŋako thavala thɨ loŋweghathɨ Loi ne i numotena lenji tharɨ amalaghɨniye e idae.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita vamba i utuutu kaero Nyao Boboma i nja weŋgiya gharɨgharɨko wolaghɨye iyava thɨ vandeŋe le vavaghareko.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Thiye Jiu raloŋweloŋweghathɨ iya menda weinjima Pita thɨ ri Jopa gharenji i yo kaiwae Loi tembe i liŋgiva le mwaewo Nyao Boboma weŋgiya thiye ma Jiu.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Iyake kaiwae thɨ loŋwe thiya utu e ghalɨghalɨŋa vavanava ma thɨ ghareghare na thɨ taraweŋa Loi. Amba Pita iŋa,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Gharɨgharɨke thiyake kaero thɨ wo Nyao Boboma ŋgoreiyeva ghinda. Iya kaiwae ma valɨkaiwae lolo regha i dagetenɨŋgi na thava thɨ bapɨtaiso e mbwa.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pita iŋa na thɨ bapɨtaiso Jisas Krais e idae. E ghereiye thɨ naŋgowe na wo thɨ yaku weinji mbaŋa vavana e tɨne.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.