João 6
Tewa NT (TEW_WBT) vs VC
1 Wíyá hä̖̂ä̖ḏi Jesus oe Galilee pꞌoekwí̖ˀ pꞌä̖́näpiyeˀ namää. (Nä́ˀi pꞌoekwîndá Tiberias wáˀ gin dâytu̖ˀoˀ.)
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Báyékí tꞌowaḏi iví pínnán ovâykeeyandi in dihayˀin ovâyhehkháamä̖ḏi dâymûˀḏi óeyu̖u̖hon.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 In Huḏíyoví shánkîˀḏi Passover gin dâytu̖ˀoˀi púnúˀ naná. Jesus-á iví khä̖ge̖ˀnindáḏí oe pꞌin kwꞌáyepiyeˀ dipee heḏi iwe dívíkwꞌóḏi.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Jesus ibéeḏí báyékí tꞌowa ivíˀpiyeˀ diˀä̖ḏi ovâymûˀ, heḏiho Philip óetsikáyin, “Wä̖́hä̖̂ä̖-an ihay koegiˀ âyku̖mä́-í tꞌä̖hkí nä́ˀin tꞌowa dâykꞌóe-ígîˀ?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Jesus-á wíˀbo ûnhanginná háa ikhâymáaˀin, hewänbo nä́ˀin Philip óetsikáyin óetayi̖ˀníḏí hânnangúbá natú̖níˀin.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Philip-di óetu̖ˀan, “Wáygín tä̖gintä̖ (200) thaa tꞌôe dívíˀandi wáˀâa ihay waˀ wínayipí ovâykoegiˀku̖mä́-íḏí, tobá tꞌä̖hkíḏíbo hí̖ˀínda̖ˀ diyä̖́mu wänboˀ.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Wíyá khä̖ge̖ˀdiˀ Andrew gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ, i-á Simon Peter-ví tíˀûu ûnmuuˀiḏi Jesus óetu̖ˀan, “Nä́we wí enúkáy nayiˀ, i-á pꞌá̖a̖nú táhtá̖ phóˀi páváˀây heḏá wíye paa-á imáa, hewänbo hä̖ˀi-á ihay wínayipí tꞌä̖hkí nä́ˀin tꞌowa ovâyhúuyôeníḏí.”
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 — ausente —
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Iwáygé báyékí natáasaa, heḏiho Jesus iví khä̖ge̖ˀnin itu̖ˀan in tꞌowa nangeboˀ ovâykwoyôení, heḏi han dívíˀan. In senäˀda̖ˀdibo pꞌá̖a̖nú maapaasôn (5,000) ihay diyiˀ.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Jesus i pává ihógiḏi Yôesi Táḏá óekú̖ˀdaaˀan, heḏi iví khä̖ge̖ˀnin ovâyˀandi ovâytu̖ˀan in tꞌowa iwáygé dikwꞌó̖ˀnin wí̖ˀínboˀ ovâymä̂äníḏí, heḏi hanbá in paa-á ovâymä́gi. Hä̖́yú̖ in tꞌowa didaˀ ihay dâykꞌoe,
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 heḏi dívíshu̖ˀan dihayḏi Jesus iví khä̖ge̖ˀnin itu̖ˀan, “Binwé̖ˀgeˀan hä̖ˀi dínphaḏeˀiˀ, heḏânho hä̖ä̖wí wänbo wínapeḏée-ípíḏí.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Heḏiho tꞌä̖hkí dâywé̖ˀgeˀan dihayḏi, tä̖ˀḏi wíye tꞌún dâypꞌíḏe i naphaḏeˀi pává iweḏi, in tꞌowa i pꞌá̖a̖nú páváˀây dâykꞌoe ihayḏi.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 In tꞌowa nä́ˀin pínnán ovâykeeyannin dâymûˀḏi ditú̖, “Taˀgendi nä́ˀi-ân i Yôesi Táḏáví tukhe̖ˀbiˀ namuu, iví̖ˀgeḏi nata̖ˀmuu nä́ä oepáa kꞌayḏipiyeˀ naˀä̖ˀ.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Jesus ûnhanginná didaˀ óekaygikhâymáaˀin inbí tsondi hayˀiˀ óesóge-íḏí, heḏihoˀ iwáygéḏí wíyá oe pꞌin kwꞌáyepiyeˀbá wíˀbo namää.