Atos 20
Tewa NT (TEW_WBT) vs NVT
1 Tꞌä̖hkí hânda̖ˀ napóe ihayḏi Paul-di in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin ovâywéˀgeˀan, heḏi ovâytu̖ˀan kwee waa sen waa diˀá̖ˀbe-íḏí. Heḏáháˀ ovâysengitu̖ˀandi ovâyjoeˀan oe Macedonia nangepiye namú-íḏí.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ee Macedonia iwéngé tꞌä̖hkí ijíyéndeḏi in dívíwä̖yundeˀin iwe dikwꞌóˀnin wáˀ hanbá ovâyhéeˀan, heḏáháˀ oe Greece-piyá namää.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Iwáy wä̖́hä̖̂ä̖ poje pꞌóe naˀä́n. Ihayḏáháˀ ikhâyˀan oe Syria nangepiye kophé iweḏi namú-íḏí, hewänbo ûnhanginpóe in Huḏíyo óeháyjí i̖ˀgeḏi dívíhíˀmáaḏí, heḏiho iví ánshaa iˀegóˀandi oe Macedonia nange i̖ˀge nawáymää.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Nä́ˀin senäˀ i-áḏí dimää: Sopater oe Berea búˀwiˀ, i-á Pyrrhus-ví eˀnú ûnmuu; Aristarchus-á heḏá Secundus-á oe Thessalonica búˀwin damuuˀindá; Gaius oe Derbe búˀwi-á; Tychicus-áḏí Trophimus-áḏí oe Asia nangewindá; heḏá Timothy-á.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Nä́ˀin senäˀ oe Troas búˀpiye dipáaḏémää, heḏi Paul-áḏí naa-áḏí oe Philippi búˀbo änwóyí̖ˀ, in Huḏíyoví shánkíˀeeḏi dínphaḏe píhay, nä́ˀi shánkíˀeeḏi dâytu̖ˀoˀ “Owáaseepîˀ Pává Dâykꞌoˀi Thaa” gin.Ihayḏá iweḏá kophé iweḏi gamää, heḏi pꞌánú thaa naphaḏe ihayḏi oe Troas gapówá, in wéˀgendi naˀin dítsíkhaˀmáa iwe, heḏi wí jâaḏi iwe gikwꞌó.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 — ausente —
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Dumîngu iwe ívíwéˀgeˀan iˀ méesa buwá âykꞌoˀíḏí, heḏi Paul-di díhíˀmáa. Khunpinu puwahayḏi ihéeˀan gá wíyá tháwä́n iweḏi ijâakankhâymáaḏân.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Tꞌä̖hkíḏíbo oe whaˀkꞌay íve giwéˀgekwꞌó, heḏi báyékí naphakókohsaa.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Wí eˀnú Eutychus gin nakhá̖wä̖́ˀi nawháphóḏikhuucháˀ deeḏi naˀä́n, heḏi hânho najôedaˀpuwamän Paul thaa tꞌä̖hkí ihíˀmáaḏí. Té̖e̖gîndi najókhândi, naˀä́n diweḏi oe jáˀwépiye najókeˀtꞌá̖, heḏi óedaygiˀan dihayḏi chuˀi óeshaa.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Paul whaˀkꞌayḏi nawá̖, heḏi idégeˀdisógeḏi iˀ eˀnú óebaˀaakêˀ, heḏi ovâytu̖ˀan, “Ívíwoˀgi wíˀítaachanpúuwípí. Nä́ˀi-á nää nawówámuu.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Heḏiho wíyá oe whaˀkꞌaypiye napee, heḏi indáḏí ipáváháveḏi ihú̖u̖yan, heḏá shánkí ovâyhéeˀan nathay píhay. Ihayḏá ovâyjoeˀan.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Iˀ eˀnú ivíˀpiye indi wówáˀi óehoˀ, heḏi báyékí dihíhchan.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Paul-di ho dítu̖ˀan kophé iweḏi gipáaḏémú-í oe Assos búˀpiye iˀ âytsíkhaˀa̖míḏí, hebo i-á nangeḏibo namú-í heḏi iwe iˀ wáˀ iˀ kophé itokhâymáa. Heḏiho han ívíˀan, heḏáháˀ Assos iweḏá Mitylene búˀpiyá gimää.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 — ausente —
