Atos 22

Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nia komesa koalia dehan, “Aman sira ho maun-alin sira hotu, hau husu imi rona lai, tanba hau atu hataan ba ema nebee foo sala mai hau.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Bainhira sira rona Paulo koalia ho sira nia lian rasik, sira nonook hotu. Depois Paulo dehan,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Hau ema Judeu, moris iha sidade Tarsu iha provinsia Silísia, maibee boot iha Jerusalém. Hau nia profesor naran Gamaliel. Nia hanorin hau klean kona ba lei nebee Moisés rai hela ba ita nia bei-ala sira. Iha tempu nebaa hau mos badinas teb-tebes serbi Maromak, hanesan mos imi hotu.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Hau sempre halo terus ema sira nebee tuir Jesus nia dalan too sira balu mate. Hau kaer sira, mane ho feto hodi hatama ba kadeia.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ita nia nai lulik boot ho justisa nain relijiaun Judeu sira hotu hatene katak, buat nebee hau koalia nee loos duni. Tanba sira mak foo surat rekomendasaun mai hau atu entrega ba ema Judeu iha sidade Damasku. Ho surat nee hau hetan lisensa para baa kaer sarani sira iha nebaa hodi lori mai kastigu iha Jerusalém.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Nunee hau baa iha Damasku. Iha meudia ami atu besik too ona iha sidade, derepenti naroman makaas husi lalehan leno mai hau.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Hau monu kedas ba rai, i rona lian ida dehan mai hau, ‘Saulo! Saulo!Tansaa mak o halo terus Hau?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Hau husu, ‘Nai, Ita Boot nee see?’ Lian nee hataan, ‘Hau mak Jesus, Ema Nazaré, Ida nebee o halo terus nee.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ema sira nebee akompanha hau mos haree naroman nee, maibee sira la kompriende lian nebee koalia mai hau.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Depois hau husu fali, ‘Nai, hau tenki halo saida?’ Nai Jesus dehan, ‘Hadeer ona hodi baa iha sidade Damasku. Iha nebaa o sei rona kona ba buat hotu-hotu nebee Hau foo ba o atu halo.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Hau nia matan delek tiha, tanba naroman leno makaas liu. Nunee hau nia kolega sira kaer deit hau nia liman hodi lori hau lao too iha Damasku.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Ema ida naran Ananias hela iha nebaa. Nia ema ida nebee badinas halo tuir lei Moisés nian, i ema Judeu hotu-hotu iha sidade nee respeita nia.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Nia mai vizita hau, i hamriik iha hau nia sorin hodi hatete, ‘Irmaun Saulo, haree fila fali ba!’ Momentu nee kedas, hau haree hetan nia.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Depois nia hatete mai hau, ‘Maromak, Ida nebee ita nia bei-ala sira adora, hili ona irmaun hodi kompriende klean Nia hakarak, i haree Ema ida nebee Moris Loos, ho mos rona Nia lian rasik.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Irmaun sei sai sasin hodi hatoo ba ema hotu-hotu saida mak ita haree, ho saida mak ita rona.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Agora ita hein tan saida?! Hamriik ona, simu batizmu! Harohan ba Nai Jesus atu Nia hamoos ita nia sala hotu.’ ”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Paulo hatutan tan dehan, “Hau fila mai iha Jerusalém. Loron ida, hau halo orasaun iha uma kreda boot, hau hetan hanesan mehi ida.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Hau haree Nai Jesus foo orden mai hau dehan, ‘Lalais! Sai kedas husi Jerusalém! Tanba ema iha nee sei la fiar o nia sasin kona ba Hau.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Hau hataan, ‘Maibee Nai! Sira hotu hatene katak, uluk hau tama-sai uma kreda Judeu nian iha fat-fatin hodi kaer ema sira nebee fiar ba Ita Boot. Hau baku sira i hatama sira ba komarka.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Saa tan bainhira ema oho Ita Boot nia sasin Estevão, hau hamriik hela iha nebaa i hau mos konkorda ho nia mate nee. Kuandu ema tuda mate nia, hau mak hein sira nia hena.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Maibee Nai Jesus hatete, ‘Baa ona! Tanba Hau sei haruka o ba iha fatin dook hodi foo sasin ba ema nebee laos Judeu.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Bainhira ema barak nee rona Paulo dehan, Maromak haruka nia baa foo sasin ba ema nebee laos Judeu, sira lakohi rona tan nia. Sira hotu hakilar rame-rame dehan, “Oho tiha ema nee! Nia la serve atu moris tan!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Sira hakilar nunee, sira mos hasai sira nia hena balu hodi soe sae tiha, i raut rai uut soe ba leten, tanba sira hirus teb-tebes.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Nunee komandante haruka soldadu sira lori Paulo tama ba laran. Nia haruka sira baku nia ho sikoti i investiga nia atu bele hatene tanba saa mak ema Judeu hakilar atu oho nia.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Momentu sira kesi Paulo nia liman atu baku, nia husu ba kapitaun nebee hamriik besik dehan, “Lei hatete saida kona ba sidadaun Roma? Se seidauk tesi nia lia, imi bele baku uluk ho sikoti ka lae?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Rona nunee, kapitaun baa foo hatene ba nia komandante dehan, “Ema nee sidadaun Roma. Ita boot atu halo saida ba nia?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Entaun komandante baa husu rasik ba Paulo dehan, “Hatete mai hau, o sidadaun Roma ka?” Paulo hataan, “Loos duni. Hau sidadaun Roma.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Komandante dehan, “Hau mos hanesan. Hau selu karun teb-tebes hodi hetan direitu sidadaun nian.” Maibee Paulo hataan, “Hau moris mai sidadaun Roma kedas.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Rona nunee, soldadu sira nebee atu investiga Paulo nee hakiduk kedas. Komandante mos tauk, tanba nia mak haruka futu Paulo ho korenti, afinal Paulo nee sidadaun Roma ida.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Komandante hakarak buka hatene lo-loos tanba saa mak ema Judeu sira foo sala ba Paulo. Entaun aban fali nia foo orden hodi halibur nai lulik Judeu nia ulun sira ho mos ema boot sira seluk nebee baibain tuur iha tribunal relijiaun Judeu nian. Nia hasai tiha Paulo husi dadur laran, i lori nia baa aprezenta iha sira nia oin.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.