Atos 27
Ixchivinti Dios (TEENT) vs NVT
1 Pus astan tanaulh ni catamalakachayanta ju xalacat'un Italia ju Pablo. Pus amak'axtaknilh ju yuchi chai ju ali'in tach'inin la'ixmaca' ju xacapitán ixtaropajni ju k'ai ucxtin Augusto. Pus ju anu' capitán Julio ixjuncan. Chai ju quit'in vachu' ict'a'alh ju Pablo. Ju quit'in icLucas.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Vachu' xaquintat'a'antan pumatam ju Aristarco ixjuncan. Ju yuchi amachaka' Tesalónica ixjunita laxalacat'un Macedonia. Pus ictajuch ju lacabarco ju ixmintacha ju lak'achak'an Adramitio chai ix'amputun ju lakatamin lak'achak'an ju vi la'ixquilhtu' ju xalacat'un Asia. Chai ictaxtuchauch.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Chai acsni alakatam avilhchan jumpa pus iccha'auch ju lak'achak'an Sidón. Pus ju Julio na k'ox ixt'alalhi'anta ju Pablo chai yau junilh ni ca'alh alakts'ini' ix'amigojni chai laich cata'aktaiju la'ixmaktasq'uinit.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Pus ictajuchokoch lacabarco. Ictaxtuch. Para na p'as ixlai ju un chai jantu lai p'as ix'an ju barco. Pus acsni iccha'auch junta ixvi ju lacat'icst'i lacat'un laca'alama junta Chipre juncan pus ictapasauch ixlhi'aclack'oi junta palai jantu p'as ixlai ju un.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Va xacquilhtu'antauch ju lacxcan lacabarco. Vanin xac'anau ju xalacat'un Cilicia chai ju xalacat'un Panfilia chai iccha'auch ju lak'achak'an Mira xalacat'un Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Pus ju anch ju capitán lhitajulh alakatam barco. Ju yuchi ixmintacha ju lak'achak'an Alejandría chai ix'amputun ju xalacat'un Italia. Pus ju capitán quintajunin ni actajuch ju anch. Chai ict'atajuch. Ic'auch.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Pus na lakalhu avilhchan va lacsni xac'alhtananau chai xcayama iccha'auch vanin ju lak'achak'an Gnido. Para ni na p'as ixlai ju un pus icpu'auch vanin ju xalacat'un Salmón ju vanin ixt'avi ju lacat'icst'i lacat'un ju vachu' laca'alama ixvi. Ju anch Creta juncan. Ju anch jantu na p'as ixlai ju un.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Pus xacquilhtu'antauch lacxcan lacabarco tus xcayama icxajchauch ju lak'achak'an junta Buenos Puertos juncan. Ju yuchi vanin ixt'avi ju lak'achak'an Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Pus ni na lhu xaquintamamaktilatan ju un pus na ixtapasaputun ju avilhchan acsni laica' alhtanan ju barco ni va catsucuyach ju un. Pus yuchi chani alhijuni ju lapanacni ju Pablo:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ―Quint'alapanacni ni ca'alhtananchokopalau ju lacabarco jantu xcai ni tu'u' catapasalh. Laich cats'ank'a ju tac'uc'at chai ju barco chai jantu xcai ni vachu' ju quijnan'an canitajuyau ju lacxcan.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Para ju capitán jantu xalaca'ini ixchivinti ju Pablo. Alai yu'unch ju alaca'inilh ju ixmalhtanai ju barco chaich ju amanavin barco.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Chai ni va tachi ixlai ju un ju anch ju lacalhic'asnin pus na lacats'unin lapanacni ju jantu ixtataxtuputun ju anch. Tachi chun ju ixtatajumanalh lacabarco ixtanajun ni palai k'ox ni cataxtuch. Ts'a ma laich capuxajchau ju lak'achak'an Fenice ju vachu' vi ju xalacat'un Creta. Ju anch vachu' lai astacnancan ju barco. Chai ju un ju minacha ju lhits'astai chai ju lhich'ato'anta jantu lai ixtanui ju anch. Ixtanajun ni laich cata'astacnalh ju anch tus catapasaya' ju avilhchan acsni na lai ju un ju laca'alama.