Atos 27
Ixchivinti Dios (TEENT) vs VC
1 Pus astan tanaulh ni catamalakachayanta ju xalacat'un Italia ju Pablo. Pus amak'axtaknilh ju yuchi chai ju ali'in tach'inin la'ixmaca' ju xacapitán ixtaropajni ju k'ai ucxtin Augusto. Pus ju anu' capitán Julio ixjuncan. Chai ju quit'in vachu' ict'a'alh ju Pablo. Ju quit'in icLucas.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Vachu' xaquintat'a'antan pumatam ju Aristarco ixjuncan. Ju yuchi amachaka' Tesalónica ixjunita laxalacat'un Macedonia. Pus ictajuch ju lacabarco ju ixmintacha ju lak'achak'an Adramitio chai ix'amputun ju lakatamin lak'achak'an ju vi la'ixquilhtu' ju xalacat'un Asia. Chai ictaxtuchauch.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Chai acsni alakatam avilhchan jumpa pus iccha'auch ju lak'achak'an Sidón. Pus ju Julio na k'ox ixt'alalhi'anta ju Pablo chai yau junilh ni ca'alh alakts'ini' ix'amigojni chai laich cata'aktaiju la'ixmaktasq'uinit.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Pus ictajuchokoch lacabarco. Ictaxtuch. Para na p'as ixlai ju un chai jantu lai p'as ix'an ju barco. Pus acsni iccha'auch junta ixvi ju lacat'icst'i lacat'un laca'alama junta Chipre juncan pus ictapasauch ixlhi'aclack'oi junta palai jantu p'as ixlai ju un.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Va xacquilhtu'antauch ju lacxcan lacabarco. Vanin xac'anau ju xalacat'un Cilicia chai ju xalacat'un Panfilia chai iccha'auch ju lak'achak'an Mira xalacat'un Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Pus ju anch ju capitán lhitajulh alakatam barco. Ju yuchi ixmintacha ju lak'achak'an Alejandría chai ix'amputun ju xalacat'un Italia. Pus ju capitán quintajunin ni actajuch ju anch. Chai ict'atajuch. Ic'auch.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Pus na lakalhu avilhchan va lacsni xac'alhtananau chai xcayama iccha'auch vanin ju lak'achak'an Gnido. Para ni na p'as ixlai ju un pus icpu'auch vanin ju xalacat'un Salmón ju vanin ixt'avi ju lacat'icst'i lacat'un ju vachu' laca'alama ixvi. Ju anch Creta juncan. Ju anch jantu na p'as ixlai ju un.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Pus xacquilhtu'antauch lacxcan lacabarco tus xcayama icxajchauch ju lak'achak'an junta Buenos Puertos juncan. Ju yuchi vanin ixt'avi ju lak'achak'an Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Pus ni na lhu xaquintamamaktilatan ju un pus na ixtapasaputun ju avilhchan acsni laica' alhtanan ju barco ni va catsucuyach ju un. Pus yuchi chani alhijuni ju lapanacni ju Pablo:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ―Quint'alapanacni ni ca'alhtananchokopalau ju lacabarco jantu xcai ni tu'u' catapasalh. Laich cats'ank'a ju tac'uc'at chai ju barco chai jantu xcai ni vachu' ju quijnan'an canitajuyau ju lacxcan.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Para ju capitán jantu xalaca'ini ixchivinti ju Pablo. Alai yu'unch ju alaca'inilh ju ixmalhtanai ju barco chaich ju amanavin barco.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Chai ni va tachi ixlai ju un ju anch ju lacalhic'asnin pus na lacats'unin lapanacni ju jantu ixtataxtuputun ju anch. Tachi chun ju ixtatajumanalh lacabarco ixtanajun ni palai k'ox ni cataxtuch. Ts'a ma laich capuxajchau ju lak'achak'an Fenice ju vachu' vi ju xalacat'un Creta. Ju anch vachu' lai astacnancan ju barco. Chai ju un ju minacha ju lhits'astai chai ju lhich'ato'anta jantu lai ixtanui ju anch. Ixtanajun ni laich cata'astacnalh ju anch tus catapasaya' ju avilhchan acsni na lai ju un ju laca'alama.