João 13
Tewa NT (TEW_WBT) vs NVT
1 Wîˀ thaa waˀ natáy i Passover shánkîˀḏi thaagîˀ. Jesus ûnhanginná i thaa napowaˀä̖ˀin nä́ä oepáa kꞌayḏi iweḏi iví Táḏávíˀpiyeˀ namú-íḏí. Hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí in ivíˀin ûnmuuˀin ovâyséegí waˀ nä́äḏí nayiˀ ihayḏi, heḏi nää ovâykeekankhâymáa hânho ovâyséegíˀin.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Wé̖ˀge dívíkindihúuyoˀ ihayḏi, Penísendiḏi Simon-bí ay Judas Iscariot i ánshaa ho óemä́gi Jesus óeku̖ˀpꞌâyníḏí.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Jesus ûnhanginná iví Táḏáḏí tꞌä̖hkí kay óemä́giˀin, heḏá ûnhanginná Yôesi Táḏávíˀweḏi naˀä̖ä̖ˀin heḏi ivíˀpiyeˀbá nawáymännin,
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 heḏihoˀ ee nahúuˀä́n diweḏi iwí̖núḏí iví kꞌéwéˀin to ipꞌä̖́ḏi, heḏi wên pꞌoepiḏiˀin aaḏi iseebaˀáaˀan.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Heḏáháˀ wên oewä̖́ä̖bay iwe ipꞌoesaaḏi iví khä̖ge̖ˀnin iˀânˀowíḏíhon heḏá in pꞌoepiḏiˀin aa naseebaˀáamuuˀindiḏá ovâyˀânpíḏi.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Peter-víˀwe napówá ihayḏi Peter-di óetsikáyin, “Naˀinbí Sedó, ti u̖ḏi naa díˀânˀowíḏíkhâymáa?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Jesus-di óetu̖ˀan, “Nää wíˀunhanginnáhpí háaḏí kin dáyˀoˀin, hewänbo wáy wí thaa ú̖hanginpúwí.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Peter-di óetu̖ˀan, “Háˀto díˀânˀowíḏi-íˀin wímä̂äní.” Jesus-di óetu̖ˀan, “Naaḏi wíˀowíḏipíḏá navîˀ wú̖ˀmuupíhoˀ.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Simon Peter-di óetu̖ˀan, “Heḏáhoˀ, Naˀinbí Sedó, naví man dînˀowiḏi heḏá naví pꞌôndá, naví ânda̖ˀbá yoe.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Jesus-di óetu̖ˀan, “Toˀwí iˀoeˀiví túuˀú tꞌä̖hkí khá̖a̖pîˀ ûnmuu, iví ânda̖ˀ ûnˀowíḏítáy. Heḏi undá khá̖a̖píˀin ímuu, hewänbo un tꞌä̖hkíḏíbo-á yoe.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Jesus ûnhanginná toˀwíḏí óeku̖hpegítꞌóeˀi namuuˀin, heḏânho natú̖, “Tꞌä̖hkíḏíbo khá̖a̖píˀin wíˀímuupí” gin.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Tꞌä̖hkí inbí ân ovâyˀowíḏíbowa ihayḏi iví kꞌéwéˀin to iwáytógi, heḏi indáḏí iwáysóge. Ihayḏi ovâytsikáyin, “Ti únhanginná háaḏí kin wâyˀannin?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Undi naa dítu̖ˀo há̖hkandi-áḏí pꞌóˀḏéḏîˀ-áḏí, heḏi híwó̖ˀ kin ítû̖ˀ, ha̖ˀbi-ânkun omuuḏi.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Heḏihoˀ undá únkhâyˀä̖ˀ wíˀnä́ táye bînˀânˀowíḏi-íˀin, gá naa unbí há̖hkandiˀ heḏá pꞌóˀḏéḏîˀ omuuˀiḏi wâyˀânˀowíḏiḏân.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nä́ˀi háa dáyˀannin naaḏi wâykeeyan heḏânho háa naaḏi wâyˀan waagibá un wáˀ wíˀnä́ táye úvíkanhûuwí.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Taˀgendi wâytu̖máa, wí tꞌôeˀi-á iví tsondiví shánkí hayˀi wínamuupí, heḏá wí tꞌôekhuwaˀi-á i óeyôndiví shánkí hayˀi wínamuupí.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Háa wâytu̖ˀan waa íkaˀpóya̖ˀdáhoˀ, naví híˀ bînˀaˀginnamí heḏiho íhíhcha̖a̖-í.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 “Hewänbo naa wóˀtû̖ˀpí un tꞌä̖hkíḏíbo háa wâytu̖ˀan waa úvíkhâymáaˀin. Naa dînhanginná toˀwên in dovâyde̖ˀmannin dimuuˀin. Hewänbo nä́ˀin háa Yôesi Táḏáví ta̖ˀnin diwe natû̖ˀ waa ûnkhâyˀä̖ˀ napúwíˀin:
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Nää wâytu̖máa háa napuwagítꞌóeˀin waˀ napóepíḏíboˀ, heḏânho napóe ihayḏá úvíwhä̖yú̖-í naa i omuu hä́nˀoeḏiboˀ oyiˀiˀ.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Taˀgendi wâytu̖máa, toˀwêndi wí naaḏi dósandiˀ óeséegíˀoḏi, indi naa wáˀ díséegíˀo waagibá dívíˀoˀ, heḏi toˀwêndi naa díséegíˀoḏá, i naa dísandiˀ wáˀ óeséegíˀo waagibá dívíˀoˀ.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Jesus-di nä́ˀin ovâytu̖ˀan dihayḏihoˀ iví píˀnä́ ûnkháapóe, heḏi thayˀeeḏi ovâytu̖ˀan, “Taˀgendi wâytu̖máa, un diweḏi wîˀḏi naa díku̖hpekhâymáa.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Iví khä̖ge̖ˀnin dívíwänpipu̖wä̖ˀoˀ, toˀwíví̖ˀgeḏi ihíˀmáaˀin wíḏínhanginnáhpíḏí.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 I khä̖ge̖ˀdi Jesus-di óeséegíˀiˀ iví núˀbá naˀä́n.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Heḏiho Simon Peter imannan nä́ˀi khä̖ge̖ˀdiḏi óemúníḏí, heḏi óetu̖ˀan, “Jesus nátsikáyin toví̖ˀgeḏan ihíˀmáaˀin.”