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Iweḏá waˀḏi kophé iweḏi Chios-piye gimää, i-á pꞌojâaḏi namuu, heḏá wíyá tháwä́ndá wíyá pꞌojâaḏi Samos-á gipówá. Oe Trogyllium búˀ ívíwóyí̖ˀ, heḏá wíyá tháwä́ndá oe Miletus búˀ gipówá.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paul iˀánshaamä́gi oe Ephesus wíˀiwóyí̖ˀnípíḏí, báyékí thaa oe Asia nange i̖ˀge wínayê̖e̖nípíḏí. I-á nawóˀon oe Jerusalem napóewíḏí híwóˀ dihayḏiboˀ, in Huḏíyoví shánkíˀeeḏi thaa Pentecost gin dâytu̖ˀo dínnáhpíḏíboˀ, háḏéeho ûnkoḏiḏi.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Waˀḏi Miletus wáy najiˀ ihayḏiboˀ, oe Ephesus búˀpiye itꞌôesan, in méesateˀin tsonnin ovâytu̖ˀa̖míḏí ivíˀpiye diˀä̖ä̖-íḏí.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 In dipówá ihayḏi ovâytu̖ˀan, “Un tꞌä̖hkí únhanginná háawi sen omuuˀin iˀ páaḏéˀi thaa Asia opówá ihayḏi waabo nää puwahay.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Naa Nanbí Sedó Jesus-gîˀ dáytꞌôeˀandi wíḏáypitegendepí. Hä̖́yä́n wänbo dáysíhtä̖ä̖ in tꞌowaví̖ˀgeḏi oˀá̖yîngipóeḏí. Báyékí tꞌôephaḏe dînpówá in Huḏíyoḏi díˀannin namuuḏi.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Un únhanginná naa wíḏáywóyí̖ˀpíˀin hä̖ä̖wí wänbo úntáyˀi wâytu̖ˀoḏi wâykhä̖geˀnamíḏí, heḏá íwéˀgekwꞌóˀ deejá unbí wháagé i̖ˀgá wâyhá̖ˀoˀ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Kayˀindi naaḏi wâytu̖ˀan wíˀgín Huḏíyo-á Huḏíyo ímuupíˀindá unbí tꞌaywóˀdi bînjoeˀa̖míˀin heḏá Jôesi Táḏávíˀpiye úvíbée-íˀindá, heḏá Nanbí Sedó Jesus Christ-víˀpiye úvíwä̖ä̖yú̖-í.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nää-á Jerusalem-piye omän, ginho iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi dítu̖ˀandi. Naa wíḏînhanginnáhpí háa owáy wä̖́hä̖̂ä̖ dînpuwagíˀoˀin, hewänbo nä́ˀindáho dînhanginná:
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Nä́ä búˀ i̖ˀge otsꞌú̖ eeje tꞌä̖hkí, iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi dînthayyan taˀgendi dípansogekhâymáaˀin heḏá dontꞌôephaḏekhâymáaˀindá.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Hewänbo háa dînpóe wänbo hä̖́ä̖bo wíḏînmuupí, tobáháa díháyjí háa owówápee-í wänboˀ. Naa owänpidaˀ dóboewá-íˀin in tꞌôe Nanbí Sedó Jesus-di dítu̖ˀan dóˀa̖míˀin. Heḏi nä́ˀin tꞌôe-á ginnân namuu: Iˀ híwó̖ˀdi tun Jôesi Táḏáví sígísehkanä i̖ˀgeḏi pín taˀgeḏi in tꞌowa dovâytꞌôeˀa̖mí.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Undáḏí naa ojiˀ Jôesi Táḏáví khuu i̖ˀgeḏi wâytꞌôeˀoḏi. Hewänbo nää dînhanginná wêeḏi wänbo un diweḏi háˀto wíyá dímúuníˀin.