2 Coríntios 1
ANWNV GAMLV (TGJ) vs BKJ
1 Pwknvyarnv gv mvngku lokv, Kristo Jisu gv Apostol gubv darkunam Paul ngo gvlokv, okv boru Timoti gvlokv—
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Ngonugv Abu Pwknvyarnv okv Ahtu Jisu Kristo nonua aya okv sarsopoyo nga jigv yilaka.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Klvi ngonugv Ahtu Jisu Kristo gv Abu Pwknvyarnvnyi umbonyikv vlaju, ayanv Abu, nw gvlokv ridur mvnwngngv aadunv!
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Nw ngonu mvnwng gv adwkaku rinyi ridurdu, ogulvgabv vbolo ngonu oguaingbv Pwknvyarnv gvlo ridur ha paadudw, ho apiabv ngonuaka kvvbi vdwgv adwkaku lo ridur modubv vla.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Kristo gv achialvbv hinching chingnam lo ngonu chingmin gvnam apiabv, vkv aingbv Kristo gvlo ngonu Pwknvyarnv gv kairungbv ridur a paaming gvdunv.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Vdwlo ngonu hirukaya namgo paadubolo, hv nonua ridur lvgabv okv ringlinbaalin kunam lvgabv; okv ngonu ridur nama paadubolo nonuno ka ridur nama paadunv, ngonugv apiabv hirukaya nga saktv ladubv gwlwk ka nonua ka jidu.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Vkvlvgabv ngonugv nonua mvngtin v vdwlo biv mare; ngonu chindu nonu ngonugv hirukaya hinam a himing gvnam apiabv, nonuka ngonugv ridur paanam a paaming gvta dunv.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Achiboru vdwa ngonu nonua Asia mooku lokv adwkaku paanam a lvkodv minpa nvpv vla mvngdu. Ngonua kudungkua ridubv jinam angv achialvbv kainvgo okv ai ka nvgo ngonu turdubv mvngtinnam nyemu toku.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Ngonu gvlo sinamv aapv kunvgo vla ngonu mvngtoku. Vbvritola si ngonu atua mvnging simu dubv okv sinv nga turkur mokunv Pwknvyarnvnyi mvnging simu dubv vla riya kunam gukunyi.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Nw ngonua vkvnv achialvbv alvmanv sijiku loka ngonua ringtoku, okv ngonua ringbwngre; okv ngonu n gvlo mvngtin ha mvnglwkre okv nw ngonua lvkodv ringtare,
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 nonuno ngonua nonugv kumnam lokv ridur yadu. Vkvlvgabv ngonugv lvgabv kumnam dvdv nga riji rungre, okv Pwknvyarnv ngonua aya jire; okv nyi achialvgo ngonugv lvgabv ninyia umbonyikv vre.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Vjak si ngonugv goosu namv ngonugv mvngnamsaknam mv alvyaungbv minlin jido ho ngonu nyia mooku so alvbv ripv dakpv kunv, okv jvjv bv minbolo ngonugv nonua lvkobv ribam dakbam siku lokv ripv kunv, darwk bv okv alvbv Pwknvyarnv gv lokv. Nyia mookugv chinampaanam lokvma vbvritola Pwknvyarnv gv aya lokv ngonu ritoku.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Ngo achialvbv mvnwng sum rirungre vla mvngla ngo nonua lvnyibv aya paamu so mvngtala nonugv ho aarung dubv vla mvngchoto.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Ngo Mesedonia bv vngrilo okv vngkur rikunyika nonua kaarwk sidubv vla rungtoku, ngoogv Judia lo moing vngrinyi nonu gvlokv ridur paanam lvgabv.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Sum ngo rungdula, ngo ajikalak manv gubv ripv ai? Vdwlo ngo rungrinyi atunvgv bvmwngbv rungmwngla vjakgobv “Vkv, vkv” okv “Makv, makv” vdubv doonv gulari? (Nonuno ngam ogugo rise vdw um mvngchin manvgo vla mvngdu nvri? Vmalo ngo kvvbi vdwa alvbv mvngku dubv vla “vkv” vmalo “Makv” vnv nyi aingbv kaapvi?)
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Pwknvyarnv jvjvnv gaam a minpiabv, ngoogv nonua milvjinam angv “Vkv” vtola okv “Makv” vnamgo kaama.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ogulvgavbolo Pwknvyarnv gv kuunyilo Jisu Kristo gv lvkwng nga Sailas, Timoti okv ngo atubongv nonua japji toku, nyi “Vkv” vnam gula okv “Makv” vnam ma, ho mabv nw Pwknvyarnv gv “Vkv” vnam yangv;
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 ogulvgavbolo nw Pwknvyarnv gv milvkunam mvnwng gv “Vkv” vnammv. So si vkvlvkwngbv Jisu Kristo gv lokv ngonugv “Amen” vnam a Pwknvyarnvnyi kaibogobv hartvla mindunv.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 So si Pwknvyarnv atubongv ngonu hala, nonua lvkobv naadum sikunv, Kristo gvlo ngonu turnama jvjv gubv mvjila; so si Pwknvyarnv atubongv ngonua akusubv darlinkunv,
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 okv nw ngonua atu tola tuprw toku, ngonugv lvgabv nw gv bokta vvkum pvvnam a jirungre vla milv jinam a kaatamla ninyigv Darwknv Dow nga ngonugv haapok lo jilwkla riduku.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Ngo Pwknvyarnvnyi tvriakaria nvgobv gokla mindunv—nw ngoogv haapok a chindu! ngoogv Korint lo aaku manamv, so si nonua lvkodv hirukaya paamu kumanam lvgabv ripvku.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Nonuno oguaingbv mvngjing rungsedw um ngonu miriadubv rikw yama; ngonu chindu nonu mvngjing ngv haatindu. Vmabvya, ngonu nonua lvkobv kudungkua ribam dunv nonua atubongv mvngpu monam lvgabv.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.