Atos 12
Tewa NT (TEW_WBT) vs ARIB
1 Ihayhä̖̂ä̖ han napoeˀo iwáyḏí iˀ nangewi tsondi Herod wên méesateˀin tꞌowa ovâyjänäkíˀa̖míḏí natsonpóe.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Heḏá wáˀ natsonpóe James wí tsijó pháˀḏí óeháyjíḏí, i-á John-bí páˀḏây ûnmuu.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herod ûnhanginpóe háa iˀannindi in Huḏíyo ovâyhíhchannannin, heḏiho Peter wáˀ óepankáyjíḏí natsonpóe. Gin iˀan nä́ˀi Huḏíyoví shánkíˀeeḏi dínnáˀ dihayḏi, “Oewáaseepîˀ pává koe shánkíˀeeḏi” gin dâytu̖ˀoˀ.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Peter óeyâ̖ˀḏi óepansóge, heḏi tä̖ˀḏi sí (16) sundaḏoḏi óeˀá̖yînmáa, jóˀnängin dívíˀegóˀoˀ. Iweḏânho iˀ Huḏíyoví shánkíˀeeḏi Passover gin dâytu̖ˀo naphaḏe ihayḏi, Herod-di Peter óepiyekhâymáawän in tꞌowaví páaḏépiye ôntunjóˀnamíḏí.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Hebo waˀḏi Peter napannä́n dihayḏi, in méesateˀindi ihayḏa̖ˀ ônjûusuˀoˀ Jôesi Táḏáḏí óekhä̖geˀnamíḏí.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Khu̖ˀḏéeḏí naná, heḏi wíyá tháwä́n héḏénpiye Herod-di Peter óepiyekhâymáawän. Perer-á nakaḏénawhimuu wíje sundaḏoví jáagé, heḏi handiḏi najóˀkꞌóe. In wây-á wíje sundaḏo-á oe pan tewhá jáˀwéˀin phóḏi iwe daˀá̖yînwin.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Tsíkhagipí wí makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀ iwe nakwi̖nuḏee, heḏi pan tewhá íve nakohkeepóe. Iˀ makówási tꞌôepa̖ˀa̖ˀiḏi Peter kꞌuuwoe eeḏi óewáḏáˀandi óekhehshaa, heḏi óetu̖ˀan, “Ówä̖́näkiˀ, óshaa.” Heḏi iˀ kaḏéna khóe eeje nawhimuuˀiˀ ûnwhihsuu.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Heḏi Peter óetu̖ˀan, “Uví sibaˀáa-áḏí uví anto-áḏí ótoˀ.” Heḏiho Peter han iˀan. Heḏáháˀ óetu̖ˀan, “Nää-á uví kꞌéwéˀin to-á wáˀ ótoˀ, heḏi naví tíˀúugé unwóeˀä̖ä̖-í.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Heḏiho Peter pan tewhá iweḏi i-áḏí napee, hebo wíˀûnhanginnáhpí háa iˀ makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀi iˀoˀin taˀgendi napoeˀoˀin háa háḏéewáy iví ánshaa iwe waagi nä́ˀi hä̖ä̖wí imúndeˀin.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Wêe sundaḏo naˀá̖yînwin diwe daphaḏe, heḏá wíyá wêe-á, heḏáháˀ in kwä̖́kꞌu phóḏi iwe dapówá, iˀ búˀ pꞌóegé iwe nacháˀnin. In phóḏi wíˀbo napikhuuḏee. Heḏi dapee, heḏi wéhpêe pꞌôe daphaḏe, ihayḏáháˀ iˀ makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀi wáypiye napóeḏí Peter wíˀbo óejoeˀan.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Nää-á Peter ûnhanginpóe nä́ˀi hä̖ä̖wí taˀgendi ûnpóeˀin, ä̖̂ä̖ḏa̖ˀ wínamuupí, heḏi ginnân iˀánshaaˀan: “Näbâa dînhanginná taˀgendi Nanbí Sedó Jôesi Táḏá iví tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀi isan naa Herod-ví mangeḏi heḏá in Huḏíyo tꞌowavíˀweḏá dînˀaywoeníḏí, heḏânho háawên jänäkíˀin dikandaˀin wíḏíˀa̖mípíḏí.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Ihayḏáháˀ John Mark-ví jíyá Mary-víˀpiye namää. Ee-á hä̖́yú̖-anho tꞌowa dívíjûusuˀoḏi dikwꞌó.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Napówá ihayḏi in jáˀwéˀin tehpaa phóḏi iwe ipópóˀan, heḏi wí tewhá tꞌôeˀi aˀyú̖, Rhoda gin nakhá̖wä̖́ˀi namää imúuníḏí to-angú namuu.