Atos 27
Huehuetla Tepehua NT (TEE_TBL) vs NAA
1 Pus astan tanaulh ni catamalakachayanta ju xalacat'un Italia ju Pablo. Pus amak'axtaknilh ju yuchi chai ju ali'in tach'inin la'ixmaca' ju xacapitán ixtaropajni ju k'ai ucxtin Augusto. Pus ju anu' capitán Julio ixjuncan. Chai ju quit'in vachu' ict'a'alh ju Pablo. Ju quit'in icLucas.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Vachu' xaquintat'a'antan pumatam ju Aristarco ixjuncan. Ju yuchi amachaka' Tesalónica ixjunita laxalacat'un Macedonia. Pus ictajuch ju lacabarco ju ixmintacha ju lak'achak'an Adramitio chai ix'amputun ju lakatamin lak'achak'an ju vi la'ixquilhtu' ju xalacat'un Asia. Chai ictaxtuchauch.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Chai acsni alakatam avilhchan jumpa pus iccha'auch ju lak'achak'an Sidón. Pus ju Julio na k'ox ixt'alalhi'anta ju Pablo chai yau junilh ni ca'alh alakts'ini' ix'amigojni chai laich cata'aktaiju la'ixmaktasq'uinit.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Pus ictajuchokoch lacabarco. Ictaxtuch. Para na p'as ixlai ju un chai jantu lai p'as ix'an ju barco. Pus acsni iccha'auch junta ixvi ju lacat'icst'i lacat'un laca'alama junta Chipre juncan pus ictapasauch ixlhi'aclack'oi junta palai jantu p'as ixlai ju un.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Va xacquilhtu'antauch ju lacxcan lacabarco. Vanin xac'anau ju xalacat'un Cilicia chai ju xalacat'un Panfilia chai iccha'auch ju lak'achak'an Mira xalacat'un Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Pus ju anch ju capitán lhitajulh alakatam barco. Ju yuchi ixmintacha ju lak'achak'an Alejandría chai ix'amputun ju xalacat'un Italia. Pus ju capitán quintajunin ni actajuch ju anch. Chai ict'atajuch. Ic'auch.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Pus na lakalhu avilhchan va lacsni xac'alhtananau chai xcayama iccha'auch vanin ju lak'achak'an Gnido. Para ni na p'as ixlai ju un pus icpu'auch vanin ju xalacat'un Salmón ju vanin ixt'avi ju lacat'icst'i lacat'un ju vachu' laca'alama ixvi. Ju anch Creta juncan. Ju anch jantu na p'as ixlai ju un.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Pus xacquilhtu'antauch lacxcan lacabarco tus xcayama icxajchauch ju lak'achak'an junta Buenos Puertos juncan. Ju yuchi vanin ixt'avi ju lak'achak'an Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Pus ni na lhu xaquintamamaktilatan ju un pus na ixtapasaputun ju avilhchan acsni laica' alhtanan ju barco ni va catsucuyach ju un. Pus yuchi chani alhijuni ju lapanacni ju Pablo:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ―Quint'alapanacni ni ca'alhtananchokopalau ju lacabarco jantu xcai ni tu'u' catapasalh. Laich cats'ank'a ju tac'uc'at chai ju barco chai jantu xcai ni vachu' ju quijnan'an canitajuyau ju lacxcan.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Para ju capitán jantu xalaca'ini ixchivinti ju Pablo. Alai yu'unch ju alaca'inilh ju ixmalhtanai ju barco chaich ju amanavin barco.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Chai ni va tachi ixlai ju un ju anch ju lacalhic'asnin pus na lacats'unin lapanacni ju jantu ixtataxtuputun ju anch. Tachi chun ju ixtatajumanalh lacabarco ixtanajun ni palai k'ox ni cataxtuch. Ts'a ma laich capuxajchau ju lak'achak'an Fenice ju vachu' vi ju xalacat'un Creta. Ju anch vachu' lai astacnancan ju barco. Chai ju un ju minacha ju lhits'astai chai ju lhich'ato'anta jantu lai ixtanui ju anch. Ixtanajun ni laich cata'astacnalh ju anch tus catapasaya' ju avilhchan acsni na lai ju un ju laca'alama.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Pus acsni va lacsni ixlai ju un ju ixminacha ju lhich'ato'anta pus ju lapanacni ixtanajun ni ca laich cata'alhtanampa. Pus ictaxtuch chai xacquilhtu'antauch ju lacxcan.