Atos 28

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Eshko ga tjawa kayo döktong pjono l̈öng pjöshko uunkong irgo ga miydororwa ga dl̈ung tjrëko l̈i ko Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Kjok eshko l̈i noyo tjok, ga tjawa dara yõtso tjë jĩkong. Eshko ga shunyo shrë pjang ara, smo ara bakoe. Eni kuzong ga iök boktöna l̈ok, ga tjawa rokara uunkong ba zl̈ong bäng, iökkok eshko wl̈o.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Eshko ga Pablo l̈öng dogro töno kjl̈öbö, ga dbuya shäng iök l̈i roshko. Eshko ga iök l̈i kjl̈ik ara kjĩshko ga dgur brik buk eshko kjl̈ara, ga Pablo uara ba orkwoshko, ga dgur l̈i beno pjang l̈ing ba orkwo go.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ĩya kjok eshko sopgarë ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «Domer kjwe owa, no zrök ä wl̈eniyo dikjoyoe. Döktong tek dl̈ung kjing kjok owashko dwayo ëmdë ga bi sbö shäng kjl̈ara kowëy Kjok L̇l̇gwega Bek l̈i, domer kjwe woyde ber shäng së l̇l̇ëme» l̈e.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Gueniyo ga dgur l̈i sringza Pablorë buk iök pjë jong ri ri l̈i roshko, ga l̇l̇ëye shäryono Pablo kong l̇l̇ëme.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Eshko ga l̈öng tjë jĩkong l̈i wotjl̈ĩno ga «Kjwe orkwo dguë jekdo, l̇l̇ëm ga jek buk rish wol̈on jekdoro» l̈ara. Gueniyo koshe l̈öng kjër ga dguë sira l̇l̇ëme. Ĩya l̈ok ga l̇l̇ëye shäryë ba kong l̇l̇ëm ga wotjl̈ĩk l̈ok obl̈ë, tjl̈ẽ l̈ok ga «Bi sböpga kjl̈arayo l̈i kjwe» l̈e. Pablo uara dgurdë ba orkwoshko (Hechos 28.3-6)|src="CN02050B.TIF" size="col" ref="Acts 28.3 "
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Dl̈ung tjrëko eshko so ichaga ko Publio. Ga tjawa tjyono l̈öng l̈ishko ga kjok ber buk soshko kjrina baĩya. Eni ga tjawa wl̈okjrara, dara yõtso ba ushko dbargwo mya.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Eshko ga Publio data buk swl̈o ara ba bukkl̈o kjing go, kjl̈ik ara, roshkwë ara bakoe. Eni ga Pablo jek öötong shäng ba ĩk. Eshko ga syõshtono Sbö kong ba kjĩshko. E irgo ga orkwo iono ba kjing go, ga poptara beno pjl̈úe.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Roy kuya swl̈opga tjeng dl̈ung tjrëko obl̈ërë ga shrono l̈öng Pablo shwoy uunkong, ga poptara pjire.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Eni ga kjok eshko sopga beno l̈öng woowa l̇l̇ëm borwa kong. E kjĩshko ga tjawa kong l̇l̇ëbo twara arae. Ga tjawa brikshko ga l̇l̇ëbo woydororwa borwa kjimtokl̈o irbo wl̈o l̈i, e twara l̈ok borwa kong pjire.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Eshko ga kjyong kësbang pjang kjl̈ara tek Alejandría kjokyo dwayo, pjang kjok owa jek pjir l̈i koshë. Kjyong l̈i pogl̈o go ba sböpga do pjök l̈i jyãgl̈o tak l̈ok. Ba sböpga l̈i kowe l̈ok Cástor, Pólux. Eshko ga tjawa l̈öng dl̈ung tjrëko l̈i öötong mogl̈o myashko ga tjawa opyono kjyong l̈i roshko, ga tjawa opshino to dl̈ung tjrëko l̈i dwayo.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ga tjawa jek öötong l̈öng kjyong tjyozl̈ong kjokyo ko Siracusa, ga tjawa beno l̈öng eshko dbargwo mya.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 E irgo ga tjawa jek l̈öng dl̈ung sor go jek äär l̈öng Regio kjokyo. Wẽshko ga pjl̈uk tjwe jong borwa irgo, ga tjawa opshino toe. E wẽyo obi ga tjawa jek öötong l̈öng Puteoli kjokyo.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Eni ga tjawa opshino kjyong roshko dwayo. Eshko ga pjeyoga Jesús tjl̈õkwo kjraga wl̈ẽnorwa l̈öng kjl̈öbö, ga tjawa mana ber l̈öng ba tjok sondë kjwara wl̈o l̈e, ga tjawa beno l̈önge. E irgo ga tjawa opshino to jek Roma kjokyo pjö l̈ëkong.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Eshko ga tjawa roy kura pjeyoga Jesús tjl̈õkwo kjraga l̈öng Roma kjokyo l̈irë tjän. Eni kuzong ga kjone kjone opshino jer l̈öng borwa koshë irbo. Kjong kjong jer l̈öng borwa koshë l̇l̇ëbo soynezl̈ong shtoyo ko Apio, kjong kjong jer l̈öng kjok kjrina obi, oba pozl̈ong uyo l̈ok mya l̈ishko. Ga jer l̈öng borwa koshaga l̈i ĩya Pablorë ga beno shäng wopjl̈ú, dbokjrono jek obi, ga tjl̈ẽ Sbö kong ga «Tjawa kjimtorop kësbange. Tja wopjl̈ú bop tjok» l̈e. Ga epga jek iröng borwa tjok.