Marcos 12
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVT
1 (‑Yusu 'kɩɛ 'prɛɛ 'le Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ a ‑gbɛ ‑wɔn, kɔ teteitɔɔnyʋ, kɔ ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ ‑ye 'hɛɛn, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka a ‑yaa 'mʋ.) 'Ke ɔɔ 'le ‑talʋdʋɩ 'kwli 'mʋ naa, 'ɔɔ 'le ꞊nʋ ‑wɔn 'prɛɛ, ɔ nɔ: «Ɛ kɔ la 'dɩdɔnyɔ ꞊de. Nɔ‑ nu la 'a ‑ci. ‑Ci a ‑gbɛ ke, ɔ 'dɔɔ 'le ti ꞊de. 'A 'yɔ, ɩɩ tʋ, ʋ nyo daa rɛsɛn. 'Dɩdɔnyɔ a ‑gbɛ, nɔ‑ ‑ha 'a ‑ci a ‑gbɛ ye, 'ɔ 'blu 'le 'hɩɔ gblaka ‑ye 'kwli 'mʋ lɛ, ‑ɛ die nu, 'bʋʋ 'a 'yɔ ꞊nʋ 'mʋ 'plɔ, 'a 'nie 'mʋ 'le 'hʋɔ a ‑gbɛ wlɔn bi, ʋ 'mue nɔ 'mʋ nuu. Ɔ nu ‑wɛ 'hɛ‑gbɔ, ‑ɔ kɔ ke ʋ di 'o ‑ci 'yie ꞊tuu, 'ke 'o 'yrinyʋ a ‑ta 'mʋ. ‑Tɛ ɔ ‑wɔ ‑kʋan 'bii ‑wɔn, ‑ye ɔ le ‑kʋannunyʋ ꞊de, 'ke bʋ nu ‑ci a ‑gbɛ a ‑kʋan, 'dɩdɔ‑tɔplɩ 'bɩ tʋ, ‑kʋannunyʋ a ‑gbɛ, ʋ 'mʋ ꞊nɔ 'a 'pɩa ‑nyi, 'waa ‑gbɛ, ʋ 'mʋ ‑wɛ 'o 'waa nɩ 'pɩa kɔ. ‑Cikɔnyɔ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɔ ‑wɔ ‑kʋan a yegblɛ꞊tutulɛ ‑wɔn, ‑ye ɔ mu 'mʋ 'dagba ‑pɛtu.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 ‑Tɛ 'dɩdɔ‑tɔplɩ a 'cɩcɛti nyre 'o, ‑ye ‑cikɔnyɔ a ‑gbɛ, ɔ le 'a lɛleenyɔ ‑ye, 'ke bɔ mu 'le ‑ci'yie꞊tunyʋ ꞊nʋ ‑wɔn, ʋ 'mʋ ꞊nɔ 'cɩcɛ‑tɔplɩ a 'pɩa ‑nyi, ɔ 'mui ‑cikɔnyɔ ye ya.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 ‑Tɛ lɛleenyɔ a ‑gbɛ, ɔ nyre 'klɛɛ 'le, ‑ye ‑ci'yie꞊tunyʋ, ʋ klo nɩ, 'ʋ bio ‑tɛɛ, 'plɩɩ, ʋ 'de ꞊nɔ dɛ ꞊de ‑nyi, 'ʋ ‑mɩɔ de.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 ‑Ye ‑cikɔnyɔ, ɔ lee lele 'a lɛleenyɔ ‑ye, 'ʋ klo lele, 'ʋ hra 'a 'lu dɛ, 'ʋ ꞊tuo tanɩ, 'ʋ ‑mɩɔ lele de,
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 ‑cikɔnyɔ a ‑gbɛ, 'ɔ le lele ꞊ɔ ‑ye, 'ʋ klo, 'ʋ 'lɔ, 'ɔ le lele ꞊ʋ ‑ye, 'ʋ bi ꞊ʋ ‑ye, 'ʋ 'la ꞊ʋ ‑ye.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Nahuoon ‑do, nɔ‑ hie 'klɛɛ 'o ‑cikɔnyɔ a ‑gbɛ 'hʋɩn 'mʋ. Nahuon a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ 'a 'mʋnʋɛyu, 'ɔ loo 'le ꞊nʋ ‑wɔn, ‑ɛ nue, 'a ꞊wlʋ nɔ 'nɩ: ‑Tɛ ɔ 'ya 'na 'yu 'mʋ, ʋ di kɔ 'a 'o꞊tuulɛ.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 ‑Tɛ ɔ waan 'le ye, ‑ye kɛ ʋʋ po, 'ke 'le 'waa dɩɔnʋ ‑gbahlɔn: Nahuon, ‑ɔ di ‑tado ‑ci ‑gbo kɔ, nɔ‑ɔ 'le di. Ba nɩ ‑ba 'lɔ, ‑a 'mʋ ‑ci ‑gbo gba,
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 'ʋ klo, 'ʋ 'lɔ, 'ʋ 'bɔ ye 'mʋ, 'ʋ 'hrɔɔ 'le ‑ci 'mʋ.»
