Lucas 24

Tewa NT (TEW_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wíyá tháwä́ndá Dumîngu naná, heḏi nathamupuwaˀä̖ˀ ihayḏi in kwiyä̖ˀ i penípho iwepiye diwáymää i saˀwó nasundi woe dâykhâyˀandi wóegé.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Iwe iˀ kꞌuu iˀ tꞌowápho iweḏi ho nahângemuuḏi dâymûˀ,
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 heḏiho ee ditsꞌú̖, hebo Nanbí Sedó Jesus natꞌahándi wíḏâyshaapí.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Iwe diwänpiwindi wíḏínhanginnáhpí háa dívíˀánshaaˀa̖míˀin. Ihayḏi tsíkhagipí wíje senäˀ waabá dä́ncha̖a̖ˀin inbí núˀ dakwi̖nuḏee, hânho otsꞌáˀiḏa̖ˀ daˀaˀwennin.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 In kwiyä̖ˀ hânho dikhunwôedaˀḏi dívíwänpipꞌóˀtꞌá̖ä̖, heḏi in senäˀdi ovâytu̖ˀan, “Heháaḏan wí nawówájiˀiˀ in pení ovâykhä̖ˀkwꞌóeˀó ee bîntu̖wä̖máa?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Jesus-á nä́we wínakꞌóepí, i-á nawáywówápóe-á. Ti wíˀúnˀánshaapíˀan háa wovâytu̖ˀannin waˀ oe Galilee najiˀ ihayḏi?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Ginnân natú̖: ‘Naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀi-á in yä̖ˀḏâapíˀin tꞌowaví mange díkáaní. Heḏá phéˀwin deeḏá díkheˀkhâymáa, hewänbo iweḏi iˀ powageˀi thaa iwe owáywówápuwagíˀo.’ ”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ihayḏi in kwiyä̖ˀ dínˀánpówá háa Jesus-di ovâytu̖ˀannin,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 heḏi iweḏi dimääḏi in tä̖ˀḏi wêe Jesus-ví khä̖geˀnindá heḏá wây-á iví kꞌemaˀindá háa napóeˀin ovâytꞌôeˀan.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Nä́ˀinnân dimuu in kwiyä̖ˀ: Mary Magdalene-dá heḏá Joanna-á, heḏá wíyá Mary-á, James-ví jíyá ûnmuuˀiˀ, heḏá wây-á kwiyä̖ˀdá wáˀ indáḏí dijiˀ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Hewänbo Jesus-ví khä̖geˀnin diˀân háa in kwiyä̖ˀdi ovâytu̖ˀan waa wä̖yu̖pîˀ híˀḏa̖ˀmân namuuˀin, heḏiho háa ditú̖ˀin wíḏívíwä̖yu̖pí.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Hewänbo Peter-á napeeḏi iˀ penípho iwepiye iˀä̖ä̖, heḏi itꞌä̖́ä̖ḏí itsíhkíḏi, heḏi wí aaḏa̖ˀ Jesus naˀánmúˀdeˀiˀ imûˀ, heḏi ivíˀpiye nawáymääḏi naˀándeˀ, “Hân hîn napóe?”
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Iˀ thaabá-á wíje Jesus-ví kꞌemaˀin wí búˀaypiye damän, iwá Emmaus gin dâytu̖ˀoˀ, i-á maḏi tsé ihay míya-á Jerusalem-di naná.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 In wíje nä́ˀi háa napóe i̖ˀgeḏi wíˀbo dänhíˀmáa, heḏi däntsikaˀmáa “Háaḏangú nä́ˀi tꞌä̖hkí gin napóe?” Jesus-di ovä̂nkáa, heḏi indáḏíbá namää.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 — ausente —
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Hewänbo indá wíˀóetaapí, inbí tsée iweḏi dä́nkaapóeḏí.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Heḏi Jesus-di ovä̂ntsikaˀyan, “Hä̖ä̖ i̖ˀgeḏan hânho jashawóˀ dänhíˀmáa damändi?” In wíje däntsiˀwóyí̖ˀ heḏi daboˀaatsꞌaymuu,
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 heḏi iˀ wêe Cleophas gin nakhá̖wä̖́ˀiˀḏi óetu̖ˀan, “U̖ˀḏa̖ˀmân kavêe tꞌä̖hkí in oe Jerusalem diˀáḏâajiˀin diweḏi wíˀúhanginnáhpí háa nä́ˀi phaḏe thaa eeje napoeˀoˀin.”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Jesus-di ovä̂ntsikaˀyan, “Hân handi napoeˀo?” Óetu̖ˀan, “Gá Jesus oe Nazareth-wi háa ûnpóeˀinnân. I-á Jôesi Táḏáví tukheˀbi ûnmuu, heḏi Jôesi Táḏá-áḏí heḏá in tꞌowa-áḏí dâymûˀ iví híˀ-á iví tsiyekandá ûnkayˀin.