Lucas 18
Tewa NT (TEW_WBT) vs VC
1 Jesus-di wên há̖hkangíˀin óˀgéḏí ovaytu̖ˀan ovâyhá̖ˀa̖míḏí dínkhâyˀä̖ˀ hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí dívíjûusuˀâ̖a̖míˀin heḏi wíḏívíjûusuwóyí̖ˀnípí.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Ginnân ovâytu̖ˀan: “Wí sen tson diwe naˀä́ndiˀ wí búˀ iwe nathaa, hewänbo Jôesi Táḏá wíˀóeˀaˀginmähpí, in tꞌowa wänbo-á wíˀovâyˀaˀginpí.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Iwáy búˀ iwáygébá wí kwee iví sen ûnchuuˀi nathaa, heḏi ihayḏa̖ˀ nä́ˀi tsondivíˀpiye nakhä̖geˀdaˀmääˀäḏi óetu̖ˀoˀ, ‘Díkhä̖geˀnan heḏânho iˀ toˀwí naa díhä̖ä̖wíkweeḏeˀi wíḏítꞌaanípíḏí.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Thamuwaagi iˀ tsondivíˀwepiye nakhä̖geˀdaˀmääˀä̖, hewänbo wíˀôntꞌôeyandepí. Tꞌôeḏiwän iˀ sen natú̖, ‘Tobáháa Jôesi Táḏá dóˀaˀginmähpí wänboˀ, heḏá tꞌowa wáˀ dovâyˀaˀginpí wänboˀ, nä́ˀi kwee dókhä̖geˀnamí, gá dókhä̖geˀnanpíḏá ihayḏa̖ˀ naˀä̖ä̖ˀä̖ḏi naa báyékí díkayhá̖a̖nú-íḏân.’ ”
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 — ausente —
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Ihayḏi Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Ítꞌoe háa nä́ˀi híwóhpîˀ tsondi natú̖ˀin. Tobá híwóhpí namuu wänbo iˀ kwee óekhä̖geˀnan.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Hewänbo Jôesi Táaḏí shánkí wänbo in toˀwên ûndeˀmuuˀin ovâykhä̖geˀnamípíˀan, khu̖u̖-á thaa-á pín taˀgeḏi ivíˀpiye dívíjûusuˀoḏi. Ti thaa tꞌä̖hkí iˀḏi ovâytsíkhakannamí? Joe, háˀtoˀ.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Naaḏi wâytu̖máa, iˀḏá wesebo ovâykhä̖geˀnamí. Hewänbo owáy naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀi omuuˀi nä́ä oepáa kꞌayḏipiye owáyˀä̖ä̖ ihayḏá, ti tꞌowa dovâyshaa-í waˀ navíˀpiye dívíwä̖yundeˀin?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Wên tꞌowa diˀándeˀ inbí wówátsi taˀge dâyhonnin heḏiho wéˀgen tꞌowaví shánkí híwóˀnin dimuu. Heḏiho Jesus-di nä́ˀin há̖hkangíˀin óˀgéḏí ovâytu̖ˀan:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Wíje senäˀ iˀ méesate hayˀi ee datsꞌú̖ dänjûusuˀa̖míḏí, wí wêe sen Pharisee namuu, heḏá iˀ wêe-á tax phahsandi-á.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Iˀ Pharisee wíˀbo nawindi ginnân ijûusuˀan: ‘Jôesi Táa, naaḏi wíkú̖ˀdaaˀoˀ naa tꞌaywóhkandiˀ wóˀmuupíḏí wáy wên tꞌowa dimuu waagibá. Indá dihójo, heḏá sänmindá dimuu, inbí wówátsi-á taˀgeˀindá wíḏínmuupí, heḏá piˀwênbí kwiyä̖ˀdáḏá dívíwhohkwomáa. Heḏá wíkú̖ˀdaaˀo wáˀ hä̖ˀi tax phahsandiˀ owe nawindi waagiˀbá wänbo wóˀmuupíˀin.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Jâaḏi waa wáygín dáyha̖a̖ḏä́ˀoˀ, heḏá tꞌä̖hkí tä̖ hä̖ä̖wí dontꞌan diweḏá wêe-á wímäˀ.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Hewänbo iˀ tax phahsandi-á hây kayi̖ˀ diwe wíˀbo nawindi nawôedaˀ makówápiye ibée-íḏí. Ipí̖hkhú̖mahpúuḏe nataachanpóeḏí itꞌaywóˀnandi, heḏi natú̖, ‘Jôesi Táa, navíˀpiye ósehkanäpuwave. Naa wí tꞌaywóhkandiḏa̖ˀmân omuu.’