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 ‑Ye ‑Yusu nɔ lele: «'A mʋ 'nɩɩ wlɔn ꞊gba, nahuon, ‑ɔ kɔ ‑ci a ‑gbɛ, 'bɔ 'wɔn ‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, ‑ɩ mue 'lu ‑wɔn, dɛ tio‑ ɔ di nu 'le? 'A ‑gbɛ, ɔ di 'le 'nɩ di, ɔ 'mʋ ‑ci'yie꞊tunyʋ a ‑gbɛ 'la, 'plɩɩ ɔ 'mʋ 'le lele ‑ci a ‑gbɛ ‑ha, ɔ 'mue lele ꞊ʋ ‑ye ‑nyi.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ‑Tɩ ‑gbo, ʋ 'crɩɩ la, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, 'n pui ‑tɛɛ, a ‑hri nɩ. ‑Tɩ a ‑gbɛ, ɩ nɩ‑ ‑gbo:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, nɔ‑ nue, 'ɔ ‑hɛ 'katuo gblaka,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 'Plɩɩ ‑Yusu 'mʋ mu ‑yrɛ, ‑ye ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ, ‑ʋ nɩ 'o, ʋ yree nɩ, ‑ɛ mɔ, nʋ‑ ‑Yusu po ‑talʋdʋ a ‑gbɛ ye. ‑Tɛ ʋ yrii dɛ a ‑gbɛ, ‑ye ʋʋ lɛ ꞊mɔ 'hru, 'ke bʋ klo, ʋ 'muo 'la. Kɛɛ, ‑tɛ ʋʋ nahuin a hʋannʋ pɩ, nɛ‑ nue, 'ʋ ‑hɩɔ mɛ lɛ, 'ʋ mu.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ, ʋ tɛ gbo Falisi꞊tumu a nahuin ‑ye, kɔ nahuin ‑ye 'hɛɛn, ‑ʋ mɔ 'kɩɩn Helɔdɩ a ꞊tumu a nahuin. Nʋ‑ di 'o ‑Yusu 'hʋɩn 'mʋ, ʋ 'muo wlɔn lɛ ꞊gba, 'a ‑wɔn꞊tutue 'kwli 'mʋ, ʋ 'mʋ 'le naa, ʋ 'muo ‑tɩ yɛɛ, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo klɩ.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 ‑Tɛ ʋ nyre 'klɛɛ 'o ꞊nɔ 'hʋɩn 'mʋ, ‑ye ʋ nɔ: «Tɔɔnyɔ o, ‑a yie nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑nɩɩ ꞊tu ‑tɩ a ‑tɛɛ. 'Bɩa ꞊nɩ nyi ꞊tu, ꞊nɩ pɩ ꞊le hʋannʋ, 'ke 'o ‑tʋnahuon a 'lu a lɛ‑hielɛ a ‑ta 'mʋ, mɔ ꞊betɩ bɔ 'ya nyɩgblaka 'mʋ. Kɛɛ, ‑nɩɩ tɔɔ ‑tɩ a ‑tɛɛ, 'ke 'o dɛ ꞊nʋ, Nyɩsʋaa ‑a mʋ ‑hʋa a ‑ta 'mʋ. Le 'klɛɛ ‑a mʋ, ꞊be Nyɩsʋa a tetei nɔ 'nɩ, ‑ba ‑ha 'blʋwli, ‑ba ‑nyi Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka. ꞊Be ‑a blɛ ye ‑ba 'pɛɛ 'blʋwli a ‑gbɛ, ‑hee' ‑a 'de ye blɛ ‑ba 'pɩɩ?»
