Romanos 7
Naˀinbí Sedó Yôesiví Tu̖u̖ / Nanbí Sedó Jôesiví Tun (TEW) vs NAA
1 Tíˀûuwin páaḏéˀin, tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi únhanginnáˀnin ímuu, heḏiho wâyhíˀkhâymáa kinnân: Únhanginnáhpíˀan únkhâyˀä̖ˀ nä́ˀi tsontu̖u̖ bînˀaˀginnamíˀin hä̖́yú̖ wówátsi úntä̖ˀän diwe puˀwahayḏa̖ˀ.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Gá kinnân: Wí kwee nakhóhtsa̖a̖ˀä́ndi-á ûnkhâyˀä̖ˀ iví sedó-áḏíḏa̖ˀ natháa-íˀin hä̖́yú̖ wówátsi thaa iví sedó ûntä̖ˀän diwehay. Hewänbo iví sedó ûnchuu ihayḏáho iví sedó-áḏí wíyá wínawhiˀä́npí. Hannânho natû̖ˀ in khóhtsa̖a̖ tsontu̖u̖.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Heḏi wíyá piˀwí sendáḏí ithayeḏá waˀḏi iví sedó ûnwówáyiḏiboˀ, iví sedóvíˀpiyeˀ itꞌaywó̖ˀdoˀ. Hewänbo iví sedó ûnchuuḏáho in khóhtsa̖a̖ tsontu̖u̖ iweḏi nawhimaˀpꞌä̖́, heḏiho wíyá piˀwí sendáḏí ikhóˀyâ̖ˀḏáho tꞌaywó̖ˀtoˀi wínamúnípí.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Un wáˀ kin waagibá únpoˀ, naví tíˀûuwin páaḏéˀin. Christ-ví túuˀú ûnchuu ihayḏá un wáˀ íchuu waagibá únpóe heḏi kindiḏi nä́ˀi tsontu̖u̖ Moses ita̖ˀnan diweḏi wovâywiye. Heḏiho nää-á únkoeḏi wíyá toˀwívîˀ ímúníˀin, i toˀwí nawáywówápóeˀi-ân i namuu. Heḏiho nää-á ivîˀ gimuuḏi gínkoeḏi híwó̖ˀdi hä̖ä̖wí Yôesi Táḏágîˀ ívíˀâ̖a̖míˀin.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Háa giwänpidaˀ waagi ívítꞌaywó̖ˀdoḏi naˀinbí wówátsi âyhonwänhoˀ, heḏi ihayḏá wíyá shánkí ívítꞌaywó̖ˀnamíˀin gidaˀpoˀ nä́ˀi tsontu̖u̖ gitꞌoˀḏi, heḏi chuwa iwe gipóya̖ˀwän nä́ˀi tꞌaywó̖ˀdiḏi naˀinbí túuˀú dîntsonmáaḏíboˀ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Hewänbo nää-á i tsontu̖u̖ iweḏi gimaˀpꞌä̖́. Nää-á Christ-áḏí gichuu waagibá gínpoˀḏi i tsontu̖u̖ḏi wíḏítsonmáapí. Nää-á wíyá tsꞌa̖a̖bi gihá̖hpóe Yôesi âyˀaˀginmä̂äníḏí i Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi díhá̖ˀo waagi, háa ívíˀowän waagá yoe i tsontu̖u̖ nata̖ˀmuuˀiˀ âyˀaˀginnamíḏí ívísóˀḏínde ihayḏi.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Heḏi ti gitú̖ní nä́ˀi tsontu̖u̖-á tꞌaywó̖ˀdi namuu gin? Heḏân yoe. I tsontu̖u̖ḏiḏa̖ˀmânho dînkeeyan hä̖ä̖wí taˀgendi tꞌaywó̖ˀdi namuuˀin. Gá kinnân: I tsontu̖u̖-á natû̖ˀ,
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Hewänbo hä̖ˀin tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi ohá̖hpóe ihayḏá shánkí dáytꞌaywó̖ˀnamíˀindá odaˀpóe, heḏiho wíyá i hä̖ä̖wí navîˀ namuupîˀ shánkí owänpidaˀ. Hewänbo i tsontu̖u̖ nakꞌóepíḏá háˀto taˀgendi dînhanginnáníwän dáytꞌaywó̖ˀnannin.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 — ausente —
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 — ausente —
