2 Samuel 3
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hichu Saul dia kitah tah a pang ho leh David dia kitah tah a pang ho kikah a sotpi kidouna anaum akipat na ahi. hiti chun phat ahungchal chal in David chu ahung hat cheh cheh in, ahin Saul’s thaneina vang chu ahung kem suh cheh cheh tan ahi.
1 Assim começou uma longa guerra entre a família de Saul e a família de Davi. Com o tempo, Davi se fortaleceu cada vez mais, e a família de Saul foi se enfraquecendo.
2 Hichun David in Hebron khopi ah chapa phabep ahingin ahi: apeng masapenpa chu ahileh Amnon ahin ama hi Jezreel mi ahinoam in ahinpeh ahi.
2 Estes são os filhos de Davi que nasceram em Hebrom: O mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel.
3 Chule anichan na chapa chu Daniel ahin ama hi Carmel khoa Nabal inneipi meithai nu toh ahin lhon ahi. chule athum chan na chu Absalom ahin, Geshur lengpa, Tamai chanu Maacah in ahinpeh ahi.
3 O segundo era Daniel, filho de Abigail, a viúva de Nabal, do Carmelo. O terceiro era Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Ali channa chu Adonijah ahin, anu minchu Haggith ahi. chule anga channa chu Abital in ahin Shephatiah ahi.
4 O quarto era Adonias, filho de Hagite. O quinto era Sefatias, filho de Abital.
5 Chule agup channa chu Ithream ahin, David’s jinu Eglah hin ahi. chapa hichengsehi David in Hebron munna ahin ho chu ahi.
5 O sexto era Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 David insung le Saul insung mite kah a kidouna aum jing lai chun, Abner chu Saul insung mite adin lamkai thahat tah ahung hitan ahi.
6 Enquanto continuava a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner se tornou um líder cada vez mais influente entre a família de Saul.
7 Nikhat chu ahitin ahi Saul’s chapa Ishbosheth chun Abner chu apa thaikemnu Rizpah kiti Aiah chanu toh chun lumkhom danin angoh tan ahi.
7 Um dia, Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter relações com uma das concubinas de Saul, uma mulher chamada Rispa, filha de Aiá.
8 Hichun Abner chu alungsou lheh jengin, “keimahi Judah te uicha bonga hitia pehlele ding kahim?” tin apeng jah jing tan ahi. “Keiman ijakai napa Saul, a insung mite chule aloile gol ho dia kaboldoh jouva nangho jeng jong David khut a kapeh doh lou nahiu vin, nangman hiche numeinu chung changa kathemmonading nahol, hiche hiham kachan ding chu? Ati.
8 Abner ficou furioso com as palavras de Isbosete. “Por acaso sou um cão de Judá para ser tratado dessa maneira?”, gritou ele. “Depois de tudo que fiz por seu pai, Saul, e pela família e os amigos dele ao não entregar você a Davi, minha recompensa é ser acusado por causa dessa mulher?
9 Pakaiyin athu teppih chu David in amolso jou nadia keiman imacha a kakithopi lou poupouleh Pathen'in keima eibolgim henlang eithat jeng hen!
9 Que Deus me castigue severamente se eu não fizer por Davi tudo que o S enhor prometeu a ele!
10 Keima kachi ding Saul’s lenggam chu kalah a David khut a kapeh ding ahi. chule keiman David laltouna Israel le Judah mite chunga katundoh ding hichu sahlam Dan a pat lhanglam Beersheba gei hi ding ahi.
10 Tomarei o reino da família de Saul e o entregarei a Davi. Estabelecerei o trono de Davi tanto sobre Israel como sobre Judá, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul!”
11 Hichun Ishbosheth jong chun thudang aseibe tapon ahi ajeh chu Abner in epi ahinbol ding chu akichat ahi.
11 Isbosete não se atreveu a dizer nem mais uma palavra, pois teve medo do que Abner poderia fazer.
12 Chuin Abner injong sottol le ho chu David kom asolin hitin aseisah tai, “gamsung pumpihi nanga hilou ham? Hijeh chun keima toh kitepna sem in, chuti leh keiman Israel mipi jouse hi nangmatoh apankhom nathei diuva kahin kithopi ding nahi, ati.
12 Então Abner enviou mensageiros para dizer a Davi: “Afinal, a quem pertence esta terra? Faça um acordo comigo, e eu o ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel”.
13 Chuin David in adonbut in, “aphai,” Ahin kajinu Michal, Saul’s chanu chu nahung teng nahin lepui louleh nangma toh kihaolim na kaneilou ding ahi, ati.
13 “Está bem”, respondeu Davi. “Mas só farei acordo com você se, quando vier para cá, trouxer de volta minha esposa Mical, filha de Saul.”