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Peter ihéeˀandi natꞌoeḏi iˀ aˀyú̖ wese ûnhanginná toˀwí namuuˀin. Hânho nahíhchanpóeḏí in phóḏi ihuu-ívíˀweḏi oe ívepiye iˀä̖ä̖tsꞌúḏe in tꞌowa ovâytꞌôeˀa̖míḏí, “Peter oe jáˀwé tehpaa phóḏi iwe nawin.”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Indi óetu̖ˀan, “U̖-ân unbondoemuu.” Hebo iˀ aˀyú̖-á iheˀjiḏiḏa̖ˀ natû̖ˀ, “Háa wâytu̖ˀan waa taˀgennânkun namuu.” Indi óetu̖ˀan, “Háḏéewáy wí makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀi namuu, Peter óeˀá̖yînmáaˀiˀ.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Waˀḏi dívíhíˀmáaḏíbo Peter-á iheˀjiḏiḏa̖ˀ ipópóˀoˀ, heḏi in phóḏi dâyhuu ihayḏi toˀwí namuuˀin dâymûˀḏi ovâyháaˀan.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Peter imannan ditu̖há̖a̖níḏí, heḏi ovâytꞌôeˀan háa Nanbí Sedó Jôesi Táa iví makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀ isan waa iˀ pan tewhá iweḏi óepeeyé-íḏí. Heḏáháˀ ovâytu̖ˀan, “James-á heḏá in wéˀgen tíˀûuwin páaḏéˀindá bintˀôeˀan háa dînpóeˀin.” Heḏi iweḏi wíyá wáypiye namää.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Nahéˀḏénpóe ihayḏi in sundaḏo hânho díntû̖ˀ.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 “Wáyho Peter?” gin dívítsikaˀmáa. Herod natsonpóe dâynuuwä̖́-íḏí, hebo wíˀóeshaapí. Heḏiho Herod-di in á̖yí̖ˀnin ovâytsikaˀyan háa napóeˀin, heḏi in wíḏínhanginnáhpíḏí natsonpóe ovâyhá̖a̖nú-íḏí. Ihayḏáháˀ Herod-dá Judea nange iweḏi oe Caesarea búˀpiye namää, heḏi wí hä̖́yú̖ thaa iwe iwóyí̖ˀ.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Herod hânho natꞌay in tꞌowa Tyre-á Sidon-dá dithaaˀinbíˀpiye. In tꞌowa nä́ˀin wíje búˀwin Herod-ví nange iweḏi inbí húugîˀ dínˀä̖ä̖ˀä̖, heḏânho dívíwéˀgeˀan dívíhéeˀa̖míḏí, heḏáháˀ wên senäˀ ivíˀpiye ovâysan. Indá Herod-ví tewhá ee pꞌóˀḏéḏîˀ tꞌôeˀi-áḏí dívíkꞌemaˀan, i-á Blastus gin nakhá̖wä̖́, heḏi iˀ óetu̖ˀan Herod óedaaˀa̖míḏí wíyá indáḏí wínatꞌay-ípíḏí.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Herod wí thaa ovâyhéeˀa̖míḏí ideˀman. Iví tsondiwi aa iˀawe, heḏáháˀ iˀ tsondi púwéḏé eeḏi isóge, heḏi thaa tꞌä̖hkí in tꞌowa ovâyhéeˀan.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Ihíˀmáa ihayḏi in tꞌowa ginnân dívítu̖wí̖núndeˀ, “Jôesiḏân díhíˀmáa waagibá natꞌoetꞌóe, wí sendiḏa̖ˀbá joe.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Wesebo Nanbí Sedó Jôesi Táḏáḏí wí makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀ óesan Herod óehayˀámíḏí, heḏi pubä́ḏí iví see ônkꞌoeḏiho nachuu. Han ûnpóe iḏi in tꞌowa wíˀovâytu̖ˀanpíḏí Jôesi Táḏáḏa̖ˀmân hayˀi namuuˀin.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Hewänbo báyékí tꞌowa Nanbí Sedó Jôesi Táḏáví tun shánkí wänbo ditꞌoeˀo, heḏá báyékí ônsígíhóndeˀ.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ihayhä̖̂ä̖bá Barnabas-á Saul-áḏí inbí tꞌôe oe Jerusalem dä̂nbowa, iˀ chä̖ˀ in méesateˀin tsonnin ovâymä́giḏi, heḏi iweḏi oe Antioch-piye dawáymää. John wáˀ indáḏí dä̂nhoˀ, i-á Mark gin wáˀ nakhá̖wä̖́.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.