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Tjawa öötong l̈öng Roma kjokyo ga kjok l̇l̇gwegaga l̈öng eshko l̈i, Pablo iara l̈ok beno shäng no shdũzl̈ong uyo roshko l̇l̇ëme. Kong u wl̈ẽna kjwara, iara beno sök eshko tjoksa, daga beno shäng ba tjok kjl̈ara erä.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Öötong dbargwo mya ga judíoga l̈öng Roma kjokyo tjwl̈õ këskës wl̈eniyo l̈i mana Pablorë tek ba shwoy. Ga töno shrono l̈öng ba shwoy ga Pablo tjl̈ẽ ba kong ga «Pjeyoga, l̇l̇ëye shäryoror owa bi pjeyoga judíoga kong l̇l̇ëm, bi tjl̈apgaga tek dënashko so sdëkwo wl̈oyo l̇l̇ëm bakoe. Gueniyo ga tja sharaba shäng Jerusalén kjokyo, ga tja twaraba beno tjeng Roma sopga wl̈oshko, tja shdũya l̈ok wl̈o.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Eshko ga tja kong l̇l̇ëbo kjakrokara l̈ok ara, ga l̇l̇ëye wl̈ẽna bor tjok, tja ber zrökko wl̈o l̇l̇ëme. E kjĩshko ga tja raye l̈ok woydë.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Gueniyo ga woydara judíoga l̈irë eni l̇l̇ëm, ga tjl̈ẽno l̈ok ara bor wl̈oyo. E kjĩshko ga tja l̇l̇ëye shäryër wl̈o ame, ga rokoror Roma so l̈i kong ga tja l̇l̇gweya pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈irë om go l̈oror eni, ga tja ichara l̈ok tek na e kjĩshko.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 E kjĩshko ga pjãy manor, pjãy ĩn wl̈o, shji l̈an ëng tjok wl̈o bakoe. Woydoror ga pjãy ommiydë pjl̈ú ga no pjl̈uyo iche l̈e Sbörë koshëy shji Israel tjëyoga uunkongdë l̈öng l̈i, koshër shäng l̈i e. Tja pjrik shäng na dröng sho pjang ëre go, tja parkë ba kong kjĩshko» l̈e.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjawa kong kjibokwo ichayde l̈ok tek Judea kjokyo dwayo bop kjĩshko l̇l̇ëme. Pjeyoga judíogara shrono tek ey dwayo ëmdë ga l̇l̇ëye l̈ayde owa bop kjĩshko borwa kong l̇l̇ëm bakoe.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Gueniyo miydërwa ga kjone pogo ga oba tjl̈ẽ ara nopga tjl̈õkwo kjragaga l̈öng bopoya dik l̈i wl̈oyo. E kjĩshko ga pja wotjl̈ĩk l̇l̇ë miydërwa woydë» l̈e.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Eni ga dbar iara l̈ok beno jong kjwara, tön ëng tjok obi wl̈o l̈e. Dbaryo öötong ga nopga töno ara Pablo sök l̈ishko. Kjok shröngteng äär jong kjok sëng go ga Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i roy l̈ara ba kong ara. Ga l̇l̇ëye l̈ara Moisés, Sbö tjl̈õkwo l̈agagarë tek dënashko l̈i, e pjl̈ol̇l̇gwera ba kong, no pjl̈uyo iche l̈ara Sbörë l̈i, e Jesús jl̈õe l̈e l̈ok wl̈o.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Kuya l̈ok ga kjong kjong Pablo tjl̈õkwo kjrono, gueniyo l̇l̇amora omtjl̈õkwo kjrë woydë l̇l̇ëme.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Eni ga woyotjl̈ĩya beno l̈öng kjrinaso l̇l̇ëm kuzong ga opshik toe l̈e l̈öng. Eshko ga Pablo tjl̈ẽno ba kong, pjir wl̈o. Tjl̈ẽ ga «Dënashko ga tjl̈õkwo l̈ara Sbö Sëyarë ba tjl̈õkwo l̈aga tek dënashko so Isaías kong, l̈e bomi tjl̈apgaga l̈öng l̈i kong wl̈o. Ga tjl̈õkwo l̈ara pjl̈o beke. Tjl̈ẽno beno eni:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 »“Pja nom tjl̈ẽ bor nopga ëre kong ga
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Nopga ëre, l̇l̇ëye kuya woydë l̇l̇ëme.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 — ausente —
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Eshko ga Pablo beno shäng eshko ba daga shäng l̈i tjok l̈u pjl̈ogl̈o pjök ba u jong potjwl̈ẽya ĩ l̈i roshko. Nopga tjwe kjl̈obi ba ĩk ga wl̈okjre enidoe.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ga Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i roy l̈ara oba kong ara, ga l̈ara Tjl̈apga Jesucristo kjĩshko ara bakoe. Tjl̈ẽshko ga l̇l̇ëye bangkjre l̇l̇ëm, ga barwaga ërë l̇l̇ëm bakoe.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.