Marcos 5
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NVT
1 Kapurisu numanyan nangatindak da tanirang nangakaw̱ut duun tung baw̱anwaan yang mga Geraseno.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ay muya-muyang tinag̱aman nira ta begkes ang pagkatapus yang kadina tung kalima na ya ra ilem agbuntuk-buntukay na ig yang tung kakay na ya ra ilem ag̱itangkuay na tung batung asta magkaratemek. Purisu anda ray masarang ang magsambeng tung anya.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Kaldaw law̱ii, paglaug da ilem duun tung may mga leyang may tung kabukiran. Yang bida na pirming paglelpaken. Ang kaisan manga ya nga pisik ta mga batung matatarem ang ya ra ilem ag̱igeret-geretay na tung tinanguni na ang asta magkaralukanan.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Naa pala, atiing alawid-lawid pa ti Jesus, nabandaw rang lag̱i yang taung atia ang pagkatapus dayun dang nagpataladtad ang nagpakigbag̱as tung anya. Tung pagkaw̱ut na tung anya, ya ra nga luud tung pinagtalungaan nirang durua.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Dayun dang tinalimaan ni Jesus ang, “Tinu pay aran mu?” Mag̱aning yang dimunyung nagtuw̱al, “Ti Buntun yang aranu, ay duruamig dakel,” mag̱aning.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Pagkatapus, dayun dang nangamu-amu ta mupia tung ni Jesus ang basta indi na ra ilem paliiten tung banwang atii.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Numanyan, may sasang kaayepan yang mga baw̱uy ang gaw̱ung ang pamanulyad-tulyad tung napabukatud ang alenget ka ilem duun.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Purisu yang mga dimunyung atia, namagpakiluuy ra ilem tung ni Jesus ang mag̱aning, “Maayen pa, duunami ra ilem ipasuutay mu tung mga baw̱uy ang atii,” mag̱aning.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Numanyan tinugtan da ka man ni Jesus. Purisu paglayas nira tung taung atia, insigidang nanuut-suut da tung mga baw̱uy. Pagkasuut nira tung mga baw̱uy, dayun dang namansikurbut ang namampataladtad ang diritsyu ra ilem tung aw̱uyuk ang namampakpa ang asta nagkaralemes da ilem tanirang tanan. Alenget duruang liw̱u yang mga baw̱uy ang atii.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Taa numanyan, yang mga manig̱asikasu tung mga baw̱uy ang atii, dayun dang namagralaksuan ang namagbaw̱alitaen tung mga taung kumpurming nag̱apanawan nira tung lua ang asta duun tung lansangan. Purisu numanyan yang mga taung atiang nagkarabalitaan da, diritsyu rang namansiangay duun tung bakayan ang para mamanginsapu tung nainabung atii.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Numanyan kaw̱utan nira ti Jesus, unu pay maita nira, kung indi, ya ra yang taung atiang dinimunyu ra rin. Yag lalaptik asan ang durug kalimeng yang pagkabetang na. Dispuis, belag dang luas, kung indi, napag̱aw̱el da ay naulikan da atiing isip na. Tung pagpaniid nira tung anya, ya ra pandelaay.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Taa numanyan, yang mga manig̱asikasu ang atiang nangaita tung nainabung atii, binalitaan si nira yang mga taung atiang baklung namansikaw̱ut kung ya pa ag̱aring nagkamaningan da yang taung atiang dinimunyu rin pati natetenged tung kaayepan ang mga baw̱uy.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Purisu pagkabalita nira tia, dayun dang namag̱intra amu-amu tung ni Jesus ang basta magliit da ilem duun tung banwa nira.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Numanyan tung pagsaay ni Jesus tung balangay, yang taung atiang dinimunyu ra rin, ya si ay nagpakiildaw tung anya kung puiding magpakignunut da tung anya ang para mag̱ing sasang tauan na.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Piru indi ra tinugtan na, kung indi, ya ra ag̱aningay nang, “Maayen pa, ungkuy, mulika ra ilem tung mga kaarumanan mu. Magbaw̱alitaena ra tung nira kung unu pay binuat ni Ginuu mu tung nuyu, kung ya pa ag̱aring inildawana ra anya,” mag̱aning.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Kapurisu dayun dang nagpanaw ang nag̱intra ra baw̱alitaen tung mga tau tung intirung banwang atiang sinakepan yang pag̱aningen ang Sam Puluk NGa Lansanganan kung unu pay binuat ni Jesus tung anyang durug tinlu. Yang tanan ang nagkarabalitaan, nangabereng da ta mupia.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Taa numanyan, nagpatindak si ti Jesus ang nagbalik ang ampir tung pinanliitan na, kasiraan da ka yang mga tauan na Pagparuung nira, buntun da yang mga taung namagpakigbag̱as dang namagtaripukpuk tung anya duun tung bakayan.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 — ausente —
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 — ausente —
