Lucas 16

Tewa NT (TEW_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesus-di iví tꞌôeˀin gin wáˀ ovâytu̖ˀan, “Wí koḏitꞌowa sen wí tꞌôeˀiˀ ûnˀä́n, heḏi iˀ sendi hä̖ä̖wí ûnkwꞌóˀdi tꞌä̖hkí iˀ tꞌôeˀiˀ óeˀá̖yînjoeˀan. Heḏi wí toˀwíḏí iˀ sen óetu̖ˀan, ‘Hä̖ˀi tꞌôeˀiˀ úˀä́ndiḏá uví hä̖ä̖wí wônwänpipeḏeeˀoˀ.’
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Heḏiho iˀ koḏitꞌowa sen iví tꞌôeˀiˀ itu̖hkánnandi óetu̖ˀan, ‘Háa biˀoˀin naa dînhanginpóe. Nátaˀnan hä̖́yú̖ chä̖ˀ in tꞌowavíˀweḏi nâahógiˀin heḏá hä̖́yú̖-á nâahá̖núˀindá. Nää iweḏi naví hä̖ä̖wí dînˀá̖yînmáaˀi wíyá wúˀmúunípí.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Iˀ tꞌôeˀi-á ginnân iˀánshaaˀan: ‘Naví tsondiḏá nää naví tꞌôe dínjâakankhâymáa. Hândá naa dáyˀa̖mí? Naa ihay wóˀkaypí nava tꞌôe dáyˀa̖míḏí, heḏá owôedaˀ ohä̖ä̖daˀyê̖e̖níḏí.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Nää-á dînhanginná háa dáyˀa̖míˀin, heḏânho owáy nä́ˀi tꞌôe dóˀoˀi dînjâaˀan dihayḏi hä̖ˀin tꞌowaḏi inbí kꞌaygi eeje dísígíˀa̖míḏí.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Heḏiho wíˀín wíˀíngin in tꞌowa iví tsondi ûnphaamuuˀin ovâytu̖hkánnan, heḏi iˀ páaḏéˀi napówáˀiˀ óetsikaˀyan, ‘Hä̖́yú̖-an naví tsondi unphaamuu?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Iˀ sendi óetu̖ˀan, ‘Gá tä̖gintä̖ (100) kwä̖́ä̖bay olive ka̖ˀpꞌoe-ân.’ Iˀ tꞌôeˀiˀḏi óetu̖ˀan, ‘Nä́ä uví phahsan taˀnin. Ówä̖́näkiˀ, ósoge heḏi náˀegóˀan pꞌánä́ntä̖ (50) kwä̖́ä̖bay gin natú̖u̖níḏí.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Wíyá wêe sen napówáˀi-á óetu̖ˀan, ‘Heyâa u̖-á, hä̖́yú̖-á unphaamuu?’ Iˀ sen natú̖, ‘Wêe maapaasôn (1,000) múu táhtân.’ Iˀ tꞌôeˀiˀḏi iˀ sen óetu̖ˀan, ‘Nä́ä uví phahsan taˀnin. Náˀegóˀan khávén tä̖gintä̖ (800) gin natú̖u̖níḏí.’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Iˀ tꞌôeˀiví tsondi natú̖ nä́ˀi hójoˀi tꞌôeˀi híwóˀnin napꞌônbaymuu, gá híwó ipiˀá̖yîngiˀandân. Taˀgendi wâytu̖máa, in toˀwên Jôesi Táḏá dâytaapíˀin ívíwo dihá̖ in wéˀgen tꞌowa in waaginbá dimuuˀindáḏí híwó dívíkanhûuwíḏí heḏânho híwó dívípiˀá̖yîngiˀa̖míḏí, hebo Jôesi Táḏáví ây ûnmuuˀindá wáyjéḏí ihay wíḏihá̖hpí.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 “Heḏiho unho naaḏi wâytu̖máa, tobá wáy wên tꞌowa híwóhpîˀḏi dâychä̖ˀhónde wänboˀ, undá únkhâyˀä̖ˀ tꞌowa bînkhä̖ˀgeˀnandi unbí chä̖ˀdibo bînkꞌemahóeníˀin, heḏânho owáy iˀ chä̖ˀ wíyá wínachä̖ˀmuupí ihayḏá, wí wháagé nahándepí iwe oe makówá wovâysígíhóení.