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Kindi napuwamän dihayḏi Jesus-ví khä̖ge̖ˀnin oe pꞌoekwíngépiyeˀ diwhá̖.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Wí kophênbay iwe dívítógi, pꞌoekwí̖ˀ pꞌä̖́näpiyeˀ oe Capernaum-piyeˀ diwáymu-íḏí. Waˀ dimän dihayḏiboˀ nakhu̖u̖póe, heḏi Jesus inbíˀwe waˀḏi wínapówápí.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ihayḏi kaygi iwa̖a̖ˀan heḏi hânho napꞌoetꞌúkhú̖póe.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 I kophênbay i dâyˀosandeˀi phéḏí dâysayḏeˀ, heḏi maˀḏi poeye háa yôenu míya dimää ihayḏi Jesus pꞌoe kwꞌáayé nayiḏi i kophênbay tsoˀwapiyeˀ naˀä̖ḏi óemûˀ, heḏi dikhuwôedaˀpóe.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Hebo iḏá ovâytu̖ˀan, “Naa Jesus-ân omuu, wíˀíkhuwôedaˀípí.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Heḏiho híhchandi kophênbay iwe óetógi, heḏi pꞌo kí̖ˀge dimänninnäpiyeˀ wesebo dipówá.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 In báyékí tꞌowa waˀḏi oe pꞌoˀ pꞌä̖́näbo diyiˀindi Jesus-ví khä̖ge̖ˀnin ho ovâymûˀ i kophênbay iwe wíˀbo dívítógiḏi iweḏi dimú-íḏí, heḏiho dínhanginná Jesus indáḏí wínamääpíˀin. Wîˀḏa̖ˀ wí kophênbay iwe naˀä́nwän, heḏiho diˀân Jesus-á waˀḏi iwebo naˀä́nnin.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Wíyá tháwä́ndá wây-á kophênbay hí̖ˀínnin oe Tiberias búuˀúḏí diˀä̖ä̖, heḏi iwáy Jesus i pávágîˀ ikú̖ˀdaamä́giḏi in tꞌowa dâykꞌoe iwe tsoˀwa diwhiˀkwꞌó̖.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Heḏi Jesus-á iví khä̖ge̖ˀnindá iwe wíḏiyipíˀin in tꞌowa dâymûˀ ihayḏi, in kophênbay eeye dívítógikíḏí oe Capernaum búuˀúˀaypiyeˀ dimää óenuwä̖́-íḏí.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 In tꞌowaḏi Jesus oe pꞌoˀ pꞌä̖́nä óeshaaḏi óetsikáyin, “Há̖hkandiˀ, hä̖̂ä̖ḏan unpówá nä́we?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Taˀgendi wâytu̖máa, i pínnán naaḏi wâykeeyandibo nakeepoˀ naa Yôesi Táḏávíˀweḏi oˀä̖ä̖ˀin, hewänbo hä̖ˀi bînmûˀḏi naa ví khä̖ge̖ˀnindá iwe wíḏiyiwíḏítu̖wä̖máapí, i pává bînkꞌoeḏi íshu̖hpóeḏíbo dítu̖wä̖máa.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 I koegîˀ wówátsi nahándepíˀin napä̖yiˀipiyeˀ úvíkhä̖ä̖-í, i koegîˀ naháˀḏä̂npoˀipiyeḏa̖ˀbá yoe. Naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀiḏi ki̖ˀbi koegîˀ wâymä̂äní, gá Yôesi Táḏáḏí keeˀeeḏi dînkꞌûˀḏân kin dáyˀa̖míḏí” kin ovâytu̖ˀan.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Heḏiho óetsikáyin, “Hânnan ívíˀa̖mí Yôesi Táḏá âyhíhchanmä̂äníḏí?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Gá kinnân: Naa i Yôesi Táḏáḏí dísandivíˀpiyeˀ úvíwhä̖yú̖-í. Nä́ˀinnân Yôesi Táḏá nadaˀ úvíˀa̖míˀin.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Indi óetsikáyin, “Háawin pínnánnan u̖ḏi dînkeeya̖mí heḏânho wînwhä̖yú̖-íḏí? Hânnan bikhâymáa?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Naˀinbí hehä̖̂ä̖win thehtáy pahpáˀin gínmuuˀin owáy ahkónu iwéngé diyiˀ ihayḏi nä́ˀi koegîˀ manna gin dâytu̖ˀoˀi dâykꞌoe. Yôesi Táḏáví ta̖ˀnin diwe kinnân nata̖ˀmuu:
