Atos 20
Tewa NT (TEW_WBT) vs ARIB
1 Tꞌä̖hkí hânda̖ˀ napóe ihayḏi Paul-di in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin ovâywéˀgeˀan, heḏi ovâytu̖ˀan kwee waa sen waa diˀá̖ˀbe-íḏí. Heḏáháˀ ovâysengitu̖ˀandi ovâyjoeˀan oe Macedonia nangepiye namú-íḏí.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ee Macedonia iwéngé tꞌä̖hkí ijíyéndeḏi in dívíwä̖yundeˀin iwe dikwꞌóˀnin wáˀ hanbá ovâyhéeˀan, heḏáháˀ oe Greece-piyá namää.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Iwáy wä̖́hä̖̂ä̖ poje pꞌóe naˀä́n. Ihayḏáháˀ ikhâyˀan oe Syria nangepiye kophé iweḏi namú-íḏí, hewänbo ûnhanginpóe in Huḏíyo óeháyjí i̖ˀgeḏi dívíhíˀmáaḏí, heḏiho iví ánshaa iˀegóˀandi oe Macedonia nange i̖ˀge nawáymää.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nä́ˀin senäˀ i-áḏí dimää: Sopater oe Berea búˀwiˀ, i-á Pyrrhus-ví eˀnú ûnmuu; Aristarchus-á heḏá Secundus-á oe Thessalonica búˀwin damuuˀindá; Gaius oe Derbe búˀwi-á; Tychicus-áḏí Trophimus-áḏí oe Asia nangewindá; heḏá Timothy-á.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Nä́ˀin senäˀ oe Troas búˀpiye dipáaḏémää, heḏi Paul-áḏí naa-áḏí oe Philippi búˀbo änwóyí̖ˀ, in Huḏíyoví shánkíˀeeḏi dínphaḏe píhay, nä́ˀi shánkíˀeeḏi dâytu̖ˀoˀ “Owáaseepîˀ Pává Dâykꞌoˀi Thaa” gin.Ihayḏá iweḏá kophé iweḏi gamää, heḏi pꞌánú thaa naphaḏe ihayḏi oe Troas gapówá, in wéˀgendi naˀin dítsíkhaˀmáa iwe, heḏi wí jâaḏi iwe gikwꞌó.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 — ausente —
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Dumîngu iwe ívíwéˀgeˀan iˀ méesa buwá âykꞌoˀíḏí, heḏi Paul-di díhíˀmáa. Khunpinu puwahayḏi ihéeˀan gá wíyá tháwä́n iweḏi ijâakankhâymáaḏân.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Tꞌä̖hkíḏíbo oe whaˀkꞌay íve giwéˀgekwꞌó, heḏi báyékí naphakókohsaa.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Wí eˀnú Eutychus gin nakhá̖wä̖́ˀi nawháphóḏikhuucháˀ deeḏi naˀä́n, heḏi hânho najôedaˀpuwamän Paul thaa tꞌä̖hkí ihíˀmáaḏí. Té̖e̖gîndi najókhândi, naˀä́n diweḏi oe jáˀwépiye najókeˀtꞌá̖, heḏi óedaygiˀan dihayḏi chuˀi óeshaa.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Paul whaˀkꞌayḏi nawá̖, heḏi idégeˀdisógeḏi iˀ eˀnú óebaˀaakêˀ, heḏi ovâytu̖ˀan, “Ívíwoˀgi wíˀítaachanpúuwípí. Nä́ˀi-á nää nawówámuu.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Heḏiho wíyá oe whaˀkꞌaypiye napee, heḏi indáḏí ipáváháveḏi ihú̖u̖yan, heḏá shánkí ovâyhéeˀan nathay píhay. Ihayḏá ovâyjoeˀan.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Iˀ eˀnú ivíˀpiye indi wówáˀi óehoˀ, heḏi báyékí dihíhchan.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Paul-di ho dítu̖ˀan kophé iweḏi gipáaḏémú-í oe Assos búˀpiye iˀ âytsíkhaˀa̖míḏí, hebo i-á nangeḏibo namú-í heḏi iwe iˀ wáˀ iˀ kophé itokhâymáa. Heḏiho han ívíˀan, heḏáháˀ Assos iweḏá Mitylene búˀpiyá gimää.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 — ausente —