14 Hiti chun David in hiche thu hi Saul chapa Ishbosheth chu athot tan ahi: “kajinu Michal chu neihin lepih in, ajeh chu keiman ama hi Philistines mijakhat hinkho toh kahin kipuitha ahi.” tin aseitai.
14 Davi enviou a seguinte mensagem a Isbosete, filho de Saul: “Devolva minha esposa Mical, pois eu conquistei o direito de me casar com ela com os prepúcios de cem filisteus”.
15 Hijeh chun Ishbosheth injong Michal chu ajipa Palti, Liash chapa akon chun agapuidoh tan ahi.
15 Então Isbosete mandou tirar Mical de seu marido, Palti, filho de Laís.
16 Hiti chun Paltin jong amanu nung chu Bahurim lamchan kap pumpum in ahinjui peh in, hichun Abner in aja ah, “inlam kinung letan!” ati. Chuin Palti jong inlam akinung le tan ahi.
16 Palti a seguiu até Baurim, chorando ao longo de todo o caminho, até que Abner lhe disse: “Volte para casa!”, e ele voltou.
17 Hiti chun Abner’in Israel upaho chu akihaolim pin, hitin aseipih tai, “nang hon phat khat lai a David chu na leng diuva nana dei u hilou ham?”
17 Abner reuniu as autoridades de Israel e lhes disse: “Faz algum tempo que vocês querem declarar Davi seu rei.
18 Hijeh chun tuhi aphat ahitai! Ajeh chu Pakaiyin hitin aseiye, “keiman David hi kami Israel te Philistines te khut leh agalmiteu dang jouse akon huhdoh dia kalhen ahitai.”tin.
18 Chegou a hora de agir! Pois o S enhor disse: ‘Escolhi meu servo Davi para livrar meu povo, Israel, das mãos dos filisteus e de todos os seus inimigos’”.
19 Chuin Abner in Benjamin mite kom injong agasei kit in, chujouvin Israel mite jouse le, Benjamin miten jong David kithopi ding anupna thu'u gasei din Hebron lam jonin achi tan ahi.
19 Abner também falou com os homens de Benjamim. Depois, foi a Hebrom para dizer a Davi que todo o povo de Israel e de Benjamim tinha concordado em apoiá-lo.
20 Chuin Abner le amite mi somni Hebron alhun uchun, David in golvah loupi tah abolpin ahi.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, chegou a Hebrom, Davi os recebeu com um grande banquete.
21 Chujou vin Abner in David kom chun aseiyin, “keima chengting kapu lengpa tosot din Israel mipi jouse gakhom ingting chule amaho leng nahi theina din ama hon nangma toh kitepna khat sem untin chule nangman amaho jouse chungah nangma lungdei bang tah in vaihom tan,” Ati. Hiti chun David in Abner chu asol tan ahile amapa jong lungmong tah in achitan ahi.
21 Então Abner disse a Davi: “Deixe que eu vá e convoque uma reunião de todo o Israel para apoiar meu senhor, o rei. Farão uma aliança com o senhor para que reine sobre eles, e o senhor governará sobre tudo que seu coração desejar”. Davi se despediu dele, e Abner partiu em paz.
22 Ahinlah David in Abner lungmong tah a asoldoh jou chat chun, Joab le David’s sepai themkhat ho chu michom a achi naova kon thil tampi toh ahungkile tha tauvin ahi.
22 Contudo, logo depois que Davi despediu Abner em paz, Joabe e alguns dos soldados de Davi retornaram de um ataque, trazendo muitos despojos.
23 Chuin Joab ahung lhunlhun chun, mihon aseipih un Abner chun injo chat chun Lengpa ahungvil in chule ama lungmong tah in akisol doh tai atiu vin ahi.
23 Quando Joabe chegou, foi informado de que Abner, filho de Ner, tinha acabado de visitar o rei, que o havia despedido em paz.
24 Chujou vin Joab jong lengpa kom alhaijelin ngehna aganei tan ahi, “nangman epi nabol hitam? epi nabolna a nangman Abner chu lungmong tah a na soldoh jeng hitam? ati.
24 Joabe foi até o rei e perguntou: “O que foi que o senhor fez? Por que deixou Abner escapar?
25 Nangman kichenin nahenai ama chu nangma umchan kholtoh ding le nathilbol jouse kholtoh dinga hung ahi chu!” ati.
25 O senhor conhece muito bem Abner, filho de Ner! Sabe que ele veio espioná-lo e descobrir tudo que o senhor anda fazendo!”.
26 Chujou vin Joab’in David chu adalhan asot tolle ho chun Abner agamet uva ahin lepui diuvin asol tan ahi. chuin ama hon Abner chu Sirah twikul akon ahin lepui un ahi, ahin David in thil umchan imacha ahepoi.
26 Então Joabe saiu da presença de Davi e enviou mensageiros para alcançar Abner. Eles o encontraram perto do poço de Sirá e o trouxeram de volta, sem que Davi soubesse.
