Lucas 4
Tewa NT (TEW_WBT) vs NAA
1 Jesus iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ pín taˀgeḏi imáaḏí in Jordan pꞌoˀkꞌay nanáˀ diweḏi nawáymää, heḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi ahkónupiye óehoˀ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Iwe jónä́ntä̖ (40) thaa iˀ Penísendi ikhä̖ä̖ḏeˀ óetꞌaywóhkannamíḏí. Iˀ jónä́ntä̖ thaa tꞌä̖hkí hä̖́ä̖bo wíˀikꞌoepí, heḏi tꞌä̖hkí iˀ thaa naphaḏe ihayḏi ha̖a̖ḏi óemáa.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Heḏi Penísendiḏi óetu̖ˀan, “Jôesi Táḏáví ay unmuuḏáho nä́ˀi kꞌuu nä́we nakwꞌóˀdi nâajôení napávápaˀíḏí.”
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Jesus-di óetu̖ˀan, “Joe, háˀto gin dáyˀa̖mí. Jôesi Táḏáví ta̖ˀnin diwe ûntû̖ˀ,
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Heḏáháˀ iˀ Penísendiḏá owáy kwꞌáyepiye nanáˀ diwe Jesus óepiye, heḏi tꞌä̖hkí nange nä́ä oepáa kꞌayḏi wémûuḏiboˀ ônkeeyan,
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 heḏi óetu̖ˀan, “Naaḏi tꞌä̖hkí tsonkhuu tꞌä̖hkí nä́ˀi nan deeje wímä̂äní, inbí saˀwóˀdi hä̖ä̖wí wóegé. Nä́ˀi-á tꞌä̖hkí naví mange dînkwꞌóḏihoˀ, heḏi toˀwí naa odaˀi dómä̂äní.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Heḏânho naví páaḏépiye bidégeˀdisógeḏi díˀaˀginmä̂äníḏí, nä́ˀi tꞌä̖hkí uvîˀ úmúuní.”
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Jesus-di óetu̖ˀan, “Joe, háˀto gin dáyˀa̖mí. Jôesi Táḏáví taˀnin diwá ginnân ûntaˀmuu:
8 Mas Jesus respondeu:
9 Ihayḏá Penísendiḏá Jesus-á oe Jerusalem-piye óehoˀ, heḏi iˀ méesate hayˀi shánkí natu̖ˀwän deeḏi óepiye, heḏi óetu̖ˀan, “Jôesi Táḏáví ay unmuuḏá nä́weḏi ókeˀtꞌave,
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 gá Jôesi Táḏáví taˀnin diwe gin nataˀmuuḏân:
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Heḏá gin wáˀ nataˀmuu:
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Jesus-di óetu̖ˀan, “Joe, háa untú̖ waa háˀto dáyˀa̖mí, gá iví ta̖ˀnin diwebá ûntû̖ˀdân,
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Tꞌä̖mäge háa Jesus óetꞌaywóhkannamíḏí Penísendi ikhä̖ä̖ ihayḏi Jesus-víˀweḏi ijâaˀan wíyá wáygéḏí puwahay.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏá Jesus báyékí pínnán óemä́gi, heḏi Galilee-piye iwáybun. Tꞌä̖mäpiye iˀ búˀ eeje tꞌä̖hkí tꞌowa Jesus-ví̖ˀgeḏi ditꞌoe,
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 heḏi tꞌä̖hkí Huḏíyoví méesate eeje iˀḏi ovâyhá̖ˀoˀ, heḏi tꞌä̖hkí tꞌowaḏi kwꞌáayéboˀ óemáa.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Jesus oe Nazareth búˀay napówá, nasôe iweˀi búˀ namuu. Iˀ kaykhanwówá thaa in Huḏíyoví méesateˀay ipiye namää, hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí iˀo waagibá. Iwí̖nú Jôesi Táḏáví ta̖ˀnin diweḏi in tꞌowa ovâytunnamíḏí,
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 heḏi indi in taˀnin Jôesi Táḏáví tukheˀbi Isaiah itaˀnannin ônˀan, heḏi imahsanusuuḏi nä́ˀi híˀ nataˀmuu iwe ishaa:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 — ausente —
18 “O Espírito do Senhor
19 — ausente —
19 e proclamar o ano aceitável
20 Heḏáháˀ Jesus in taˀnin iwáymahsanu, heḏi iˀ méesate iwewi khä̖geˀdiˀ ônwáyˀandi isóge. Tꞌä̖hkí ee méesdiwówájiˀin tꞌowa iví híwóˀdi tun dovâytꞌôeˀa̖míḏí.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 — ausente —
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Tꞌä̖hkíḏíbo dichanpóe híwó ihéeˀannin. Tꞌä̖hkí ovâyháaˀan, gá saˀwóˀdi tundi ovâyhéeˀandân, heḏi ditû̖ˀ, “Háḏíḏan nä́ˀi hä̖ä̖wí ûnhanginná? Ti Joseph-ví ayḏa̖ˀmân wíˀûnmuupíˀan?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Iˀḏi ovâytu̖ˀan, “Maḏi undi nä́ˀi tuní,
23 Então Jesus disse:
24 — ausente —
24 E Jesus prosseguiu:
25 — ausente —
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 — ausente —
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 — ausente —
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 — ausente —
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 — ausente —
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 — ausente —
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Ihayḏá Jesus-á wíyá Galilee nangewi búˀay Capernaum gin dâytu̖ˀoˀ iwepiye namää, heḏi iˀ Huḏíyoví kaykhanwówá thaa dínnáˀ dihayḏi in tꞌowa ovâyhá̖ˀoˀ.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 In tꞌowa háa Jesus-di ovâyhá̖ˀannindi ovâyháaˀan, gá wí toˀwí báyékí tsonkhuu imáaˀi waagibá ihíˀmáaḏân.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Iwebá wí sen naˀä́n wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi óemáaˀiˀ, heḏi itu̖wí̖nú, “Íviˀwän u̖ Jesus Nazareth-wiˀ, ánpí díˀan. Ti unˀä̖ä̖ dítꞌahá̖a̖nú-íḏí gáhân? Naa dînhanginná toˀwí unmuuˀin — u̖-á iˀ tꞌä̖hkí yä̖ˀḏâaˀiˀ unmuu, iˀ Jôesi Táḏáḏí wóesandiˀ.”