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Wí toˀwí chä̖̂ä̖ḏa̖ˀ ônjoeˀandi híwó iˀá̖yîngikanhondi-á hä̖ä̖wí hehä̖́yú̖ˀi wáˀ híwó iˀá̖yîngikhâymáa, heḏi wí toˀwí chä̖̂ä̖ḏa̖ˀ ônjoeˀandi isä̖boˀi-á hä̖ä̖wí shánkí hehä̖́yú̖ˀi wáˀ isä̖ˀmamí.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Heḏiho nä́ˀi chä̖ˀ nä́ä oepáa kꞌayḏiwi nawänpimuuˀi híwó wívînˀá̖yîngiˀanpíḏá, háˀto iˀ hä̖ä̖wí taˀgendi nachä̖ˀmuuˀiˀ unbí mange wovâyjoeˀa̖mí.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Heḏi híwó iˀ hä̖ä̖wí wíyá toˀwívîˀ únmuuˀi bînˀá̖yîngiˀanpíḏá, háˀto wovâymä̂äní iˀ hä̖ä̖wí wovâypä̖khâymáawän.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Wí tꞌôeˀi-á wíˀûnkoḏipí wíje tsonningîˀ híwó itꞌôemáˀve-íḏí. Iˀ wêe óetꞌay-í heḏá óejoegiˀa̖mí, iˀ wêe-á óesígí-í heḏá óeˀaˀgeení. Chä̖ˀgîˀḏa̖ˀ úvítꞌôemáaḏáhoˀ wíˀúnkoḏipí Jôesi Táḏágîˀ-á wáˀ úvítꞌôeˀa̖míḏí.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 In Pharisees nä́ˀi híˀ tꞌä̖hkí ditꞌoeˀo, heḏi indi Jesus tꞌä̖mäge óetu̖máa, gá indá dichä̖ˀha̖ˀtꞌaaḏân.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Heḏiho Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Undá ídaˀ tꞌowa diˀâ̖a̖níˀin unbí wówátsi taˀge bînhonnin, hewänbo Jôesi Táḏá-á ûnhanginná háa unbí píˀnä́ khóˀjé bînmáaˀin. Wáy wí hä̖ä̖wí in tꞌowa diˀánde shánkí híwóˀdi namuu, inbí ánshaa piháa dínmuuḏi, hebo Jôesi Táḏágîˀ-á nä́ˀi hä̖ä̖wí-á wíˀûnchä̖ˀmuupí.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “John iˀ pꞌóˀpꞌoekandi napówá píhay iˀ tsontun Moses itaˀnandáḏí heḏá iˀ hä̖ä̖wí Jôesi Táḏáví tukheˀmin dâytaˀnandaḏí únkwꞌó wovâyhá̖ˀa̖míḏí. Hewänbo John napówá iweḏi iˀ híwóˀdi tun makówá i̖ˀgeḏi tꞌowa ovâytꞌôeˀoˀ, heḏi hânho báyékí tꞌowa iˀpiye dívíkhä̖ä̖ḏeˀ.
16 — A
17 Shánkí wínabâapuˀwanpí makówá-á nä́ˀi oepáa kꞌayḏá nahá̖a̖níḏí, in shánkí hínchä̖̂ä̖ˀin híˀay Jôesi Táḏáví taˀnin diwe nakꞌóeˀin nahá̖a̖nívíˀweḏi.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 Gá ginnân: Wí sen iví kwee ijoeˀandi wíyá kwee-áḏí ikhóˀyâ̖ˀḏá itꞌaywóˀdoˀ, heḏi wí sen wáˀ iˀ kwee óejoeˀandi-áḏí ikhóˀyâ̖ˀḏá itꞌaywóˀdoˀ.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 “Wí koḏitꞌowa sen saˀwó iˀawendeˀ aa báyékí nachä̖ˀmuuˀiˀḏi, heḏá thamu waagá hânho híwóˀdá ihúujoˀ.
