Lucas 19
Huehuetla Tepehua NT (TEE_TBL) vs NVT
1 Ju Jesús tanucha ju lak'achak'an Jericó chai ixtapasatilaputun.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Para ixvi ju anch pumatam lapanac ju Zaqueo ixjuncan. Ju yuchi xak'ai ach'ini' ixjunita chai slivasalh na mak'ali' ixjunita.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Chai ju yuchi ismispaputun ju Jesús tichi chavaich. Para jantu lai islakts'in va ixlaca'atalh ixtalhavat lapanacni ju ixtalak'anta ju Jesús chai na putant'icst'i ixjunita ju Zaqueo.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Pus ats'ala'alh junta capu'anach ju Jesús. Chai toc'acha la'ix'acatan lakatam k'ai q'uiu ni laich calakts'ina' ju Jesús acsni catapasayach ju anch.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Pus acsni cha'alh ju Jesús ju anch pus talakst'alh chai lakts'ilh chai junich: ―Zaqueo vats'alhtich at'ak'alht'a'ut'ich. Tasq'uini ni ac'astacnalh lacats'unin ju laminchaka' ju chavai.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Pus ju Zaqueo vats'alhti tak'alhtajulh lacaq'uiu chai lhik'ach amaklhtayanalh ju Jesús la'ixchaka'.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Para acsni talakts'ilh ju lapanacni pus ixchux'an talhichivinilh ju Jesús. Tanaulh ni laich xatanuyacha la'ixchaka' ju anu' lapanac ju na alactu'unu' ixjunita.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Pus ju acsnich ju Zaqueo taya chai junilh ju Jesús: ―Ju chavai ji qui'ucxtin aclhtam ju quimak'alit ac'axtakniyach ju quilhpatinin. Chai ju iclhi'okxchok'omaxtulh tu'u' pus pakt'at'i ac'axtaknichokoyach ju ixtumin.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Chai ju Jesús junich: ―Chavai xat'ak'alht'axt'uyat'it ju uxint'i chai tachi chun ju tatanumanalh laminchaka'. Ju chavai vasalh ixpapanti Abraham unt'at'it ni quilalhilaksiyauch tachi ju lalh ju Abraham.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Pus yuchi iclhiminta ju quit'in ju quimalakachatachilh ju Dios ni lapanac actsucuya' ju ani. Icmilh puxcona' ju ts'ank'ata ni laich ac'amak'alhtaxtuya'.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ni ixtat'ajun k'asmatnin ju Jesús pus ju yuchi tailhi'alh ixchivinti chai ajunilh alakatam chivinti ju ca'apumavasalaniya' tuchi nomputun acsni najun ni calhinona' ju Dios. Chai apujunilh chunch ni vanin ixcha'amputun ju Jerusalén chai ju ixtat'a'anta lacati ixtalhiulai ni lana ucxtin cajuna' ju Jesús.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Pus chani ajuni: ―Pumatam xak'ai lapanac taxtulh la'ixlak'achak'an chai alh makat. Va alh amaklhtayana' ju ixpu'ucxtin chai naulh ni caminchokoyach acsni ca'amaklhtayananach.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Para acsni tuca' ix'an pus at'asanilh pumacau ixlapanacni chai axtaknilh lakcavin tumin chai ajunich: “Ap'uch'alhc'atnant'it tus acsni actasp'it'anta”.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Para ju ixt'a'amachak'an talhixcailich chai amalakachacha ju alhtanin ni cata'alh taimayonin ju anu' lapanac. Chai acsni talakchilh tajunich: “Jantu iclacasq'uinau ni uxint'i ju qui'ucxtin quinc'an a'unt'i”.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Para ju yuchi akts'iya amaklhtayanalh ju ixpu'ucxtin. Chai acsni tasp'itchokocha pus lhinaulh ix'at'asanica ju anu' ixlapanacni ju ix'axtaknita ixtumin. Va isc'atsaputun tijuch ju punavilh k'antam k'antam.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Chai milh ju xap'ulhnan chai junich: “Qui'ucxtin ju mintumin lhajachokolh alakcau”.