Romanos 7
Naˀinbí Sedó Yôesiví Tu̖u̖ / Nanbí Sedó Jôesiví Tun (TEW) vs ARC
1 Tíˀûuwin páaḏéˀin, tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi únhanginnáˀnin ímuu, heḏiho wâyhíˀkhâymáa kinnân: Únhanginnáhpíˀan únkhâyˀä̖ˀ nä́ˀi tsontu̖u̖ bînˀaˀginnamíˀin hä̖́yú̖ wówátsi úntä̖ˀän diwe puˀwahayḏa̖ˀ.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois que falo aos que sabem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que vive?
2 Gá kinnân: Wí kwee nakhóhtsa̖a̖ˀä́ndi-á ûnkhâyˀä̖ˀ iví sedó-áḏíḏa̖ˀ natháa-íˀin hä̖́yú̖ wówátsi thaa iví sedó ûntä̖ˀän diwehay. Hewänbo iví sedó ûnchuu ihayḏáho iví sedó-áḏí wíyá wínawhiˀä́npí. Hannânho natû̖ˀ in khóhtsa̖a̖ tsontu̖u̖.
2 Porque a mulher que está sujeita ao marido, enquanto ele viver, está-lhe ligada pela lei; mas, morto o marido, está livre da lei do marido.
3 Heḏi wíyá piˀwí sendáḏí ithayeḏá waˀḏi iví sedó ûnwówáyiḏiboˀ, iví sedóvíˀpiyeˀ itꞌaywó̖ˀdoˀ. Hewänbo iví sedó ûnchuuḏáho in khóhtsa̖a̖ tsontu̖u̖ iweḏi nawhimaˀpꞌä̖́, heḏiho wíyá piˀwí sendáḏí ikhóˀyâ̖ˀḏáho tꞌaywó̖ˀtoˀi wínamúnípí.
3 De sorte que, vivendo o marido, será chamada adúltera se for doutro marido; mas, morto o marido, livre está da lei e assim não será adúltera se for doutro marido.
4 Un wáˀ kin waagibá únpoˀ, naví tíˀûuwin páaḏéˀin. Christ-ví túuˀú ûnchuu ihayḏá un wáˀ íchuu waagibá únpóe heḏi kindiḏi nä́ˀi tsontu̖u̖ Moses ita̖ˀnan diweḏi wovâywiye. Heḏiho nää-á únkoeḏi wíyá toˀwívîˀ ímúníˀin, i toˀwí nawáywówápóeˀi-ân i namuu. Heḏiho nää-á ivîˀ gimuuḏi gínkoeḏi híwó̖ˀdi hä̖ä̖wí Yôesi Táḏágîˀ ívíˀâ̖a̖míˀin.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que sejais doutro, daquele que ressuscitou de entre os mortos, a fim de que demos fruto para Deus.
5 Háa giwänpidaˀ waagi ívítꞌaywó̖ˀdoḏi naˀinbí wówátsi âyhonwänhoˀ, heḏi ihayḏá wíyá shánkí ívítꞌaywó̖ˀnamíˀin gidaˀpoˀ nä́ˀi tsontu̖u̖ gitꞌoˀḏi, heḏi chuwa iwe gipóya̖ˀwän nä́ˀi tꞌaywó̖ˀdiḏi naˀinbí túuˀú dîntsonmáaḏíboˀ.
5 Porque, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, que são pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Hewänbo nää-á i tsontu̖u̖ iweḏi gimaˀpꞌä̖́. Nää-á Christ-áḏí gichuu waagibá gínpoˀḏi i tsontu̖u̖ḏi wíḏítsonmáapí. Nää-á wíyá tsꞌa̖a̖bi gihá̖hpóe Yôesi âyˀaˀginmä̂äníḏí i Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi díhá̖ˀo waagi, háa ívíˀowän waagá yoe i tsontu̖u̖ nata̖ˀmuuˀiˀ âyˀaˀginnamíḏí ívísóˀḏínde ihayḏi.
6 Mas, agora, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Heḏi ti gitú̖ní nä́ˀi tsontu̖u̖-á tꞌaywó̖ˀdi namuu gin? Heḏân yoe. I tsontu̖u̖ḏiḏa̖ˀmânho dînkeeyan hä̖ä̖wí taˀgendi tꞌaywó̖ˀdi namuuˀin. Gá kinnân: I tsontu̖u̖-á natû̖ˀ,
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Hewänbo hä̖ˀin tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi ohá̖hpóe ihayḏá shánkí dáytꞌaywó̖ˀnamíˀindá odaˀpóe, heḏiho wíyá i hä̖ä̖wí navîˀ namuupîˀ shánkí owänpidaˀ. Hewänbo i tsontu̖u̖ nakꞌóepíḏá háˀto taˀgendi dînhanginnáníwän dáytꞌaywó̖ˀnannin.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda a concupiscência: porquanto, sem a lei, estava morto o pecado.
9 — ausente —
9 E eu, nalgum tempo, vivia sem lei, mas, vindo o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 — ausente —
10 e o mandamento que era para vida, achei eu que me era para morte.