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Heḏi wíˀgín dänweehoˀ. Naaḏi wâytu̖ˀa̖mí, Jôesi Táḏáḏí nä́ˀi tax phahsandiví tꞌaywóˀdi ônˀowójé, iˀ Pharisee-vîˀ-á joe. Toˀwên tꞌä̖hkí heˀennin dívípipaˀindáho hí̖ˀínninda̖ˀbá ovâypaˀí, heḏá toˀwên hí̖ˀínnin dívípipaˀindáho heˀennindá ovâypaˀí.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Wên tꞌowa inbí hí̖ˀínnin áyyä̖̂ä̖ Jesus-víˀwe dâykán iˀḏi ovâytä̖ä̖gé-íḏí. Iví khä̖geˀnindi gin dâymûˀḏi in tꞌowa-á ovâytꞌeˀyandi ovâytu̖ˀan haˀwâa wíḏívíˀa̖mípí.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Hebo Jesus-di in táḏáˀin jíyáˀin ovâytu̖ˀan inbí áyyä̖̂ä̖ iví núˀpiye dâymáˀí, heḏi iví khä̖geˀnin itu̖ˀan, “In áyyä̖̂ä̖ navíˀpiye binkä̖ˀä̖ä̖mä́ä, wívînkhâ̖a̖ˀa̖mípí. Toˀwên nä́ˀin áyyä̖̂ä̖ waaginbá dimuuˀindá Jôesi Táḏávíˀin ûnmuu.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Taˀgendi wâytu̖máa, toˀwí Jôesi Táḏávîˀ wínapúuwípí wí hínchä̖̂ä̖ˀiˀ ay waagibá iwä̖yu̖píḏí.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Wí kwꞌáyewi sen namuuˀiˀḏi Jesus óetsikaˀyan, “Híwóˀdi há̖hkandiˀ, hân dáyˀa̖mí heḏânho in wówátsi nahándepíˀin donkáyjíḏí?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jesus-di óetsikaˀyan, “Ti úhanginná háa untû̖ˀnin naa híwóˀdi gin dítu̖ˀoḏi? Jôesiḏa̖ˀmân híwóˀdi namuu, wíyá toˀwí-á joe.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Jôesi Táḏáví tsontun ho mântaa. I-á natú̖ wíyá toˀwíví kwee-áḏí háa sendáḏí wíˀúvíwhohkwomáˀve-ípí, wívîntꞌowatꞌahá̖a̖nú-ípí, wíˀúvísä̖ˀmamípí, tꞌowaví̖ˀgeḏi wíˀúvíhójoˀa̖mípí, unbí táḏá-á jíyá-á bînˀaˀginmáˀve-í.”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Iˀ sendi Jesus óetu̖ˀan, “Nä́ˀi tsontun tꞌä̖hkí dóˀaˀgin enúkáy omuuḏiboˀ.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Jesus nä́ˀin natꞌoe ihayḏá iˀ sen óetu̖ˀan, “Waˀḏi wây-á háawên biˀa̖míˀin útáy. Hä̖́yú̖ úkwꞌóˀdi tꞌä̖hkí mänku̖ˀchꞌâaní, heḏi iˀ chä̖ˀ mänhógiˀiˀ in tꞌowa sehkanäwó diwówájiˀin ovâymä̂äní, heḏânho koḏitꞌowa unmúuní oe makówá. Heḏi nâaku̖ˀchꞌáaḏá ovâymä́giḏá naa-áḏí ókä̖ˀve.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Nä́ˀin natꞌoe ihayḏi iˀ sen iví píˀnä́ khóˀjé báyékí nataachanpóe, gá báyékí hä̖ä̖wí ûnkwꞌôndân, heḏi wínaku̖chadaˀpí.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Jesus-di iˀ sen háa nacha̖a̖ waagi óemúndeḏi natú̖, “Báyékí kâyˀin namuu wí toˀwí nakoḏitꞌowamuuˀi háa Jôesi Táḏá natú̖ waa iˀa̖míḏí heḏânho ônˀaywoeníḏí.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Nabâapuˀwan wí kamä́yo wên agúusa tsípho i̖ˀge natsꞌú̖u̖níḏí, hewänbo shánkí nabâapuˀwan wí toˀwí koḏitꞌowa namuuˀi háa Jôesi Táḏá natú̖ waa iˀa̖míḏí heḏânho ônˀaywoeníḏí.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 In toˀwên nä́ˀi híˀ ditꞌoeˀindá ditsikapóe, “Gin namuuḏá to-an ûnkoḏi ûnˀaywondee-íḏí?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Heḏi Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Háa tꞌowa dínkoḏipíˀindá Jôesi Táḏá-áho ûnkoḏi.