Romanos 4
Tewa NT (TEW_WBT) vs BKJ
1 Nää wâyhíˀkhâymáa Abraham-bí̖ˀgeḏi háa ûnpóeˀin, i-á naˀin Huḏíyo gimuuˀinbí páaḏéˀi thehtáy pahpâa gínmuu.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Yôesi natú̖ḏáho iḏá Abraham-dá óecha̖a̖máaˀin tꞌaywó̖ˀdi imáapí waagi híwó̖ˀ iˀoḏiboˀ, heḏânho Abraham ûnkoeḏí-íwän iví híwó̖ˀdi tsiyekan niˀgeḏi iyêngihéeˀa̖míḏí. Hewänbo Yôesi wínatú̖hpí Abraham-dá ûnkoeḏi iyêngihéeˀa̖míˀin.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Yôesiví ta̖ˀnin diwe kinnân nata̖ˀmuupíˀan:
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Kin waagi namuupíˀan: Toˀwí itꞌôeˀandi-á óewáˀándeˀ, heḏi iví wáˀâa ûntꞌanmuu hä̖́yú̖ itꞌôeˀan waagiḏi, wíˀóewänpiḏamähpí.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Hewänbo toˀwí wänbo híwó̖ˀdi hä̖ä̖wí iˀandi nawänpimuuḏibo háˀto ûnkoeḏí-í natú̖níḏí tꞌaywó̖ˀdi wíˀimáapí waagiˀbá namuu. Yôesiḏa̖ˀmân ûnkꞌóe wí toˀwí óecha̖a̖máˀve-íḏí tꞌaywó̖ˀdi wíˀimáapí waagi, nä́ˀi toˀwí tꞌaywó̖ˀtoˀi namuu wänboˀ, heḏi kin óecha̖a̖máa iví whä̖yu̖ ûnmuuḏiboˀ, híwó̖ˀ iˀa̖míḏí iwänpikhä̖ä̖ḏeḏiḏá yoe.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Heḏânkun David hä́nˀoe natú̖ in toˀwên Yôesiḏi ovâycha̖a̖máaˀin tꞌaywó̖ˀdi wíḏâymáapí waagi dihíhcha̖a̖-í, hewänbo híwó̖ˀ dívíˀa̖míḏí dívíkhä̖ä̖ḏeˀin namuuḏá yoe.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Kinnân ita̖ˀnan:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Heḏi toˀgîˀ-an nä́ˀi híhchan namúní? Ti in Huḏíyogîˀḏa̖ˀ? Yoe, in Huḏíyo dimuupíˀingîˀ wáˀ namuupíˀan. Gínhanginnáhpíˀan Yôesi natú̖ˀin iḏi Abraham óecha̖a̖máa tꞌaywó̖ˀdi wíˀimáapí waagi iví whä̖yu̖ ûnmuuḏi.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Hewänbo ti Abraham in Huḏíyo-ví kꞌewe̖ˀ taaḏi ho nataamuu ihayḏân kin Yôesi iví̖ˀgeḏi natú̖? Yoe, waˀḏi óetaaˀanpíḏíbo-ân.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Tíˀúugéḏân Yôesi natú̖ Abraham in taa ikéyíˀin nathaypúwíḏí Yôesiḏi ho óecha̖a̖máaˀin tꞌaywó̖ˀdi wíˀimáapí waagi. Hewänbo kin Yôesi ho iˀan Abraham-bí whä̖yu̖ ûnmuuḏibo waˀ in taa imáapíḏíboˀ. Heḏânkun Abraham-dá tꞌä̖hkí in toˀwên taˀgendi Yôesivíˀpiyeˀ dívíwhä̖yundeˀinbí táḏá waagiˀbá dínmúní, tobá nä́ˀin Huḏíyoví kꞌewe̖ˀ taa dâymáapí wänboˀ, heḏi in wáˀ Yôesiḏi ovâycha̖a̖máa tꞌaywó̖ˀdi wíḏâymáapí waagi.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Heḏá in toˀwên kin ditaamuuˀindá wáˀ Abraham-dá inbí táḏá waagiˀbá dínmuu, hewänbo in tꞌä̖hkívîˀ-á yoe. Abraham-bí ây waagiˀin taˀgendi dimúníḏí, indá díntáy iví a̖htaa eeye dívíˀa̖htuyé-íḏí, i waagibá whä̖yu̖ dâymáˀvé-íḏí, in taaḏa̖ˀbá yoe, gá nä́ˀi whä̖yu̖-áho Abraham imáaḏân waˀ in taa ikêˀpíḏíboˀ.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Yôesiḏi iví tu̖u̖ Abraham óemä́gi iḏi Abraham-dáḏí iví ây iweḏiˀindáḏí ovâymä̂äníˀin hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí nä́ä oepáa kꞌayḏiwiˀ, hewänbo kin natú̖ gá Abraham óecha̖a̖máaḏân tꞌaywó̖ˀdi wíˀimáapí waagi iví whä̖yu̖ ûnmuuḏi, i tsontu̖u̖ iˀaˀginnamíḏí ikhä̖ä̖ḏeḏiḏá yoe.