Lucas 10

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nä́ˀi naphaḏe ihayḏi Nanbí Sedó Jesus-di wây-á tségíntä̖ˀḏi wíje (72) senäˀdá ovâydeˀman, heḏá wíˀjengin ovâysan iví páaḏé dimú-íḏí, iˀ búˀây eeje heḏá ówînge eejá wáy namän deepiye tꞌä̖hkí.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Iˀḏi ovâytu̖ˀan, “Báyékí tꞌowa dijiˀ Jôesi Táḏágîˀ ovâywéˀgeˀa̖míḏí, tꞌowa dâyhä̖ä̖wéˀgeˀoˀ waabá, hebo tꞌôeˀindá hä̖́yú̖ wänbo wíḏijihpí. In tꞌowa-á Jôesi Táḏávíˀin ûnmuu, heḏiho ivíˀpiyeˀ úvíjûusuˀa̖mí wây-á tꞌôeˀin ovâysaaníḏí heḏânho báyékí nä́ˀin tꞌowa ônwéˀgeˀa̖míḏí.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Jaho bípûn, nää wên kꞌúwáˀây ímuu waaginbá naaḏi wâysandeˀ in toˀwên khunjó waaginbá dimuuˀin dijiˀ iwepiye.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Wívînchä̖ˀhûuwípí, wí múu bînhä̖ä̖wíkuu-ígîˀ wänbo-á joe, in íˀantomuuˀinda̖ˀdibo ímú-í. Wíˀúvíhayjêeˀa̖mípí hä̖ä̖ pꞌóegé tꞌowa bînjayˀin thaa tꞌä̖hkí bînhéeˀa̖míḏí.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Heḏi wáy wí tewhá ítsꞌú̖ˀ deewá, páaḏé in tꞌowa bînsengitu̖ˀâ̖a̖míḏí ginnân ítú̖u̖ní, ‘Jôesi Táaḏáho wovâykhä̖geˀnamí heḏânho nä́ä tewhá íthaaˀin ánshaaginpíḏíboˀ íkwoní.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Wí toˀwí háa bîntu̖ˀan waa isígíˀi naˀä́ndáhoˀ, unbí sengitun i-áḏí ûnjoekandee-í, hewänbo toˀwí iwe naˀä́ndiˀ ha̖ˀbi namuupíḏá, unbí híˀ wíˀûnchä̖ˀpúuwípí.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Iˀ tewhá eebo úvíwóyí̖ˀní heḏá indáḏá úvíhú̖u̖ya̖mí, gá wí tꞌôeˀi-á iví wáˀâaho itꞌandân. Nä̂äwá hä̖ä̖wá oe-á wíyá tewhá eeje wíˀímú-ípí wovâyˀá̖yîngiˀa̖míḏí.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Heḏi wí búˀ iwe ítsꞌûndi wovâysígíˀandi, hä̖ä̖wí wovâysaaˀi bînkꞌoˀí.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 In dihayˀin iˀ búˀ ee dikwꞌóˀnin bînhehkháamä̂äní, heḏi ovâytu̖ˀâ̖a̖mí, ‘Nää-á Jôesi Táḏáḏí wovâytu̖máa iví tꞌowa ímúuníḏí.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Hebo wí búˀ ee ítsꞌûndi wovâysígíˀanpíḏá, ee búˀwi pꞌóegé i̖ˀge ímú-í heḏi ovâytu̖ˀâ̖a̖mí,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Iˀ naˀjee unbí búˀwi nanbí anto eeje dîntsîndi wänbo ívípêeḏi-í wâykeeya̖míḏí híwó wíˀúvíˀohpíˀin ídaˀpíḏí Jôesi Táḏáví tꞌowa ímúuníḏí.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Naaḏi wâytu̖máa, owáy iˀ thaa Jôesi Táḏáḏí tꞌowa háa híwó háa híwóhpí dívíˀannin ovâytu̖ˀan dihayḏi, giˀbi búˀwin tꞌowa shánkí dâytꞌôephaḏekhâymáa in Sodom búˀwin tꞌowavíˀweḏi.”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Heḏi Jesus nä́ˀin wáˀ natú̖, “In tꞌowa iˀ búˀay Chorazin gin dâytu̖ˀoˀ iweˀin tꞌôephaḏe dínpúuwí. In tꞌowa iˀ búˀay Bethsaida gin dâytu̖ˀoˀ iweˀindá wáˀ tꞌôephaḏe dínpúuwí. Pínnán tꞌôe-áho inbí jâa ovâyˀan, hebo inbí tꞌaywóˀdi wíḏívíjâaˀanpí. Nä́ˀi pínnán tꞌôebá in búˀ Tyre-áḏí Sidon-dáḏí gin dâytu̖ˀoˀ eeje hä́nˀoe ovâyˀandáhoˀ, in Tyre-ˀindá in Sidon-ˀindá wíḏívíhayjêeˀamípíwän kꞌoeˀi aa dívíˀaawé-íḏí, heḏá nûu ee-á dívíkwꞌôeníwän, dâykeeya̖míḏí inbí tꞌaywóˀdi dâyjoeˀannin.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Heḏânho in Chorazin-windá in Bethsaida-windá shánká dâytꞌôephaḏekhâymáa in Tyre-windá heḏá Sidon-windá inbíˀweḏi owáy Jôesi Táḏáḏí tꞌowa háa híwó háa híwóhpí dívíˀannin ovâykeekwꞌóeˀó ihayḏi.