Lucas 15
Huehuetla Tepehua NT (TEE_TBL) vs ARIB
1 Pus tachi chun ju ach'inin chai ju alactu'unin talakmilh ju Jesús ni va ixtak'asmatniputun ju ixchivinti.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Para ju fariseonin chai ju na ixtalhatalanininta ju ixlhamap'aksin'an ju ist'a'israelitanin ixtalhichivinin ju Jesús. Ixtanajun: ―Ju yuchi k'ox alact'alalhi'an ju alactu'unin chai alact'avajin ju yu'unch.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Pus ju acsnich ju Jesús ajunich ju ani chivinti ju ix'apumavasalaniputun tuchi ix'amalaniputun. Ajunich:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Ju pumatam milhi'uxijnan ni capacxalh tam cientos ixborregojni chai ni camak'ats'ank'a lakatam ja jantu calacmacoyoya' ju noventa y nueve junta tat'ajun venin chai ca'alh puxcona' ju ists'ank'ata tus calhitajuya'.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Chai acsni calhitajuyach pus camuc'aya' la'ix'akxp'un chai calhimina' chai na cak'achanach.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Chai acsni cachinach la'ixchaka' pus ca'alact'asaniya' ju ix'amigojni chai ixt'atolhnin chai ca'alacjunach: “Quilat'ak'achauch ni iclhitajulh ju quimborrego ju xacmak'ats'ank'ata”.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Pus iclajunau ni vana va chun ju lact'iyan. Palai calhik'achancana' ju tam alactu'unu' acsni macajun ju ix'alactu'unti. Palai jantu calhik'achancana' ju noventa y nueve lapanacni ju tanajun ni na soknic'a junita ju is'atsucunti'an chai ixlhiyuchi jantu tasq'uini ni catamacaulh ju ix'alactu'unti'an.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ju tam chako'ulh ju capacxalh lakacau tumin ni camak'ats'ank'a ju lakatam ja jantu caxavaya' ju ixmaclhcu chai ca'ap'alhnanach la'ixchaka'. Lacsni lacsni capuxcoya' tus calhitajuya'.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Chai acsni calhitajuyach ca'alact'asaniya' ju ix'amigojni chai ju vanin alact'avi chai ca'alacjunach: “Aquilat'ak'achauch ni iclhitajulh ju quintumin ju xacmak'ats'ank'ata”.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Pus iclajunau ni vana va chun talhik'achan ju ix'anquilhnin ju Dios acsni camaconach ix'alactu'unti ju tam alactu'unu'.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Chai ju Jesús axak'alachokopa ju lapanacni. Ajunich: ―Pumatam lapanac ix'alin ixt'iyun'an ists'alan.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Chai ju salacat'icst'i ists'alh junilh ju ixpai: “Quimpai aq'uilhvakninch ju mi'alinta ju qui'anuch cajunach”. Pus ju ixpai alaclhvaknilh.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Chai jantu mak'an va ju salacat'icst'i ists'alh mak'aixtoklich ju ix'alinta. Alh makat alacatam lacat'un. Chai ju anch quilhak'amanank'o laca'alactu'unti tachi chun ju ixtaknicanta.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Chai acsni lhak'amanank'o pus milh lakatam k'ai chavan ju anu' lak'achak'an chai ju yuchi tsuculh mak'alhk'ajna'.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Chai lakxcavatailich pumatam amachaka' anch. Chai ju yuchi malakacha la'ixpotrero ni va ca'alh alhistacna' ju ixp'axnin.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Chai ju yuchi na ix'uputun mas yuchi ju ixta'ui ju p'axnin. Yuchi ju xatoc'at lakatam q'uiu. Para jantu xamati' xaxtakni tu'u' nin yuchi ju anu' xalhi'ut.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Para acsni tak'oxinilh ju ix'atalacpast'ac'at pus naulh: “Na lhu alin ju makch'alhcatnin ju la'ixchaka' ju quimpai chai ju yu'unch slivasalh na k'ox tavajin. Chai ju quit'in na icmak'alhk'ajnan ju quinchavanti ju ani.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Alai actaxtuyach ju ani. Aclak'anchokoyach ju quimpai chai acjunach: Quimpai iclactu'u ju Dios chai iclactu'un ju uxint'i.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Pus jantu lhijun ni vanach aq'uilhimisp'at'i ni mints'alh. Va aq'uilakts'ich tachi ju va milapanac”.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Pus taxtucha chai lak'alh ju ixpai. Para acsni lakts'istucli ixlhimakat ju ixpai pus lana na mapaini. Pus ats'alalak'alh. Lakatanu chai puquilhch'uch'ulh.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Para ju ists'alh junich: “Quimpai iclactu'u ju Dios chai iclactu'un ju uxint'i. Chai jantu lhijun ni vanach aq'uilhimisp'at'i ni mints'alh ju quit'in”.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Para ju ixpai ajunilh ju ixlapanacni: “Vats'alhti amac'ut'uchit'it ju palai k'oxi pumpu' chai amalakch'init'it. Chai amamact'anut'it lakatam mactanut. Chai amach'ant'anut'it ju ixch'anxt'ak'an.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Chai a'inchit'it inin ju ask'at'a vacax ju na k'onta. Amaknit'itch chai calac'uyau chai canaviyau ju c'atan.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Chunch canaviyau ni tachi ju va ixnita ju ani quints'alh para ju chavai tachi ju va lok'onchokolh. Ists'ank'ata para ju chavai lhitajuchokocalh”. Pus tatsuculh lhic'ataninin.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Para ju xak'ai ists'alh ixt'onachalhca' ch'alhcatna' lacacuxtu. Chai acsni tasp'itcha chai chincha vanin la'ixchaka' pus k'asmatlich ni na asanancanch chai ni t'oncan lacat'ininca.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Chai t'asanilh pumatam ixlapanac chai sacmi tuchi ju alin.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chai ju yuchi junich: “Pus minchokolhch ju mimp'isek'e chai ju mimpai lhinaulh ixmaknica ju ask'at'a vacax ju na ixk'onta. Chunch ju navilh ni xaminchokoi ju ists'alh chai jantu tu'u' xatapasayacha chai ni k'ox t'ajun”.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pus ju acsnich lana na talhk'amalh ju xak'ai ists'alh chai jantu ixtanuputun la'ixchaka'. Pus taxtulh ju ixpai chai tapaininilh ni catanu.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Para ju yuchi ak'alhtayanalh. Junich ju ixpai: “Ju quit'in va ta lakachux c'ata ict'onan aktaijunun. Chai jantu tavanan ju jantu acnavi tuch'i q'ui'uni. Para jantu tavanan q'uixt'aknit'a mas va minchivoch ni laich ac'at'ac'atanilh ju qui'amigojni.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Para acsni xaminchokoich ju ani mints'alh ju xaquimaca'ank'ojui tuchi ju ixt'aknit'a va ixlacata ni ixt'a'ucxunt'ajun ju alactu'unin chakolun pus lana lhimakninin mi'ask'at'a vacax ju na ixk'onta”.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Para ju ixpai junich: “Quints'alh ju uxint'i akts'iya t'a'un laquimacni chai tachi chun ju qui'alinta sich mi'anu'.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Para akts'iya istasq'uini ni acmac'atanilh chai ca'alilh lack'achat. Pus ju ani mimp'isek'e tachi ju va ixnita chai tachi ju va lok'onchokolh. Va ists'ank'ata para lhitajuchokocalh”.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.