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Heḏihoˀ i khä̖ge̖ˀdi Jesus-ví shánkí núˀ ihá̖ḏiḏi óetsikáyin, “Naˀinbí Sedó, to-an i namuu wóeku̖hpekhâymáaˀiˀ?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Jesus-di óetu̖ˀan, “Naa wí pává i sä̖ä̖ iwe dópꞌohtôení, heḏi wí toˀwí dópä̖gítꞌóe. Iví̖ˀgeḏân dáyhíˀmáa.” Heḏi wí pává ikêˀḏi ipꞌohtógiḏi Judas óemä́gi, i-á Simon Iscariot-ví ay namuu.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas i pává ikêˀ ihayḏi weseboˀ i Penísendi iví píˀnä́ ûntsꞌú̖, heḏi Jesus-di óetu̖ˀan, “Hä̖ä̖wí háa bikhâymáaˀi wesebo náˀan.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Hewänbo toˀwí wänboˀ in dihúukwꞌó̖ˀnin diweḏi wíˀûnhanginnáhpí háaḏí Jesus-di kin óetu̖ˀannin.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Judas-á i chä̖ˀ múu imáa, heḏiho wên diˀân Jesus-di óetu̖ˀan hä̖ä̖wí i shánkîˀḏigîˀ díntáyˀiˀ iku̖mä́-íˀin, heḏá wây-á wêndá diˀân in sehkanäwó̖ˀ diwówáyiˀin wí hä̖ä̖wí ovâymä̂äní gân óetu̖ˀan.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Heḏiho Judas i pává ikêˀḏi wesebo napee. Ihayḏiho nakhu̖u̖ná.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Judas napee ihayḏi Jesus natú̖, “Ihayḏi nanânho tꞌowa dínhanginpúwíḏí naa tꞌä̖hkí tꞌowagîˀ oˀaypu̖yä̖ˀiˀ hayˀiˀ omuuˀin, heḏá háa naa dînpuwagítꞌóeˀin namuuḏi dínhanginpúwí Yôesi Táḏá wáˀ hayˀi namuuˀin.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Heḏiho Yôesi Táḏáḏí hayˀi naa dípaa-í iví haybá omúníḏí, heḏá nä́ˀin ikhâymáa weseboˀ.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Naví áyyä̖̂ä̖, wí hä̖́yú̖ thaaḏa̖ˀ undáḏí ochangítꞌóe, heḏi nää in Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀin dovâytu̖ˀan waagibá un wáˀ wâytu̖máa, undi dítu̖wä̖khâymáa, hewänbo wáy omän diwepiyeˀ wíˀúnkoeḏí-ípí nää ímu-íˀin.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Naaḏi wên tsꞌa̖a̖min tsontu̖u̖ nää wâypä̖khâymáa, heḏi kinnân namuu: Wíˀnä́ táye úvíséegíhûuwí. Naaḏi wâyséegí waagibá, hanbá wíˀnä́ táye úvíséegíhûuwí.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Úvíséegíhondáho toˀwên tꞌä̖hkí dínhanginnání naví khä̖ge̖ˀnin ímuuˀin.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Simon Peter-di óetsikáyin, “Naˀinbí Sedó, wépiyan unmän?” Jesus-di óetu̖ˀan, “Nää-á wíˀú̖koeḏipí wáy omän deepiyeˀ díyu̖u̖hûuwíḏí, hewänbo wáy wí thaa wáy omän diwepiyeˀbá unmú-í.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Simon Peter-di óetsikáyin, “Naˀinbí Sedó, háaḏan wíḏînkoeḏipí wíyu̖u̖hûuwíḏí nää? Naa okhâymuu naví wówátsi u̖gîˀ dáymä̂äníḏí.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Jesus-di óetu̖ˀan, “Ti naa omuuḏi unkhâymuu uví wówátsi bimä̂äníḏí? Nä́ˀin taˀgendi wítu̖ˀâ̖a̖mí: Wí dee sen waˀ ikinpíḏíboˀ u̖-á poewin untú̖ní wíḏítaapíˀin.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.