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Para ni pants'iquis va na p'as lana xalai ju un ju xaminacha lacat'un. Chai slivasalh na neklh ju barco.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Pus ju un ch'apa'ula ju barco. Jantu lai isast'uc'a ju un. Pus ni jantu lai ixmalhtanacan ju barco pus lana macaulh ni chach sun lhi'alh ju un vanta anchach ju casunlhi'alh.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Chai acsni ictapasauch vanin lacalacat'icst'i lacat'un junta Clauda ixjuncan pus ju un jantu p'as ixlai ju anch. Ju anchach xcayama icxak'amacutuch ju lacat'icst'i barco ju ixak'amalhi'anta ju k'ai barco.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Icmujuch lacak'ai barco chai ju astan ju lapanacni talakach'ilh ju k'ai barco lacalasu ni va ixtanajun ni jantu xcai ni calaclhvaka' ni na p'as ixnek'a ju xcan. Chai na va ixtatalhanan ni va laich casunlhi'alh lacacucu junta Sirte juncan. Pus yuchi talhip'uxnilh ju k'ai pumpu' ju ixpu'alhtananch ju barco acsni ixtanui ju un. Ixtanajun ni jantu makat casunlhi'alh ju barco ju chunch.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Chai acsni tuncunchokolh ni vana va chun ixlai ju un pus tamamuxtulh ju lacxcan ju xatac'uc'at.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Chai ju ixlhilakat'utu avilhchan ju quijnan laquimacach quinc'an icmamuxtu ju ixpuch'alhcat ju barco.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Na lhu avilhchan jantu lai xaclakts'inau ju avilhchan nin yuchi ju st'acu. Va tachi ixt'ajun ju k'ai un. Jantuch va tilacats'unin xacnonauch ni ca jantuch catitacutchauch.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Na lhu avilhchan jantu xacventauch. Pus astan ju Pablo taya la'ixlacaitat ju lapanacni chai alacjuni: ―Quint'alapanacni na k'ox ca ixva ni xaquilak'asmatniu ju quinchivinti. Jantu ca'ixtaxtuchauch ju lak'achak'an Creta. Jantu ca'ixmiuch mak'alhk'ajnin ju ani. Chai jantu ca'ixmiu mak'ats'ank'anin ju ani taxtokni.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Para jantu amak'aninint'it. Mas cats'ank'aya' ju barco para jantu xamati' ju quilhiquijnan ju canitajuyau ju lacxcan.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Pus ju quit'in ixlapanac Dios icjunita chai yuchach ju icch'alhcatnani. Pus ju lhiyaxch ts'is ju yuchi quimalakachanitachilh ju ix'anquilh.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ju yuchi quijuni: “Jantu at'alhan ji Pablo. Tasq'uini ni at'alac'asunit'achi' ju César. Chai ju va milacata ju uxint'i ju Dios jantu calacasq'uina' ni xamati' catini tachi chun ju tat'a'antan ju lacabarco”. Chunch quijuni ju Dios.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Pus ju chavai ji quint'alapanacni jantuch amak'aninint'it. Ju quit'in icquiclaca'i ju Dios ni chunch ju catapasaya' tachi ju xaquijunich.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Para ju un sun aquintalhi'anan lacalakatam lacat'icst'i lacat'un ju vi laca'alama. ―Chunch ju ajuni ju lapanacni ju Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Pus lakat'ui semana xac'ucxunt'onau lacabarco ju laca'alama. Astan iccha'auch ju xa'alama Adria para ju un va tachi ixnekta ju barco. Pus acsni cha'alh paitat ts'is ju ixmalhtananin barco ixtalhiulai ni vanin xaccha'amputunau ju lacat'un.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Pus talhcalh ju ixlhiputank'ai ju xcan chai cha'alh lakap'uxamcauchaxan metro. Acsni ta'alhtanampa alacats'unin aktam talhcachokopa chai ju acsnich cha'alh lakap'uxamtujun metro.