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Pus acsni va lacsni ixlai ju un ju ixminacha ju lhich'ato'anta pus ju lapanacni ixtanajun ni ca laich cata'alhtanampa. Pus ictaxtuch chai xacquilhtu'antauch ju lacxcan.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Para ni pants'iquis va na p'as lana xalai ju un ju xaminacha lacat'un. Chai slivasalh na neklh ju barco.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Pus ju un ch'apa'ula ju barco. Jantu lai isast'uc'a ju un. Pus ni jantu lai ixmalhtanacan ju barco pus lana macaulh ni chach sun lhi'alh ju un vanta anchach ju casunlhi'alh.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Chai acsni ictapasauch vanin lacalacat'icst'i lacat'un junta Clauda ixjuncan pus ju un jantu p'as ixlai ju anch. Ju anchach xcayama icxak'amacutuch ju lacat'icst'i barco ju ixak'amalhi'anta ju k'ai barco.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Icmujuch lacak'ai barco chai ju astan ju lapanacni talakach'ilh ju k'ai barco lacalasu ni va ixtanajun ni jantu xcai ni calaclhvaka' ni na p'as ixnek'a ju xcan. Chai na va ixtatalhanan ni va laich casunlhi'alh lacacucu junta Sirte juncan. Pus yuchi talhip'uxnilh ju k'ai pumpu' ju ixpu'alhtananch ju barco acsni ixtanui ju un. Ixtanajun ni jantu makat casunlhi'alh ju barco ju chunch.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Chai acsni tuncunchokolh ni vana va chun ixlai ju un pus tamamuxtulh ju lacxcan ju xatac'uc'at.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Chai ju ixlhilakat'utu avilhchan ju quijnan laquimacach quinc'an icmamuxtu ju ixpuch'alhcat ju barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Na lhu avilhchan jantu lai xaclakts'inau ju avilhchan nin yuchi ju st'acu. Va tachi ixt'ajun ju k'ai un. Jantuch va tilacats'unin xacnonauch ni ca jantuch catitacutchauch.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Na lhu avilhchan jantu xacventauch. Pus astan ju Pablo taya la'ixlacaitat ju lapanacni chai alacjuni:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Para jantu amak'aninint'it. Mas cats'ank'aya' ju barco para jantu xamati' ju quilhiquijnan ju canitajuyau ju lacxcan.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Pus ju quit'in ixlapanac Dios icjunita chai yuchach ju icch'alhcatnani. Pus ju lhiyaxch ts'is ju yuchi quimalakachanitachilh ju ix'anquilh.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ju yuchi quijuni: “Jantu at'alhan ji Pablo. Tasq'uini ni at'alac'asunit'achi' ju César. Chai ju va milacata ju uxint'i ju Dios jantu calacasq'uina' ni xamati' catini tachi chun ju tat'a'antan ju lacabarco”. Chunch quijuni ju Dios.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Pus ju chavai ji quint'alapanacni jantuch amak'aninint'it. Ju quit'in icquiclaca'i ju Dios ni chunch ju catapasaya' tachi ju xaquijunich.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Para ju un sun aquintalhi'anan lacalakatam lacat'icst'i lacat'un ju vi laca'alama. ―Chunch ju ajuni ju lapanacni ju Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Pus lakat'ui semana xac'ucxunt'onau lacabarco ju laca'alama. Astan iccha'auch ju xa'alama Adria para ju un va tachi ixnekta ju barco. Pus acsni cha'alh paitat ts'is ju ixmalhtananin barco ixtalhiulai ni vanin xaccha'amputunau ju lacat'un.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Pus talhcalh ju ixlhiputank'ai ju xcan chai cha'alh lakap'uxamcauchaxan metro. Acsni ta'alhtanampa alacats'unin aktam talhcachokopa chai ju acsnich cha'alh lakap'uxamtujun metro.