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Kɛɛ ‑ye ‑Yusu yie nɩ, dɛ‑ mɔ 'waa 'lu a lɛ‑hielɛ, 'ʋ nye ꞊nɔ 'yi ke ‑hli, ɔ nɔ: «Dɛ‑ kɔ ‑tɩ ꞊nʋ, aa 'mʋ wlɔn ꞊gba, 'aa 'mʋ 'mʋ lɛ ꞊tɔ 'le? ꞊Be a 'mue 'ye, 'bɩa 'nɩ ‑haa Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka a ‑tɩ lɛ, kɔ Nyɩsʋa a ‑tɩ 'hɛɛn, a 'mʋ 'mʋ ‑tɩ yɛɛ? Ba ya 'mʋ 'wliyɔkɔ a 'yɛɛ ‑do ye, 'mue 'ye,»
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 'ʋ yɛ ꞊nɔ ye. ‑Ye ɔ nɔ: «Nyɔ tio‑ kɔ 'lu꞊tɩɔ nɩ 'o 'le? Nyɔ tio‑ kɔ 'dʋ ʋ 'crɩɩ ‑wɛ 'o 'le?» ‑Ye ʋ nɔ: «Romakʋɛ a 'kɩɩn gblakaa nɩ.»
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 ‑Ye kɛ ‑Yusuu 'klɛɛ ꞊nʋ ye po, ɔ nɔ: «'A ‑tɩ o, ba ‑nyi 'kɩɩn gblaka dɛ, ‑ɛ blɛ ꞊nɔ ye, kɔ, ba ‑nyi ‑wɛ Nyɩsʋa dɛ, ‑ɛ blɛ ꞊nɔ ye!» ‑Tɩ ‑Yusu ꞊tu ꞊nʋ ‑wɔn, ɩ saka ꞊nʋ nɩ.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 'Ke 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ, ɛ kɔ la ꞊tumu. 'A 'dʋ mɔ Sadusɩ꞊tumu. Nʋ‑ʋ nɩ, ‑ʋ nyi ꞊tu, ‑ɛ mɔ, nahuin 'bʋ 'kʋ, ɛ 'die 'le ‑wɛ bʋ ‑hɔn 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye. Nʋ‑ kɔ nahuin mu 'o ‑Yusu 'hʋɩn 'mʋ, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo wlɔn lɛ ꞊gba. ‑Tɛ ʋ nyre 'klɛɛ 'o ꞊nɔ 'hʋɩn 'mʋ, ‑ye ʋ nɔ:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 «Tɔɔnyɔ o, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔ Moise, ɔ 'crɩɩ la tete ‑ye, 'ɔ hie la ‑a mʋ lɛ. Tete a ‑gbɛ, ɛ nɛ‑ ‑gbo: Nyɩbɛyu 'bɔ nɩ 'o, 'bɔ kɔ nyrɔ, 'plɩɩ nyɩbɛyu a ‑gbɛ, 'bɔ 'de 'yuo gbo hie, 'bɔ 'kʋ, ‑ye nyɩbɛyu ꞊nʋ, ‑ɔ 'kʋ, 'bɔ kɔ 'dɩayu nyɩbɛyu, nɔ‑ blɛ ye ‑bɔ kɔ 'a nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ kɔ ꞊nɔ 'hɛɛn, ʋ 'mʋ 'yuo kɔ, 'ke 'o 'a 'dɩayu, ‑ɔ 'kʋ a ‑ta 'mʋ. Kɛ Moise a tetee po.»
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 ‑Ye kɛ ʋʋ lele po, ʋ nɔ: «Ɛ kɔ la ‑dɩayuo nyɩbɛpʋʋ 'nɩpata, 'waa ye‑hɛnahuon 'ɔ kɔ nyrʋgba, nyɩbɛyu a ‑gbɛ 'ɔ 'de 'yuo gbo hie, 'ɔ 'kʋ,
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 'hɔn a nɔnɔ 'ɔ kʋɔ, 'ɔ 'de ‑wɛ 'yuo gbo hie, 'ɔ 'kʋ ‑wɛ. Dɛɛ ‑do a ‑gbɛ, nɛ‑ nue ta a nɔnɔ.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Nɛ‑ nue ‑nuenue, nahuon a 'nɩpata a nɔnɔ 'ɔ kʋɔ ‑wɛ, 'ɔ 'de ‑wɛ 'yuo gbo hie, 'ɔ 'kʋ. ‑Tɛ ʋ 'bii, ʋ 'kʋ 'klɛɛ, ‑ye nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ 'kʋ la ‑wɛ nɩ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Nɛ‑ mɔ ‑tɩ, ‑a di wɛn ‑mʋ wlɔn ꞊gba wɔn, ꞊mʋ ‑a mʋ klɛ ‑hɩhɩa. ‑Nyrɔwɔ ‑kɔ 'mʋ nahuin di 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ ‑hɔn, ʋ 'mʋ 'klɔ 'hrɩ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye, nahuon tio‑ di 'klɛɛ nyrʋgba a ‑gbɛ kɔ 'le, ‑ɛ nue, ‑tɛ ʋ nɩ la nɔ ‑tʋtʋ ke, nahuiin 'nɩpata a ‑gbɛ, ʋ kʋɔ la nɩ.»