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 I tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi ohá̖hpóe ihayḏá, i tꞌaywó̖ˀdiḏá in taˀgen nä́ˀi tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi namuuˀin dînkaayan, heḏi nä́ˀi tꞌaywó̖ˀdiḏibá díhay waagibá dînpóe.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 I tsontu̖u̖ Moses ita̖ˀnandi-á Yôesivíˀweḏi naˀä̖ä̖, heḏi tꞌä̖hkí i híˀ iwe nata̖ˀmuuˀi yä̖ˀḏâaˀi-á taˀgendi-á híwó̖ˀdi-á namuu.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Ti nä́ˀi híwó̖ˀdi tsontu̖u̖ḏi wíˀbo in chuwa dînkán? Heḏân yoe. Naví tꞌaywó̖ˀdiḏân in chuwa dînkán. Hewänbo tobá nä́ˀi tsontu̖u̖-á híwó̖ˀdi namuu wänboˀ, naa dáytꞌaywó̖ˀnandânho i tsontu̖u̖ natú̖ chuwa iwe díkáaníˀin. Heḏiho dînhanginpóe taˀgendi háawi i tꞌaywó̖ˀdi namuuˀin. I tsontu̖u̖ḏân dînthayyan tꞌaywó̖ˀdi-á hânho yä̖ˀḏâapîˀ namuuˀin.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Gínhanginná Yôesiví Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi nä́ˀi tsontu̖u̖ dímä́giˀin. Hewänbo naa-á wí toˀwí háa okandaˀ waagi dáywänpiˀoˀi omuu, gá tꞌaywó̖ˀdiví pantꞌôeˀi waagibá omuuḏân.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Naa wíḏînhanginnáhpí háaḏí kin waagi dáyˀoˀin. Tobá híwó̖ˀ okandaˀ wänboˀ, híwó̖ˀ wíḏáyˀopí, hewänbo i híwó̖ˀpîˀ dótꞌayˀi-á ihayḏa̖ˀ dáyˀoˀ.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Heḏi híwó̖ˀpîˀ taˀgendi wóˀkandaˀpí wänbo dáyˀoḏá, iweḏi nakeepoˀ naa ochanpoˀin i tsontu̖u̖-á híwó̖ˀdi-ânkun namuuˀin.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Heḏiho nää-á naa-á wíˀbo i wóˀmuupí haˀwâagi dáyˀoˀiˀ, hewänbo i tꞌaywó̖ˀdi naví píˀnä́ dînkwꞌôndiḏân kin waagi díkandoˀ.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Tꞌowa-ân omuuḏi hä̖́ä̖bo híwó̖ˀdi naví píˀnä́ khóˀyé wíḏînkwꞌó̖hpí. Nä́ˀi-á dînhanginná gá tobá híwó̖ˀ okandaˀ wänbo wíḏînkoeḏipíḏân.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Wíyá otú̖ní: I híwó̖ˀdi okandaˀi-á wíḏáyˀopí, hewänbo i híwó̖ˀpîˀ-áho dáyˀoˀ, odaˀpí wänboˀ.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Heḏi i okandaˀpîˀ-á dáyˀandáhoˀ, naa-á wíˀbo i wóˀmuupí haˀwâagi dáyˀoˀiˀ, hewänbo i tꞌaywó̖ˀdi naví píˀnä́ dînkwꞌôndiḏân kin waagi díkandoˀ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Heḏânkun kin waagi hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí dînpoˀ naa: Híwó̖ˀ okandaˀ wänboˀ, shánkí wíḏînbâapuˀwanpí dáytꞌaywó̖ˀnamíḏí.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 Naví píˀnä́ khóˀyé-á ochanpoˀ Yôesiví tsontu̖u̖-á híwó̖ˀdiḏa̖ˀ namuuˀin.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 Hewänbo dînhanginná hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí naví túuˀú tꞌä̖hkí iwe wíyá piˀwí hä̖ä̖wí nayiˀ, i-á naví híwó̖ˀdi ánshaa-áḏí ihä́nbo waagibá, heḏi naví túuˀú iweḏi owänpitꞌaywó̖ˀdikandaˀḏi wí pantꞌôeˀi waagi opoˀ.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 — ausente —
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.