1 Tessalonicenses 2
ANWNV GAMLV (TGJ) vs NAA
1 Ngonugv achiboru vdwa ngonugv nonua kaalwkla aanam hv anyung kaamanvgobv rima vla nonuno chinsudo.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Nonugv Tesalonika hoka ngonugv aatv madvbv Pilippi lo rinikla okv rinyingrirula hinying paamunam ha nonuno chinsudo. Okv alo haaknv achialv jeka Pwknvyarnv ngonua mvngrw dubv jila ninyigv lokv aanv Alvnv Yunying nga nonua minji moto.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ngonugv nonua kumla minam hv rimur riki vmalo darwkmanvbv ridubv, hv majeka yvv akonyika mvvkup dubv ngonu gwngma.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Vmabvya, ngonu Pwknvyarnv gv ngonua vbv minsego vla mvngku lokv ngonu lokia mindunv, ogulvgavbolo nw jwngkadaka la ngonua Alvnv Yunying nga japgo kardubv dartoku. Ngonu nyi vdwa mvngpu modubv vla rikw madunv vbvritola ngonugv haapok ka chinv kaanv Pwknvyarnvnyi mvngpu modubv ridunv
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Nonuno alvrungbv chinsudo ngonu nonu gvlo aala nonua minjo minlap yama, vbv rimajeka ngonugv kaabiu nama mintam mimam sila ka mimapvnv—Pwknvyarnv um kaaya tayala chinv ngv
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Ngonu nonu gvlokv vmalo kvvbi gvlokv hartv paanam lvgabv rikw mapvnv, hvyv gvloka rikw mapvnv,
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Ngonu Kristo gv Apostol gubv ridaka ngonu nonua koonam mego koolato. Vbvritola ngonu nonua anv ngv kuu vdwa ringchumriai nam jvbv rila ngonu nonua lvkobv ritoku
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Ogulvgavbolo ngonugv nonua paknam lokv ngonua Pwknvyarnv gvlokv Alvnv Yunying ormi sidubv rimwngma ngonu nonua ngonugv singnam aka ormi sidubv rito. Nonuno ngonugv achialvbv paknam gubv ritoku!
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Ngonugv ajin vdwa, jvjvbv nonu mvngpa nyadu nvpv ngonugv gwngnam rinam ma! Ngonu Pwknvyarnv gvlokv Alvnv Yunying nga japji dula nonua adwkaku dubv rimu nwngma mvngla aluayu bv kudungkua nga raitungtung bv ribwng supvnv.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Ngonu vdwlo nonu mvngjwngnv vdwa lvkobv ririlo ngonu darwkbv, alvyaungbv, okv rimur kaamabv ngonu ripv dakpv kunv, um nonu kayatayanv okv Pwknvyarnv ka um chindunv.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Nonu chindu anvabuv kuu vdwa oguaingbv mvdu ridudw vbv ngonu nonu akin-akinha mvto ritoku.
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 Ngonu nonua mintvmiruto, ngonu nonua minyokto, okv ngonu nonua Pwknvyarnv mvngpu modubv rila doolakv vla miyarto, nw nonua ninyigv Karv nga okv kairungnamha nonua ka paamu dubv vla goklin kunvngv.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Okv ngonu Pwknvyarnvnyi lokia umbonyikv vdunv ogulvgavbolo nonugv ninyigv doin ha torwk sunam gv lvkwnglo, nonuno um tvvtokula ngonugv doin gubv naamabv okv Pwknvyarnv gv doin gubv naarwk sutoku. Okv si Pwknvyarnv gv doin vrung, nonuno sum mvngjwng duku nonugv pingkolo Pwknvyarnv kudungkua ridu.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Ngonugv ajin vdwa nonuno Judia lo Jisu Kristo gvlokv Pwknvyarnv gv gvrja vdw aingbv ridu, nonua nonunogv Atunyi vdwv maatarbv alvmabv mvpv, Judia lo Pwknvyarnv gv nyi vdwa kvvbi Jius nyi vdwgv mvnam apiabv,
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 bunu Ahtu Jisunyi okv nyijwk vdwaka mvki toku, okv ngonua ka mvritmvka toku. Bunu vdwnvgo Pwknvyarnv gv kaalwk maanam gubv ridunv! Vdwgo nyichar mvnwng gvka nyiru kunam gubv ridunv!
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 Bunu ngonua Jentail vdwa ringnam gv doin ha japji momare vla mintor dubv rikw toku. Vbvrila bunu lokia rimur kaiyayabv rilwk sutoku. Vbrikunamv ataranya lo Pwknvyarnv gv haachi hv bunu gvlo aalwk dukunv!
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Ajin vdwa, ngonu gvbv, vdwlo ngonu achukgo nonua adu tokudw—ngonu mvngnam lokvma vbvritola ayak lokv mwng—Vdwgo ngonu nonua lvkodv paami sudubv rikw pvkudw okv vdwgo ngonu nonua kaapa minsu kumabv ripvkudw!
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 Ngonu nonu gvlo vngkur kunvpv vla mvngtoku. Ngo atubongv vngkur kunvpv vla lvko lvvyago rikwto, vbvritola Uyu ngv ngonua vbv rimuma.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 Vdwlo ngonugv Jisu Kristo aari kudw ninyigv kaagialo ngonugv mvngtin namv, ngonugv himpu namv okv ngonugv Rigumyala goosula riging ngv kvvbi vdwvma, nonuno yamabv.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 Nonuno jvjvbv ngonugv googing ngv okv himpu v!
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.