Lucas 15

Huehuetla Tepehua NT (TEE_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pus tachi chun ju ach'inin chai ju alactu'unin talakmilh ju Jesús ni va ixtak'asmatniputun ju ixchivinti.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Para ju fariseonin chai ju na ixtalhatalanininta ju ixlhamap'aksin'an ju ist'a'israelitanin ixtalhichivinin ju Jesús. Ixtanajun: ―Ju yuchi k'ox alact'alalhi'an ju alactu'unin chai alact'avajin ju yu'unch.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Pus ju acsnich ju Jesús ajunich ju ani chivinti ju ix'apumavasalaniputun tuchi ix'amalaniputun. Ajunich:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ―Ju pumatam milhi'uxijnan ni capacxalh tam cientos ixborregojni chai ni camak'ats'ank'a lakatam ja jantu calacmacoyoya' ju noventa y nueve junta tat'ajun venin chai ca'alh puxcona' ju ists'ank'ata tus calhitajuya'.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Chai acsni calhitajuyach pus camuc'aya' la'ix'akxp'un chai calhimina' chai na cak'achanach.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Chai acsni cachinach la'ixchaka' pus ca'alact'asaniya' ju ix'amigojni chai ixt'atolhnin chai ca'alacjunach: “Quilat'ak'achauch ni iclhitajulh ju quimborrego ju xacmak'ats'ank'ata”.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Pus iclajunau ni vana va chun ju lact'iyan. Palai calhik'achancana' ju tam alactu'unu' acsni macajun ju ix'alactu'unti. Palai jantu calhik'achancana' ju noventa y nueve lapanacni ju tanajun ni na soknic'a junita ju is'atsucunti'an chai ixlhiyuchi jantu tasq'uini ni catamacaulh ju ix'alactu'unti'an.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ju tam chako'ulh ju capacxalh lakacau tumin ni camak'ats'ank'a ju lakatam ja jantu caxavaya' ju ixmaclhcu chai ca'ap'alhnanach la'ixchaka'. Lacsni lacsni capuxcoya' tus calhitajuya'.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Chai acsni calhitajuyach ca'alact'asaniya' ju ix'amigojni chai ju vanin alact'avi chai ca'alacjunach: “Aquilat'ak'achauch ni iclhitajulh ju quintumin ju xacmak'ats'ank'ata”.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Pus iclajunau ni vana va chun talhik'achan ju ix'anquilhnin ju Dios acsni camaconach ix'alactu'unti ju tam alactu'unu'.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Chai ju Jesús axak'alachokopa ju lapanacni. Ajunich: ―Pumatam lapanac ix'alin ixt'iyun'an ists'alan.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Chai ju salacat'icst'i ists'alh junilh ju ixpai: “Quimpai aq'uilhvakninch ju mi'alinta ju qui'anuch cajunach”. Pus ju ixpai alaclhvaknilh.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Chai jantu mak'an va ju salacat'icst'i ists'alh mak'aixtoklich ju ix'alinta. Alh makat alacatam lacat'un. Chai ju anch quilhak'amanank'o laca'alactu'unti tachi chun ju ixtaknicanta.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Chai acsni lhak'amanank'o pus milh lakatam k'ai chavan ju anu' lak'achak'an chai ju yuchi tsuculh mak'alhk'ajna'.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Chai lakxcavatailich pumatam amachaka' anch. Chai ju yuchi malakacha la'ixpotrero ni va ca'alh alhistacna' ju ixp'axnin.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Chai ju yuchi na ix'uputun mas yuchi ju ixta'ui ju p'axnin. Yuchi ju xatoc'at lakatam q'uiu. Para jantu xamati' xaxtakni tu'u' nin yuchi ju anu' xalhi'ut.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Para acsni tak'oxinilh ju ix'atalacpast'ac'at pus naulh: “Na lhu alin ju makch'alhcatnin ju la'ixchaka' ju quimpai chai ju yu'unch slivasalh na k'ox tavajin. Chai ju quit'in na icmak'alhk'ajnan ju quinchavanti ju ani.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Alai actaxtuyach ju ani. Aclak'anchokoyach ju quimpai chai acjunach: Quimpai iclactu'u ju Dios chai iclactu'un ju uxint'i.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Pus jantu lhijun ni vanach aq'uilhimisp'at'i ni mints'alh. Va aq'uilakts'ich tachi ju va milapanac”.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Pus taxtucha chai lak'alh ju ixpai. Para acsni lakts'istucli ixlhimakat ju ixpai pus lana na mapaini. Pus ats'alalak'alh. Lakatanu chai puquilhch'uch'ulh.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Para ju ists'alh junich: “Quimpai iclactu'u ju Dios chai iclactu'un ju uxint'i. Chai jantu lhijun ni vanach aq'uilhimisp'at'i ni mints'alh ju quit'in”.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Para ju ixpai ajunilh ju ixlapanacni: “Vats'alhti amac'ut'uchit'it ju palai k'oxi pumpu' chai amalakch'init'it. Chai amamact'anut'it lakatam mactanut. Chai amach'ant'anut'it ju ixch'anxt'ak'an.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Chai a'inchit'it inin ju ask'at'a vacax ju na k'onta. Amaknit'itch chai calac'uyau chai canaviyau ju c'atan.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Chunch canaviyau ni tachi ju va ixnita ju ani quints'alh para ju chavai tachi ju va lok'onchokolh. Ists'ank'ata para ju chavai lhitajuchokocalh”. Pus tatsuculh lhic'ataninin.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Para ju xak'ai ists'alh ixt'onachalhca' ch'alhcatna' lacacuxtu. Chai acsni tasp'itcha chai chincha vanin la'ixchaka' pus k'asmatlich ni na asanancanch chai ni t'oncan lacat'ininca.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Chai t'asanilh pumatam ixlapanac chai sacmi tuchi ju alin.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chai ju yuchi junich: “Pus minchokolhch ju mimp'isek'e chai ju mimpai lhinaulh ixmaknica ju ask'at'a vacax ju na ixk'onta. Chunch ju navilh ni xaminchokoi ju ists'alh chai jantu tu'u' xatapasayacha chai ni k'ox t'ajun”.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Pus ju acsnich lana na talhk'amalh ju xak'ai ists'alh chai jantu ixtanuputun la'ixchaka'. Pus taxtulh ju ixpai chai tapaininilh ni catanu.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Para ju yuchi ak'alhtayanalh. Junich ju ixpai: “Ju quit'in va ta lakachux c'ata ict'onan aktaijunun. Chai jantu tavanan ju jantu acnavi tuch'i q'ui'uni. Para jantu tavanan q'uixt'aknit'a mas va minchivoch ni laich ac'at'ac'atanilh ju qui'amigojni.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Para acsni xaminchokoich ju ani mints'alh ju xaquimaca'ank'ojui tuchi ju ixt'aknit'a va ixlacata ni ixt'a'ucxunt'ajun ju alactu'unin chakolun pus lana lhimakninin mi'ask'at'a vacax ju na ixk'onta”.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Para ju ixpai junich: “Quints'alh ju uxint'i akts'iya t'a'un laquimacni chai tachi chun ju qui'alinta sich mi'anu'.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Para akts'iya istasq'uini ni acmac'atanilh chai ca'alilh lack'achat. Pus ju ani mimp'isek'e tachi ju va ixnita chai tachi ju va lok'onchokolh. Va ists'ank'ata para lhitajuchokocalh”.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.