11 I tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi ohá̖hpóe ihayḏá, i tꞌaywó̖ˀdiḏá in taˀgen nä́ˀi tsontu̖u̖ i̖ˀgeḏi namuuˀin dînkaayan, heḏi nä́ˀi tꞌaywó̖ˀdiḏibá díhay waagibá dînpóe.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou e, por ele, me matou.
12 I tsontu̖u̖ Moses ita̖ˀnandi-á Yôesivíˀweḏi naˀä̖ä̖, heḏi tꞌä̖hkí i híˀ iwe nata̖ˀmuuˀi yä̖ˀḏâaˀi-á taˀgendi-á híwó̖ˀdi-á namuu.
12 Assim, a lei é santa; e o mandamento, santo, justo e bom.
13 Ti nä́ˀi híwó̖ˀdi tsontu̖u̖ḏi wíˀbo in chuwa dînkán? Heḏân yoe. Naví tꞌaywó̖ˀdiḏân in chuwa dînkán. Hewänbo tobá nä́ˀi tsontu̖u̖-á híwó̖ˀdi namuu wänboˀ, naa dáytꞌaywó̖ˀnandânho i tsontu̖u̖ natú̖ chuwa iwe díkáaníˀin. Heḏiho dînhanginpóe taˀgendi háawi i tꞌaywó̖ˀdi namuuˀin. I tsontu̖u̖ḏân dînthayyan tꞌaywó̖ˀdi-á hânho yä̖ˀḏâapîˀ namuuˀin.
13 Logo, tornou-se-me o bom em morte? De modo nenhum! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte pelo bem, a fim de que pelo mandamento o pecado se fizesse excessivamente maligno.
14 Gínhanginná Yôesiví Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi nä́ˀi tsontu̖u̖ dímä́giˀin. Hewänbo naa-á wí toˀwí háa okandaˀ waagi dáywänpiˀoˀi omuu, gá tꞌaywó̖ˀdiví pantꞌôeˀi waagibá omuuḏân.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Naa wíḏînhanginnáhpí háaḏí kin waagi dáyˀoˀin. Tobá híwó̖ˀ okandaˀ wänboˀ, híwó̖ˀ wíḏáyˀopí, hewänbo i híwó̖ˀpîˀ dótꞌayˀi-á ihayḏa̖ˀ dáyˀoˀ.
15 Porque o que faço, não o aprovo, pois o que quero, isso não faço; mas o que aborreço, isso faço.
16 Heḏi híwó̖ˀpîˀ taˀgendi wóˀkandaˀpí wänbo dáyˀoḏá, iweḏi nakeepoˀ naa ochanpoˀin i tsontu̖u̖-á híwó̖ˀdi-ânkun namuuˀin.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Heḏiho nää-á naa-á wíˀbo i wóˀmuupí haˀwâagi dáyˀoˀiˀ, hewänbo i tꞌaywó̖ˀdi naví píˀnä́ dînkwꞌôndiḏân kin waagi díkandoˀ.
17 De maneira que, agora, já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Tꞌowa-ân omuuḏi hä̖́ä̖bo híwó̖ˀdi naví píˀnä́ khóˀyé wíḏînkwꞌó̖hpí. Nä́ˀi-á dînhanginná gá tobá híwó̖ˀ okandaˀ wänbo wíḏînkoeḏipíḏân.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; e, com efeito, o querer está em mim, mas não consigo realizar o bem.
19 Wíyá otú̖ní: I híwó̖ˀdi okandaˀi-á wíḏáyˀopí, hewänbo i híwó̖ˀpîˀ-áho dáyˀoˀ, odaˀpí wänboˀ.
19 Porque não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Heḏi i okandaˀpîˀ-á dáyˀandáhoˀ, naa-á wíˀbo i wóˀmuupí haˀwâagi dáyˀoˀiˀ, hewänbo i tꞌaywó̖ˀdi naví píˀnä́ dînkwꞌôndiḏân kin waagi díkandoˀ.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Heḏânkun kin waagi hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí dînpoˀ naa: Híwó̖ˀ okandaˀ wänboˀ, shánkí wíḏînbâapuˀwanpí dáytꞌaywó̖ˀnamíḏí.
21 Acho, então, esta lei em mim: que, quando quero fazer o bem, o mal está comigo.
22 Naví píˀnä́ khóˀyé-á ochanpoˀ Yôesiví tsontu̖u̖-á híwó̖ˀdiḏa̖ˀ namuuˀin.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 Hewänbo dînhanginná hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí naví túuˀú tꞌä̖hkí iwe wíyá piˀwí hä̖ä̖wí nayiˀ, i-á naví híwó̖ˀdi ánshaa-áḏí ihä́nbo waagibá, heḏi naví túuˀú iweḏi owänpitꞌaywó̖ˀdikandaˀḏi wí pantꞌôeˀi waagi opoˀ.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que batalha contra a lei do meu entendimento e me prende debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 — ausente —
25 Dou graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. Assim que eu mesmo, com o entendimento, sirvo à lei de Deus, mas, com a carne, à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.