Atos 15
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NVT
1 Eshkoshko ga Jesús tjl̈õkwo kjragaga kjong kjong tjwe Judea kjokyo dwayo, öötong l̈öng eshko Antioquía kjokyo ga ba pjeyoga Jesús tjl̈õkwo kjraga l̈i pĩya öötong l̈öng, tjl̈ẽ ba kong ga «Bek wl̈o ga pjãy Jesús tjl̈õkwo kjragaga doyo jyã të pjir, l̈ara Moisésdë tek dënashko sorë l̈i eni. L̇l̇ëm ga pjãy döya Sbörë l̇l̇ëme» l̈e l̈öng eni.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Kuya Pablo, Bernabérë ga beno owa ba kong, ga ëng dboryono ara kar kar Judea sopga l̈i tjok. E kjĩshko ga Pablo, Bernabé, Jesús tjl̈õkwo kjragaga kjong kjong, e kjrara Jesús tjl̈õkwo kjragaga l̇l̇amo l̈irë iche jongya Jerusalén kjokyo, Sbö tjl̈õkwo roy l̈agaga Jesús ãska shwoy, tjl̈apgaga Jesús tjl̈õkwo kjraga kägäyoga l̈öng eshko l̈i shwoy bako, l̇l̇ëbo l̈i l̇l̇gweya l̈ok wl̈o.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Eni ga ichara Jesús tjl̈õkwo kjragaga l̈öng Antioquía kjokyo l̈irë to jongya Jerusalén kjokyo. Ga jek l̈öng Fenicia kjokyo go, Samaria kjokyo go bakoe. Eshko ga nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo öötong beno l̈öng Jesús tjl̈õkwo kjraga l̈i roy l̈ara l̈ok ba pjeyoga Jesús tjl̈õkwo kjraga eshko so kong, ga beno l̈öng wopjl̈úe.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 E irgo ga jek öötong l̈öng Jerusalén kjokyo ga wl̈okjrara Jesús tjl̈õkwo kjragaga eshko so, ba kägäyoga, Sbö tjl̈õkwo roy l̈agaga Jesús ãska l̈irë. Eni ga l̇l̇ëye shäryara Sbörë ba tjok l̈i roy l̈ara l̈ok ba kong l̈ok pjire.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Gueniyo ga Jesús tjl̈õkwo kjragaga l̈i tjrëko ga fariseoga l̈öng kjl̈öbö. Epga kjong kjong kojono l̈öng, ga tjl̈ẽ ga «Bek wl̈o ga nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo Jesús tjl̈õkwo kjrë woydëshko ga doyo jyã tëy dey, ga ichëy kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i sök» l̈e.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Eni ga Sbö tjl̈õkwo roy l̈agaga Jesús ãska töno tjl̈apgaga Jesús tjl̈õkwo kjraga kägäyoga tjok, l̇l̇ëbo l̈e l̈öng l̈i l̇l̇gweya l̈ok wl̈o.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Eni ga l̈ano ëng tjok ara kar kar. E irgo ga Pedro kojono shäng, ga tjl̈ẽ ga «Pjeyoga, miydëmi pjl̈ú ga tja kjrara Sbörë tek dënashko bomi tjrëko, ba tjl̈õkwo roy pjl̈ú l̈ë nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo kong, epga ëmdë ga omkuk ga tjl̈õkwo kjre wl̈o.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ga shji wotjl̈ĩk bi pjl̈úshko sorë l̈i miyde Sbörë pjire. E kjĩshko ga nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo omtjl̈õkwo kjronoshko ga Sbö Sëya twara ba kong, twara bi kong sorë ga eni, miydëy shji judíogarë e go wl̈o ga shäryaga Sbörë.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo wotjl̈ĩno ga mär Sbö go erö ga owa pjang ba go l̈i l̈öna Sbörë beno dret, shäryara bi kong sorë ga eni. Eni ga epga iara beno tjwl̈õ bishĩya dik bakoe.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 ¿Eni ga l̇l̇ëye woydëmi ga shärye Sbörë obi, tjl̈õkwo ëre kjrëmi wl̈oro? Nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo iëmi kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i sök l̈ëmi woydë, gueniyo shji ëmdë ga omsöno ma, bi tjl̈apgaga tek dënashko so omsöno ma bakoe. ¿Eni ga epga omsök sorëro?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Eni l̇l̇ëme. Miydëy ga shji döya Tjl̈apga Jesúsdë, shji kjimte woydë kjĩshko eröe l̈ëy, ga epga eni bakoe» l̈e.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 E irgo ga Pablo, Bernabé, e tjl̈ẽno nopga l̈öng l̈i kong. Dbo twara Sbörë ba kong l̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shärye l̈ok nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo kong l̈i roy l̈ara l̈ok ba kong pjire. E wopro ga kuya nopga l̈irë l̈öng kjing erä.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ga tjl̈ẽno l̈ok pjirshko ga Santiago tjl̈ẽ ga «Pjeyoga, tja kuzĩa.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simón tjl̈ẽno bi kong ga nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo kjimtara Sbörë ara, ga epga tjrëko ga no kjone kjone kjrara beno ba nopga baĩya. Shäryara bäm goshko sorë l̈i roy l̈ara Simóndë bi kong pjire.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Dënashko ga Sbö tjl̈õkwo l̈agaga oml̈ono eni. Tjl̈ẽno beno eni:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 »“E irgo ga tja tjwe iröng obi,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Eni ga tja wl̈ẽya nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyorë.