Atos 28

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tꞌä̖hkíḏíbo nan deeḏi wówáˀin gipówá ihayḏi, nä́ˀi pꞌojâaḏi Malta gin dâytu̖ˀoˀin gínhanginpóe.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 In tꞌowa iweˀindi híwó dísígíˀan. Ikwa̖ˀdoḏi natꞌêe, heḏiho dâyphaˀtꞌégi, heḏi dítu̖ˀan iˀ phaa núˀpiye ívíhâ̖a̖ḏi-íḏí ívísúwáˀa̖míḏí.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paul iphéˀâywéˀgeˀan iphaˀkwꞌôeníḏí, heḏi iphaˀkwꞌóeˀó ihayḏi wí pä̖́ä̖yu̖ phaaḏi óesúwánándi phé jâaḏi napee, heḏi Paul-ví man deeḏi ikhuugeewhiˀkꞌûˀ.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 In tꞌowa iˀ nangeˀindi iˀ pä̖́ä̖yu̖ Paul-ví man deeḏi nawhiˀkꞌóeˀin óemûˀ, heḏi dívítu̖ˀan, “Nä́ˀi sendá maḏi taˀgendi tꞌowa tꞌakha̖nuˀiˀ namuu, heḏi tobá óepꞌohaypí wänboˀ, nanbí jôesi ‘Ovâytꞌowatuhchä̖nundeˀiˀ’ gin gínkhá̖wä̖́ˀiˀḏi háˀto óewówápeemä̂äní.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Hewänbo Paul iví man iwáḏâaˀandi iˀ pä̖́ä̖yu̖ iˀ phaa iwe nakeˀtꞌá̖, heḏi háabo Paul wíˀûnpóepí.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 In tꞌowa diˀándeˀ iˀ pä̖́ä̖yu̖ḏi óekhuugee ee ûntee-íˀin, háa maḏi wesebo nachuhkaanú-í. Hewänbo thaa tꞌä̖hkí dívítsíkhaˀandi Paul háabo wíˀûnpóepí, heḏiho inbí ánshaa dâyˀegóˀandi dívítu̖ˀan, “Taˀgendi nä́ˀi sendá Jôesi waagiˀbá namuu.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Iˀ sen nä́ˀi pꞌojâaḏi ee natsonnä́ndiˀ Publius gin nakhá̖wä̖́. Ívísúwáˀoˀ iwe tsowa ûnnavakwꞌó, heḏi sígíḏí naˀin díhógiḏi iví tewhá ûnnáˀ diwe poje thaa díwóyí̖ˀmä́gi heḏá híwóˀdá díˀá̖yîngiˀan.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Publius-ví táḏá whohte eeḏi ûnhaykꞌóe. Natsá̖wä̖pꞌíḏeˀ heḏá nasihayḏi óeˀä̖ä̖ḏeˀ. Ee nahaykꞌóe eepiye Paul natsꞌú̖, heḏi iví mandi óetä̖geḏi ônjûusuˀandi hehkháa óemä́gi.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Nä́ˀin napóe ihayḏi báyékí in wéˀgen nangewin dihayˀin Paul-víˀpiye diˀä̖ä̖, heḏi in wáˀ hehkháa ovâymä́gi.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Indi báyékí díhä̖ä̖wímä́gi naˀin, heḏi poje pꞌóe naphaḏe ihayḏi iweḏi gimän dihayḏi iˀ gíntáyˀiˀ tꞌä̖hkí dímä́gi.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Wí kophé Alexandria-wi namuuˀiˀ iˀ pꞌojâaḏi iwebá iteˀnúphaḏeˀiˀ iwe ívítógi. Iˀ kophé-á Castor-áḏí Pollux-áḏí gin dâytu̖ˀoˀ.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Oe Syracuse búˀ gipówá, heḏi poje thaa iwe ívíwóyí̖ˀ. Iweḏi pꞌo kíngé i̖ˀgeḏa̖ˀ gimää, heḏi Rhegium búˀ iwe gipówá. Wíyá tháwä́n aakonpha̖ˀgeḏi iwa̖a̖ˀan, heḏiho wíyá tháwä́ndá Puteoli búˀ gipówá.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 — ausente —
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Iwe wên Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin âyshaa, heḏi indi kayˀindi dítu̖ˀan indáḏí wêe jâaḏi ívíwóyí̖ˀníˀin. Iweḏi wíyá gimändi oe Rome-piye wây-á tíˀûuwin páaḏéˀin Rome-win dimuuˀin nanbí̖ˀgeḏi dínhanginpóe, heḏiho gínˀayjayˀä̖ä̖. Dâyhä̖ä̖wíku̖ˀkwꞌóeˀó iwe Appius gin dâytu̖ˀoˀ iwehay wáy wên diˀä̖ä̖, wây-á wêndá wä̖hphaḏe kayi̖ˀ wíḏiˀä̖hpíḏí oe “Poje Kaykhanwówá Tewhá” gin dâytu̖ˀoˀ iwe díjay. Paul-di ovâymûˀ ihayḏi Jôesi Táḏá óekú̖ˀdaaˀan, heḏá iví píˀnä́ khóˀjé-á shánkí nakaypóe. Han âyphaḏe, ihayḏáháˀ wí hä̖́yú̖ thaa iwe oe Rome gipówá.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 — ausente —