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 ‑Ye ‑Yusu ꞊tu ‑wɔn, ɔ nɔ: «Aa 'nɩ ka, ‑ɛ nue, a 'de Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ yi, 'a 'die ‑wɛ yi, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa nɩ ke 'klɩ.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri nahuin di 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ ‑hɔn, ʋ 'mʋ 'klɔ 'hrɩ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye, nyɩbɛpʋ kɔ nyrʋgbapʋ 'hɛɛn, ʋ 'deɛ bʋ kʋkɔ. Kɛɛ, ‑tɛ Nyɩsʋa a lɛleenyʋ nɩ 'mʋ, kɛ'ɛ nɩ, ʋ di ‑wɛ 'mʋ nɩ.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 'Ya 'o lele 'lu, dɛ ‑gbo, ‑ɛ mɔ nahuin bʋ ‑hɔn 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'n yie nɩ, ‑ɛ mɔ, a ‑hre Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ ꞊nʋ nɩ, Moise 'crɩɩ la. Ɔ 'crɩɩ la dɛ ꞊nʋ nɩ, Nyɩsʋa le ꞊nɔ, ‑tɛ Nyɩsʋa a ‑gbɛ, ɔ nɩ la 'le ‑gbakuduo ꞊nʋ 'kwli 'mʋ, ‑ɔɔ wlɩn, 'plɩɩ ‑tɛ ɔ 'prɛɛ la 'le Moise a ‑gbɛ ‑wɔn. Kɛ Nyɩsʋaa la po: 'Mɔ mɔ Nyɩsʋa ꞊nʋ, Abrahamʋ, ɔɔ da, ɔ kɔ Yisakɩ, kɔ Sakɔbʋ 'hɛɛn. Kɛ'ɛ nɩ, Nyɩsʋa po.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Ɛ 'we ꞊nɔ ye, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Nyɩsʋaa 'le Moise ‑wɔn 'prɛɛ, Abrahamʋ kɔ Yisakɩ kɔ Sakɔbʋ 'hɛɛn, ʋ 'kʋ la nɩ. Kɛɛ, ‑a yie nɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ 'de 'kʋkʋnyʋ, ʋ 'nɩ da ꞊le Nyɩsʋa, kɛɛ, 'klɔnɩnyʋ, nʋ‑ nyo da. 'A ‑tɩ, 'ba plɛ, nahuon 'bɔ 'kʋ, ɔ 'nɩ 'hrɩ ꞊le 'klɔ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye, ‑ye ɛ 'de ꞊nɛ. A ka nɩ 'bii.» Kɛ'ɛ nɩ, ‑Yusu po.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Teteitɔɔnyɔ ‑ye, ‑ɔ nɩ ‑tuo ke, ɔ 'wɔn ‑tɩ 'bii ꞊nʋ nɩ, ʋ ꞊tu. ‑Tɛ ɔ 'wɩn 'klɛɛ, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu ꞊tu Sadusɩ꞊tumu a nahuin ‑wɔn ‑tɛɛ, ‑ye ɔ 'yɩyɔ 'o 'mʋ gbo 'hʋɩn, 'ɔ ꞊gbɔ wlɔn, ɔ nɔ: «Tetei 'bii ꞊nʋ, Nyɩsʋa ‑nyi ‑a mʋ, tete tio‑ nɩ 'o tetei 'bii 'lu ye 'le?»