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Chai ju ucxtin junich: “K'oxich. Na k'ox xalapanac'at. Pus ni laich xamuct'axt'ui ixlacata ju va lacats'unin pus alhinona'ich ju lakacau lak'achak'an”.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Chai milh ju apumatam. Junich: “Qui'ucxtin ju mintumin lhajachokolh alakquis”.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Chai vana va chunch ju junilh ju ix'ucxtin tachi ju junilh ju xap'ulhnan. Junich: “Ju uxint'i laich alhinona' lakaquis lak'achak'an”.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Chai astan mimpa apumatam chai ju yuchi juni: “Qui'ucxtin anich iclhiminitan ju mintumin. Va xacpach'imak'ata lacapayu.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Pus va xactalhoniyan ju uxint'i ni icc'atsaich ni na p'as ju mi'alhunut ju uxint'i. Pus alak'ach. Yu'unch ju milapanacni ju talacsununiyan ju micebada ni laich lhu amak'aixt'ok'a' ju uxint'i mas jantu tu'u' tapulhajai ju yu'unch. Pus yu'unch ju tach'alhcatnan ni laich na lhu cajuna' ju micebada ju uxint'i”.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Pus ju acsnich ju ix'ucxtin junich: “Na k'ai unit'a ji xalapanac. Pus va ixlacata ju minchivinti mi'akstu ju acmuc'aniyan ju mintalak'alhin. Pus ju uxint'i nauch ni c'ats'aich ni na p'as ju qui'alhunut. Chai yu'unch ju quilapanacni ju tach'alhcatnan chai talacsunui ju quicebada ni lai na lhu acmak'aixt'ok'a' ju quit'in.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Pus ni sala chunch icjunita pus tajuch ni jantu xamak'ai ju quintumin junta mak'acan ju tumin. Ju chunch acsni xacminchokota pus xac'amaklhtayananchokolh ju quintumin chai chux ju is'ask'at'a”.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Pus ju acsnich ju xa'ucxtin ajunich ju vanin ixtayanalh: “At'ai'init'it ju tumin chai axt'aknit'it ju ixpacxanta ju lakcau”.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Para ju yu'unch tajuni: “Para ji qui'ucxtin ju yuchi alin lakcau”.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Para ju xa'ucxtin ajuni: “Pus islivasalh ju iclajunau. Va tichi chavaich ju pacxanta tu'u' pus palai lhu caxtaknicana'. Para ju matich tu'u' pus catai'inicana' ju tuchi lacats'unin ix'alinta.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Chai ju anu' quint'alaxcainin ju jantu ixtalacasq'uin ni laich ac'alhijunilh pus aquilalhiminiuch ju ani chai amaknit'it laqui'ucxlacapu'”.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Acsni nonk'o ju ani ju Jesús pus alhtananchokopa laxati ju Jerusalén.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Chai cha'alh ju akstijun junta na lhu ixya ju xaq'uiu ju olivo juncan. Vanin ju lak'achak'anixni Betfagé chai Betania. Pus ju acsnich ju Jesús amalakacha ixt'iyun'an ixtamamaka'un.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Ajunich: ―A'inchit'it ju anu' tasui lak'achak'an chai acsni at'anut'achit'it pus alhit'a'uya'it'it lakatam sast'i puru ch'iyocanta. Tuca' xamati' putoc'ata tavanan. Pus axk'ot'aya'it'it chai aquilalhiminiyau.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Chai ni xamati' catasacmiyan tajuch ni va xk'ot'ayat'it pus va a'una'it'it ni maktasq'uini ju mi'ucxtin'an.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Pus ta'alh ju anuch ix'amalakachacan chai chunch ju talhitajulh tachi ix'ajuncanta.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Chai acsni ixtat'ajun xk'otainin ju puru pus ju amanavinin tajunich: ―Tajuch ni va xk'ot'ayat'it ju quimpuru quinc'an.