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Ti hä̖ä̖wí ihaybá ú̖koeḏi?” Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Taˀgendi wâytu̖máa, Moses-á hä̖ˀi pává wíˀimä́gipí, naví Táḏá-ân imä́gi. Heḏi hä̖ˀi pává-á koḏi̖ˀdi makówáwi pává wínamuupí, hewänbo nää-á naví Táḏáḏá taˀgendi makówáwi pává wovâymäˀ.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Heḏi nä́ˀi pává Yôesi Táḏá napä̖yiˀi-á makówáḏí naˀä̖ä̖ˀi namuu, heḏi tꞌä̖hkí tꞌowa wówátsi ovâymäˀ.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Indi óetu̖ˀan, “Naˀinbí Sedó, hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí ki̖ˀbi pává dímä́ˀve-í.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Naa-ân pává waagiˀbá omuu, tꞌowa wówátsi napä̖yiˀiˀ. Toˀwí navíˀpiyeˀ naˀä̖ä̖ˀi-á háˀto naha̖hséní, heḏi toˀwí navíˀpiyeˀ iwhä̖yu̖ˀi-á háˀto napꞌoesáˀaapúwí.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 “Hewänbo ho wâytu̖ˀan waa, tobáháa dímûˀ wänboˀ, naa wíḏînwhä̖yundepí.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Toˀwên naví Táḏáḏí naa dímäˀin navíˀpiyeˀ diˀä̖́ä̖-í, heḏi toˀwí wänbo navíˀpiyeˀ naˀä̖ä̖ˀi-á naaḏi háˀto dóyoegiˀa̖mí.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Naa oe makówáḏí owhá̖ dáyˀa̖míḏí háa iḏi dísandiˀ nadaˀ waagi, háa naa odaˀ waagá yoe.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 I dísandiˀ nadaˀ in tꞌowa naa dímä́giˀin naaḏi dovâyˀá̖yîngiˀa̖míˀin heḏânho wîˀ wänbo in diweḏi wínapeḏée-ípí, hewänbo i tꞌä̖ˀgi thaa nanáˀ dihayḏi naaḏi in tꞌä̖hkí wíyá dovâywáywówápaa-í.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Kinho naví Táḏá nadaˀ dáyˀa̖míˀin, gá nadaˀḏân tꞌä̖hkí in dínhanginnáˀnin naa iví ay omuuˀin, heḏá navíˀpiyeˀ dívíwhä̖yundeˀin wówátsi nahándepíˀin dâymáˀve-íˀin. Heḏi i tꞌä̖ˀgi thaa nanáˀ dihayḏi naaḏá wíyá dovâywáywówápaa-í” kin Jesus-di ovâytu̖ˀan.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 In Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀin iví̖ˀgeḏi dívítꞌayhíˀmáa, gá natú̖ḏân, “Naa-á i pává makówáḏí owhá̖ˀdi-ân omuu.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Kinnân ditû̖ˀ: “Nä́ˀi-á Jesus namuu, i-á Joseph-ví ay namuupíˀan. Iví táḏá-á iví yíyá-á âytaa. Heḏi háaḏan nää-á natû̖ˀ makówáḏí nawhân gin?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Haˀwâagi wíˀúvítꞌayhíˀmáˀve-ípí.