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Nanbí owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindá heḏá wây-á nanbí tsonnindá in Rome-winbí mange Jesus óekán heḏânho indá óetuhchä̖nuḏi óeháyjíḏí, heḏiho phéˀwin deeḏi óetꞌóhtä̖gekꞌûˀ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Hewänbo naˀindá giˀân i-ân iˀ namuu naˀin Israel-ˀin dímahpä̖ḏikhâymáaˀiˀ. Heḏi nää thaa-á iˀ poje thaa-áho naná han napóe iweḏi.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Heḏá wáˀ wên kwiyä̖ˀ naˀinbíˀweḏi dimuuˀindi dítu̖ˀan wên háawên naˀin díháaˀannin. Héḏéndí héˀḏibo ee Jesus óekhä̖ˀkꞌûˀ iwáygé dijiˀ,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 hewänbo wíˀóeshaapí. Diwáyˀä̖ä̖ḏi ditú̖ wên makówáwin tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀin inbíˀpiye dakeepóeḏí ovâytu̖ˀan Jesus-á nawówájiˀin.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Wáy wên naˀindáḏí dijiˀin iˀ penípho iwepiye dimää, heḏi háa in kwiyä̖ˀ ditú̖ waa dâymûˀ, hewänbo Jesus-á wíḏâymûˀpí” gin in wíjeḏi Jesus óetu̖ˀan.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Ihayḏáháˀ Jesus-di ovä̂ntu̖ˀan, “Undá ánshaapíˀin damuu, heḏá dawä̖yu̖kâymuuḏi tꞌä̖hkí háa in Jôesi Táḏáví tukheˀmin ditú̖ waa wíḏänwä̖yundepí.
25 Então ele lhes disse:
26 Ditú̖hpíˀan iˀ toˀwí Jôesi Táḏáḏí óesogekhâymáaˀiˀ tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí taˀgendi nä́ˀi hä̖ä̖wí itꞌôephaḏekhâymáaˀin, heḏáháˀ ên naˀin díháaˀannin. Héḏéshánkí tsondi hayˀi-á óepaˀí.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Heḏi Jesus-di háa Jôesi Táḏáví taˀnin diwe iví̖ˀgeḏi natû̖ˀnin tꞌä̖hkí ovä̂nthayyan. Háa Moses natú̖ˀin páaḏé ovä̂ntu̖ˀan, iweḏáháˀ in Jôesi Táḏáví tukheˀmindá in wéˀgen taˀkannindá háa ditú̖ˀindá.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Iˀ búˀay dimän diwe tsowa dipowamän, heḏi Jesus-á waˀḏi wíyá wáypiye namän waagibá iˀan.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Hewänbo óepunmä̂äníˀin wíḏadaˀpí, heḏihoˀ óetu̖ˀan, “Naˀindáḏí ówóyí̖ˀ. Hä̖̂ä̖ḏanho napuwamän, nathaaphaḏemänhoˀ.” Heḏiho indáḏí iˀ tewhá ee natsꞌûndi iwóyí̖ˀ.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Indáḏí nahúuˀä́n dihayḏi iˀ pává ikêˀḏi ikú̖ˀdaaˀan, heḏá iháve, heḏá ovä̂nmä́gi.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ihayḏibá datsíwaaḏee waa dapóe, heḏiho toˀwí namuuˀin dä̂ntaa, hewänbo wesebo wíyá wínakeepóepí.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Heḏi däntu̖máa, “Oe pꞌóegé gimän dihayḏi, Jôesi Táḏáví híˀ i̖ˀgeḏá dînthayjoḏi, nanbí pín kaygi gä́nˀa̖ˀyä̖póepíˀan.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Wesebo oe Jerusalem-piye dawáymää, heḏi Jesus-ví tä̖ˀḏi wêe khä̖geˀnindáḏí heḏá wây-á wên diwéˀgekwꞌôndáḏí dä̂nshaa.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Nä́ˀin diwéˀgekwꞌóˀnindi ovä̂ntu̖ˀan, “Nanbí Sedó Jesus-á taˀgendi nawáywówápóe, heḏi Simon Peter-bíˀpiye nakeepóe.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ihayḏáháˀ in wíjeḏi ovâytu̖ˀan háa napóeˀin ee pꞌóegé damän dihayḏi, heḏá háḏíḏí Nanbí Sedó Jesus dä̂ntaaˀindá iˀ pává iháve ihayḏi.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Waˀḏi dänhíˀmáa ihayḏibo Jesus-á inbí páaḏépiyá nakwi̖nuḏee, heḏi ovâytu̖ˀan, “Ánshaaginpíḏíboˀ íkwoní.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Hânho ovâypíhä̖ä̖ḏi diˀân wí pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖-ân dínkeepóeˀin.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Hewänbo Jesus-di ovâytsikaˀyan, “Heháaḏan íkhunwôedaˀ? Háaḏan íˀándeˀ maḏi naa taˀgendi wóˀmuupíˀin?