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 ‑Ye ‑Yusu ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «Nyɩsʋa a tete ꞊nʋ, ‑ɛ nɩ 'o tetei 'bii 'lu ye, ɛ nɛ‑ ‑gbo: Ba po 'o nʋa gbo, 'a mʋ Yisraɛkʋɛ: ‑A nɩ Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, nɔ‑ mɔ Nyɩsʋaa ‑do. 'Bɛɛ 'o ke, nyɩsʋa ꞊de 'de 'klɛɛ 'o lele nɩ.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 ‑N blɛ ye ‑bo nʋɛ ‑na Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa 'mʋ, 'ke 'le ‑na ꞊wlʋ 'bii ke, kɔ 'ke 'le ‑na 'lu a lɛ‑hielɛ 'bii 'kwli 'mʋ, kɔ 'ke 'le ‑na 'klɩ 'bii 'mʋ.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Nyɩsʋa a tete ‑ye, ‑ɛ kʋɛ 'o ꞊nɔ ‑wɔn, ɛ nɛ‑ ‑gbo: ‑N blɛ ye ‑bo nʋɛ ‑n 'be ‑tʋnahuon 'mʋ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ ‑n nu ‑n dɩɔnʋ a 'mʋnʋɛlɛ. Ɛ 'de Nyɩsʋa a tete ꞊de kɔ, ‑bɛ nɩ 'o ɩ 'hɔn a ‑gbɛ 'lu ye.»
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 ‑Ye teteitɔɔnyɔ a ‑gbɛ, ɔ nɔ: «꞊Hapʋkɔɔ nɩ, ‑tɩ ꞊nʋ, ‑n ꞊tu, 'a ‑tɛɛ, nɛ‑ɛ nɩ. ‑A nɩ Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, nɔ‑ mɔ Nyɩsʋaa ‑do. 'Bɛɛ 'o ke, Nyɩsʋa ꞊de 'de 'klɛɛ 'o lele nɩ.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 ‑Tʋnahuon blɛ ye bɔ nʋɛ Nyɩsʋa 'mʋ, 'ke 'le 'a ꞊wlʋ 'bii ke, kɔ 'ke 'le 'a 'lu a lɛ‑hielɛ 'bii 'kwli 'mʋ, kɔ 'ke 'le 'a 'klɩ 'bii 'mʋ. Ɛ blɛ ‑wɛ ye bɔ nʋɛ 'a 'be ‑tʋnahuon 'mʋ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ ɔ nu 'a dɩɔnʋ a 'mʋnʋɛlɛ. Nɛ‑ mɔ dɛ gblaka, 'ɛ ‑hi 'o bɔ pi 'ɛ nɩ 'wlugba‑tɔplɩ a ‑cɔhlʋn a gblegblei ꞊de, 'ke 'o Nyɩsʋa ye.»
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 ‑Yusu bɔ 'ye, ‑ɛ mɔ, teteitɔɔnyɔ a ‑gbɛ, ɔ ꞊tuo ‑wɔn, 'ke 'le ꞊tɔ 'kwli 'mʋ, ‑ye ɔ nɔ: «Ɛ hie 'o dɛ gbii ‑do, ꞊mʋ Nyɩsʋa ye 'mʋɛɛ, 'ke bɔ kɔɔ ‑mʋ win ke.» Dɛ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɛ ‑hi, ꞊ɔ ꞊de 'dio 'klɛɛ lele dɛ wlɔn ꞊gba, ‑ɛ die nu, 'ke 'le 'a ‑wɔn꞊tuwin 'kwli 'mʋ, ʋ 'mʋ 'le naa, ʋ 'muo wɛn ‑tɩ yɛɛ.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye ‑Yusuu nahuin tɔɔ Nyɩsʋa a ‑tɩ, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo. ‑Tɛ ɔ nyu 'klɛɛ tɔɔ, ‑ye ɔ nɔ: «Teteitɔɔnyʋ nɔ 'nɩ: Waanyɔ ꞊nʋ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la 'le ya, Waanyɔ a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ bodɩɔ Dafidɩ a 'yuo a 'Yu. 'A mʋ 'nɩɩ 'klɛɛ wlɔn ꞊gba: Dɛ‑ kɔ ‑tɩ 'ʋ nyi ꞊tu 'le?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 ‑ɛ nue, Nyɩsʋa a ‑Hihiu nue nɩ, bodɩɔ Dafidɩ 'ɔ ꞊tui la, 'ʋ 'crɩɛ, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ‑Ye ‑Yusu nɔ lele: «‑Tɛ Dafidɩ a ‑gbɛ, ɔɔ Waanyɔ a ‑gbɛ 'a Kʋkɔnyɔ daa, ‑be' Waanyɔ a ‑gbɛ, ɔ ‑wɛ 'le bɔ nu Dafidɩ a 'Yu a 'mʋ'yɩya 'le?»