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Yôesiḏi i hä̖ä̖wí ipä̖khâymáaˀiˀ in toˀwên i tsontu̖u̖ dâyˀaˀginnamíḏí dívísóˀḏíndeˀin ovâymä̂äníḏáhoˀ, in whä̖yu̖ ivíˀpiyeˀ wínatâynípí, heḏi i tu̖u̖ Yôesi imä́giˀi-á hä̖́ä̖bo wíˀûnmúnípí.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Hewänbo wí toˀwí i tsontu̖u̖ iˀaˀginhá̖núḏá Yôesiḏi óetuchä̖nundeˀ. Tsontu̖u̖ wänbo nayipíḏá háˀto nakoeḏí-í wí toˀwí iˀaˀginhá̖nú-íḏí, hewänbo nayi-ákun nä́ˀi tsontu̖u̖.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Heḏânkun hä̖ä̖wí híwó̖ˀdi ívíˀanpíḏíbo Yôesi iví tu̖u̖ imä́gi tꞌä̖hkí in Abraham-bí ây iweḏiˀin dimuuˀin dínkoeḏi iví séegísehkanä dâykéyíˀin inbí whä̖yu̖ dínmuuḏi. Heḏi kin Yôesiḏi ovâyˀâ̖a̖mí in toˀwên i tsontu̖u̖ dâymáaˀinda̖ˀbá yoe, hewänbo tꞌä̖hkí in toˀwên dívíwhä̖yundeˀin Abraham iwhä̖yu̖ waagibá. Abraham-dá táḏá waagiˀbá gínmuu tꞌä̖hkí naˀin taˀgendi Yôesivíˀpiyeˀ ívíwhä̖yundeˀingîˀ.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Yôesiví ta̖ˀnin diwe ûnkwꞌó̖ háa Yôesi natú̖ waagi:Abraham-dá Yôesivípiyeˀ iwhä̖yundeˀ, heḏiho Yôesiḏi i-á ho óecha̖a̖ hä̖ˀin tꞌowaví táḏá dínmuu waagi. Yôesi-á ûnkoeḏi chuˀin wänbo ovâywówápaa-íḏí, heḏá tobáháa hä̖ä̖wí waˀ wínapóepí wänboˀ, napúwí gin Yôesi natú̖ḏáhoˀ, napúwí-ákun.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Heḏiho tobá whä̖yu̖píwó̖ˀ waa namuu wänboˀ Abraham-dá iwhä̖yu̖ báyékí tꞌowa wéngé tꞌä̖hkí dithaaˀinbí táḏá dínpuwagítꞌóeˀin, gá Yôesiḏi óetu̖ˀandân báyékí tíˀúugé kä̖ˀä̖ä̖ˀin ûnkwo̖ˀgítꞌóeˀin, heḏi han ûnpóe.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Iví túuˀú i̖ˀgeḏi iˀánshaamáaḏí, háˀto iˀâykwꞌôení waa nacha̖a̖, maˀḏi tä̖gintä̖ (100) pa̖a̖yoˀi ho namuuḏi, heḏá iví kwiyó Sarah-á wä̖hphaḏe kwiyó nää ûnmuuḏihoˀ, háˀto nasáhpúwí i̖ˀgeḏi wáˀ iˀánshaaˀan. Hewänbo tobá kin namuu wänbo iví whä̖yu̖ waˀḏi ûnkay.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Yôesiví tu̖u̖ óemä́giˀin ônwhä̖yu̖, heḏi iví whä̖yu̖ ûnhá̖á̖nívíˀweḏi shánkí ûnkaypóe, heḏiho Yôesi-áho kwꞌáayéboˀ óemáa.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Iví píˀnä́ khóˀyéhoˀ ûnhanginná Yôesi ûnkoeḏiˀin hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí natú̖ˀiˀ iˀa̖míḏí.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Heḏânkun Yôesi natú̖ iḏi Abraham óecha̖a̖máa tꞌaywó̖ˀdi wíˀimáapí waagi iví whä̖yu̖ ûnmuuḏi.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Hewänbo nä́ˀi híˀ Abraham-bí̖ˀgeḏi Yôesi natú̖ˀiˀ Abraham-gîˀḏa̖ˀ wínata̖ˀmuupí,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 hewänbo naˀingîˀ-ân wáˀ nata̖ˀmuu, gá Yôesi-á natú̖ḏân naˀin wáˀ dícha̖a̖ tꞌaywó̖ˀdi wíˀâymáapí waagi ivíˀpiyeˀ ívíwhä̖yundeḏi, iḏá Jesus naˀinbí tsondi shánkí hayˀi gínmuuˀiˀ óewáywówápaa.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Yôesi Táḏáḏí Jesus óemä́gi naˀinbí tꞌaywó̖ˀdi gínmuuḏi nachúu-íḏí, heḏá óewáywówápaa nakeepúwíḏí dícha̖a̖máaˀin tꞌaywó̖ˀdi wíˀâymáapí waagi.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.