Lucas 4

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesus iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ pín taˀgeḏi imáaḏí in Jordan pꞌoˀkꞌay nanáˀ diweḏi nawáymää, heḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi ahkónupiye óehoˀ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Iwe jónä́ntä̖ (40) thaa iˀ Penísendi ikhä̖ä̖ḏeˀ óetꞌaywóhkannamíḏí. Iˀ jónä́ntä̖ thaa tꞌä̖hkí hä̖́ä̖bo wíˀikꞌoepí, heḏi tꞌä̖hkí iˀ thaa naphaḏe ihayḏi ha̖a̖ḏi óemáa.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Heḏi Penísendiḏi óetu̖ˀan, “Jôesi Táḏáví ay unmuuḏáho nä́ˀi kꞌuu nä́we nakwꞌóˀdi nâajôení napávápaˀíḏí.”
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Jesus-di óetu̖ˀan, “Joe, háˀto gin dáyˀa̖mí. Jôesi Táḏáví ta̖ˀnin diwe ûntû̖ˀ,
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Heḏáháˀ iˀ Penísendiḏá owáy kwꞌáyepiye nanáˀ diwe Jesus óepiye, heḏi tꞌä̖hkí nange nä́ä oepáa kꞌayḏi wémûuḏiboˀ ônkeeyan,
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 heḏi óetu̖ˀan, “Naaḏi tꞌä̖hkí tsonkhuu tꞌä̖hkí nä́ˀi nan deeje wímä̂äní, inbí saˀwóˀdi hä̖ä̖wí wóegé. Nä́ˀi-á tꞌä̖hkí naví mange dînkwꞌóḏihoˀ, heḏi toˀwí naa odaˀi dómä̂äní.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Heḏânho naví páaḏépiye bidégeˀdisógeḏi díˀaˀginmä̂äníḏí, nä́ˀi tꞌä̖hkí uvîˀ úmúuní.”
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Jesus-di óetu̖ˀan, “Joe, háˀto gin dáyˀa̖mí. Jôesi Táḏáví taˀnin diwá ginnân ûntaˀmuu:
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Ihayḏá Penísendiḏá Jesus-á oe Jerusalem-piye óehoˀ, heḏi iˀ méesate hayˀi shánkí natu̖ˀwän deeḏi óepiye, heḏi óetu̖ˀan, “Jôesi Táḏáví ay unmuuḏá nä́weḏi ókeˀtꞌave,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 gá Jôesi Táḏáví taˀnin diwe gin nataˀmuuḏân:
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 Heḏá gin wáˀ nataˀmuu:
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Jesus-di óetu̖ˀan, “Joe, háa untú̖ waa háˀto dáyˀa̖mí, gá iví ta̖ˀnin diwebá ûntû̖ˀdân,
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Tꞌä̖mäge háa Jesus óetꞌaywóhkannamíḏí Penísendi ikhä̖ä̖ ihayḏi Jesus-víˀweḏi ijâaˀan wíyá wáygéḏí puwahay.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏá Jesus báyékí pínnán óemä́gi, heḏi Galilee-piye iwáybun. Tꞌä̖mäpiye iˀ búˀ eeje tꞌä̖hkí tꞌowa Jesus-ví̖ˀgeḏi ditꞌoe,
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 heḏi tꞌä̖hkí Huḏíyoví méesate eeje iˀḏi ovâyhá̖ˀoˀ, heḏi tꞌä̖hkí tꞌowaḏi kwꞌáayéboˀ óemáa.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Jesus oe Nazareth búˀay napówá, nasôe iweˀi búˀ namuu. Iˀ kaykhanwówá thaa in Huḏíyoví méesateˀay ipiye namää, hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí iˀo waagibá. Iwí̖nú Jôesi Táḏáví ta̖ˀnin diweḏi in tꞌowa ovâytunnamíḏí,
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 heḏi indi in taˀnin Jôesi Táḏáví tukheˀbi Isaiah itaˀnannin ônˀan, heḏi imahsanusuuḏi nä́ˀi híˀ nataˀmuu iwe ishaa:
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 — ausente —
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Heḏáháˀ Jesus in taˀnin iwáymahsanu, heḏi iˀ méesate iwewi khä̖geˀdiˀ ônwáyˀandi isóge. Tꞌä̖hkí ee méesdiwówájiˀin tꞌowa iví híwóˀdi tun dovâytꞌôeˀa̖míḏí.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 — ausente —
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Tꞌä̖hkíḏíbo dichanpóe híwó ihéeˀannin. Tꞌä̖hkí ovâyháaˀan, gá saˀwóˀdi tundi ovâyhéeˀandân, heḏi ditû̖ˀ, “Háḏíḏan nä́ˀi hä̖ä̖wí ûnhanginná? Ti Joseph-ví ayḏa̖ˀmân wíˀûnmuupíˀan?”