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Kɛ ɔɔ ꞊nʋ ye po, 'ke 'le 'a tɔɔwin 'kwli 'mʋ: «Ba ꞊tu 'a nɩ dɩɔnʋ 'yie, 'ke 'o teteitɔɔnyʋ ‑wɔn, ʋ 'nɩ ꞊han 'a mʋ kaa. Ʋ nʋɛ 'mʋ nɩ, 'ke nahuin bʋ daa ꞊nʋ nyɩgblakɩ. 'Bʋʋ lɛ na, 'ʋʋ nyɩgblakɩ a wlawlɩ pue, ‑ɛ die nu, nahuin 'mu 'ye. 'Bʋʋ 'o 'ɛ nɩ ‑tɛgbi ꞊de mu, ‑tɛ nahuin ‑huo 'o, ‑ye ʋ nye 'nɩ ‑hʋa, nahuin bʋ pu 'wio gblɛ, 'ke 'o 'waa 'o꞊tuulɛ a ‑ta 'mʋ,
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 'ʋ nʋɛ ‑wɛ 'mʋ, 'bʋ mu 'le Nyɩsʋa a kayu gbo, 'ke bʋ nɩ 'le ye 'mʋ gbo, ‑ɛ die nu, nahuin 'bii 'mu 'ye. Dɛɛ ‑do a ‑gbɛ, nɛ‑ ʋʋ nu, 'bʋ dʋ dididɛ ‑wɔn,
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 'plɩɩ, 'ʋʋ kotianyrʋ kʋkɔ‑tɔplɩ 'bii kwa lɛ ‑ha. 'Plɩɩ teteitɔɔnyʋ a ‑gbɛ, 'bʋʋ Nyɩsʋa da, 'waa Nyɩsʋa a dɩda hren gbo ye, ‑ɛ die nu, nahuin 'mʋ lɛ po, ʋ mɔ ꞊hapʋnahuiin nɩ. 'Nɩɩ 'a mʋ 'nɩ le, ‑bati ꞊nʋ Nyɩsʋa diu lɛ poo, ɩ di ke nɩ 'klɩ, ɩ 'mʋ 'o ꞊ʋ ‑ye a ‑bati 'mʋ ‑hi.»
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 ‑Tɛ ‑Yusu ‑wɔ 'pʋprɛ ‑wɔn, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo, ‑ye ɔ nɩ gbo, 'ke 'o dokwliye ꞊nʋ 'hʋɩn 'mʋ, ‑ɛ kɔ wlɔn nahuiin 'le 'wli lɛ po, 'ke 'o Nyɩsʋa a ‑kʋan a ‑ta 'mʋ. ‑Ye ‑Yusu, ɔ nye 'nɩ 'ye, ‑tɛ nahuiin 'le 'wli a lɛpupue nu. Dokwliye a ‑gbɛ wlɔn, 'dai dɛkɔnyʋ, 'ʋʋ 'le 'wli 'plɔplɔ lɛ po.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ɛ kɔ ‑wɛ ꞊sʋɛnyrɔ ꞊de. 'A tɔ 'kʋ la nɩ. Nɔ‑ nyre 'o, 'ɔ po 'le 'wliyɔkɔ a 'yɔɔ 'hɔn, ‑ɔ 'de 'le dɛ ꞊de a ‑tɩtɔ ‑wɛ.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 ‑Tɛ ‑Yusu 'yo, ‑ye ɔ da 'a ‑naagbopʋ nɩ, ɔ nɔ: «'Nɩɩ 'a mʋ 'nɩ le ‑tɛɛ, 'ke 'le Nyɩsʋa 'yi 'mʋ, ꞊sʋɛnyrɔ ‑gbo, ɔ po 'le 'wliyɛ, 'ɛ ‑hi 'o nahuin 'bii ‑gbo 'mʋ,
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 ‑ɛ nue, nahuin 'bii ‑gbo, 'wliyɛ, ‑ɛ 'de ‑kʋan kɔ, 'ke 'o ꞊nʋ ‑wɔn, nɛ‑ ʋ po 'le. Nyrʋgba ‑gbo, ɔ ‑mɛ ‑ye, ꞊hapʋkɔ, ꞊sʋɛ 'ɛ nyo nu, kɛɛ, 'wliyɛ 'bii, ɔ di wɛn nu, ɔ 'mʋ wɛn 'a dɩɔ ye ‑wɔn, nɛ‑ ɔ po 'le.»
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.