Marcos 7
Tewa NT (TEW_WBT) vs NAA
1 In Pharisee tꞌowa-á heḏá wên Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀindá Jerusalem-di diˀä̖ä̖ḏi Jesus-víˀwe dívíwéˀgeˀan.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Heḏi indi ovâymûˀ Jesus-ví khä̖geˀnin dívíhúujoḏi dívímanˀowíḏipíḏíboˀ in Huḏíyoví khuu waa.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Nä́ˀin Pharisees-á heḏá tꞌä̖hkí in wéˀgen Huḏíyo-á wíḏívíhúujopí páaḏé dívímanˀowíḏipíḏíboˀ, háa in hä́nˀoeˀin Huḏíyoví khuu dínmuu waagi.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Heḏi wáy dâyhä̖ä̖wíku̖ˀchꞌáaḏeˀ iweḏi diˀä̖ä̖ḏi wíḏívíhúujopí páaḏé gin dívímanˀowíḏipíḏíboˀ; heḏá báyékí ha̖ˀbi khuu-á dâyˀaˀgindoˀ. Inbí kꞌéḏé-á pꞌonbay-á sänbáy-á dâyˀowíḏínde háa namúuní waagi. Gin dínmuu inbí khuu.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Heḏi nä́ˀin Pharisees-á nä́ˀin Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀindá indi Jesus óetsikaˀyan, “Háaḏan uví khä̖geˀnin in hä́nˀoeˀin seˀdaaví khuu dâyˀaˀginnamívíˀweḏi, inbí húugîˀ dâykꞌoˀ waˀ dívímanˀowíḏipíḏíbo háa nakhâyˀä̖ˀ waagi?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Iˀḏi ovâytu̖ˀan, “Un paa waaginbá úvíjánúmáaˀin ímuuˀin, hä́nˀoe híwó Isaiah-ḏi unbí̖ˀgeḏi itaˀnan háawin tꞌowa ímúuníˀin. Ginnân háa Jôesi Táḏá natú̖ˀin itaˀnan:
6 Jesus respondeu:
7 — ausente —
7 E em vão me adoram,
8 Háa Jôesi Táḏá natsonpóeˀin bînjoegiˀoˀ, heḏi tꞌowaví khuu-á bînhóndeˀ.
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 “Íchanpóe hânho únhanginnân waa, háa Jôesi Táḏá natsonpóeˀin bînhângeˀoḏi unbí khuu bînˀaˀginnamíḏí.
9 E disse-lhes ainda:
10 Moses natú̖hpíˀan,Heḏá wáˀ natú̖,
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Hewänbo undá ginnân ítû̖ˀ: Wí toˀwí ûnˀä̖ˀ iví táḏá háa iví jíyá itu̖ˀâ̖a̖míˀin, ‘Naví hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi otû̖ˀ Korban gin.’ (Huḏíyoví tundá Korban natundaˀ, ‘Nä́ˀi hä̖ä̖wí-áho Jôesi Táḏá dómä́gi’ gin.) Heḏi tobá iˀ hä̖ä̖wíḏí iˀ táḏá háa iˀ jíyá óekhä̖geˀnamí wänboˀ, nä́ˀi toˀwí gin natú̖ˀi hä̖ä̖wí wänbo ingîˀ wívînkanmä̂änípí.
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 — ausente —
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Báyékí hä̖ä̖wí haˀwâagi bînˀoˀ, heḏiho unbí khuu bînhá̖ˀoḏi Jôesi Táḏáví híˀ wíˀûnchä̖ˀmuupí waa bînkanmáa.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 In tꞌowa wíyá ovâywéˀgeˀan dihayḏi, Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Tꞌä̖hkíḏíbo bítꞌôeyan, heḏânho íkaˀpóewí.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Háawi wí hä̖ä̖wí namuu wänbo tꞌowa dâykꞌoˀiˀḏá yä̖ˀḏâapíˀin wíḏipoeˀopí. Hewänbo hä̖ä̖wí híwóhpîˀ inbí píˀnä́ khóˀjé iweḏi dínpeeˀiˀḏáho yä̖ˀḏâapíˀin dipoeˀo.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Toˀwí nakaˀpowadaˀi-á ûnkhâyˀä̖ˀ itꞌôeyaaníˀin.”
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 In tꞌowa ovâyjoeˀan dihayḏi iví tewhá ee natsꞌú̖, heḏi iví khä̖geˀnindi óetsikaˀyan nä́ˀi híˀ hânnan natundaˀin.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Heḏi ovâytu̖ˀan, “Ti un wáˀ kaˀpowapíˀin ímuu? Ti wíˀúnhanginnáhpíˀan wí toˀwí yä̖ˀḏâapîˀ wínapoeˀopí wí hä̖ä̖wí iví jáˀwéḏí ûntsˀûndiḏi,
18 Jesus lhes disse:
19 gá nä́ˀi hä̖ä̖wí wíˀûntsꞌúyaˀpíḏân iví píˀnä́ khóˀjé, hewänbo iví see iwáhoˀ, heḏi iví túˀ iweḏi ûnwänpiphaḏeˀ.” (Nä́ˀi ovâytu̖ˀandi Jesus-di ovâyhá̖ˀan tꞌä̖hkí koegîˀ-á híwóˀdi namuu óekꞌoˀígîˀ).