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Pus acsni va lacsni ixlai ju un ju ixminacha ju lhich'ato'anta pus ju lapanacni ixtanajun ni ca laich cata'alhtanampa. Pus ictaxtuch chai xacquilhtu'antauch ju lacxcan.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Para ni pants'iquis va na p'as lana xalai ju un ju xaminacha lacat'un. Chai slivasalh na neklh ju barco.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Pus ju un ch'apa'ula ju barco. Jantu lai isast'uc'a ju un. Pus ni jantu lai ixmalhtanacan ju barco pus lana macaulh ni chach sun lhi'alh ju un vanta anchach ju casunlhi'alh.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Chai acsni ictapasauch vanin lacalacat'icst'i lacat'un junta Clauda ixjuncan pus ju un jantu p'as ixlai ju anch. Ju anchach xcayama icxak'amacutuch ju lacat'icst'i barco ju ixak'amalhi'anta ju k'ai barco.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Icmujuch lacak'ai barco chai ju astan ju lapanacni talakach'ilh ju k'ai barco lacalasu ni va ixtanajun ni jantu xcai ni calaclhvaka' ni na p'as ixnek'a ju xcan. Chai na va ixtatalhanan ni va laich casunlhi'alh lacacucu junta Sirte juncan. Pus yuchi talhip'uxnilh ju k'ai pumpu' ju ixpu'alhtananch ju barco acsni ixtanui ju un. Ixtanajun ni jantu makat casunlhi'alh ju barco ju chunch.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Chai acsni tuncunchokolh ni vana va chun ixlai ju un pus tamamuxtulh ju lacxcan ju xatac'uc'at.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Chai ju ixlhilakat'utu avilhchan ju quijnan laquimacach quinc'an icmamuxtu ju ixpuch'alhcat ju barco.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Na lhu avilhchan jantu lai xaclakts'inau ju avilhchan nin yuchi ju st'acu. Va tachi ixt'ajun ju k'ai un. Jantuch va tilacats'unin xacnonauch ni ca jantuch catitacutchauch.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Na lhu avilhchan jantu xacventauch. Pus astan ju Pablo taya la'ixlacaitat ju lapanacni chai alacjuni:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Para jantu amak'aninint'it. Mas cats'ank'aya' ju barco para jantu xamati' ju quilhiquijnan ju canitajuyau ju lacxcan.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Pus ju quit'in ixlapanac Dios icjunita chai yuchach ju icch'alhcatnani. Pus ju lhiyaxch ts'is ju yuchi quimalakachanitachilh ju ix'anquilh.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Ju yuchi quijuni: “Jantu at'alhan ji Pablo. Tasq'uini ni at'alac'asunit'achi' ju César. Chai ju va milacata ju uxint'i ju Dios jantu calacasq'uina' ni xamati' catini tachi chun ju tat'a'antan ju lacabarco”. Chunch quijuni ju Dios.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Pus ju chavai ji quint'alapanacni jantuch amak'aninint'it. Ju quit'in icquiclaca'i ju Dios ni chunch ju catapasaya' tachi ju xaquijunich.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Para ju un sun aquintalhi'anan lacalakatam lacat'icst'i lacat'un ju vi laca'alama. ―Chunch ju ajuni ju lapanacni ju Pablo.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Pus lakat'ui semana xac'ucxunt'onau lacabarco ju laca'alama. Astan iccha'auch ju xa'alama Adria para ju un va tachi ixnekta ju barco. Pus acsni cha'alh paitat ts'is ju ixmalhtananin barco ixtalhiulai ni vanin xaccha'amputunau ju lacat'un.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Pus talhcalh ju ixlhiputank'ai ju xcan chai cha'alh lakap'uxamcauchaxan metro. Acsni ta'alhtanampa alacats'unin aktam talhcachokopa chai ju acsnich cha'alh lakap'uxamtujun metro.