João 10

Tewa NT (TEW_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Naaḏi taˀgendi wâytu̖máa, wí toˀwí kwꞌáayéḏí oe kꞌúwá phéhkhaa búge natsꞌû̖ˀdi i phéhkhaa phóḏi i̖ˀgeḏi natsꞌú̖nívíˀweḏi, i-á wí sänbiḏa̖ˀ namuu.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Hewänbo i toˀwí khaa phóḏi i̖ˀgeḏi natsꞌúya̖ˀdi-á i kꞌúwá á̖yí̖ˀdi namuu.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 I toˀwí in khaa phóḏi iˀá̖yînmáaˀiḏi i kꞌúwá á̖yí̖ˀdigîˀ ônhuuḏeˀ, heḏi i kꞌúwá á̖yí̖ˀdiḏi in kꞌúwá ovâykhá̖yä̖́ˀdeḏi iví tu̖u̖ ditꞌoeḏi in khaa phóḏi i̖ˀgeḏá ovâypahpiyendeˀ.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Tꞌä̖hkí iví kꞌúwá i khaa búgeḏi ovâypiye ihayḏi inbí páaḏépiyeˀ namäˀ, heḏi indá iví tu̖u̖ ôntaaḏi ûnwóemäˀ.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Indá wíyá toˀwí dâytaapîˀvîˀḏi háˀto diwóemu-í, hewänbo ivíˀweḏi dishání, gá wíyá piˀwíví tu̖u̖ wíˀôntaapíḏân.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Kin Jesus-di kꞌúwáví̖ˀgeḏi in Pharisees ovâyhéeˀan hä̖ä̖wí ovâyhá̖ˀa̖míḏí, hewänbo wíḏikaˀpóya̖ˀpí háa natu̖ˀdaˀin.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Heḏiho wíyá ovâyhéeˀandi kinnân ovâythayyan: “Taˀgendi wâytu̖máa, wên phéhkhaa phóḏi waagi omuu in kꞌúwágîˀ.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Báyékí in naví páaḏé diˀä̖ä̖ˀin sänmin waagiˀinbá dimuu, hewänbo in tꞌowa naví kꞌúwá waagiˀinbá dimuuˀindi wíˀovâytꞌóyanpí.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Naa wên khaa phóḏi waagiˀinbá omuu, heḏá in navíˀpiyeˀ dívíwhä̖yundeˀin wên kꞌúwá in phéhkhaa búge ditsꞌú̖ˀnin waagiˀinbá-á dimuu. Heḏi kꞌúwá dipiˀ inbí koegîˀ dâysháa-íḏí heḏá wíyá ditsꞌúya̖ˀ waagibá, in navíˀpiyeˀ dívíwhä̖yundeˀin ovâyˀaywoení heḏá hä̖ä̖wí díntáyˀi-á dâymáˀve-í.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Wí sänbiˀ-á naˀä̖ˀ in kꞌúwá ovâysänhóníḏí heḏá ovâytꞌa̖há̖nú-íḏá, heḏá ovâyháˀḏä̂nnamíḏá. Hewänbo naa-á oˀä̖ä̖ tꞌowa dovâywówátsimä̂äníḏí, heḏi nä́ˀin wówátsi dovâymäˀi-á shánkí híwó̖ˀnin namuu.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 “Naa-á híwó̖ˀdi kꞌúwá á̖yí̖ˀdi waagiˀbá omuu. Wí híwó̖ˀdi kꞌúwá á̖yí̖ˀdi-á nakhâymuu iví wówátsi iví kꞌúwágíˀin imä̂äníḏí.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Wí toˀwí ikꞌúwáˀá̖yí̖ˀnamíḏí óewáˀándeˀi-á i koḏi̖ˀdi kꞌúwá á̖yí̖ˀdi wínamuupí, heḏi in kꞌúwá-á ivíˀindá wíˀûnmuupí. Heḏiho wí khu̖u̖yó naˀä̖ḏi imúndeḏi nashándeˀ, gá wáˀâaḏiḏa̖ˀ itꞌôeˀoḏân, heḏiho in kꞌúwáḏí taˀgendi wä̖hphaḏe wíˀóeˀá̖yîngimähpí. Heḏiho i khu̖u̖yó naˀä̖ä̖ḏi in kꞌúwá ovâykhugihónde heḏá ovâywaḏeyíyéndeˀ.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 — ausente —
