Apocalipse 18
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARA
1 Mbaŋa nyaoma thovuye i utuvao, kaero ya thuweva nyao thovuye regha i njama e buruburuko. Mbaro vurɨvurɨghegheniye inawe na le vwenyevwenye manjamanjalawae i vawoya yambaneke laghɨye.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Amba i kula na ghalɨŋae laghɨye moli iŋa, “Babilon, ghembako iyako ida laghɨye, kaero i marakaraka, kaero i marakaraka! Kaero i tabo nyao raraitharɨ ghambanji, na ma ghanjithanavu raraitharɨ moli ghambanji.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Kaiwae le yathimako thanavuniye ŋgoreiya waen vurɨvurɨghegheniye yambaneke wolaghɨye thɨ mun na i vakowanaŋgi. Kiŋ e yambaneke thɨ vakatha yathima thanavuniye weinji, na rakunekuneke wolaghɨye e yambaneke laghɨye thɨ vaidiya lenji vwenyevwenye, kaiwae nuwaeko i ghaŋgowa bigibigi modanji laghɨye.”
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Na mbowo ya loŋweva ghalɨghalɨŋa regha i njama e buruburu iŋa,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Kaiwae le tharɨko i vala e vwatae ve wo buruburuko
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 The vakatha i vakatha e ghen, ghen tembe u vakathaweva.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 I wovoreŋa idae, na i yakuyaku e ghamba yaku vwenyevwenye tɨne,
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Iyako kaiwae, ne mbaŋa regha e tɨne
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 “Yambaneke ghakiŋɨŋgi, thavala va weinji thɨ yaku e ghamba yaku vwenyevwenye tɨne na thɨ vakatha yathima thanavuniye, ne thɨ raŋivetho laghɨye moli, mbaŋa ne thɨ thuweya i ndako na munduwae.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Mbene thɨ ndeghathɨ bwagabwaga moliwe, ne iwaeŋge thɨ vaidiya ghavɨrɨko, na thɨŋa, ‘O tharɨ! O tharɨ! Babilon, ghemba idae laghɨye na ghemba vurɨvurɨghegheniye, mbaŋa ubotu moli e tɨne kaero ghanlithɨ ghanɨmbaŋa i mena.’
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 “Rakunekune e yambaneke thiye tembe thɨ raŋiva, kaiwae ma tembe lolo reghava ne i vamodo lenji bigibigiko.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Ma lolo regha ne i vamoda weŋgiya bigibigike thiyake: gol, silva, varɨ ghanjiyamoyamo i thovuye na ŋgile; kwama thovuye, kwama mara pepol, kwama silk na kwama marae sosoro; umbwa butiye thovuye, bigibigi thɨ vakathaŋgi elepant e ghasokisoki, bigibigi thɨ vakathaŋgi e umbwaumbwa modanji laghɨye, thiye thɨ vakathaŋgi e kopa, thiye thɨ vakathaŋgi e aiyan na thiye thɨ vakathaŋgi e varɨ thɨ ndalandala;
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 sinamon, bunama butiye thovuye, bunama mer na preŋkinisenɨs; waen na olivɨ bunamaniye; wit na pwalawa; burumwaka, sip, hos na sariyot. Tembe thɨ vakuneŋaŋgiva gharɨgharɨ.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Rakunekune ne thɨ dagewe na thɨŋa, ‘Vwenyevwenyena bigibiginiye, iya u rerenuwaŋa kaiwanjina na mbala inanji e ghen, kaero thiya ghawevao, na len bigibigina na le vwenyevwenyena wolaghɨye kaero thɨ rakaiteteŋge, ma te valɨkaiwaeva u biginjoghaŋgi.’
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 “Rakunekune thavala thɨ vavakune lenji bigibigiwe na thɨ vaidiya lenji bigibigi lemoyowe, mbe thɨ mararuva ne iwaeŋge tembe thɨ vaidiva vɨrɨko va i vaidiko. Iya kaiwae mbe thɨ ndeghathɨ bwagabwaga moli na thɨ randa laghɨye
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 thɨŋa, ‘O tharɨ! O tharɨ! Babilon, ghemba idae laghɨye, va u njimbo kwama marae pepol na marae sosoro, na riwana ghaghavatha gol, varɨ ghanjiyamoyamo i ndalandala, na ŋgile modanji laghɨye.
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Mbaŋa ubotu moli ghanlithɨghɨ va i vutha, na len vwenyevwenyeko bigibiginiye wolaghɨye thiya ghawevao.’
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Ne thɨ thuweya i rako na munduwae, amba thɨ kula laghɨye moli thɨŋa, ‘Thare mbaŋa regha ghemba regha idae laghɨye ina ghena?’
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Amba thɨ yathuvoreŋa vugha e umbalinji, na thɨ randa laghɨye thɨŋa,
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Ghemi rameburuburu, huya warari!
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Kaero nyao thovuye vurɨvurɨghegheniye regha i wo varɨ laghɨye regha ŋgoreiya pwalawa ghaghevwaŋgoŋgo, i du na ve unja e njighɨko tɨne, na iŋa,
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Ghe mwadimwadiwo ŋgoranjiya hap, igo na mema ghalɨŋanji mane te thɨ yomarava e ghen.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Kadɨŋeŋe manjamanjalawae mane te i woyava e ghen,
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Loi ne i lithɨ e ghen kaiwae va u tagavavamareŋgiya ghalɨŋae gharautu na raloŋweloŋweghathɨko,
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.