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Oe Rome gipówá ihayḏi Paul wíˀbo óethayemä́gi, hewänbo wí sundaḏoḏi óeˀá̖yîngimáa.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Poje thaa naphaḏe ihayḏi Paul-di in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀin oe Rome dithaaˀin ivíˀwe ovâywéˀgetu̖ˀan. Dipówá ihayḏi ovâytu̖ˀan, “Tíˀûuwin páaḏéˀin, tobá nanbí thehtáy pahpáˀinbí khuu aˀginkha̖nu naa wíḏáyˀanpí wänboˀ, heḏá nanbí tꞌowavíˀpiye wên yä̖ˀḏâapíˀin wänbo wíḏáyˀanpí, in Jerusalem-win pꞌóˀḏéḏíˀindi dípankêˀ, heḏi nä́ˀin Rome-winbí mange díkán.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 In Rome-windi háawin tꞌaywóˀnin naa dáyˀannin dînnuwä̖, hewänbo indá dínhanginpóe háawin díháyjíˀin wänbo wíḏáyˀanpíḏí, heḏiho dímaˀpꞌä̖̂ä̖ḏi-íˀin didaˀwän.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Hewänbo in Huḏíyo wíḏidaˀpí in Rome-windi dímaˀpꞌä̖̂ä̖ḏi-íˀin, heḏiho shánkí híwó dînpóe otú̖u̖níḏí Caesar-ví tunjówháagé iwe dîntunjóˀnamíˀin. Naa gin dáyˀan tobá wên tꞌehpiḏe tun wíḏómáapí wänbo naví tꞌowa in Hudíyo dimuuˀin dovâytꞌeˀpꞌêeḏe-íḏí.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Heḏânkun naaḏi wâytu̖hkánnan nä́ˀi hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi wâyhéeˀa̖míḏí. Iˀ toˀwí in Israel-win tꞌowaḏi óetsíkhaˀmáaˀivíˀpiyebá naa dáywä̖yundeḏânho nä́ˀi kaḏénaḏi owhimuu.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Indi Paul óetu̖ˀan, “Naˀin wên taˀnin wänbo uví̖ˀgeḏi natû̖ˀnin oe Judea-ḏi wíˀâykêˀpí, háa wí Huḏíyo tíˀûu páaḏéˀi oweḏi naˀä̖ä̖ˀi wänbo wên híwóhpíˀin natꞌoeˀin uví̖ˀgeḏi wínatú̖hpí.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Hebo naˀin gínhanginná toˀwên tꞌä̖hkí híwóhpí dívíhíˀmáaˀin nä́ˀin tsꞌa̖a̖min há̖hkan niˀgeḏi. Heḏânho gidaˀ u̖ˀḏi dítu̖ˀâ̖a̖míˀin háawi uví wä̖yu̖ úmuuˀin.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Heḏiho in Huḏíyo wí thaa dâydeˀman wíyá diˀä̖ä̖-ígîˀ, heḏi iˀ thaa napówá ihayḏi báyékí diˀä̖ä̖. Héḏéndí héˀḏibo iweḏi nakin diwehay báyékí hä̖ä̖wí Paul-di ovâyhéeˀan. Háa Jôesi Táḏáḏí tꞌä̖hkí tꞌowa ovâysígíhóeníˀin nadaˀ waa ovâythayyan, heḏi Moses-ví tun niˀgeḏi heḏá Jôesi Táḏáví tukheˀminbí tun niˀgeḏá ovâytꞌôeˀandi ikhä̖ä̖ḏe Jesus-víˀpiye ovâywä̖yu̖kannamíḏí.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Paul-ví híˀ dâysígíˀandi dívíwä̖yu̖ wáy wên, wáy wêndá joe.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Heḏi in Huḏíyo handa̖ˀ wíḏínˀánshaamuupíḏí iweḏi dívíjâaˀan, hewänbo waˀ dipeepíḏíbo Paul-di nä́ˀi tꞌä̖ˀge híˀ ovâytu̖ˀan: “Iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi hä́nˀoe Isaiah óetu̖ˀan unbí thehtáy pahpáˀinbíˀpiye namú-íḏí nä́ˀi Jôesi Táḏáví híˀ ovâytu̖ˀâ̖a̖míḏí:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Nä́ˀi híˀ natú̖ˀi-á taˀgen namuu.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Heḏânho nää nä́ˀin únkhâyˀä̖ˀ únhanginnáaníˀin: Jôesi Táḏáví híˀ in Huḏíyo dimuupíˀin ovâysan ovâyˀaywoeníḏí. Innânkun dívítꞌôeyaaní.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Paul ihíˀbowa ihayḏi in Huḏíyo dívítu̖hä́nboḏi dipee.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Paul wíje pa̖a̖yo iwe naˀä́n, heḏi iwáˀâa iˀ tewhá ee nachaníḏí. Toˀwên ûnpu̖wä̖pówáˀin tꞌä̖hkí ovâysígíhógi.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Iˀḏi Jôesi Táḏáví khuu i̖ˀgeḏi ovâytꞌôeˀan, heḏá Jesus Christ iˀ shánkí natsonjiˀiví̖ˀgeḏá ovâyhá̖ˀan. Khunwôedaˀginpíḏíbo ihéeˀan, heḏi toˀwíḏí wänbo wíˀóekhâ̖a̖ˀanpí.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.