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 — ausente —
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Jesus-di iˀ yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ tꞌayḏi óehéeˀandi óetu̖ˀan, “Hânda̖ˀdiboˀ, hä̖ˀi senbíˀweḏi ópeeve.” Iˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi iˀ sen in tꞌowaví páaḏépiye óekanu, heḏi i senbíˀweḏi napee wíˀóewa̖ˀanpíḏíboˀ.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Tꞌä̖hkí dikwꞌóˀnin ovâyháaˀandi dívítu̖máa, “Jesus-ví híˀ-á hânho ûnkay. I-á báyékí tsonkhuu ûnkꞌóe in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ toˀwênbíˀweḏi ovâypeejôeníḏí, heḏiho dâyˀaˀgindoˀ.”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Heḏi tꞌä̖mäpiye tꞌä̖hkí in tꞌowa iwéngéwin iví̖ˀgeḏi dívíhíˀmáa.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Jesus in Huḏíyo-ví méesate iweḏi napee, heḏi Simon-bí tewhá iwepiye namää. Simon-bí jahkwíjo ûnhayḏi hânho natsá̖wä̖pꞌíḏeˀ, heḏi Jesus igîˀ ônkhä̖ˀgeˀdaaˀan.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Heḏiho Jesus namääḏi iˀ kweeví whohte hânge iwí̖nú, heḏi iˀ tsá̖wä̖pꞌíḏe i kweeví túˀḏí napee-íḏí ijôn. Wesebo iˀ tsá̖wä̖pꞌíḏe ûnhándí iˀ kwee ishaa, heḏi ovâyhúujôn.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Nathantsuḏemän dihayḏi iˀ kaykhanwówá thaa ho naphaḏe, heḏi toˀwên wây-á dihayˀin dínkwꞌóˀnin Jesus-víˀpiye dâyhoˀ, tobá háawi inbí hay dínmuu wänboˀ, heḏi iví mandi ovâytä̖geḏi tꞌä̖hkí ovâyhehkháamä́gi.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 In yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ báyékí tꞌowavíˀweḏi dínpee, heḏi dipeeˀä̖ḏi dívítu̖wí̖nú, “U̖-á Jôeso Táḏá-ví ay-ân unmuu.” Hewänbo iˀḏi tꞌayḏi ovâyhéeˀandi wíyá wíˀovâyhíˀmä́gipí, gá dínhanginnândân i-á nammu iˀ toˀwí Jôesi Táḏáḏí óesógeˀiˀ tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí, heḏi waˀḏi wínadaˀpí in tꞌowa dínhanginnáaníḏí toˀwí namuuˀin.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Namuwä̖thay ihayḏi Jesus ee búˀḏí napee, heḏi wä̖́hä̖̂ä̖ tóebo wínathaapí iwepiye namää. In tꞌowaḏi óetu̖wä̖hoˀ, heḏi óeshaa ihayḏá dívíkhä̖ä̖ḏeˀ inbíˀweḏi wíˀijâaˀa̖mípíḏí.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Hewänbo iˀḏi ovâytu̖ˀan, “Naa dînkhâyˀä̖ˀ iˀ wéˀgeˀi búˀây eejepiye omú-íˀin, heḏânho dovâytꞌôeˀa̖míḏí nä́ˀi híwóˀdi tun háḏíḏí Jôesi Táḏádí in tꞌowa ovâysígíhóndeˀ i̖ˀgeḏi. Hangîˀânkun naa dísan.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Heḏiho Jôesi Táḏáví tun iˀ Huḏíyoví méesateˀây eeje in Huḏíyoví nange i̖ˀge tꞌä̖hkí ovâytꞌôekanhon.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.