2 Coríntios 7
YAUBADA A WOGATALA WOUNA (TBO) vs VC
1 Uyahinei u lawa dumahi taumi, geka paliwitumaganahi amaka atapuhi ta winihi. Uyahinei ma heki ata luhogala gowagowada po nugonugota ani ligobuhi atapuhi uyahihiyei ta liyeuyeu meta. Ma Yaubada matoutanei luyagohana gegedumana ta mimiyeya.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ona nugohoe uyahiyai babana ega iyai gehouna tota wiapapoeya po ega iyai gehouna tota wiatatiyena powaya. Ma gasi ega iyai gehouna tota koyameya ma a gapola tota wihalehi.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Geka u bahana ega ata baheya ipa a wigoumi babana amaka mei lolowa a baheya pite naka taumi nugotuhumi u nugonugoiyai e memae yaka hawena apo to hilage bo to lauyagohana ma tamogi houga daodaona ta nenegogona.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Taumi bimiyei a nugomotu po a nugogegena dumami. Ma i pilipili atapuhi u hinehi a nugoyato imahi po nugokaoha i hogo talitaliu.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Hougana noka amaka u Masedoniya to lugeleta ma tamogi yohola hiniyai ega hita wiyagohina. Pilipili hi mewiwileiyai po wogalahi po matouta u nugonugoiyai ma to mamae.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ma tamogi Yaubada tauna tu nugohopu tu wikadidilihi yaka Taitasi a nei uyahina i winugokadidiliyai.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ega a nei tunawana uyahinei ita winugokadidiliyai ma iyowai o ikadidili tuwegana uyahinei gasi i winugokadidiliyai. Ma omi luhogala po omi nugodubu po omi palihalena tau biugei i palipaliweliyai po u kaoha i wilata dumaya.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Moina u omgiluma uyahina a linugowiyuwami ma tamogi a kawahaweneya. Ma ega ata kawahaweneya babana a gagalemi naka u omgilumana i linugowiyuwami houga kukuna.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ma geka hougana ega ata inugowiyuwami binei ata kaoha ma omi nugowiyuwa i dewami po o nugonugobui binei a kaoha. Noka nugowiyuwana Yaubada i wibagibagi yaka ega tota wiapapoenimi.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Matababana nugowiyuwa Yaubada e ibagibagi naka nugobui e wawala po lawa he lauyagohana po ega hita kawakawahaweneya. Ma tu mehipuli hai nugowiyuwa uyahinei apapoe hi ialoni.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 O galeya amalai omi nugowiyuwana Yaubada i dewaya po o ileta kadidili po o nugolelehi lidumalu memi uyahina. Yaka o baha kadidili anai matoutami, po a luhogalami o wele memi po o nonogo tu dewaapapoe wimeihana binei. Ginouli atapuhi uyahihi o wogeletena memi naka ega omi powa awai.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Yaka hawena noka omgilumana a dewaya ma tamogi ega iyai powa ita dewadewaya binei po gasi ega iyai powa wimeihana ita ialoni binei at’omgiluma. Ma a’mgiluma ipa omi nugohalena ubeiyai Yaubada u matana a wogeleteya uyahimi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Geka binei ma to nugokadidili.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ma u nugogegae taumi bimiyei a paliweleya po a nugonugogegemi ega ota winugodubuwe. Lolowa ginouli atapuhi to bahebahehi uyahimi naka moinahi. Yaka i nugogegae Taitasi uyahina ubeimi naka i lugeleteya moinana.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Uyahinei atapumi omi wiponawogo anai matoutami po anai nugohelelemi o likaohaya binei e lauhogalena lagonemi.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ma tau a kaoha babana ginouli atapuhi uyahihi a witumaganena dumami.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.