38 Mas ele lhes disse:
39 Naví mandá naví ândá dînmúˀḏí. Naa-ânkun omuu. Dítä̖ä̖gé-í, heḏânho únhanginnáaní wí pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ wóˀmuupíˀin. Naa tûu-á phéhkhú̖-á omuu. Wí pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖-á haˀwâaˀi wínamuupí.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Heḏi haˀwâa natú̖ ihayḏá iví mandá iví ândá ovâykeeyan.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Hânho dihíhchan wänbo ovâyháaˀan, heḏá kâyˀindá dínpoeˀo dívíwä̖ä̖yú̖-íḏí háa natú̖ˀin. Iˀḏi ovâytsikaˀyan, “Ti koegîˀ hä̖ä̖wí nä́ä únsaa?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Heḏiho wí paa natseemuuˀiˀ óemä́gi, heḏi inbí páaḏépiyebo ikꞌoe.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ihayḏáháˀ ovâytu̖ˀan, “Undáḏíbo waˀ ojiˀ ihayḏi naaḏi wâytu̖ˀan hä̖ä̖wí Jôesi Táḏáví taˀnin diwe natû̖ˀdi-áho nakhâyˀä̖ˀ napúuwíˀin, tꞌä̖hkí háa Moses itaˀnandi-á, Jôesi Táḏáví tukheˀmin ditú̖ˀi-á, heḏá iˀ Psalms gin dâytu̖ˀoˀ iwe nataˀmuuˀi-á.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Heḏi ovâykhä̖geˀnan híwó dikaˀpóewíḏí háa Jôesi Táḏáví taˀnin diwe nataˀmuuˀin.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ovâytu̖ˀan, “Nä́ˀi tundáho nataˀmuu: Iˀ toˀwí Jôesi Táḏáḏí óesógeˀiˀ tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí itꞌôephaaḏé-í nachuu píhay, hedi iweḏá iˀ powageˀi thaa iwá nawáywówápúuwí,
46 E disse-lhes:
47 heḏi i-á natsonpúuwí páaḏé in Jerusalem-win heḏá iweḏá wéngé tꞌä̖hkíˀin tꞌowa-á ovâytu̖ˀâ̖a̖mí inbí tꞌaywóˀdi dâyjoeˀa̖mí heḏânho ovâyˀowóejé-íḏí, gin nataˀmuu.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Heḏi undá nä́ˀi hä̖ä̖wí bînmûˀ i̖ˀgeḏi tꞌowa bîntꞌôeˀa̖mí.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Heḏi nää iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ unbíˀpiye wâysaaní, i-á naví Táḏáḏí wovâytu̖ˀan wovâymä̂äníˀin. Hewänbo nä́ä Jerusalem-bo úvíwóyí̖ˀní unbí kay oe makówáḏí wovâymä́gi píhay.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Heḏáháˀ Jerusalem diweḏi ovâypiyeḏi iˀ búˀay Bethany gin dâytu̖ˀoˀ iwehay ovâyhoˀ, heḏi ikhóhtegeḏi Jôesi Táḏá óedaaˀan híwó ovâyˀa̖míḏí.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Waˀ gin iˀoḏiboˀ inbíˀweḏi iwijeḏi oe makówápiye napee.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Indá dívídégeˀdikwꞌóḏi óeˀaˀginmä̂äníḏí, heḏáháˀ oe Jerusalem-piyá hânho híhchandi diwáymää.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Oe méesate hayˀi eebo ihayḏa̖ˀ dimääˀä̖ heḏá ditû̖ˀ Jôesi Táḏá-á hayˀi namuuˀin.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.