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Na ixtatalhananch ni va laich casunlhi'ancalh ju barco lak'akchiuxin chai calaclalh. Pus la'ixlhipulacan ju barco tamujulh lacxcan lakat'at'i tsasnat ju ix'ach'icanta lacalasu. Ju chunch ch'apayaulh ju barco. Na ixtalhamak'aninin. Ixtanajun ni sok'o catunculh.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ju ixmalhtananin barco ixta'ats'alhputunch. Va ixtalaich tachi ju va catamuju ju tsasnat ju cach'apayaulh ju barco la'ixlhi'aktsulh ju barco. Para va ixtat'ajun munin ju lacat'icst'i barco ju lacxcan ni ixtanajun ni catapu'anach.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Para ju Pablo alacjunich ju xacapitán chai ju taropajni:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Pus ju acsnich ju taropajni tachakxlh ju xalaso ju lacat'icst'i barco chai tamamuxtulh.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Chai acsni tsuculh tuncunu' pus ju Pablo alacjunich ni chach tavailh. Ajunich:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Pus iclatapaininiyau ni ava'int'itch. Ju chunch ca'alina' ju mintachaput'an ni laich at'ak'alht'axt'uya'it'it. Jantu xamati' catini chai nin lacats'unin jantu catac'atsaniya'.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Chai acsni nonk'o ju chunch ju Pablo pus ch'apalh lakatam xkapavati. Xtaknilh lak'ailakts'iuch ju Dios la'ix'ucxlacapu'an ixchux'an. Astan ch'ek'e'ilh lacats'unin chai tsuculh vaina'.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Pus acsnica' ju tak'achalh ixchux'an chai vachuch tavailh.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Xacjuntau tachi lakat'ui cientos a setenta y seis lapanacni ju lacabarco.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Chai acsni talhilak'o pus tatsuculh munin lacxcan ju trigo ju ixlhi'anta ju barco. Ju chunch palai chapak'a cava ju barco.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Chai acsni tunculh talakts'ilh ju t'un para jantu istamispai ta'anchach. Para talakts'ilh la'ixquilhtu' t'un ni jantu na ixlucunun ju xcan chai na ix'alin ju cucu. Pus anchach ju ixtalhi'amputun ju barco ni va laich ca'ixlalh.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Pus ju anu' tsasnat ju ixtajuya lacxcan ni cach'apayaulh ju barco tachakxnilh. Anch ju tajuk'alhi ju lacxcan. Chai taxk'otlh ju anu' lacq'uiu ju sok ixtapumalhtanai ju barco. Va ixtanajun ni sok ixtalhi'alh ju barco ju lacacucu. Chai ju anu' k'ai pumpu' tamamak'ast'anilh lasa'aktsulh ju barco ni laich catanu ju un. Chai ju barco tsuculh ana' junta jantu na p'as ixlucunun ju xcan.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Para anchach talapakxtoklh lakat'ui xcan chai na k'alhtank'ai ixjunita ju cucu. Pus ju barco taquinca'acnulh lacacucu. Chai ju la'ixlhi'aktsulh na p'as tavi chai la'ixtamp'in ixtalaklhvak la'ixtachaput ju alama.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Pus ju taropajni ixtanajunch ni ca'amaknicalh ju tach'inin. Ju chunch jantuch xamati' camak'anxq'uivitnitacutlh chai ca'ats'alalh.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Para ju xacapitán ixmak'alhtaxtuputun ju Pablo. Yuchi jantu alhilaka'inilh ni ca'alakmaknicalh. Va ajunich ni p'ulhnan catajuya' lacxcan tachi chun ju lai camak'anxq'uivitnilhch. Chach tacutcha lacat'un.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Pus ju jantu lai xamak'anxq'uivitnin tapu'alh ju tu'u' lht'ak'alaq'uiu. Ju ali'in tach'apalh ju xalacq'uiu barco chai tapu'alh yuchi. Pus chunch icputak'alhtaxtuk'ojuch chai ictacutchauch quinchux quinc'an ju lacat'un.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.