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Iweḏá waˀḏi kophé iweḏi Chios-piye gimää, i-á pꞌojâaḏi namuu, heḏá wíyá tháwä́ndá wíyá pꞌojâaḏi Samos-á gipówá. Oe Trogyllium búˀ ívíwóyí̖ˀ, heḏá wíyá tháwä́ndá oe Miletus búˀ gipówá.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Paul iˀánshaamä́gi oe Ephesus wíˀiwóyí̖ˀnípíḏí, báyékí thaa oe Asia nange i̖ˀge wínayê̖e̖nípíḏí. I-á nawóˀon oe Jerusalem napóewíḏí híwóˀ dihayḏiboˀ, in Huḏíyoví shánkíˀeeḏi thaa Pentecost gin dâytu̖ˀo dínnáhpíḏíboˀ, háḏéeho ûnkoḏiḏi.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Waˀḏi Miletus wáy najiˀ ihayḏiboˀ, oe Ephesus búˀpiye itꞌôesan, in méesateˀin tsonnin ovâytu̖ˀa̖míḏí ivíˀpiye diˀä̖ä̖-íḏí.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 In dipówá ihayḏi ovâytu̖ˀan, “Un tꞌä̖hkí únhanginná háawi sen omuuˀin iˀ páaḏéˀi thaa Asia opówá ihayḏi waabo nää puwahay.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Naa Nanbí Sedó Jesus-gîˀ dáytꞌôeˀandi wíḏáypitegendepí. Hä̖́yä́n wänbo dáysíhtä̖ä̖ in tꞌowaví̖ˀgeḏi oˀá̖yîngipóeḏí. Báyékí tꞌôephaḏe dînpówá in Huḏíyoḏi díˀannin namuuḏi.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Un únhanginná naa wíḏáywóyí̖ˀpíˀin hä̖ä̖wí wänbo úntáyˀi wâytu̖ˀoḏi wâykhä̖geˀnamíḏí, heḏá íwéˀgekwꞌóˀ deejá unbí wháagé i̖ˀgá wâyhá̖ˀoˀ.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Kayˀindi naaḏi wâytu̖ˀan wíˀgín Huḏíyo-á Huḏíyo ímuupíˀindá unbí tꞌaywóˀdi bînjoeˀa̖míˀin heḏá Jôesi Táḏávíˀpiye úvíbée-íˀindá, heḏá Nanbí Sedó Jesus Christ-víˀpiye úvíwä̖ä̖yú̖-í.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nää-á Jerusalem-piye omän, ginho iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi dítu̖ˀandi. Naa wíḏînhanginnáhpí háa owáy wä̖́hä̖̂ä̖ dînpuwagíˀoˀin, hewänbo nä́ˀindáho dînhanginná:
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Nä́ä búˀ i̖ˀge otsꞌú̖ eeje tꞌä̖hkí, iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi dînthayyan taˀgendi dípansogekhâymáaˀin heḏá dontꞌôephaḏekhâymáaˀindá.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Hewänbo háa dînpóe wänbo hä̖́ä̖bo wíḏînmuupí, tobáháa díháyjí háa owówápee-í wänboˀ. Naa owänpidaˀ dóboewá-íˀin in tꞌôe Nanbí Sedó Jesus-di dítu̖ˀan dóˀa̖míˀin. Heḏi nä́ˀin tꞌôe-á ginnân namuu: Iˀ híwó̖ˀdi tun Jôesi Táḏáví sígísehkanä i̖ˀgeḏi pín taˀgeḏi in tꞌowa dovâytꞌôeˀa̖mí.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Undáḏí naa ojiˀ Jôesi Táḏáví khuu i̖ˀgeḏi wâytꞌôeˀoḏi. Hewänbo nää dînhanginná wêeḏi wänbo un diweḏi háˀto wíyá dímúuníˀin.