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Naa i híwó̖ˀdi kꞌúwá á̖yí̖ˀdi waagiˀbá omuu. Naví Táḏáḏí naa dítaa, heḏá naaḏá i-á dótaa, heḏi hanbá in navíˀin dînmuuˀin dontaa, heḏá indiḏá naa-á dítaa, heḏi in dimuuḏi naví wówátsi wänbo dáymä̂äní.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Wây-á tꞌowa nä́wewin dimuupíˀin diyiˀ, indá wáˀ naví kꞌúwá waagiˀinbá dimuu, heḏi naa dînkhâyˀä̖ˀ in wáˀ dovâywé̖ˀgeˀa̖míˀin. Indá naví tu̖u̖ dîntꞌóyaaní, heḏi in wé̖ˀgeˀindáḏí wîˀḏa̖ˀ dipúwí, heḏá wîˀḏa̖ˀ wí á̖yí̖ˀdi díncha̖ˀní.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “Naví wówátsi dáymä̂äní heḏá donwáykéyí. Handiḏânkun naví Táḏáḏí naa díséegí.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Toˀwíḏí wänbo naví wówátsi wíḏíkwee-ípí. Naví wówátsi-á wíˀbo dáypä̖khâymáa. Naa dînkꞌóe naví wówátsi dáymä̂äníḏí heḏá donwáykéyíḏá, gá naví Táḏáḏí díyôndân kin dáyˀa̖míḏí.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Jesus kin natú̖ ihayḏi in Huḏíyo inbí ánshaa iwe wêegeˀin dipóe.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Báyékí kin ditú̖, “Wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi óemáa heḏá bondoeˀi-á namuu. Heháaḏan bîntꞌóyandeˀ?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Hewänbo wây-á wêndá ditú̖, “Wí toˀwí wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi óemáaˀi háˀto ihéeˀa̖mí nä́ˀi sen ihéeˀo waagi. Heḏá wáˀ ti wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ûnkoeḏi wí natsíˀtꞌaamuuˀiví keetan óewáymä̂äníḏí? Heḏân yoe.”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Teˀnúḏí nanáˀ dihayḏi oe Jerusalem búuˀú dínshánkîˀḏipóe, háa i méesate hayˀi hä́nˀoe dâywáytege waa dínˀánshaa-íḏí.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Jesus nä́ˀi méesate iwe nayiˀ, ee Solomon-bí pohtâa gin dâytu̖ˀoˀ i̖ˀge.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 In Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀindi óebûukêˀḏi óetu̖ˀan, “Hä̖̂ä̖ḏi puˀwahay-an naˀin dítsíkhakankhâymáa dítu̖ˀâ̖a̖míḏí toˀwí unmuuˀin? I toˀwí Yôesi Táḏáḏí óesógeˀiˀ tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí unmuuḏáhoˀ, nääbo thayˀeeḏi dítu̖ˀan.”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Naaḏi wâytu̖ˀanhoˀ, hewänbo wíˀúvíwhä̖yundepí. Tꞌä̖hkí pínnán tꞌôe dókanhondi-á naa dáyˀoˀ gá naví Táḏáḏí dînkꞌûˀḏân, heḏiho háa naa dáyˀoˀindibo wovâykeeyoˀ toˀwí omuuˀin.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Hewänbo naví kꞌúwá waagiˀinbá wíˀímuupíḏího wíˀúvíwhä̖yundepí.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 In toˀwên naví kꞌúwá waagiˀinbá dimuuˀindi naví tu̖u̖ dîntꞌóyandeˀ, heḏi naaḏá in dovâytaa, heḏi naa díyu̖u̖máˀ,