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Peter-di Jesus óetu̖ˀan, “Naˀindá hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí gínkwꞌóˀdiˀ âyjoeˀan u̖-áḏí gimú-íḏí.”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Naaḏi taˀgendi wâytu̖máa, háa Jôesi Táḏá natú̖ waa ônˀaˀginnamíḏí wí toˀwí iví tewhá ijoeˀandi, háa iví kwee, háa iví tíˀûuwindá páˀḏâyˀindá, iví jíyá-á táḏá-á, háa iví ây-á ijoeˀandá,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 i-á taˀgendi báyékí shánkí maˀkwꞌanukí ihóení waˀ nä́ä oepáa kꞌayḏi najiˀ ihayḏi, heḏá iví wówátsi nä́ä oepáa kꞌayḏi ûnboˀwan diˀan, “Naˀindá hä̖ä̖wí tꞌä̖hayḏá in wówátsi nahándepíˀindá imáˀve-í.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesus iví tä̖ˀḏi wíje khä̖geˀnin wéhánäpiye ihoˀ, heḏi ovâytu̖ˀan, “Bítꞌôeyan, nää-á Jerusalem-piye gimän, heḏi eewá naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀiˀ omuuˀi dînpúuwí háa in Jôesi Táḏáví tukheˀmin naví̖ˀgeḏi dâytaˀnan waa.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Tꞌowaḏi in Huḏíyo dimuupíˀinbí mange díkáaní, heḏá indá dînpꞌáhkaakhâymáa, heḏá díjänäkíkhâymáa, heḏá díˀohphaykhâymáa.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Púwhí̖ˀdí díwhä̖ḏikhâymáa, heḏá díkheˀkhâymáa. Hewänbo iweḏi iˀ powageˀi thaa iwe owáywówápúuwí.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Hewänbo Jesus-ví khä̖geˀnin nä́ˀi natú̖ˀi hä̖́ä̖bo wíḏikaˀpówápí. Háa ovâytu̖ˀandi-á wíḏínthaypóepí, heḏiho hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi ihíˀmáaˀin wíḏikaˀpówápí.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Jericho búˀ tsowa Jesus napowamän dihayhä̖̂ä̖, wí sen tsíˀtꞌaaˀi namuuˀiˀ owáy pꞌôe hángé wáy nahä̖ä̖daˀä́n.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Iˀ sen in báyékí tꞌowa diphaḏemännin natꞌoe, heḏi natsikapóe, “Hân napoeˀo?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Indi óetu̖ˀan, “Jesus Nazareth-wi-ân naˀä̖ˀ.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Heḏi iˀ sen itu̖wí̖nú, “Jesus, u̖ David-ví ây iweḏiˀiˀ unmuuˀiˀ, navíˀpiye ósehkanäpuwave.”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 In ton Jesus-ví páaḏé dimännindá iˀ sen óetꞌeˀyandi óetu̖ˀan, “Hânda̖ˀdiboˀ.” Hewänbo iˀ sendá shánkí kaygá itu̖wí̖nú, “U̖ David-ví ây iweḏiˀiˀ unmuuˀiˀ, navíˀpiye ósehkanäpuwave.”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Jesus iwóyí̖ˀ, heḏi ovâytu̖ˀan iˀ sen ivíˀpiye óemáˀíˀin, heḏi Jesus-víˀwe napówá ihayḏi Jesus-di óetsikaˀyan,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Hânnan wînˀa̖míˀinnan undaˀ?” Iˀ sendi óetu̖ˀan, “Nanbí Sedó, naa odaˀ dînkeepúuwíˀin.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jesus-di óetu̖ˀan, “Uví keetan mänkeˀ. Uví wä̖yu̖ úmuuḏân unwówa.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Wesebo iˀ sen ûnkeepóe, heḏi Jesus-áḏí namändi Jôesi Táḏá kwꞌáayéboˀ óemáa. Heḏi tꞌä̖hkí in tꞌowa dâymûˀin ditû̖ˀ Jôesi Táḏá-á hayˀi namuuˀin.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.