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Toˀwí wänbo wíˀûnkoeḏipí navíˀpiyeˀ naˀä̖́ä̖-íḏí, naví Táḏá i dísandiḏi navíˀpiyeˀ óemaaḏiḏa̖ˀmânhoˀ. Heḏi in navíˀpiyeˀ diˀä̖ä̖ˀindá dovâywáywówápaa-í i tꞌä̖ˀgi thaa nanáˀ dihayḏi.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Wí Yôesi Táḏáví tukhe̖ˀbiˀ hä́nˀoe kinnân ita̖ˀnan:Heḏiho nää toˀwên naví Táḏá ôntꞌóyannindi ivíˀweḏi dihá̖hpóeˀin navíˀpiyeˀ diˀä̖́ä̖-í.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Naa wóˀtû̖ˀpí toˀwíḏí i Táḏá óemûˀin. Naaḏiḏa̖ˀmân Yôesi Táḏá dómûˀ, gá ee naˀä́n diweḏi oˀä̖ä̖ḏân.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 “Taˀgendi wâytu̖máa, toˀwí wänbo navíˀpiyeˀ iwhä̖yundeˀi wówátsi nahándepíˀin imáa.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Naa pává in tꞌowa nawówátsipä̖yiˀi waagiˀbá omuu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tobá unbí hehä̖̂ä̖win thehtáy pahpáˀin oe ahkónu wéngé diyiˀ ihayḏi i koegîˀ manna kin dâytu̖ˀoˀiḏi ovâykhóekhú̖u̖mä́gi wänboˀ, tíˀúugéḏí ditꞌa̖hán.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Hewänbo nää naaḏá pává makówáḏí nawhân niˀgeḏi wâytu̖máa, heḏi wí toˀwí nä́ˀiḏi óekhóekhú̖u̖mä́giˀi háˀto nahá̖a̖ní.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Naa-ân i pává makówáḏí naˀä̖ä̖ḏi wówátsi napä̖yiˀi waagiˀbá omuu. Toˀwên nä́ˀi páváḏí ovâykhóekhú̖u̖mä́giˀin hä̂nhay wänbo tꞌä̖hkí dâywówátsimáˀve-í. Nä́ˀi pává naví túuˀú dînmuu tꞌä̖hkí tꞌowa dovâypä̖gítꞌóeˀi dâywówátsikéyíḏí” kin Jesus-di ovâytu̖ˀan.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Ihayḏiho in Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀin dívítu̖hkannan. Wáy wên ditsikapóe, “Hândiḏan nä́ˀi sendi iví túuˀú dípä̖gítꞌóe díkhóekhú̖u̖mä̂äníḏí?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Taˀgendi wâytu̖máa, naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀiví tûu ûnpꞌoeḏi wíwovâykhóekhú̖u̖mä́gipíḏáhoˀ, wówátsi wänbo wívînmáapí.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Toˀwên tꞌä̖hkí naví tûu ûnpꞌoeḏi ovâykhóekhú̖u̖mä́giˀindá wówátsi nahándepíˀin dâymáa, heḏá naaḏá i tꞌä̖ˀgi thaa nanáˀ dihayḏi dovâywáywówápaa-í.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Naví túuˀú taˀgendi koegîˀ waagiˀbá namuu, heḏá naví ûnpꞌoe-á taˀgendi su̖wä̖gîˀ waagiˀbá-á.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Toˀwí naví tûu ûnpꞌoeḏi óekhóekhú̖u̖mä́giˀi-á naa-áḏí namuu heḏá naa-á i-áḏá.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Naví Táḏáḏí naa dísandi-á i hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí nawówáyiˀi namuu, heḏi i-á nawówáyiḏi naa-á owówáyiˀ. Handiḏibá toˀwí naaḏi dókhóekhú̖u̖mä́giˀi navíˀweḏi íwówátsikéyí.