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 L̈oror beno eni tek dënashko.”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 »Eni ga bor kong ga nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo optwono Sbö kong l̈i barwëy ame.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Epga kong kjibokwo tëy kjwara dey. E go ga l̈ëy ba kong ga dl̈i l̇l̇ë twak sböpga jyãgl̈o kong l̈i uëy ame, öng zrök kjyotso skuya ĩ l̈i sho uëy ame, srëng l̇l̇ë uëy ame, ga shji orkwosmono ë tjok l̇l̇ëm ga shji pë ba tjok ame.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Tek dënashko ga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i, e l̈ëba l̈öng kjok shto obl̈ë obl̈ëshko enido. Ga woshtozl̈ong dbaryo kjwobi go ga l̈ëba l̈öng judíoga syõ uyo obl̈ë obl̈ë l̈i roy» l̈e.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Eni ga töno l̈öng l̈an l̈i, nopga kjrara do pjök, iche l̈ok jek Antioquía kjokyo Pablo, Bernabé tjok. Kjrara l̈ok l̈i beno Judas, Silas. (Judas, e kowëba Barsabás bakoe.) Domerga do pjök l̈i tjl̈apgaga Jesús tjl̈õkwo kjraga kägäyo wl̈eniyo.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ga kjibokwo tara l̈ok kjwara, ga twara ba kong, söya jek ba tjok wl̈o. Kjibokwo l̈i tjl̈ẽ eni:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 »Roy kurorwa ga no kjong kjong jũshko so l̈öng borwa tjrëko l̈i öör l̈öng bomi shwoy ga pjãy barwara ara, ba tjl̈õkwo l̈ara l̈i go, ga pjãy beno l̈öng woydë ara. Gueniyo epga ichaga tjawarë l̇l̇ëme.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ga Judas, Silas, e ichororwa jek ba tjok, l̇l̇ëye tak pjang kjibokwo ëre goshko l̈i l̈anyotke l̈ok om go bomi kong wl̈o.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 »Eni ga beno pjl̈ú Sbö Sëya kong, borwa kong ga pjãy ichërwa kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i shäryë uunkong l̇l̇ëme. L̇l̇ëye shäryëmi wl̈o l̈i ëre döe:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Dl̈i l̇l̇ë twak sböpga jyãgl̈o kong l̈i uëy l̇l̇ëm; öng zrök kjyotso skuya ĩ l̈i sho uëy l̇l̇ëm; srëng l̇l̇ë uëy l̇l̇ëm; shji orkwosmono ë tjok l̇l̇ëm ga shji pë ba tjok l̇l̇ëm bakoe. Shäryëmi uunkong eni ga pjãy jëk l̈öng pjl̈o beke.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Eni ga domerga kjrara l̈i toe. Öötong l̈öng Antioquía kjokyo ga ba pjeyoga Jesús tjl̈õkwo kjraga l̈i töna l̈ok eshko, ga kjibokwo söra l̈ok jek l̈i twara ba kong.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Eshko ga kjibokwo l̈i l̈ara l̈ok ëng kong, ga beno l̈öng wopjl̈ú, ga dbokjrono jek obi e go.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas, Silas, e Sbö tjl̈õkwo l̈agaga. Eshko ga tjl̈ẽno nopga l̈öng l̈i kong ara, dbo iara l̈ok ara bakoe.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Gueniyo ga Pablo, Bernabé, e beno l̈öng eshko Antioquía kjokyo. Tjl̈apga Jesús tjl̈õkwo l̈e l̈öng oba kong, ga oba pĩya l̈öng ara. Jesús tjl̈õkwo kjragaga eshko so omshäryono kjl̈öbö eni bakoe.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Öötong dbar kop ara ga Pablo tjl̈ẽ Bernabé kong ga «Shji to bi pjeyoga l̈öng kjok shto obl̈ë obl̈ë ĩk iröng obi, shji öör Tjl̈apga Jesús tjl̈õkwo l̈ë kjone dö ga eshko, l̈öng sorë ĩy wl̈o» l̈e.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Jöl̈ö. Gueniyo Juan söy bi tjok bebi» l̈e. (Juan, e kowëba Marcos bakoe.)
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Gueniyo ga Pablo kong ga pjl̈ú anmoyõ l̇l̇ëme. Epga l̈öng Panfilia kjokyoshko ga rayara Marcosdë beno l̈öng tjoksa, jëktong ba tjok ba pak shäryë ame.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Eni ga ëng dboryono l̈ok kar kar, ga beno l̈öng wopjl̈ú ëng tjok ame. E kjĩshko ga opkjono beno l̈öng dboy dboye. Eshko ga Marcos söra Bernabérë jek ba tjok, jer dl̈ung kjako, opyono kjyong kësbang roy, ga jongya jong Chipre kjokyo.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pablo l̈ira, Silas söra jek ba tjok. Brik l̈okshko ga Jesús tjl̈õkwo kjragaga l̈öng l̈i syõshtono Sbö kong, tjl̈ẽ ga «Sbö, Pablo, Silas, e iërwa ber tjeng bop wl̈oshko, dëp wl̈o» l̈e. E irgo ga opshino toe.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Jek öötong l̈öng kjok shto obl̈ë obl̈ë Siria kjokyo, Cilicia kjokyo. Eshko ga ba pjeyoga Jesús tjl̈õkwo kjraga l̈öng l̈i dbo iara l̈ok Sbö tjl̈õkwo go arae.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.