Marcos 11
Tewa NT (TEW_WBT) vs ARIB
1 Jesus-á iví khä̖geˀnindáḏí Jerusalem búˀ tsowa dipówá. Iwe wí okú nakꞌóe “Olive Okú” gin dâytu̖ˀoˀ, heḏi nä́ˀi okú iwe núˀ wáy nä́ˀin wíje búˀây daná, Bethpage-áḏí Bethany-áḏí. Heḏi wíje iví khä̖geˀnin ovä̂nsan dapáaḏémú-íḏí.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ovä̂ntu̖ˀan, “Jaho bápûn hä̖ˀi búˀay nanbí páaḏépiye nanân diwepiye, heḏi datsꞌú̖ˀ dihayḏá wí búduˀay dä̂nshaa-í nawhiwindi, i-á waˀ wáymûu wänbo toˀwí wänbo wíˀiˀíhsógepí. Dä̂nwhisuuḏi dä̂nmáˀí nä́we.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Heḏi toˀwíḏí wovä̂ntsikaˀyandáhoˀ, ‘Háaḏan haˀwâa dä̂nˀoˀ?’, ginnân dä̂ntu̖ˀa̖mí: ‘Gá Nanbí Sedó iˀ ûntáyḏân, heḏi hây napóeḏíbo wônwáymáˀí.’ ”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Damääḏi wí búduˀay pꞌôe hángé wên phóḏi núˀ nawhiwindi dä̂nshaa.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Heḏi dä̂nwhisuuḏeḏi in tꞌowa iwáygé diwinnindi ovä̂ntsikaˀyan, “Hânnan dänˀoˀ? Háaḏan hä̖ˀi búduˀay dä̂nwhisuuḏeˀ?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 In khä̖geˀnin háa Jesus-di ovä̂ntu̖ˀan waa datú̖, heḏiho ovä̂nmä́gi.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Iˀ búduˀay Jesus ônhoˀ, heḏi inbí kꞌéwéˀin to dänpꞌä̖́ḏiḏi iˀ búdu kꞌéwé ônpa̖ˀkꞌûˀ, heḏi Jesus iˀíhsóge.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Heḏi wáy Jesus óeˀíhon niˀge báyékí tꞌowa inbí kꞌéwéˀi to oe teˀpꞌóegé ônpa̖ˀkwohon, heḏi wây-á wéˀgendá dâytaykhóepa̖ˀkwohon, iˀ nava iwe dâytsꞌâˀiˀ.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Heḏi in toˀwên páaḏé dimännindá heḏá in tíˀúugé ûnwóeˀä̖ˀindá dívítu̖hkwi̖nuhon, “Wísígíkéndeˀ.” “Nanbí Sedó Jôesi Táḏáḏí wóesan, heḏiho híwó wóeˀâ̖a̖mí.”
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Híwó úpúuwí gá untsondisogeḏee-íḏân, nanbí thehtáy pahpâa David natsondiˀä́n waagibá.” “Jôesi Táḏá oe makówá naˀä́ndi-á hayˀi namuu.”
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Heḏi Jerusalem búˀpiye Jesus namääḏi iˀ méesate hayˀi ee natsꞌú̖, heḏi ibéemáaḏí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí imúndeˀ. Hebo nathíˀêemändibo in tä̖ˀḏi wíje (12) khä̖geˀnindáḏí oe Bethany búˀaypiye namää.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Wíyá tháwä́n Bethany-ḏi dipee, heḏi Jesus naha̖hséhpóe.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Hây kayi̖ˀ diwe wên fig tay nachândi imûˀ nakaamuuḏi. Iwepiye namää imúuníḏí tigúba na-fig-muuˀin, hewänbo iwe napówá ihayḏi fig wänbo wíˀishaapí, waˀḏi na-fig-púuwí ihayḏi wínanáhpíḏí.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Heḏi Jesus-di in tay óetu̖ˀan, “Uvíˀweḏá toˀwí wänbo wíyá wíˀi-fig-kꞌoˀípí.” Iví khä̖geˀnin háa natú̖ˀin ditꞌoe.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Jerusalem búˀpiye wíyá dimää, heḏi Jesus iˀ méesate hayˀi eepiye namää, heḏi in tꞌowa dâyhä̖ä̖wíku̖ˀchꞌáaḏeˀindáḏí in dâyhä̖ä̖wíkumändeˀindáḏí iweḏi ovâykhehpiye, heḏi in dâychä̖ˀegóˀoˀinbí mä́äsa-á heḏá in dâykꞌoˀweeku̖ˀchꞌáaḏeˀinbí púwéḏé-á ovâyjánú.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Heḏi toˀwí wänbo oe-á nä́ä-á ee méesate íve wíˀovâyphaḏemä́gipí inbí hä̖ä̖wí wóegé.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Heḏi in tꞌowa ovâyhá̖ˀandi ovâytu̖ˀan, “Jôesi Táḏá iví taˀnin diwe ginnân natú̖hpíˀan:hewänbo undá bînˀegóˀandi sänmin dívíkaakwꞌôenígîˀ napóe.”