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Na ixtatalhananch ni va laich casunlhi'ancalh ju barco lak'akchiuxin chai calaclalh. Pus la'ixlhipulacan ju barco tamujulh lacxcan lakat'at'i tsasnat ju ix'ach'icanta lacalasu. Ju chunch ch'apayaulh ju barco. Na ixtalhamak'aninin. Ixtanajun ni sok'o catunculh.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ju ixmalhtananin barco ixta'ats'alhputunch. Va ixtalaich tachi ju va catamuju ju tsasnat ju cach'apayaulh ju barco la'ixlhi'aktsulh ju barco. Para va ixtat'ajun munin ju lacat'icst'i barco ju lacxcan ni ixtanajun ni catapu'anach.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Para ju Pablo alacjunich ju xacapitán chai ju taropajni: ―Ni catataxtuyach lacabarco ju yu'unch pus ju uxijnan jantu lai at'it'ak'alht'axt'ut'it.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Pus ju acsnich ju taropajni tachakxlh ju xalaso ju lacat'icst'i barco chai tamamuxtulh.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Chai acsni tsuculh tuncunu' pus ju Pablo alacjunich ni chach tavailh. Ajunich: ―Ju chavai lakat'ui semana xajun ju lhist'act'it ju barco. Jantu lht'at'at'at'it sin tu'u' ut'at'it.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Pus iclatapaininiyau ni ava'int'itch. Ju chunch ca'alina' ju mintachaput'an ni laich at'ak'alht'axt'uya'it'it. Jantu xamati' catini chai nin lacats'unin jantu catac'atsaniya'.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Chai acsni nonk'o ju chunch ju Pablo pus ch'apalh lakatam xkapavati. Xtaknilh lak'ailakts'iuch ju Dios la'ix'ucxlacapu'an ixchux'an. Astan ch'ek'e'ilh lacats'unin chai tsuculh vaina'.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Pus acsnica' ju tak'achalh ixchux'an chai vachuch tavailh.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Xacjuntau tachi lakat'ui cientos a setenta y seis lapanacni ju lacabarco.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Chai acsni talhilak'o pus tatsuculh munin lacxcan ju trigo ju ixlhi'anta ju barco. Ju chunch palai chapak'a cava ju barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Chai acsni tunculh talakts'ilh ju t'un para jantu istamispai ta'anchach. Para talakts'ilh la'ixquilhtu' t'un ni jantu na ixlucunun ju xcan chai na ix'alin ju cucu. Pus anchach ju ixtalhi'amputun ju barco ni va laich ca'ixlalh.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Pus ju anu' tsasnat ju ixtajuya lacxcan ni cach'apayaulh ju barco tachakxnilh. Anch ju tajuk'alhi ju lacxcan. Chai taxk'otlh ju anu' lacq'uiu ju sok ixtapumalhtanai ju barco. Va ixtanajun ni sok ixtalhi'alh ju barco ju lacacucu. Chai ju anu' k'ai pumpu' tamamak'ast'anilh lasa'aktsulh ju barco ni laich catanu ju un. Chai ju barco tsuculh ana' junta jantu na p'as ixlucunun ju xcan.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Para anchach talapakxtoklh lakat'ui xcan chai na k'alhtank'ai ixjunita ju cucu. Pus ju barco taquinca'acnulh lacacucu. Chai ju la'ixlhi'aktsulh na p'as tavi chai la'ixtamp'in ixtalaklhvak la'ixtachaput ju alama.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Pus ju taropajni ixtanajunch ni ca'amaknicalh ju tach'inin. Ju chunch jantuch xamati' camak'anxq'uivitnitacutlh chai ca'ats'alalh.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Para ju xacapitán ixmak'alhtaxtuputun ju Pablo. Yuchi jantu alhilaka'inilh ni ca'alakmaknicalh. Va ajunich ni p'ulhnan catajuya' lacxcan tachi chun ju lai camak'anxq'uivitnilhch. Chach tacutcha lacat'un.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Pus ju jantu lai xamak'anxq'uivitnin tapu'alh ju tu'u' lht'ak'alaq'uiu. Ju ali'in tach'apalh ju xalacq'uiu barco chai tapu'alh yuchi. Pus chunch icputak'alhtaxtuk'ojuch chai ictacutchauch quinchux quinc'an ju lacat'un.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.