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Pagkatapus, ti Jesus dayun dang nagpakignunut tung anya.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Taa numanyan may sasang baw̱ay asan ang tung seled sam puluk may duruang takun muya-muya ra ilem ang nag̱aawasan.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Durung nagkarapasaran nang pinitinsia tung pagparabulungun na tung dakeleng mga manigbulung ang linakted-lakteran na, ang pagkatapus yang tanan ang kuarta na iginastus na ra ilem ang luw̱us ta pagsuul tung nira. Piru belag ya magmaayen yang laru na, kung indi, ya mag̱eseg.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Kumus nabalitaan da natetenged tung ni Jesus, nagpakilaket da ilem tung mga taung atiang buntun ang pagkatapus sinikup nang dineenan tung aw̱el na.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Ay yang nag̱ipagkesen-kesen na tung isip na ay maning taa: “Maskin aw̱el na ra ilem yang madeenanu, atiang lag̱i, magmaayenaw ra,” ag̱aaning.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Numanyan tung pagkadeen na tung aw̱el na, insigidang pinedkanan dang lag̱i yang dug̱u na. Panimanan na yang tinanguni na, tanya maayen da.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Atiang lag̱i nasintian da ni Jesus tung sadili na ang may taung nagmaayen da ekel tung kagaeman na. Purisu dayun dang nagbirang nagtalimaan tung mga taung atiang buntun ang mag̱aning, “Eey, tinu pay nagdeen tung aw̱elu?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Numanyan yang mga taung nag̱apangugyatan na, ya ray namagtuw̱al ang mag̱aning, “Yawa ra kag teteleng! Yang mga taung atia tung tepad mung pamagsag̱ese tung nuyu duru! Magtalimaana pa ka enged ang tinu pay nagdeen tung nuyu?” mag̱aning.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Piru ti Jesus, sigi ilem yang pagsiman-siman na tung mga ityura yang mga tau ang basi pa ra ilem masiplatan na kung tinu pa tung nira ay nagbuat ta maning tia.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Numanyan yang baw̱ay, pagkamalamad na yang nainabu tung anya, dinlaan dang nagpangerel. Piru maski pang maning da tia, nagpalenget da ka enged tung ni Jesus ang nagpadagpa ra ilem asan tung pinagtalungaan nirang durua ang pagkatapus nag̱ubligar da tung anya ang anda ray inegteman na.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Pagkatapus tia, dayun dang nagtimales ti Jesus ang mag̱aning, “Ipag, nagmaayena ra nganing tung linaru mung atia ay natetenged itinalig mu ra kang lag̱i tung yeen. Malimeng da yang isip mung mulik tung balay mu ay india ra ka umbalingan yang masiit ang atia,” mag̱aning.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Numanyan, indi pa nganing nag̱atapus ti Jesus ta pagbitala, may namansikaw̱ut da ang duun mamanliit tung balay ni Jairo. Mag̱aning tanira tung may ana, “Napatay ra yang ana mu. Maskin indi mu ra aw̱alaen ti Ameey,” ag̱aaning.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Numanyan indi ra ilem binalut ni Jesus yang ibinalita nirang atia, kung indi, pinaktel na rang lag̱i yang isip yang may ana ang inaning, “Ungkuy, india ra ilem magpadla, kung indi, magtalig̱a ra ilem tung yeen ta ustu,” mag̱aning.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Numanyan yang ingkelan nang pinanunut, ya ra ilem ti Pedro may ti Santiagong duruang mag̱ari ni Juan.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Taa numanyan mamansikaw̱ut da tanira duun tung balay yang may ana, naita ra ni Jesus yang mga taung pamaggirinla ta mupia ay pamagtarangiten dang pamag̱urulimengmengen.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Numanyan pagpakled ni Jesus tung balay, dayun na rang pinag̱aning yang mga tau asan tung kakleran ang, “Ayw̱a nag̱atarantaamu ra ta maning tiang pagtarangiten? Belag̱an patay yang mula, kung indi, ag̱elken ilem,” ag̱aaning.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Pagkagngel nira yang bitala ni Jesus, ya ra ilem agtalangkakay nira. Piru tanya, anday dumang binuat na, dayun na rang ipinampaluang luw̱us tung balay. Pagkatapus yang ingkelan na duun tung kakleran ang pag̱alubgan yang mula, ya ra ilem yang amaen may yang inaen may yang mga tauan nang atiang tulu.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Numanyan pagpeg̱es na tung kalima yang mula, dayun na rang inaning tung bitalang natauan nira ang, “Talita kumi” ang yang gustu nang ianing, “Nini, magbungkarasa ra!”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Atii, lag̱i-lag̱ing nagbungkaras da yang mulang nagpanaw-panaw asan. Yang idad na sam puluk may duruang takun. Numanyan pagkaita yang mga ugpu ni Jesus ang lima, nangabereng da ta dakulung pagkabereng.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Pagkatapus numanyan, nagkalalangan da ti Jesus tung nira ang indi ra enged ang pisan mamagbaw̱alitaen tung duma may ruma. Pagkatapus, dayun na kang inaning yang may mga ana ang maayen pang papaanen da kanay nira yang ana nira.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.