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 In owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindá heḏá in Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀindá háa natú̖ˀin ditꞌoe, heḏi iweḏi páaḏépiye háḏíḏí óeháyjíˀin dâytu̖wä̖máa, hewänbo óekhunwôedaˀ, iví híˀḏí in tꞌowa ovâyháaˀoḏi.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Nakin dihayḏi Jesus-á iví khä̖geˀnindáḏí ee búˀḏí dipee.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Héḏéndí napóe ihayḏi pꞌóegé dimändi in fig tay Jesus-di óehéeˀannindá púˀḏíbo natꞌaaḏi dâymûˀ.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Peter háa Jesus natú̖ˀin ûnˀánpówá, heḏi óetu̖ˀan, “Há̖hkandiˀ, in tay untú̖ˀin háˀto híwó napúuwíˀin tꞌä̖hkí natꞌaa.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Bíwä̖́yú̖ Jôesi Táḏá-á hä̖ä̖ tꞌä̖hkí iˀa̖míˀin ûnkoḏi.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Taˀgendi wâytu̖máa, toˀwí nä́ˀin pꞌin itu̖ˀandi, ‘Ótégé, oe mâapꞌoe iwe ópichä̖́nú,’ heḏi háa natú̖ waa napúuwí gin iwä̖yundeḏá, ônˀa̖mí-ákun. Hewänbo pín taˀgeḏi iwä̖ä̖yú̖-íˀin ûnkhâyˀä̖ˀ.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Heḏân wâytu̖máa, úvíjûusuˀandi iˀ hä̖ä̖wí bîndaaˀandi taˀgendi bînhóeníˀin úvíwä̖yundeḏáhoˀ, heḏáho bînhóení-áheˀ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Hewänbo hä̖̂ä̖ḏi úvíjûusuˀoˀ ihayḏi, toˀwívíˀpiye híwó wíˀícha̖a̖píḏí, i-á bînˀowóejé-í, heḏânho unbí Táḏá oe makówá naˀä́ndiˀḏi unbí tꞌaywóˀdi wáˀ wovâyˀowóejé-íḏí.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Heḏi wên tꞌowa bînˀowójépíḏá, Jôesi Táḏá oe makówá naˀä́ndiˀḏi háˀto unbí tꞌaywóˀdi wovâyˀowóejé-í.”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Jerusalem búˀ diwáypówá ihayḏi iˀ méesate hayˀi ee natsꞌú̖. Iwe najiˀ ihayḏi in owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindá in Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀindá heḏá wây-á in Huḏíyoví tsonnindá ûnpówá.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Indi óetsikaˀyan, “Háawinnan uví tsonkhuu úmuu háa biˀo waa biˀa̖míḏí? Toˀḏan in taˀgen wônkꞌûˀ nä́ˀi hä̖ä̖wí nâaˀa̖míḏí?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Nää-á naaḏá wáˀ un wéhpêe tsika wâytsikaˀya̖mí, heḏi dítu̖ˀandá, naaḏá wâytu̖ˀâ̖a̖mí toˀwíḏí in taˀgen dînkꞌûˀin nä́ˀi hä̖ä̖wí dóˀa̖míḏí.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Dítu̖ˀan, toˀḏan John ônkꞌûˀ tꞌowa ovâypꞌóˀpꞌoeˀa̖míḏí, ti Jôesi Táḏáḏí háa tꞌowaḏi ônkꞌûˀ?”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Heḏi wíˀnä́ táye dívítu̖máa, “Jôesi Táḏáḏí John ônkꞌûˀ gin gitú̖ḏáhoˀ, Jesus-di dítsikagíˀo, ‘Heḏi háaḏan handi háa John natú̖ˀin wíˀúvíwä̖yu̖pí?’.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Hewänbo wígitú̖u̖nípí, ‘Tꞌowaḏiḏa̖ˀ ônkꞌûˀ’ gin.” (In tꞌowa dâykhunwôedaˀḏibo haˀwâa ditú̖, gá tꞌä̖hkí in tꞌowa dívíwä̖yundeḏân John-dá Jôesi Táḏáví tukheˀbi ûnmuuˀin.)
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Heḏiho indi Jesus óetu̖ˀan, “Naˀindá wígínhanginnáhpí toˀwíḏí ônkꞌûˀin.” Heḏi Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Heḏáhoˀ, naaḏi wänbo wáˀ wíwâytu̖ˀa̖mípí toˀwíḏí in taˀgen dînkꞌûˀin dóˀa̖míḏí nä́ˀi hä̖ä̖wí dóˀoˀiˀ.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.