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Chai ju yu'unch tajunich: ―Ni va maktasq'uini ju qui'ucxtin quinc'an.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Pus yau ajunilh chai talhiminilh ju Jesús. Chai ta'akxch'amuc'alh ixcutun'an ju puru. Chai tamuc'alh ju Jesús.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Chai acsni alhtanalh ju Jesús ju laxati Jerusalén pus ju ixtalhavat lapanacni ixtamamalhi'anta ixcutun'an ju lacati.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Chai acsni vanin ixtacha'amputun junta lhi'atajuntinic'ach ju anu' akstijun junta lacya ju xaq'uiu olivo pus chux ju ixtalhavat ju ix'amamaka'ui na ixtak'achanch. Na p'as ixtachivinin acsni tatsuculh lak'ayanin ju Dios. Ixtalak'ayai ixlacata tachi chun ju lhamak'an ju ixtalakts'inta.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ixtanajun: ―Paxcat ju ani xak'ai ucxtin ju minta la'ixtapaka'ut ju Dios. Ju chavai alin ju ak'oxamixnit ju lact'iyan. Chach lak'ayacalh ju Dios.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Para ju acsnich ju ali'in fariseonin ju ixtamakminta tajunich ju Jesús: ―Amamaka'unu' ak'aich ju mi'amamaka'unin.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Para ju Jesús ajunich: ―Iclajunau ni va sek catalactavi ju ani minta lapanacni pus catalact'asalh ju chiux chai aquintalak'aya.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Chai acsni vanin cha'alh ju Jesús chai lakts'ilh ju lak'achak'an Jerusalén pus na lhik'alhulh.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Naulh: ―Na k'ox ixva ni ixmach'akxat'it ju chavai acsni iclat'avilau ni quilacata lai a'unch'ok'ot'it ix'amigojni ju Dios. Para ni jantu chun xalayat'it pus ju chavai jantu alak'a'inic'ana'it'it ni laich amach'akxaya'it'it.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Na k'ox ixva ni ixmach'akxat'it ni cachina' ju avilhchan acsni k'alhtank'ai catamuc'aya' ju t'un ju mint'alaxcai'an la'ixtalakachoko ju milak'achak'an'an chai catalak'axk'avitnuyan chai jantu jinta' lai at'ip'ut'axt'ut'it.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Chai catamaktak'oyach ju milak'achak'an'an. Chai catamaknik'oyan chux ju uxijnan ju t'onat'it anch. Jantu catamacona' ju tu'u' chiux ju va cala'ucxtoc'alh ju ixt'achiux ju lak'achak'an. Pus chunch catanaviniyan ni jantu quilamispayau ju quit'in ju icDios ju chavai avilhchan acsni iclalakmintauch.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ju acsnich ju Jesús tanuchalh la'ixpujitat'an ju ist'a'israelitanin chai tsuculh alactixcoxtunu' tachi chun ju ixta'ulata ixlhist'at'an chai ju ixta'atamonanch ju anch.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ix'ajuni: ―La'ixchivinti Dios ts'okcanta junta chani najun: “Ju quinchaka' xachaka' junita junta t'achivincan ju Dios”. Chunch ju najun laca'ats'oknut. Para ju uxijnan va tachi ixchaka' ju ak'alhaunin lhimalacxt'uyat'it.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Pus chux avilhchan ix'amalaninin ju Jesús ju lacpujitat. Para ju xalack'ajin palijni chai ju yu'unch ju na ixtalhatalanininta ju ixlhamap'aksin'an ju ist'a'israelitanin chai ju xalack'ajin ju lak'achak'an Jerusalén va ixtamakniputun.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Para jantu lai ixtalhitajuni ta yu laich tu'u' catanavi ni chux ju lapanacni va tachi ixtalakmin ni ixtak'asmatniputun ixchivinti.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.