Lucas 17
Tewa NT (TEW_WBT) vs VC
1 Jesus iví khä̖geˀnin itu̖ˀan, “Taˀgendi tobá hä̖̂ä̖ḏi nanân wänbo hä̖ä̖wíḏí wänbo-á in tꞌowa tꞌaywóˀ diwe ovâytóeˀó, hewänbo toˀwí nä́ˀi tꞌaywóhkan ovâykeejoˀiˀ tꞌôephaḏe ûnpuwagíˀo.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Wí toˀwí gin ovâykeejoˀi-á shánkí híwó ûnpúuwí wí kꞌuu kháaˀiˀ iví kꞌáy eeḏi ônwhisógedi mâapꞌoe iwe óechä̖ä̖nú-íḏí, wêe wänbo nä́ˀin hí̖ˀínnin diweḏi óetꞌaywóhá̖ˀa̖mívíˀweḏi.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Úvíˀá̖yîngiˀa̖mí háa úvíˀo waagi. Unbí kꞌema itꞌaywóˀnandáho kaygindi bînkhâ̖a̖ˀa̖mí wíyá wíˀitꞌaywóˀnamípíḏí. Hewänbo iví tꞌaywóˀdigîˀ naˀowójédaˀpóeḏá bînˀowóejé-í.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Tobáháa uvíˀpiye tségín wí thaa itꞌaywóˀnan wänboˀ, tségín naˀowójédaˀä̖ä̖ḏi mânˀowóejé-í.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindi óetu̖ˀan, “Díkhä̖geˀnan heḏânho wíyá shánkí uvíˀpiye ívíwä̖ä̖yú̖-íḏí.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Unbí wä̖yu̖-á wí hânho hínchä̖̂ä̖ˀi tânˀayví hayˀiḏa̖ˀ únmúuní wänboˀ, únkoeḏí-í nä́ˀin tay hayˀin nä́we nacháˀnin bîntu̖ˀa̖míḏí, ‘Púu iweḏi ópúwhahkeˀḏi oe pꞌoekwíngé ókhä̖htoˀ,’ heḏi háa ítú̖ waagi iˀa̖mí.”
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Wí toˀwí wí pantꞌôeˀiˀ ûnˀä́ndí iwhä̖ä̖ḏeḏi háa ônkꞌúwáˀá̖yînmáaḏí, nava iweḏi iweetsꞌúḏeḏi, ti óetu̖ˀa̖mí, ‘Ósogeḏi wese óhú̖u̖yan’ gin? Heḏân joe.
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Haˀwâa óetu̖ˀa̖mívíˀweḏi ginnân óetu̖ˀâ̖a̖mí: ‘Dînhúukhâyˀan, heḏá uví aa óˀegóˀandá díˀá̖yîngiˀan naa dáyhúubowa píhay, ihayḏânho bitsꞌanhú̖u̖ya̖mí u̖ˀ.’
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Heḏi iˀ pantꞌôeˀi háa óejôn waa iˀan dihayḏi, ti óekú̖ˀdaaˀoˀ? Heḏân joe, i-á panda̖ˀ namuu.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Ungîˀ wáˀ hanwaagibá namuu. Iˀ hä̖ä̖wí wovâyjôndi bînbowa ihayḏá ítú̖u̖ní, ‘Wíḏíkú̖ˀdaaˀâ̖a̖mípí. Háa gínkhâyˀä̖ˀ waagiḏa̖ˀmân ívítsiyeˀan.’ ”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Jesus oe Jerusalem-piye namän, heḏi Samaria-áḏí Galilee-áḏí inbí nantaa kíngé namän.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Wí búˀ tsowa napowamän dihayḏi tä̖ senäˀ diphéetaymuuˀindi óemûˀ, heḏi ivíˀweḏi kayi̖ˀ diwebo dívíwóyí̖ˀ,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 heḏi Jesus kaygi óetu̖ˀan, “Jesus, há̖hkandiˀ, naˀinbíˀpiye ósehkanäpuwave.”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jesus-di ovâymûˀḏi ovâytu̖ˀan, “Jaˀ bípûn iˀ méesate ipiye in owhaˀḏi wovâymúuníḏí íwówaˀin.” Heḏiho iweḏi dimää, heḏi waˀ pꞌóegé dimändibo diwówa.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Heḏi in senäˀ diwówaˀin diweḏi wêe iwáybun Jesus óekú̖ˀdaaˀa̖míḏí nawówaḏi, heḏi kaygi ihíˀmáaḏí Jôesi Táḏá-á kwꞌáayéboˀ óemáa.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Jesus-ví ân núˀ idégeˀdisógeḏi ipꞌóˀtꞌä̖́ä̖ḏí óekú̖ˀdaaˀan. Nä́ˀi sendá Samaria-wi namuu.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Jesus-di óetsikaˀyan, “Ti tä̖ ihay wíˀíwówapíˀan? Wáyho in wéˀgen whä̖nu?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Nä́ˀi piˀwí nangewi senda̖ˀmân ibun Jôesi Táḏá óekú̖ˀdaaˀa̖míḏí.”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Heḏáháˀ iˀ sen óetu̖ˀan, “Ówí̖núḏí ópûn, uví wä̖yu̖ úmuuḏiho unwówa.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Wên Pharisees-di Jesus óetsikaˀyan, “Hä̖̂ä̖ḏan Jôesi Táaḏí tꞌowa ovâytsonkhâymáa?” Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Iˀ hä̖ä̖wí bînmúndeˀiˀḏiḏa̖ˀ háˀto únhanginpúuwí Jôesi Táḏáḏí tꞌowa ovaytsonmáaˀin.