Gênesis 47
Baibol Tores Streit Yumplatok (TCS) vs BKJ
1 Zosep i bin kam ane spik po da Pero king, ‘Papa blo mi ane ol bala blo mi i bin kam prom Kanan, wea dempla sip, gout, buluk, kau ane ebrisamting blo dempla, ane dempla diskaintaim de lo Gosin.’
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Zosep i bin suze paib bala prom ol bala blo em, ane em bin meke dempla stanap prant lo da Pero king.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Da Pero king bin aske ol bala blo Zosep, ‘Wanem wok blo yupla?’
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Mipla bin kam po stap lo dis kantri. Mipla bin kam prom da prapa big anggretaim de lo Kanan wea i prapa nogad no kaikai po dem animal blo mipla. Yagar. Mipla aske yu gar, laue ol sebant blo yu po stap ya lo lan blo Gosin.’
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Da Pero king i bin spik po Zosep, ‘A wa! Yu bos ya lo Izipt. Bikoz papa blo yu ane ol bala blo yu i bin kam po stap ya lo yu,
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 meke dempla stap lo da prapa bes ples wea i gad ya lo Izipt. Laue dempla po stap lo Gosin. Ip i gad prapa gudman prom dempla wea ol i sabe lugaut animal, meke dempla po bi bosman po lugaut ol animal blo mi tu.’
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Den Zosep i bin teke papa blo em kam, ane bin meke em stanap prant lo da Pero king, ane Zekop i bin aske God po blese da Pero king.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Da Pero king i bin aske Zekop, ‘Wanem eiz blo yu?’|src="CO00757B.TIF" size="col" ref="Zenasis 47:8"
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Zekop i ansa po da Pero king, ‘Ai bin stap laip po 130 iya wase streinza ane ai bin mata mubraun po ol dipren ples. Dem iya blo mi i mata sot, bikoz ai stil no bin kese eiz blo ol ate blo mi.’
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Zekop i bin aske God po blese da Pero king bipo em bin lego go ane libe aus blo da Pero king.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 So Zosep i bin mata pole ol dem oda blo da Pero king ane em bin suze da bes ples wea i gad de lo Izipt. Diswan ples i bin Ramases ane em bin gibem po papa ane ol bala blo em po stap de.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ane Zosep i bin gibe papa blo em, ane ol bala blo em, ane ebri pikinini blo bala blo em, ol kaikai wiskain ebri pamle i bin nidem.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Wa, i no bin gad nating kaikai lo ebri lan blo Izipt ane Kanan, bikoz da prapa big anggretaim i bin kip kam mina nugud. Ol dem pipol i bin kam slaik no bin gad strong prom anggre.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Dem pipol blo Izipt ane Kanan bin pei Zosep ol mani blo dempla po kaikai ane Zosep i bin gibe dem pipol ol kaikai. Den Zosep i bin teke dem mani go po baingk blo da Pero.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Wen ebri mani prom kantri blo Izipt ane prom da lan blo Kanan bin pinis, dem pipol blo Izipt i bin kam po Zosep, ane singaut, ‘Gibe mipla kaikai! Bambai mipla go ded ya prant wea yu ip yu no go meke enisamting po mipla, bikoz ol mani blo mipla i pinis.’
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Zosep i bin ansa, ‘Bikoz ol mani blo yupla i pinis, gibe mi ol animal blo yupla, ane ai go gibe yupla kaikai.’
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 So dempla ebriwan i bin teke ol animal blo dempla kam po Zosep ane Zosep i bin teke dem animal wase pei po kaikai. So dempla i bin seinze ol os, sip, gout, buluk, kau ane ol dongki po kaikai. Ane Zosep i bin gibe dempla kaikai, nap po wan iya.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Wen dat wan iya i bin pinis, dempla ebriwan bin kambaigen po Zosep ane dempla bin spik, ‘Mipla kan aidem prom yu bos. Ol mani blo mipla i pinis ane ebri animal blo mipla i blo yu nau. I gad nating po gibem po yu, mata mipla ane ol lan blo mipla.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Yu kan laue mipla po ded! Pliz gar, elpe mipla! Teke mipla ane ol big gadan eria blo mipla wase pei, den yu ken gibe mipla ol kaikai. Den mipla gobi ol sebant blo da Pero king po gud, ane em gobi bos blo ebridem big gadan eria blo mipla. Mata gibe mipla ol sid po kaikai, solong mipla stap laip ane no ded solong da lan i no gobi empti, nogad ol pipol.’
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Zosep i bin baie ebridem lan po da Pero king wea kantri blo Izipt. Ebri pipol blo Izipt i bin sele ebri big gadan eria blo dempla, bikoz da prapa big anggretaim i bin mina nugud. Ebri lan blo kantri blo Izipt i bin kam ol lan blo da Pero king po gud.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Dem pipol blo Izipt, Zosep i bin meke ebridem pipol ol sebant blo da Pero king.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Mata dem lan blo dem prist wea Zosep i no bin baiem, bikoz dem prist bin gede ol kaikai prom da Pero king. Dempla no nid po sele lan blo dempla.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Den Zosep i bin spik po dem pipol, ‘Lisen nau. Ai bin baie yupla ane ol lan blo yupla po da Pero king. Ai go gibe yupla ol sid po plantem. So yupla go ane groem wea dem big gadan eria.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Wen dem sid kaikai i raip po katemdaun, yupla mas meke dem sid kaikai po paib ip ane wan ip i blo da Pero king. Ol dem nada po ip blo sid kaikai i blo yupla. Yuzem po gad sid po groem da neks iya, ane po ol kaikai po yupla, ane ol dem nada pipol wea aus blo yupla, ane po ol pikinini blo yupla.’
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Dem pipol i bin ansa, ‘Yu bin stape mipla prom ded. Bos, yu bin meke gudting po mipla, ane mipla gobi ol sebant blo da Pero king.’
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Den Zosep i bin meke wan lo wea kantri blo Izipt, ane dat lo i spik diskain, dat wen dem sid blo wit blo dem pipol blo Izipt go raip po katemdaun, dempla mas meke paib dipren ip ane mas gibe wan ip po da Pero king. Ane dis lo i stil de lo dis dei. Mata dem lan blo dem prist i no bin kam lan blo da Pero king.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Ol dem pipol blo Izrael i bin stap lo kantri blo Izipt, wea da lan blo Gosin. Dempla bin gad ol prapa plenti samting, ane dempla bin kuikwan kam ol plenti pipol ane dempla bin gad ol nadakain plenti pikinini.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Zekop i bin stap wea kantri blo Izipt po sebentin iya, ane i bin 147 iya oul.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Wen taim blo Zekop po lus i bin kam klostu, em bin singaut Zosep po kam po em ane Zekop i bin spik, ‘Pliz gar, meke diswan po mi. Yu mas meke strongpromis po mi, yu go soe mi yu prapa labe mi ane gad rispekt po mi. Dis lasting ai wandem: No bere mi ya lo dis kantri blo Izipt.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Wen ai go ded, teke da bodi blo mi go ausaid prom Izipt ane bere mi wea dat beriolples blo ol pamlelain blo mi.’
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Ane Zekop i bin spik strongwan, ‘Meke diswan nau po mi ya prant lo God.’ So Zosep i bin spik dat strongpromis prant lo God. Den Zekop i bin baue ed blo em ane eso God de lo bed blo em.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.