27 Chuin Abner Hebron ahung le lhun tan, hichun Joab’in ama chu kelkot phung lamah achanga kihaolimpi ding banginapuidoh tan ahi. hinlah Abner chun asopipa Asahel phulah nan a oipoh laitah chu asutpih in athat tan ahi.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o chamou para um lado, junto ao portão da cidade, como se fosse falar com ele em particular. Então, apunhalou-o no estômago e o matou para vingar a morte de Asael, seu irmão.
28 Hitobang thilsoh David in ajahdoh phat chun, hitin thuphon aneitai, “Pakai minna kakitep ahi Ner chapa Abner chung chang thua hi keima le kalenggam eitih a mona neilou kahiuve ati.
28 Quando Davi soube o que havia acontecido, declarou: “Juro pelo S enhor que eu e meu reino somos para sempre inocentes desse crime contra Abner, filho de Ner.
29 Joab le a insung mite jouse themmo changah ahitai. Chule Joab insung mite akon hitabong gaosap na, thisan a long damlouna, tiphah, tenggol kiphu a lamjotna, chemjam a thina chule anneh lhah sam naho hi akhang khang uvin um jing hen.
29 Que essa culpa permaneça sobre Joabe e sua família! Que em todas as gerações da família de Joabe nunca falte um homem que tenha fluxo ou lepra, que use muletas, que morra pela espada, ou que tenha de mendigar o alimento!”.
30 Hiti chun Joab le asopipa Abishai in Abner chu athat lhon tan ahi ajeh chu Abner in asopipa lhon Asahel Gibeon galmun na atha jeh ahi.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai assassinaram Abner, pois ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha em Gibeom.
31 Chuin David in Joab le aumkhompi hocheng kom achun hitin aseiye, “napon jouseu bot eh unlang khaodip pon jeng kivon un chule Abner adin lunghemmun ati. Chuin leng David ama tah jong vuinalam a chi miho nung chu ajuitan ahi.
31 Então Davi disse a Joabe e a todos que estavam com ele: “Rasguem suas roupas e vistam pano de saco. Lamentem a morte de Abner”, e o próprio rei seguiu o cortejo fúnebre.
32 Hiti chun Abner chu Hebron munna avui tauvin, chule lengpa le mipi jouse chu Abner lhan chungah chun akap tao vin ahi.
32 Sepultaram Abner em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo, e todo o povo lamentou com ele.
33 Chuin lengpan Abner dingin hiche mithila hi asai: “Abner chu mingol thi a thi ding hitam?
33 Então o rei entoou esta canção fúnebre: “Acaso Abner devia morrer como um vilão?
34 Nakhut tenila akikan pon; nakeng tenila akisompon. Migilouho kitha bangin nangma naki that tai” atin ahileh, mipi jouse chu Abner adin akapkit uvin ahi.
34 Suas mãos não estavam atadas, nem seus pés acorrentados. Não, você foi assassinado, vítima de uma trama perversa”. Todo o povo lamentou uma vez mais por Abner.
35 Hiche Abner thi nikho chun neh ding jouse David adatan hinlah mipi jouse chu ataovin netei in atiuve. Hinlah David in kitepna asemin, hitin aseiye, “keiman nilhum masanga epi hijongleh kaneh poupouleh Pathen’in isugim henlang tha jong ithat jeng hen, ati.
35 Davi tinha se recusado a comer no dia do funeral, e todos insistiram para que ele se alimentasse. Mas ele havia feito um voto: “Que Deus me castigue severamente se eu comer alguma coisa antes do pôr do sol”.
36 Hichun mipi ho chu alunglhai shah lheh tauvin ahi. chule ahimongin, lengpa thilbol jouse chun amaho alunglhai sah un ahi.
36 Seu voto agradou muito o povo. De fato, aprovavam tudo que o rei fazia.
37 Hiti chun Abner’s kithana chung changa David in pan alahlou dan Judah a um mijouse le Israel mite jousen ahethem tauvin ahi.
37 Assim, todos em Judá e em Israel entenderam que Davi não era responsável pelo assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Chuin leng David in a sepai lamkai ho kom chun aseiyin, “tunia Israel sunga lamkai jaumtah khat alhuh hi geldoh lou nahiu ham?
38 Então o rei disse a seus oficiais: “Não percebem que um grande comandante caiu hoje em Israel?
39 chule keima hi lengdia thao kinusa hijeng jong leng, Zeruiah chapa teni – Joab le Abishai hi keiman kathunoi a kakoidin ahatbehset lhonin ahi. hijeh chun Pakaiyin migiloupa chu athilpha lou bol dungjuijin lethuh tahen,” ati.
39 E, embora eu seja o rei ungido, esses dois filhos de Zeruia, Joabe e Abisai, são fortes demais para que eu os controle. Que o S enhor retribua a esses homens maus por sua maldade”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.