19 Jesus continuou:
20 Iví tewháwin phóḏi wáy wí sen sehkanäwó nawówájiˀi naha̖a̖peˀkꞌóe, i-á Lazarus gin nakhá̖wä̖́. Nadaˀ iˀ koegîˀtä̖́ iˀ koḏitꞌowa senbí mä́äsa iweḏi najemuˀiˀḏi iha̖wówáˀa̖míˀin. Túˀ tꞌä̖hkí naphéemuuḏi in tséḏí iˀ phée ônhä̖ˀtꞌaaḏeˀ.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 — ausente —
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Nä́ˀi sen sehkanäwó nawówájiˀi-á nachuu heḏi in makówáwin tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀindi makówápiye óepiye, heḏi Abraham-bí hângebá óesóge. Iˀ koḏitꞌowa sen wáˀ nachuu, heḏi óekhä̖ˀkꞌûˀ.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Iˀ koḏitꞌowa sendá oe péyégé naˀä́ndí itꞌôephaḏendeˀ, heḏi ibéeḏí kayi̖ˀ diwe Abraham naˀä́ndí óemûˀ heḏá Lazarus-á wáˀ Abraham-bí hângebá naˀä́n.
23 Ele sofria muito no
24 Heḏi kaygi natú̖, ‘Táḏá Abraham, navíˀpiye ósehkanäpuwave. Lazarus nátu̖ˀan imankhú̖pꞌohtógikíḏí navíˀpiye naˀä̖ä̖-í, heḏi naví hän dînpꞌoeˀa̖mí dînˀoetꞌêepúuwíḏí. Naa nä́ä phaa iwe hânho dontꞌôephaḏendeˀ.’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Hewänbo Abraham-di óetu̖ˀan, ‘Naví ay, ti wíˀúˀánshaapíˀan waˀ unwówájiˀ ihayḏi hânho híwóˀdi hä̖ä̖wí úkwꞌóˀnin, hewänbo Lazarus-á híwóhpîˀ-á ûnkwꞌó. Hewänbo nää-á nä́we híwó iphaḏendeˀ, heḏi u̖-á mäntꞌôephaḏendeˀ.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Heḏá wáˀ wên heˀyin kôndá hä̖ä̖ pinuḏi nakꞌóe, in toˀwên nä́we dikwꞌóˀnin wíḏínkoḏipíḏí nä́näḏi hä̖näpiye diphaaḏé-íḏí, tobá didaˀ wänboˀ, heḏá wáˀ wínakoḏipí hä̖näḏi nä́näpiye diphaaḏé-íḏí.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Iˀ koḏitꞌowa sen natú̖, ‘Heḏá nää kayˀindi wídaˀmáa táḏá Abraham, Lazarus nâasaaní naví táḏáví tewhá iwepiye.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Pꞌánú tíˀûuwin naa dînkwꞌó, heḏi Lazarus-di ovâytu̖ˀâ̖a̖mí naa dáyˀan waagi wíḏívíˀa̖mípí, heḏânho nä́we naa dontꞌôephaḏendeˀ iwebá wíḏipóewípíḏí.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Hewänbo Abraham-di óetu̖ˀan, ‘Moses itaˀnannindáḏí in Jôesi Táḏáví tukheˀmin dâytaˀnannindáḏí dínkwꞌó. Háa hä̖ˀin dâytaˀnan waa uví tíˀûuwin dínkhâyˀä̖ˀ dâyˀaˀginnamíˀin.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Iˀ koḏitꞌowa sen natú̖, ‘Joe, Táḏá Abraham, háˀto han dívíˀa̖mí. Hewänbo wí toˀwí dichuˀkwꞌóˀ diweḏi inbíˀpiye namääḏáhoˀ, indá dívíwä̖yu̖ḏi inbí tꞌaywóˀdi dâyjoeˀa̖mí.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Abraham-di óetu̖ˀan, ‘Moses-áḏí in Jôesi Táḏáví tukheˀmindáḏí ovâytꞌôeyanpíḏá, háˀto toˀwíḏí wänbo ovâywä̖yu̖kannamí, tobá chuwa iweḏi nawáywówápóe wänboˀ.’ ”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.