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Heḏiho naa-ân i pává makówáḏí naˀä̖ä̖ˀiˀ omuu, i pává unbí hehä̖̂ä̖win thehtáy pahpáˀin dâykꞌoeˀiˀ waagiˀbá wíˀomuupí. Hä̖ˀi pává dâykꞌoe wänbo tíˀúugéḏí ditꞌa̖hán. Hewänbo toˀwên i pává naa omuuˀiˀ dâykꞌoeˀindá hä̂nhay wänbo tꞌä̖hkí dâywówátsimáˀve-í.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Jesus nä́ˀin natú̖ oe Capernaum búuˀúˀay, i Huḏíyoví méesateˀay iwe in tꞌowa ovâyhá̖ˀoˀ ihayḏi.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Báyékí i-áḏí dimäˀnin ditꞌoeḏi ditú̖, “Nä́ˀi híˀ-á nakâymuu âyhóníḏí. To-an iséegíˀa̖mí?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Hewänbo toˀwíḏí wänbo óetu̖ˀanpíḏí Jesus ûnhanginná nä́ˀi ovâytu̖ˀan niˀgeḏi dívítꞌayhíˀmáaˀin, heḏihoˀ ovâytsikáyin, “Ti nä́ˀi naaḏi wâytu̖ˀandiˀ wíwovâyhí̖ˀanpíḏí naa-áḏí wíyá wíˀípundaˀpí?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Hân íˀâ̖a̖ní undi naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀi dímûˀḏi kwꞌáyepiye owáypeeḏi páaḏé oˀä́n diwepiyeˀbá?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 I Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ nawówátsipä̖yiˀ, tꞌowa-á wíˀbo wíḏínkoeḏipí. I híˀ naaḏi wâytu̖máaˀiˀ i Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖víˀweḏi naˀä̖ˀ heḏi nä́ˀi híˀ-áho nawówátsipä̖yiˀ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Hewänbo wáy wên un wíˀúvíwhä̖yundepí.” Jesus-di haˀwâa ovâytu̖ˀan gá páaḏéḏíbo ho ûnhanginnândân toˀwên ivíˀpiyeˀ wíḏívíwhä̖yu̖khâymáapíˀin dimuuˀin, heḏá ûnhanginnân wáˀ toˀwíḏí óeku̖hpegítꞌóeˀi namuuˀin.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Heḏá wáˀ ovâytu̖ˀan, “Kindiḏânkun wâytu̖ˀan, toˀwí wänbo navíˀpiyeˀ wíˀûnkä̖ˀä̖ä̖koeḏipí naví Táḏáḏí óemä́giḏiḏa̖ˀmân.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Iví híˀ ûnmuuḏi báyékí in óeyu̖u̖honnin i-áḏí wíyá wíḏipundaˀpí, heḏiho óeyoeˀan.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Heḏi Jesus iví tä̖ˀḏi wíye khä̖ge̖ˀnin itu̖ˀan, “Heyâa un, ti undi wáˀ díyoeˀa̖míˀin ídaˀ?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Peter-di óetu̖ˀan, “Naˀinbí Sedó, tovíˀpiyanho gimú-í? U̖ḏiḏa̖ˀmân dítu̖máa háḏíḏí nä́ˀin wówátsi nahándepíˀin âykéyíˀin.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Naˀin ívíwhä̖yu̖mä́giho heḏá gínhanginnânhho u̖ i shánkí yä̖ˀḏâaˀi unmuuˀin, i Yôesi Táḏáḏí wóesandiˀ.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Naaḏi wíˀbo un tä̖ˀḏi wíye wâyde̖ˀmanpíˀan, hewänbo wîˀ unbíˀweḏi Penísendi waagiˀbá namuu.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Simon Iscariot-ví ayví̖ˀgeḏi ihíˀmáa, i-á Judas gin nakhá̖wä̖́, heḏi Penísendi waagiˀbá namuu gin Jesus-di óetu̖ˀan gá tobá in tä̖ˀḏi wíye khä̖ge̖ˀninbíˀweḏi namuu wänbo Jesus óeku̖hpekhâymáaḏân.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.