2 Coríntios 7
YAUBADA A WOGATALA WOUNA (TBO) vs NAA
1 Uyahinei u lawa dumahi taumi, geka paliwitumaganahi amaka atapuhi ta winihi. Uyahinei ma heki ata luhogala gowagowada po nugonugota ani ligobuhi atapuhi uyahihiyei ta liyeuyeu meta. Ma Yaubada matoutanei luyagohana gegedumana ta mimiyeya.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ona nugohoe uyahiyai babana ega iyai gehouna tota wiapapoeya po ega iyai gehouna tota wiatatiyena powaya. Ma gasi ega iyai gehouna tota koyameya ma a gapola tota wihalehi.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Geka u bahana ega ata baheya ipa a wigoumi babana amaka mei lolowa a baheya pite naka taumi nugotuhumi u nugonugoiyai e memae yaka hawena apo to hilage bo to lauyagohana ma tamogi houga daodaona ta nenegogona.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Taumi bimiyei a nugomotu po a nugogegena dumami. Ma i pilipili atapuhi u hinehi a nugoyato imahi po nugokaoha i hogo talitaliu.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Hougana noka amaka u Masedoniya to lugeleta ma tamogi yohola hiniyai ega hita wiyagohina. Pilipili hi mewiwileiyai po wogalahi po matouta u nugonugoiyai ma to mamae.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ma tamogi Yaubada tauna tu nugohopu tu wikadidilihi yaka Taitasi a nei uyahina i winugokadidiliyai.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ega a nei tunawana uyahinei ita winugokadidiliyai ma iyowai o ikadidili tuwegana uyahinei gasi i winugokadidiliyai. Ma omi luhogala po omi nugodubu po omi palihalena tau biugei i palipaliweliyai po u kaoha i wilata dumaya.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Moina u omgiluma uyahina a linugowiyuwami ma tamogi a kawahaweneya. Ma ega ata kawahaweneya babana a gagalemi naka u omgilumana i linugowiyuwami houga kukuna.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ma geka hougana ega ata inugowiyuwami binei ata kaoha ma omi nugowiyuwa i dewami po o nugonugobui binei a kaoha. Noka nugowiyuwana Yaubada i wibagibagi yaka ega tota wiapapoenimi.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Matababana nugowiyuwa Yaubada e ibagibagi naka nugobui e wawala po lawa he lauyagohana po ega hita kawakawahaweneya. Ma tu mehipuli hai nugowiyuwa uyahinei apapoe hi ialoni.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 O galeya amalai omi nugowiyuwana Yaubada i dewaya po o ileta kadidili po o nugolelehi lidumalu memi uyahina. Yaka o baha kadidili anai matoutami, po a luhogalami o wele memi po o nonogo tu dewaapapoe wimeihana binei. Ginouli atapuhi uyahihi o wogeletena memi naka ega omi powa awai.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Yaka hawena noka omgilumana a dewaya ma tamogi ega iyai powa ita dewadewaya binei po gasi ega iyai powa wimeihana ita ialoni binei at’omgiluma. Ma a’mgiluma ipa omi nugohalena ubeiyai Yaubada u matana a wogeleteya uyahimi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Geka binei ma to nugokadidili.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ma u nugogegae taumi bimiyei a paliweleya po a nugonugogegemi ega ota winugodubuwe. Lolowa ginouli atapuhi to bahebahehi uyahimi naka moinahi. Yaka i nugogegae Taitasi uyahina ubeimi naka i lugeleteya moinana.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Uyahinei atapumi omi wiponawogo anai matoutami po anai nugohelelemi o likaohaya binei e lauhogalena lagonemi.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ma tau a kaoha babana ginouli atapuhi uyahihi a witumaganena dumami.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.