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 heḏi wówátsi nahándepíˀin dovâymäˀ, heḏi háˀto hä̂nhay wänbo dihá̖a̖ní, heḏá háˀto-á toˀwíḏí wänbo naví mangeḏi ovâyhóní.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Naví Táḏáḏí in dímä́gi, heḏi i-á tꞌä̖hkíví shánkí hayˀi-ân namuu, heḏi toˀwí wänbo wíˀûnkoeḏipí naví Táḏáví mangeḏi ovâyhóníḏí.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Naa-áḏí naví Táḏá-áḏí wîˀḏa̖ˀ gamuu.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Wíyá in Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀin dâykꞌuuwóehógi óekꞌusä̖yu̖héyíḏí.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Báyékí híwó̖ˀdi hä̖ä̖wí bînmúnígîˀ naa dóˀan, naví Táḏáḏí dítu̖ˀan waagi. Heḏi wéˀin hä̖ä̖wên dáyˀannin namuuḏan nää naa díkꞌusä̖yu̖khâymáa?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 In Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀindi óetu̖ˀan, “Naˀindá wên háawên híwó̖ˀnin biˀannin namuuḏi wíwíkꞌusä̖yu̖khâymáapí, hewänbo aˀginhá̖hpíwó̖ˀdi Yôesiví̖ˀgeḏi bihíˀmáaḏânho wíkꞌusä̖yu̖khâymáa. U̖-á tꞌowaḏa̖ˀmân unmuu, hewänboänbo untú̖ Yôesi unmuu gin.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “In ta̖ˀnin ungîˀ wovâyta̖ˀnannin diwe natû̖ˀpíˀan, Yôesiḏi in tsonnin ovâytu̖ˀan i waagiˀinbá dimuu. Hä̖ˀin tꞌowa Yôesiḏi hä́nˀoe iví tu̖u̖ ovâymä́giˀin han ovâytu̖ˀan, heḏi iví híˀ hä̂nhay wänbo tꞌä̖hkí taˀgen ûnmuu,
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 — ausente —
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 heḏi háaḏan handi nää ítû̖ˀ naaḏi Yôesi Táḏá dóˀaˀginhá̖núndeˀin iví ay omuuˀin otú̖ḏí? Naa-ânkun naví Táḏáḏí díde̖ˀman iví tꞌôe dônˀa̖míḏí, heḏá nä́ä oepáa kꞌayḏipiyá dísan.
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Naa naví Táḏáví tꞌôe dáyˀopíḏáhoˀ, wíḏînwhä̖yú̖-ípí.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Hewänbo naa iví tꞌôe dáyˀo-ákun, heḏiho in dáyˀoˀin namuuḏi únkhâyˀä̖ˀ navíˀpiye úvíwhä̖yú̖-íˀin, tobáháa in otû̖ˀnin bînwhä̖yundepí wänboˀ. Handiḏânho taˀgendi únhanginpúwí naví Táḏá naa-áḏí namuuˀin heḏá naa-á naví Táḏá-áḏá omuuˀindá” kin Jesus-di ovâytu̖ˀan.
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ihayḏi wíyá óepankéyíˀin didaˀ, hewänbo inbíˀweḏi namapꞌä̖́.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Jesus oe Jordan pꞌoˀpꞌä̖́näpiyeˀ nawáymää, John-di páaḏéḏí in tꞌowa ovâypꞌóˀpꞌoeˀan diwepiyeˀbá, heḏi iwebo iwóyí̖ˀ.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Báyékí tꞌowa ivíˀpiyeˀ dimää. Ditú̖, “John hä̖ä̖wí wänbo pínnán wíˀikeeyanpí, hewänbo hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí nä́ˀi senbí̖ˀgeḏi natú̖ˀi taˀgen namuu.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Heḏi iwáygé báyékí tꞌowa ivíˀpiyeˀ dívíwhä̖yu̖.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.