1 Tessalonicenses 2
ANWNV GAMLV (TGJ) vs ARA
1 Ngonugv achiboru vdwa ngonugv nonua kaalwkla aanam hv anyung kaamanvgobv rima vla nonuno chinsudo.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Nonugv Tesalonika hoka ngonugv aatv madvbv Pilippi lo rinikla okv rinyingrirula hinying paamunam ha nonuno chinsudo. Okv alo haaknv achialv jeka Pwknvyarnv ngonua mvngrw dubv jila ninyigv lokv aanv Alvnv Yunying nga nonua minji moto.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ngonugv nonua kumla minam hv rimur riki vmalo darwkmanvbv ridubv, hv majeka yvv akonyika mvvkup dubv ngonu gwngma.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Vmabvya, ngonu Pwknvyarnv gv ngonua vbv minsego vla mvngku lokv ngonu lokia mindunv, ogulvgavbolo nw jwngkadaka la ngonua Alvnv Yunying nga japgo kardubv dartoku. Ngonu nyi vdwa mvngpu modubv vla rikw madunv vbvritola ngonugv haapok ka chinv kaanv Pwknvyarnvnyi mvngpu modubv ridunv
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Nonuno alvrungbv chinsudo ngonu nonu gvlo aala nonua minjo minlap yama, vbv rimajeka ngonugv kaabiu nama mintam mimam sila ka mimapvnv—Pwknvyarnv um kaaya tayala chinv ngv
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ngonu nonu gvlokv vmalo kvvbi gvlokv hartv paanam lvgabv rikw mapvnv, hvyv gvloka rikw mapvnv,
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ngonu Kristo gv Apostol gubv ridaka ngonu nonua koonam mego koolato. Vbvritola ngonu nonua anv ngv kuu vdwa ringchumriai nam jvbv rila ngonu nonua lvkobv ritoku
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ogulvgavbolo ngonugv nonua paknam lokv ngonua Pwknvyarnv gvlokv Alvnv Yunying ormi sidubv rimwngma ngonu nonua ngonugv singnam aka ormi sidubv rito. Nonuno ngonugv achialvbv paknam gubv ritoku!
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Ngonugv ajin vdwa, jvjvbv nonu mvngpa nyadu nvpv ngonugv gwngnam rinam ma! Ngonu Pwknvyarnv gvlokv Alvnv Yunying nga japji dula nonua adwkaku dubv rimu nwngma mvngla aluayu bv kudungkua nga raitungtung bv ribwng supvnv.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ngonu vdwlo nonu mvngjwngnv vdwa lvkobv ririlo ngonu darwkbv, alvyaungbv, okv rimur kaamabv ngonu ripv dakpv kunv, um nonu kayatayanv okv Pwknvyarnv ka um chindunv.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Nonu chindu anvabuv kuu vdwa oguaingbv mvdu ridudw vbv ngonu nonu akin-akinha mvto ritoku.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Ngonu nonua mintvmiruto, ngonu nonua minyokto, okv ngonu nonua Pwknvyarnv mvngpu modubv rila doolakv vla miyarto, nw nonua ninyigv Karv nga okv kairungnamha nonua ka paamu dubv vla goklin kunvngv.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Okv ngonu Pwknvyarnvnyi lokia umbonyikv vdunv ogulvgavbolo nonugv ninyigv doin ha torwk sunam gv lvkwnglo, nonuno um tvvtokula ngonugv doin gubv naamabv okv Pwknvyarnv gv doin gubv naarwk sutoku. Okv si Pwknvyarnv gv doin vrung, nonuno sum mvngjwng duku nonugv pingkolo Pwknvyarnv kudungkua ridu.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Ngonugv ajin vdwa nonuno Judia lo Jisu Kristo gvlokv Pwknvyarnv gv gvrja vdw aingbv ridu, nonua nonunogv Atunyi vdwv maatarbv alvmabv mvpv, Judia lo Pwknvyarnv gv nyi vdwa kvvbi Jius nyi vdwgv mvnam apiabv,
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 bunu Ahtu Jisunyi okv nyijwk vdwaka mvki toku, okv ngonua ka mvritmvka toku. Bunu vdwnvgo Pwknvyarnv gv kaalwk maanam gubv ridunv! Vdwgo nyichar mvnwng gvka nyiru kunam gubv ridunv!
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Bunu ngonua Jentail vdwa ringnam gv doin ha japji momare vla mintor dubv rikw toku. Vbvrila bunu lokia rimur kaiyayabv rilwk sutoku. Vbrikunamv ataranya lo Pwknvyarnv gv haachi hv bunu gvlo aalwk dukunv!
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Ajin vdwa, ngonu gvbv, vdwlo ngonu achukgo nonua adu tokudw—ngonu mvngnam lokvma vbvritola ayak lokv mwng—Vdwgo ngonu nonua lvkodv paami sudubv rikw pvkudw okv vdwgo ngonu nonua kaapa minsu kumabv ripvkudw!
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ngonu nonu gvlo vngkur kunvpv vla mvngtoku. Ngo atubongv vngkur kunvpv vla lvko lvvyago rikwto, vbvritola Uyu ngv ngonua vbv rimuma.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Vdwlo ngonugv Jisu Kristo aari kudw ninyigv kaagialo ngonugv mvngtin namv, ngonugv himpu namv okv ngonugv Rigumyala goosula riging ngv kvvbi vdwvma, nonuno yamabv.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Nonuno jvjvbv ngonugv googing ngv okv himpu v!
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.