Eclesiastes 12
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nakhangdonlai thanopna chun na Sempa suhmilna sodoh hih hen. Natehset masang nakhangdon laihin, Ama chu jabollin chule “Hinkho hi anomtapoi,” tin seijin.
1 Lembra-te do teu Criador nos dias da tua mocidade, antes que venham os maus dias, e cheguem os anos dos quais dirás: Não tenho neles prazer;
2 Nateh’a namit tenin nisa lha le ahsiho vah avetna athim masang'in, chule meibol’a konna go hung ju lha ding van chu athim masangin Ama chu geldoh in.
2 antes que se escureçam o sol, a lua e as estrelas do esplendor da tua vida, e tornem a vir as nuvens depois do aguaceiro;
3 Na in ngah’a pang nakengho chu ahung kithin masang'in, na mihat ho alhahsuh uva chule na lengkou teni ahung bon masang'in, na Sempa geldoh in. Nasoh um amoh chengse le naha hon ima alhai theilou masang'in; chule namit tenin amutheina bangkot, numei hon avetna chu ahung thim masang'in, Ama chu geldoh in.
3 no dia em que tremerem os guardas da casa, os teus braços, e se curvarem os homens outrora fortes, as tuas pernas, e cessarem os teus moedores da boca, por já serem poucos, e se escurecerem os teus olhos nas janelas;
4 Hinkhoa phat kijen naneipat ahung kichai masang'in chule natohgim phat ahung kichai masang'in, Ama chu geldoh in. Husat ginho ahung thipma chule vacha hamgin najah masat tengleh nangma nahung kithodoh ding ahi.
4 e os teus lábios, quais portas da rua, se fecharem; no dia em que não puderes falar em alta voz, te levantares à voz das aves, e todas as harmonias, filhas da música, te diminuírem;
5 Nangma lhuh ding nahung kichat tijatna, chule lamlen jotna’a jong setto ding nalung khama, vaopah banga nasam ho ahung kana, chule khaokhopi tobanga nakhupboh’a lam nahin jot masang'in, chule jitoh kingaina imacha nei talouva nahung um masang'in, Ama chu geldoh in. Nangman na tonsot mun na jot masanga, lhankhuh nanai tul tul’a, na kivuina mun'a lunghem ho aka phat’u hung lhun masang'in, Ama chu geldoh in.
5 como também quando temeres o que é alto, e te espantares no caminho, e te embranqueceres, como floresce a amendoeira, e o gafanhoto te for um peso, e te perecer o apetite; porque vais à casa eterna, e os pranteadores andem rodeando pela praça;
6 Nangma nakhandon pat hin dangka khaogui akibotan masang, sana khon aki vohkeh masang, twinah phunga twibel aki tachip masang, twibel phunga kangtalai aki vohbal masang'in, na Sempa geldoh in.
6 antes que se rompa o fio de prata, e se despedace o copo de ouro, e se quebre o cântaro junto à fonte, e se desfaça a roda junto ao poço,
7 Ijeh inem itileh hiche phat chu ahung lhunteng, vut leiset kisoh kit intin; chule lhagao chu apepa Pathen henga kile kit ding ahi.
7 e o pó volte à terra, como o era, e o espírito volte a Deus, que o deu.
8 Thuhilpa chun, “Ijakai ajehbei tobangbep ahi, ajeh bei ahisohkeije,” ati.
8 Vaidade de vaidade, diz o Pregador, tudo é vaidade.
9 Hiche hi nalung in ching jingin: Thuhilpa chu miching ahin, chule ama chun ahetchan chu miho ahilji ahi. Ama chun thuchih tampi chingthetah’a angaitoa, agel-a chule ahop khen tohle ahi.
9 O Pregador, além de sábio, ainda ensinou ao povo o conhecimento; e, atentando e esquadrinhando, compôs muitos provérbios.
10 Thuhilpa chun, thudihtah chu mudoh dinga ahol-a thutah chu kichehtah’a aphondoh nom ahi.
10 Procurou o Pregador achar palavras agradáveis e escrever com retidão palavras de verdade.
11 Miching thusei ho chutengcha hemtah tobanga ahin, najongleh phachoma ahi. Athuseiju kilakhom ho hi thingkil kikil matchet tobang leuva kelngoi chingpan akelngoi ho huikhomna’a amanchah ji tobang ahi.
11 As palavras dos sábios são como aguilhões, e como pregos bem-fixados as sentenças coligidas, dadas pelo único Pastor.
12 Hinlah kacha, Keiman thuhilna naneibe kit inge: Chingtheijin, ajeh chu lekhabu ho jihdoh kitia kichai tih aumpoi, chule lekha hasim hin na cholsah ahije.
12 Demais, filho meu, atenta: não há limite para fazer livros, e o muito estudar é enfado da carne.
13 Hiche hi aboncha thu kaigom ahi. Tun keiman thukhumkhana kanei hi ngai phan: Pathen ginna neijin chule athupeh ho jui jin, ajeh chu hiche hi amitakip toh ding kin ahi.
13 De tudo o que se tem ouvido, a suma é: Teme a Deus e guarda os seus mandamentos; porque isto é o dever de todo homem.
14 Ijakai chung changa, guhthim thudol- apha hihen ase hijongleh, Pathen'in eiho thilbol dungjui cheh’a thutanna anei ding ahi.
14 Porque Deus há de trazer a juízo todas as obras, até as que estão escondidas, quer sejam boas, quer sejam más.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.