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Na ixtatalhananch ni va laich casunlhi'ancalh ju barco lak'akchiuxin chai calaclalh. Pus la'ixlhipulacan ju barco tamujulh lacxcan lakat'at'i tsasnat ju ix'ach'icanta lacalasu. Ju chunch ch'apayaulh ju barco. Na ixtalhamak'aninin. Ixtanajun ni sok'o catunculh.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ju ixmalhtananin barco ixta'ats'alhputunch. Va ixtalaich tachi ju va catamuju ju tsasnat ju cach'apayaulh ju barco la'ixlhi'aktsulh ju barco. Para va ixtat'ajun munin ju lacat'icst'i barco ju lacxcan ni ixtanajun ni catapu'anach.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Para ju Pablo alacjunich ju xacapitán chai ju taropajni:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Pus ju acsnich ju taropajni tachakxlh ju xalaso ju lacat'icst'i barco chai tamamuxtulh.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Chai acsni tsuculh tuncunu' pus ju Pablo alacjunich ni chach tavailh. Ajunich:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Pus iclatapaininiyau ni ava'int'itch. Ju chunch ca'alina' ju mintachaput'an ni laich at'ak'alht'axt'uya'it'it. Jantu xamati' catini chai nin lacats'unin jantu catac'atsaniya'.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Chai acsni nonk'o ju chunch ju Pablo pus ch'apalh lakatam xkapavati. Xtaknilh lak'ailakts'iuch ju Dios la'ix'ucxlacapu'an ixchux'an. Astan ch'ek'e'ilh lacats'unin chai tsuculh vaina'.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Pus acsnica' ju tak'achalh ixchux'an chai vachuch tavailh.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Xacjuntau tachi lakat'ui cientos a setenta y seis lapanacni ju lacabarco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Chai acsni talhilak'o pus tatsuculh munin lacxcan ju trigo ju ixlhi'anta ju barco. Ju chunch palai chapak'a cava ju barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Chai acsni tunculh talakts'ilh ju t'un para jantu istamispai ta'anchach. Para talakts'ilh la'ixquilhtu' t'un ni jantu na ixlucunun ju xcan chai na ix'alin ju cucu. Pus anchach ju ixtalhi'amputun ju barco ni va laich ca'ixlalh.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Pus ju anu' tsasnat ju ixtajuya lacxcan ni cach'apayaulh ju barco tachakxnilh. Anch ju tajuk'alhi ju lacxcan. Chai taxk'otlh ju anu' lacq'uiu ju sok ixtapumalhtanai ju barco. Va ixtanajun ni sok ixtalhi'alh ju barco ju lacacucu. Chai ju anu' k'ai pumpu' tamamak'ast'anilh lasa'aktsulh ju barco ni laich catanu ju un. Chai ju barco tsuculh ana' junta jantu na p'as ixlucunun ju xcan.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Para anchach talapakxtoklh lakat'ui xcan chai na k'alhtank'ai ixjunita ju cucu. Pus ju barco taquinca'acnulh lacacucu. Chai ju la'ixlhi'aktsulh na p'as tavi chai la'ixtamp'in ixtalaklhvak la'ixtachaput ju alama.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Pus ju taropajni ixtanajunch ni ca'amaknicalh ju tach'inin. Ju chunch jantuch xamati' camak'anxq'uivitnitacutlh chai ca'ats'alalh.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Para ju xacapitán ixmak'alhtaxtuputun ju Pablo. Yuchi jantu alhilaka'inilh ni ca'alakmaknicalh. Va ajunich ni p'ulhnan catajuya' lacxcan tachi chun ju lai camak'anxq'uivitnilhch. Chach tacutcha lacat'un.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Pus ju jantu lai xamak'anxq'uivitnin tapu'alh ju tu'u' lht'ak'alaq'uiu. Ju ali'in tach'apalh ju xalacq'uiu barco chai tapu'alh yuchi. Pus chunch icputak'alhtaxtuk'ojuch chai ictacutchauch quinchux quinc'an ju lacat'un.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.