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Heḏi toˀwí wänbo wíˀûnkhâyˀä̖hpí natú̖u̖níˀin oweḏaˀ háa wíyá wáygéḏa̖ˀ Jôesi Táḏáḏí tꞌowa ovâytsonmáaˀin, gá unbí jâa iwebo tꞌowa ovâytsonmáaḏân.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Ihayḏáháˀ iví khä̖geˀnin itu̖ˀan, “Owáy wí thaa naˀnáˀ dihayḏi un hânho ídaˀí dímúuníˀin naa, tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀi wí hây tä̖hkí wänbo otsonjiḏi, hewänbo ihayḏi háˀto únkoeḏí-í.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Tꞌowaḏi naví̖ˀgeḏi wovâytu̖ˀa̖mí, ‘Hä̖we hîn najiˀ,’ háa ‘Nä́we hîn najiˀ.’ Hewänbo indáḏí wíˀímú-ípí.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Owáy naví thaa owáyˀä̖ä̖-íḏí dînpówá ihayḏi, tsígówä̖́nú hä̖ä̖ makówá nä́weḏá onähay namuwä̖poeˀo waagibá naa opóewí.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Hewänbo owáypówápíḏíbo páaḏé báyékí dontꞌôephaḏekhâymáa, heḏá in tꞌowa nää diwówájiˀindá díjoegikhâymáa.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 “Heḏi naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀiˀ omuuˀiˀ owáyˀä̖ä̖ ihayḏibá tꞌowa dívíˀâ̖a̖mí háa hä́nˀoˀa̖mí, ‘Hä̖we hîn najiˀ,’ háa ‘Nä́we hîn najiˀ.’ Hewänboe in tꞌowa dívíˀo waagibá Noah nawówájiˀ ihayḏi.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Iˀ thaa Noah iˀ kophé hayˀi ipaa-íḏí ikhâyˀan diweḏi iˀ wêe thaa ibowaḏi itógi píhay, in tꞌowa húukandáḏí su̖wä̖-áḏí dívíwänpiˀo heḏá dívíkhóˀyándeˀ. Ihayhä̖̂ä̖bá iˀ kwa̖ˀpꞌoe napówáḏí tꞌä̖hkí in wéˀgen tꞌowa ovâypꞌotꞌahá̖nú.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Heḏi hanwaagibá napóe Lot nawówájiˀ ihayḏi. Tꞌowa dívíwänpihúujoˀ, dâysu̖wändeˀ, dâyhä̖ä̖wíkumändeˀ heḏá dâyhä̖ä̖wíku̖ˀchꞌáaḏeˀ, dâykoˀ, heḏá dâytewhákwꞌóeˀó.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Hewänbo iˀ thaa Lot iˀ búˀ Sodom diweḏi napee ihayḏá wí phaa makówáḏí najemu, heḏá kꞌuu nakojeˀdi-á wáˀ kwan waagibá najemu, heḏi tꞌä̖hkí tꞌowa ovâyhá̖nú.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Haˀwâagibá dívíkanhûuwí owáy iˀ thaa naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀiˀ omuuˀiˀ owáykeepóe ihayḏi.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 “Ihay thaa-á wí toˀwí whaˀkꞌayḏi najiḏi nawândi wíˀûnkhâyˀä̖hpí iví tewhá ee natsꞌú̖u̖níˀin iví hä̖ä̖wí ee ûnkwꞌóˀdiˀ ihóeníḏí. Heḏi wí toˀwí nava iwe najiˀi-á wíˀûnkhâyˀä̖hpí iví tewhá iwepiye ibuuníḏí.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Wíˀúnˀôeḏe-ípí háa Lot-ví kwee ûnpóeˀin Sodom búˀpiye iwáybuuníḏí ibée ihayḏi.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Wí toˀwí iví wówátsi iˀgîˀḏa̖ˀ nadaˀḏi, iví wówátsibá iwänpipeḏeeˀa̖mí. Hewänbo wí toˀwí iví wówátsi in wéˀgengîˀ imä́giˀi-á iví wówátsibá iˀaywondeˀ.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Wâytu̖ˀa̖mí, owáy iˀ thaa naa owáyˀä̖ä̖-íḏí napówá ihayḏá wíje senäˀ wí íve dajóˀkꞌóeˀin diweḏi Jôesi Táḏáḏí wêe óekekhâymáa, iˀ wêe-á iwebo-á óejoekankhâymáa.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Wíje kwiyä̖ˀ dä̂nˀoˀtꞌaˀin diweḏi wêe óekekhâymáa, iˀ wêe-á iwebo-á óejoekankhâymáa.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Wíje senäˀdá nava iwá dajiˀin diweḏi wêe óekekhâymáa, iˀ wêe-á iwebo-á óejoekankhâymáa” gin Jesus-di ovâytu̖ˀan.
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Iví khä̖geˀnindi óetsikaˀyan, “Nanbí Sedó, wáygan nä́ˀi napuwagíˀo?” Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Wáygé iˀ pení nakꞌóe iwânho in oeka̖wä̖ dívíwéˀgekhâymáa.”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.