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Heḏânho nää-á naaḏi taˀgendi wâytu̖ˀâ̖a̖mí nä́ˀin: Wí toˀwí Jôesi Táḏávíˀweḏi napeḏeeḏáhoˀ, tóebo wíˀûnkoḏipí naa dînchä̖ä̖nú-íḏí,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 gá wóˀkhunwôedaˀpíḏân wâytu̖ˀâ̖a̖míḏí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí Jôesi Táḏá ikhâymáaˀin.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Wíˀbo bípiˀá̖yîngiˀan, heḏá tꞌä̖hkí hä̖ˀin tꞌowa Jôesi Táḏávíˀin ûnmuuˀindá binˀá̖yîngiˀan, wí kꞌúwá á̖yí̖ˀdiˀ iví kꞌúwá iˀá̖yí̖ˀdo waagibá. Iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi un wovâytsonninkwꞌóḏi, wên kꞌúwá á̖yí̖ˀnin waaginbá ímúuníḏí. In tꞌowa Jôesi Táḏáví méesate eejeˀin dimuuˀin ivíˀin ûnmuu, ingîˀ iví ay imä́giḏi iví ûnpꞌoe ichꞌâaníḏí.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Naa dînhanginná owáy naaḏi wâyjoeˀan dihayḏáhoˀ, wây-á wên tꞌowa unbíˀye dipowagíˀo, wên tꞌayjaaˀin khunjó in kꞌúwá dâyhá̖a̖nú-íḏí diˀä̖ä̖ˀä̖ waagibá,
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 heḏi wáy wên unbí jâa dijiˀindi wänbo in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖ˀin ovâyhójoˀa̖mí, indáḏí dâypu̖hkannamíḏí.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Heḏânho bíˀá̖yîngiˀan ha̖ˀmin tꞌowaḏi, heḏá wíˀúnˀôeḏe-ípí naaḏi poje pa̖a̖yo tꞌä̖hkí khu̖u̖-á thaa-á wâyhá̖ˀannin, heḏá un ímuuḏiho naví tsíˀpꞌoe donchꞌáa.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Nää wâytu̖máa, Jôesi Táḏáḏí wovâyˀá̖yîngiˀa̖mí heḏá wovâysígísehkanäˀoˀin wovâyhanginˀânnamí. Iˀ ûnkoḏi wovâykhä̖geˀnamíḏí kayˀin ípaa-íḏí heḏânho shánkí ivíˀpiye úvíwä̖ä̖yú̖-íḏí, heḏá wáˀ ûnkoḏi iˀ kä̖ˀä̖ä̖ únmuuˀi wovâydenkwꞌóḏiˀi wovâymä̂äníˀin. Heḏá toˀwên tꞌä̖hkí iˀḏi ovâydeˀmannin wáˀ nä́ˀi híwóˀdi hääwíbá diyä̖́mu-í.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Wíyá toˀwíví chä̖ˀdá aa-á naagîˀ wóˀdaˀpí.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Naví mandi dáytꞌôeˀandi iˀ dîntáyˀi donhógi, heḏá hanbá in toˀwên naa-áḏí dijiˀin díntáyˀi wáˀ ingîˀ dovâyhógi. Un tꞌä̖hkí nä́ˀin únhanginná.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Naa hä̖̂ä̖ḏi wä̂nbo tꞌä̖hkí haˀwâa dáyˀan wâykeeya̖míḏí háa únkhâyˀä̖ˀin úvíˀa̖míˀin. Hânho úvíkhä̖ä̖-í toˀwên díntáyˀin bînkhä̖geˀnamíḏí. Wíˀúnˀôeḏe-ípí nä́ˀi tun Nanbí Sedó Jesus-ân wíˀbo natú̖ˀin: ‘Toˀwí imäˀi-á shánkí nahíhchan toˀwí ihóndeˀivíˀweḏi.”’
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Paul ihíˀbowa ihayḏi idégeˀdisóge heḏi tꞌä̖hkí in wéˀgendáḏí dívíjûusuˀan.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Tꞌä̖hkíḏíbo hânho dívísíhtä̖ä̖ḏi Paul óebaˀaakêˀ heḏi hânho óesígísengitu̖ˀan.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Dikꞌáykháapóe iˀḏi ovâytu̖ˀandi, “Undi wíyá háˀto dímúuní” gin. Heḏáháˀ tꞌä̖hkíḏíbo naˀindáḏí iˀ kophé iwepiye dimää dísengitu̖ˀâ̖a̖míḏí.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.