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Iˀḏi ovâytu̖ˀan, “Maḏi undi nä́ˀi tuní,
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 — ausente —
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 — ausente —
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 — ausente —
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 — ausente —
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 — ausente —
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 — ausente —
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 — ausente —
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Ihayḏá Jesus-á wíyá Galilee nangewi búˀay Capernaum gin dâytu̖ˀoˀ iwepiye namää, heḏi iˀ Huḏíyoví kaykhanwówá thaa dínnáˀ dihayḏi in tꞌowa ovâyhá̖ˀoˀ.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 In tꞌowa háa Jesus-di ovâyhá̖ˀannindi ovâyháaˀan, gá wí toˀwí báyékí tsonkhuu imáaˀi waagibá ihíˀmáaḏân.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Iwebá wí sen naˀä́n wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi óemáaˀiˀ, heḏi itu̖wí̖nú, “Íviˀwän u̖ Jesus Nazareth-wiˀ, ánpí díˀan. Ti unˀä̖ä̖ dítꞌahá̖a̖nú-íḏí gáhân? Naa dînhanginná toˀwí unmuuˀin — u̖-á iˀ tꞌä̖hkí yä̖ˀḏâaˀiˀ unmuu, iˀ Jôesi Táḏáḏí wóesandiˀ.”
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 — ausente —
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Jesus-di iˀ yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ tꞌayḏi óehéeˀandi óetu̖ˀan, “Hânda̖ˀdiboˀ, hä̖ˀi senbíˀweḏi ópeeve.” Iˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi iˀ sen in tꞌowaví páaḏépiye óekanu, heḏi i senbíˀweḏi napee wíˀóewa̖ˀanpíḏíboˀ.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Tꞌä̖hkí dikwꞌóˀnin ovâyháaˀandi dívítu̖máa, “Jesus-ví híˀ-á hânho ûnkay. I-á báyékí tsonkhuu ûnkꞌóe in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ toˀwênbíˀweḏi ovâypeejôeníḏí, heḏiho dâyˀaˀgindoˀ.”
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Heḏi tꞌä̖mäpiye tꞌä̖hkí in tꞌowa iwéngéwin iví̖ˀgeḏi dívíhíˀmáa.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Jesus in Huḏíyo-ví méesate iweḏi napee, heḏi Simon-bí tewhá iwepiye namää. Simon-bí jahkwíjo ûnhayḏi hânho natsá̖wä̖pꞌíḏeˀ, heḏi Jesus igîˀ ônkhä̖ˀgeˀdaaˀan.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Heḏiho Jesus namääḏi iˀ kweeví whohte hânge iwí̖nú, heḏi iˀ tsá̖wä̖pꞌíḏe i kweeví túˀḏí napee-íḏí ijôn. Wesebo iˀ tsá̖wä̖pꞌíḏe ûnhándí iˀ kwee ishaa, heḏi ovâyhúujôn.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Nathantsuḏemän dihayḏi iˀ kaykhanwówá thaa ho naphaḏe, heḏi toˀwên wây-á dihayˀin dínkwꞌóˀnin Jesus-víˀpiye dâyhoˀ, tobá háawi inbí hay dínmuu wänboˀ, heḏi iví mandi ovâytä̖geḏi tꞌä̖hkí ovâyhehkháamä́gi.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 In yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ báyékí tꞌowavíˀweḏi dínpee, heḏi dipeeˀä̖ḏi dívítu̖wí̖nú, “U̖-á Jôeso Táḏá-ví ay-ân unmuu.” Hewänbo iˀḏi tꞌayḏi ovâyhéeˀandi wíyá wíˀovâyhíˀmä́gipí, gá dínhanginnândân i-á nammu iˀ toˀwí Jôesi Táḏáḏí óesógeˀiˀ tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí, heḏi waˀḏi wínadaˀpí in tꞌowa dínhanginnáaníḏí toˀwí namuuˀin.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Namuwä̖thay ihayḏi Jesus ee búˀḏí napee, heḏi wä̖́hä̖̂ä̖ tóebo wínathaapí iwepiye namää. In tꞌowaḏi óetu̖wä̖hoˀ, heḏi óeshaa ihayḏá dívíkhä̖ä̖ḏeˀ inbíˀweḏi wíˀijâaˀa̖mípíḏí.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Hewänbo iˀḏi ovâytu̖ˀan, “Naa dînkhâyˀä̖ˀ iˀ wéˀgeˀi búˀây eejepiye omú-íˀin, heḏânho dovâytꞌôeˀa̖míḏí nä́ˀi híwóˀdi tun háḏíḏí Jôesi Táḏádí in tꞌowa ovâysígíhóndeˀ i̖ˀgeḏi. Hangîˀânkun naa dísan.”
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Heḏiho Jôesi Táḏáví tun iˀ Huḏíyoví méesateˀây eeje in Huḏíyoví nange i̖ˀge tꞌä̖hkí ovâytꞌôekanhon.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.