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Maḏi in tꞌowa Capernaum búˀaywin diˀándeˀ oe makówápiye ovâytegekhâymáaˀin, hewänbo indá oe péyégépiyânho diwha̖vemän.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Heḏáháˀ iví khä̖geˀnin itu̖ˀan, “Toˀwên wovâytꞌôeyandeˀindáho naa wáˀ dîntꞌôeyande waagibá dívíˀoˀ. Heḏi toˀwên un wovâyjoegiˀannindáho naa wáˀ díjoegiˀoˀ, heḏi toˀwêndi naa díjoegiˀoḏá gindiḏi iˀ toˀwí naa dísandi wáˀ óejoegiˀoˀ.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Tíˀúugéḏí in tségíntä̖ˀḏi wíje (72) senäˀ híhchangiḏi diwáyˀä̖ä̖, heḏi ditú̖, “Nanbí Sedó, in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi wänbo naˀin díˀaˀgin, uví khä̖́wä̖́ wînkhá̖yä̖́ˀdi.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Naaḏi wáˀ dómûˀ Satan iˀ Penísendi oe makówáḏí tsíkhagipí nakeˀtꞌândi, tsígówä̖́nú nawândi waabá.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Bítꞌôeyan, naaḏi wâykꞌûˀ yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ bîntꞌaaníḏí, wí pä̖́ä̖yu̖ háa wí tsꞌeˀkꞌâ̖a̖vîˀḏi úvíˀa̖hsaa waagibá, heḏá shánkí kay-á wâymä́gi in kay iˀ Penísendi unbí hä́nbiˀ únmuu imáaˀivíˀweḏi, heḏiho háˀto hä̖ä̖wíḏí wänbo wovâywa̖ˀa̖mí.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Hewänbo tobá in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi wovâyˀaˀginnandi íhíhchan wänboˀ, únkhâyˀä̖ˀ shánkí íhíhcha̖a̖-íˀin unbí khá̖wä̖́ oe makówá úntaˀmuuḏi.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ihayḏibá iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi báyékí híhchan Jesus óemä́gi, heḏi Jesus natú̖, “Naví Táḏá, u̖-á oe makówá-áḏí heḏá nä́ä oepáa kꞌayḏá shánkí untsonjiˀiˀ unmuu. Heḏi nä́ˀi hä̖ä̖wí naví khä̖geˀnin dâymûˀi-á in báyékí dínhanginnáˀninbíˀweḏá in dihá̖ˀinbíˀweḏá nâakaayan heḏânho wíḏâymúunípíḏí, heḏi nä́ˀin namuuḏi naaḏi wíkú̖ˀdaaˀoˀ. Naví Táḏá, gin biˀa̖míḏí wóehíhchanmä́gi.”
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Heḏáháˀ in tꞌowa ovâytu̖ˀan, “Naví Táḏáḏí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí naví mange dînjoeˀan. Tóebo taˀgendi wíˀûnhanginnáhpí toˀwí omuuˀin, naví Táḏáḏa̖ˀmân ûnhanginná. Heḏá tóebo-á wáˀ wíˀûntaˀgendihanginnáhpí toˀwí naví Táḏá dînmuuˀin, naa iví ay omuuˀiˀḏa̖ˀmân dînhanginná. Heḏá wáy wêndiḏáho óetaa-í, toˀwí namuuˀin naaḏi dovâykeeyandáhoˀ.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Heḏi iví khä̖geˀninbíˀpiye ibéeḏí Jesus-di ovâytu̖ˀan inda̖ˀ ditꞌoe-íḏí, “Undá híhchan bînmáˀve-í nä́ˀi hä̖ä̖wí napóeˀi bînmúndeḏi.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Wâytu̖ˀâ̖a̖mí, báyékí in hä́nˀoeˀin tsonnindá in Jôesi Táḏáví tukheˀmindá didaˀ dâymúuníˀin iˀ hä̖ä̖wí nää bînmúndeˀiˀ, hewänbo wíḏâymûˀpí, heḏá iˀ hä̖ä̖wí un ítꞌoeˀoˀindá didaˀ ditꞌoe-íˀin, hewänbo wíḏitꞌoepí.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Wí sen in Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀin diweḏiˀi namuuˀi Jesus-víˀwe napówá óetayi̖ˀníḏí, heḏi óetsikaˀyan, “Há̖hkandiˀ, hân dáyˀa̖mí in wówátsi nahándepíˀin donkáyjíḏí?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jesus-di óetsikaˀyan, “Hân natû̖ˀ iˀ tsontun Moses itaˀnandiˀ? Hä̖ä̖-an iwe nâatunnan?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Iˀ sendi Jesus óetu̖ˀan, “Gá ginnân:Heḏá wáˀ natú̖,