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Heḏânho nää-á naaḏi taˀgendi wâytu̖ˀâ̖a̖mí nä́ˀin: Wí toˀwí Jôesi Táḏávíˀweḏi napeḏeeḏáhoˀ, tóebo wíˀûnkoḏipí naa dînchä̖ä̖nú-íḏí,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 gá wóˀkhunwôedaˀpíḏân wâytu̖ˀâ̖a̖míḏí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí Jôesi Táḏá ikhâymáaˀin.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Wíˀbo bípiˀá̖yîngiˀan, heḏá tꞌä̖hkí hä̖ˀin tꞌowa Jôesi Táḏávíˀin ûnmuuˀindá binˀá̖yîngiˀan, wí kꞌúwá á̖yí̖ˀdiˀ iví kꞌúwá iˀá̖yí̖ˀdo waagibá. Iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi un wovâytsonninkwꞌóḏi, wên kꞌúwá á̖yí̖ˀnin waaginbá ímúuníḏí. In tꞌowa Jôesi Táḏáví méesate eejeˀin dimuuˀin ivíˀin ûnmuu, ingîˀ iví ay imä́giḏi iví ûnpꞌoe ichꞌâaníḏí.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Naa dînhanginná owáy naaḏi wâyjoeˀan dihayḏáhoˀ, wây-á wên tꞌowa unbíˀye dipowagíˀo, wên tꞌayjaaˀin khunjó in kꞌúwá dâyhá̖a̖nú-íḏí diˀä̖ä̖ˀä̖ waagibá,
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 heḏi wáy wên unbí jâa dijiˀindi wänbo in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖ˀin ovâyhójoˀa̖mí, indáḏí dâypu̖hkannamíḏí.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Heḏânho bíˀá̖yîngiˀan ha̖ˀmin tꞌowaḏi, heḏá wíˀúnˀôeḏe-ípí naaḏi poje pa̖a̖yo tꞌä̖hkí khu̖u̖-á thaa-á wâyhá̖ˀannin, heḏá un ímuuḏiho naví tsíˀpꞌoe donchꞌáa.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Nää wâytu̖máa, Jôesi Táḏáḏí wovâyˀá̖yîngiˀa̖mí heḏá wovâysígísehkanäˀoˀin wovâyhanginˀânnamí. Iˀ ûnkoḏi wovâykhä̖geˀnamíḏí kayˀin ípaa-íḏí heḏânho shánkí ivíˀpiye úvíwä̖ä̖yú̖-íḏí, heḏá wáˀ ûnkoḏi iˀ kä̖ˀä̖ä̖ únmuuˀi wovâydenkwꞌóḏiˀi wovâymä̂äníˀin. Heḏá toˀwên tꞌä̖hkí iˀḏi ovâydeˀmannin wáˀ nä́ˀi híwóˀdi hääwíbá diyä̖́mu-í.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Wíyá toˀwíví chä̖ˀdá aa-á naagîˀ wóˀdaˀpí.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Naví mandi dáytꞌôeˀandi iˀ dîntáyˀi donhógi, heḏá hanbá in toˀwên naa-áḏí dijiˀin díntáyˀi wáˀ ingîˀ dovâyhógi. Un tꞌä̖hkí nä́ˀin únhanginná.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Naa hä̖̂ä̖ḏi wä̂nbo tꞌä̖hkí haˀwâa dáyˀan wâykeeya̖míḏí háa únkhâyˀä̖ˀin úvíˀa̖míˀin. Hânho úvíkhä̖ä̖-í toˀwên díntáyˀin bînkhä̖geˀnamíḏí. Wíˀúnˀôeḏe-ípí nä́ˀi tun Nanbí Sedó Jesus-ân wíˀbo natú̖ˀin: ‘Toˀwí imäˀi-á shánkí nahíhchan toˀwí ihóndeˀivíˀweḏi.”’
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Paul ihíˀbowa ihayḏi idégeˀdisóge heḏi tꞌä̖hkí in wéˀgendáḏí dívíjûusuˀan.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Tꞌä̖hkíḏíbo hânho dívísíhtä̖ä̖ḏi Paul óebaˀaakêˀ heḏi hânho óesígísengitu̖ˀan.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Dikꞌáykháapóe iˀḏi ovâytu̖ˀandi, “Undi wíyá háˀto dímúuní” gin. Heḏáháˀ tꞌä̖hkíḏíbo naˀindáḏí iˀ kophé iwepiye dimää dísengitu̖ˀâ̖a̖míḏí.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.