Atos 22
Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs VC
1 Nia komesa koalia dehan, “Aman sira ho maun-alin sira hotu, hau husu imi rona lai, tanba hau atu hataan ba ema nebee foo sala mai hau.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Bainhira sira rona Paulo koalia ho sira nia lian rasik, sira nonook hotu. Depois Paulo dehan,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Hau ema Judeu, moris iha sidade Tarsu iha provinsia Silísia, maibee boot iha Jerusalém. Hau nia profesor naran Gamaliel. Nia hanorin hau klean kona ba lei nebee Moisés rai hela ba ita nia bei-ala sira. Iha tempu nebaa hau mos badinas teb-tebes serbi Maromak, hanesan mos imi hotu.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Hau sempre halo terus ema sira nebee tuir Jesus nia dalan too sira balu mate. Hau kaer sira, mane ho feto hodi hatama ba kadeia.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ita nia nai lulik boot ho justisa nain relijiaun Judeu sira hotu hatene katak, buat nebee hau koalia nee loos duni. Tanba sira mak foo surat rekomendasaun mai hau atu entrega ba ema Judeu iha sidade Damasku. Ho surat nee hau hetan lisensa para baa kaer sarani sira iha nebaa hodi lori mai kastigu iha Jerusalém.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Nunee hau baa iha Damasku. Iha meudia ami atu besik too ona iha sidade, derepenti naroman makaas husi lalehan leno mai hau.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Hau monu kedas ba rai, i rona lian ida dehan mai hau, ‘Saulo! Saulo!Tansaa mak o halo terus Hau?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Hau husu, ‘Nai, Ita Boot nee see?’ Lian nee hataan, ‘Hau mak Jesus, Ema Nazaré, Ida nebee o halo terus nee.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ema sira nebee akompanha hau mos haree naroman nee, maibee sira la kompriende lian nebee koalia mai hau.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Depois hau husu fali, ‘Nai, hau tenki halo saida?’ Nai Jesus dehan, ‘Hadeer ona hodi baa iha sidade Damasku. Iha nebaa o sei rona kona ba buat hotu-hotu nebee Hau foo ba o atu halo.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Hau nia matan delek tiha, tanba naroman leno makaas liu. Nunee hau nia kolega sira kaer deit hau nia liman hodi lori hau lao too iha Damasku.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Ema ida naran Ananias hela iha nebaa. Nia ema ida nebee badinas halo tuir lei Moisés nian, i ema Judeu hotu-hotu iha sidade nee respeita nia.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Nia mai vizita hau, i hamriik iha hau nia sorin hodi hatete, ‘Irmaun Saulo, haree fila fali ba!’ Momentu nee kedas, hau haree hetan nia.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Depois nia hatete mai hau, ‘Maromak, Ida nebee ita nia bei-ala sira adora, hili ona irmaun hodi kompriende klean Nia hakarak, i haree Ema ida nebee Moris Loos, ho mos rona Nia lian rasik.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Irmaun sei sai sasin hodi hatoo ba ema hotu-hotu saida mak ita haree, ho saida mak ita rona.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Agora ita hein tan saida?! Hamriik ona, simu batizmu! Harohan ba Nai Jesus atu Nia hamoos ita nia sala hotu.’ ”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Paulo hatutan tan dehan, “Hau fila mai iha Jerusalém. Loron ida, hau halo orasaun iha uma kreda boot, hau hetan hanesan mehi ida.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Hau haree Nai Jesus foo orden mai hau dehan, ‘Lalais! Sai kedas husi Jerusalém! Tanba ema iha nee sei la fiar o nia sasin kona ba Hau.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Hau hataan, ‘Maibee Nai! Sira hotu hatene katak, uluk hau tama-sai uma kreda Judeu nian iha fat-fatin hodi kaer ema sira nebee fiar ba Ita Boot. Hau baku sira i hatama sira ba komarka.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Saa tan bainhira ema oho Ita Boot nia sasin Estevão, hau hamriik hela iha nebaa i hau mos konkorda ho nia mate nee. Kuandu ema tuda mate nia, hau mak hein sira nia hena.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Maibee Nai Jesus hatete, ‘Baa ona! Tanba Hau sei haruka o ba iha fatin dook hodi foo sasin ba ema nebee laos Judeu.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Bainhira ema barak nee rona Paulo dehan, Maromak haruka nia baa foo sasin ba ema nebee laos Judeu, sira lakohi rona tan nia. Sira hotu hakilar rame-rame dehan, “Oho tiha ema nee! Nia la serve atu moris tan!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Sira hakilar nunee, sira mos hasai sira nia hena balu hodi soe sae tiha, i raut rai uut soe ba leten, tanba sira hirus teb-tebes.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Nunee komandante haruka soldadu sira lori Paulo tama ba laran. Nia haruka sira baku nia ho sikoti i investiga nia atu bele hatene tanba saa mak ema Judeu hakilar atu oho nia.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Momentu sira kesi Paulo nia liman atu baku, nia husu ba kapitaun nebee hamriik besik dehan, “Lei hatete saida kona ba sidadaun Roma? Se seidauk tesi nia lia, imi bele baku uluk ho sikoti ka lae?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Rona nunee, kapitaun baa foo hatene ba nia komandante dehan, “Ema nee sidadaun Roma. Ita boot atu halo saida ba nia?”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Entaun komandante baa husu rasik ba Paulo dehan, “Hatete mai hau, o sidadaun Roma ka?” Paulo hataan, “Loos duni. Hau sidadaun Roma.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Komandante dehan, “Hau mos hanesan. Hau selu karun teb-tebes hodi hetan direitu sidadaun nian.” Maibee Paulo hataan, “Hau moris mai sidadaun Roma kedas.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Rona nunee, soldadu sira nebee atu investiga Paulo nee hakiduk kedas. Komandante mos tauk, tanba nia mak haruka futu Paulo ho korenti, afinal Paulo nee sidadaun Roma ida.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Komandante hakarak buka hatene lo-loos tanba saa mak ema Judeu sira foo sala ba Paulo. Entaun aban fali nia foo orden hodi halibur nai lulik Judeu nia ulun sira ho mos ema boot sira seluk nebee baibain tuur iha tribunal relijiaun Judeu nian. Nia hasai tiha Paulo husi dadur laran, i lori nia baa aprezenta iha sira nia oin.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.