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Jesus-di óetu̖ˀan, “Híwó bihéeˀan, heḏiho háa untú̖ waa biˀâ̖a̖mí, heḏânho wówátsi wóemä̂äní.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Hewänbo in Huḏíyoví há̖hkandi nadaˀ ipikeeya̖míˀin híwóˀdi namuu waagibá, heḏiho Jesus óetsikaˀyan, “Wéˀin tꞌowa dovâysígí-í?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Jesus-di ônthayya̖míḏí ginnân óetu̖ˀan: “Wí sen oe Jerusalem búˀ iweḏi iˀ búˀ Jericho iwepiye namän, heḏi wên sänmindi óeyâ̖ˀḏi iví aa óepꞌä̖́ḏi heḏi hânho óemahpúuḏí chuˀi waagibá óejoeˀan.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Heḏi ihayḏibá wí Huḏíyo owhaˀ-á ee pꞌóegá namän, heḏi iˀ sen óemûˀ iwe nakꞌóeḏí, heḏi pꞌôe pꞌä̖́näpiye naphaḏeḏi iweḏi namää.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Hây napóe ihayḏá hanbá napóe. Wíyá wêe sendá naˀä̖ä̖, i-á iˀ méesate hayˀiwi khä̖geˀdi namuu, hewänbo iˀ wáˀ pꞌôe pꞌä̖́näpiye naphaḏeḏi iweḏi namää.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Heḏi wí sen oe Samaria nangewi namuuˀiˀ oe pꞌóegé namän, heḏi iˀ sen nakꞌóe iwe núˀ napówá, heḏi óemûˀḏi ivíˀpiye nasehkanäpóe.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Heḏiho ee nakꞌóe iwepiye namääḏi iví tsaa eeje olive ka̖ˀpꞌoe-áḏí méena-áḏí ônˀeweḏi aaˀâyḏi ônwhiˀan, heḏáháˀ iví búdu eeḏi óeˀíˀkꞌûˀḏi wí whohkwo tewhá iwepiye óehoˀ, heḏi iwe óeˀá̖yîngiˀan.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Iˀ tháwä́ndá wíje thaa tꞌôeˀi chä̖ˀ iví chä̖ˀ múu iweḏi iwhahógiḏi iˀ whohkwo tewháwi pꞌóˀḏéḏîˀ ônˀandi óetu̖ˀan, ‘Nä́ˀi sen nâaˀá̖yîngiˀa̖mí, heḏi wíyá shánkí úchä̖ˀmuuḏáhoˀ owáy owáyˀä̖ä̖ ihayḏi wíwáˀâa-í.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Heḏi Jesus-di iˀ há̖hkandi óetsikaˀyan, “Hân unˀân, wéˀiḏan in poje iweḏi iˀ sen in sänmindi óeyâ̖ˀiˀ taˀgendi óeseegí?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Iˀ há̖hkandiˀḏi Jesus óetu̖ˀan, “Gá iˀ nasehkanäpóeˀiˀḏân.” Jesus-di óetu̖ˀan, “Jaˀ ópûn, háa iˀan waa óˀan.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Jesus-áḏí iví khä̖geˀnindáḏí iweḏi dimääḏi wí búˀay iwe dipówá, heḏi wí kwee Martha gin nakhá̖wä̖́ˀiˀḏi ovâysígíˀandi iví tewhá eepiye ovâytsꞌúḏe.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Martha-á wí tíˀûu Mary gin nakhá̖wä̖́ˀi-á ûnˀä́n, heḏi i-á ee nange Jesus-ví ân núˀ isóge iví há̖hkan ôntꞌôeyaaníḏí.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Martha hânho najashapoeˀo báyékí tꞌôe ûnjiḏi ovâyhúujôeníḏí, heḏiho Jesus-víˀpiye namääḏi óetu̖ˀan, “Nanbí Sedó, ti á̖yîngi wíwóemähpíˀan naví tíˀûuḏi wíˀbo díjoeˀandi iˀ koegîˀ dókhâyˀa̖míḏí? Nátu̖ˀan díkhä̖geˀnamíˀin.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Jesus-di óetu̖ˀan, “Sehkanä Martha, u̖-á hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí i̖ˀgeḏi báyékí á̖yîngiḏi wóemáa,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 hebo wí hä̖ä̖wíḏa̖ˀmânho taˀgendi natáy, heḏi Mary-áho iˀ ideˀman. Heḏi nä́ˀi shánkí híwóˀdi namuuˀiˀ ideˀmandi-á ivíˀweḏi háˀto óekwee-í.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.