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Heḏáháˀ ovâytu̖ˀan, “Hä̖ä̖wí wí toˀwíví píˀnä́ḏí ûnpeeˀiˀḏibâa yä̖ˀḏâapîˀ napoeˀo.
20 E dizia:
21 Híwóhpí ánshaa wí toˀwí iví píˀnä́ khóˀjé imáaḏí i-á nasändaˀ; natꞌowatꞌakha̖nudaˀ; wínakhóhtsa̖a̖ˀä́npí wänbo toˀwí-áḏí iwhohkumáa; háa tobá nakhóhtsa̖a̖ˀä́n wänboˀ, wíyá toˀwíví kwee-áḏí háa sendáḏí iwhohkumáa; hä̖ä̖wí wéˀgen tꞌowa dâymáaˀi-á nadaˀ; jänäkíkandi namuu; nahójo; háa nawänpidaˀ waagi iˀoˀ; nathúutꞌóe; tꞌowaví̖ˀgeḏi híwóhpí ihéeˀoˀ; icha̖a̖ˀoˀ; tꞌôeyanpîˀ namuu.
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 — ausente —
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Nä́ˀi yä̖ˀḏâapîˀ hä̖ä̖wí wí toˀwíví píˀnä́ khóˀjé iweḏi ûnpeeḏi, iˀḏibâa yä̖ˀḏâapîˀ óepaˀ.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Jesus iˀ nange ijoeˀandi Tyre búˀ tsowapiye namää, heḏi wí tewhá ee natsꞌú̖. Wínadaˀpí toˀwí wänbo ûnhanginnáaníˀin ee naˀä́nnin, hewänbo wíˀûnkoḏipí ikaaya̖míˀin.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Heḏi wí kwee Jesus-ví̖ˀgeḏi natꞌoeḏi wesebo ee naˀä́n deepiye namää. Nä́ˀi kwee-á Syrophoenicia-wi namuu, heḏiho koḏi Huḏíyo wínamuupí. Iví ayú̖káy wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi ônmáa, heḏi Jesus-ví páaḏépiye idégeˀdisógeḏi kaygindi óedaaˀan iˀ yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ iví aˀyú̖víˀweḏi ônkhehpeeyé-íḏí.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 — ausente —
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Jesus-di iˀ kwee óetu̖ˀan, “Naa wíḏînkhâyˀä̖hpí in wéˀgen tꞌowa dovâykhä̖geˀnamíˀin, in Huḏíyo tꞌowa dovâykhä̖geˀnanpíḏíboˀ. U̖ˀ páaḏé wíkhä̖geˀnandá, in áyyä̖̂ä̖ví húugîˀ in tséˀây dovâymäˀ waagibá namúuní.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Iˀ kweeḏi óetu̖ˀan, “Nanbí Sedó, háa untú̖ waa taˀgen namuu. Hewänbo iˀ pávátä̖́ mä́äsa phoˀ in áyyä̖̂ä̖ dínjemuˀiˀ in tséˀây wänbo dâykꞌoˀ.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Jesus-di óetu̖ˀan iˀ kwee, “Híwó untú̖ḏího naaḏi iˀ yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ uví ayú̖káyvíˀweḏi dônkhehpiye. Jaho uvíˀpiye ópûn.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Heḏi iˀ kwee ivîˀ napówá ihayḏi, iˀ aˀyú̖ whohte eeḏi nakꞌóeḏí óemûˀ, heḏi iˀ yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ho ûnpee.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Tyre búˀḏí Jesus napeeḏi Sidon búˀ i̖ˀge naphaḏe, heḏá iweḏá Galilee pꞌoekwíngépiye nawáymää, iˀ nange Tä̖ Búˀ Nange gin dâytu̖ˀoˀ iwe.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Heḏi wí sen ojetꞌaaˀi namuuˀi heḏá tunpîˀ-á ônkán, heḏi pín taˀgeḏi óedaaˀan iˀ sen óetä̖ä̖gé-íḏí ônhehkháaˀa̖míḏí.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Jesus-di iˀ sen in tꞌowavíˀweḏi wíˀboˀ óejâaˀan, heḏi iví mankhú̖ iˀ senbí oje phóge itógi, heḏáháˀ imankhú̖sópꞌoˀandi iˀ senbí hän ôntä̖ge.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Heḏi makówápiye ibéeḏí kaygi ihâ̖a̖ˀan, heḏi iˀ sen óetu̖ˀan, “Ephatha” gin. (Nä́ˀi tun Ephatha-á “nakhuuḏee-í” gân natundaˀ Huḏíyoví tundi.)
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Wesebo iˀ senbí ojepho ûnkhuuḏee, iví händá ûnjuḏeḏee, heḏi thayˀeeḏi ihéeˀan.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Heḏi Jesus-di in tꞌowa ovâykhâ̖a̖ˀan toˀwí wänbo wíḏâytꞌôeˀa̖mípíḏí, hewänbo indá shánkí ovâykhâ̖a̖ˀandá shánká dâytꞌôeˀan.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 In tꞌowa ditꞌoeḏi hânho ovâyháaˀan, heḏi ditú̖, “Hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí híwó iˀoˀ. In ojetꞌaaˀin wänbo ditꞌoeˀo, in tunpíˀindá dívíhéeˀoˀ.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.