Marcos 5
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs BKJ
1 Kapurisu numanyan nangatindak da tanirang nangakaw̱ut duun tung baw̱anwaan yang mga Geraseno.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ay muya-muyang tinag̱aman nira ta begkes ang pagkatapus yang kadina tung kalima na ya ra ilem agbuntuk-buntukay na ig yang tung kakay na ya ra ilem ag̱itangkuay na tung batung asta magkaratemek. Purisu anda ray masarang ang magsambeng tung anya.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Kaldaw law̱ii, paglaug da ilem duun tung may mga leyang may tung kabukiran. Yang bida na pirming paglelpaken. Ang kaisan manga ya nga pisik ta mga batung matatarem ang ya ra ilem ag̱igeret-geretay na tung tinanguni na ang asta magkaralukanan.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Naa pala, atiing alawid-lawid pa ti Jesus, nabandaw rang lag̱i yang taung atia ang pagkatapus dayun dang nagpataladtad ang nagpakigbag̱as tung anya. Tung pagkaw̱ut na tung anya, ya ra nga luud tung pinagtalungaan nirang durua.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Dayun dang tinalimaan ni Jesus ang, “Tinu pay aran mu?” Mag̱aning yang dimunyung nagtuw̱al, “Ti Buntun yang aranu, ay duruamig dakel,” mag̱aning.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Pagkatapus, dayun dang nangamu-amu ta mupia tung ni Jesus ang basta indi na ra ilem paliiten tung banwang atii.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Numanyan, may sasang kaayepan yang mga baw̱uy ang gaw̱ung ang pamanulyad-tulyad tung napabukatud ang alenget ka ilem duun.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Purisu yang mga dimunyung atia, namagpakiluuy ra ilem tung ni Jesus ang mag̱aning, “Maayen pa, duunami ra ilem ipasuutay mu tung mga baw̱uy ang atii,” mag̱aning.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Numanyan tinugtan da ka man ni Jesus. Purisu paglayas nira tung taung atia, insigidang nanuut-suut da tung mga baw̱uy. Pagkasuut nira tung mga baw̱uy, dayun dang namansikurbut ang namampataladtad ang diritsyu ra ilem tung aw̱uyuk ang namampakpa ang asta nagkaralemes da ilem tanirang tanan. Alenget duruang liw̱u yang mga baw̱uy ang atii.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Taa numanyan, yang mga manig̱asikasu tung mga baw̱uy ang atii, dayun dang namagralaksuan ang namagbaw̱alitaen tung mga taung kumpurming nag̱apanawan nira tung lua ang asta duun tung lansangan. Purisu numanyan yang mga taung atiang nagkarabalitaan da, diritsyu rang namansiangay duun tung bakayan ang para mamanginsapu tung nainabung atii.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Numanyan kaw̱utan nira ti Jesus, unu pay maita nira, kung indi, ya ra yang taung atiang dinimunyu ra rin. Yag lalaptik asan ang durug kalimeng yang pagkabetang na. Dispuis, belag dang luas, kung indi, napag̱aw̱el da ay naulikan da atiing isip na. Tung pagpaniid nira tung anya, ya ra pandelaay.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Taa numanyan, yang mga manig̱asikasu ang atiang nangaita tung nainabung atii, binalitaan si nira yang mga taung atiang baklung namansikaw̱ut kung ya pa ag̱aring nagkamaningan da yang taung atiang dinimunyu rin pati natetenged tung kaayepan ang mga baw̱uy.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Purisu pagkabalita nira tia, dayun dang namag̱intra amu-amu tung ni Jesus ang basta magliit da ilem duun tung banwa nira.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Numanyan tung pagsaay ni Jesus tung balangay, yang taung atiang dinimunyu ra rin, ya si ay nagpakiildaw tung anya kung puiding magpakignunut da tung anya ang para mag̱ing sasang tauan na.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Piru indi ra tinugtan na, kung indi, ya ra ag̱aningay nang, “Maayen pa, ungkuy, mulika ra ilem tung mga kaarumanan mu. Magbaw̱alitaena ra tung nira kung unu pay binuat ni Ginuu mu tung nuyu, kung ya pa ag̱aring inildawana ra anya,” mag̱aning.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Kapurisu dayun dang nagpanaw ang nag̱intra ra baw̱alitaen tung mga tau tung intirung banwang atiang sinakepan yang pag̱aningen ang Sam Puluk NGa Lansanganan kung unu pay binuat ni Jesus tung anyang durug tinlu. Yang tanan ang nagkarabalitaan, nangabereng da ta mupia.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Taa numanyan, nagpatindak si ti Jesus ang nagbalik ang ampir tung pinanliitan na, kasiraan da ka yang mga tauan na Pagparuung nira, buntun da yang mga taung namagpakigbag̱as dang namagtaripukpuk tung anya duun tung bakayan.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 — ausente —
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Pagkatapus, ti Jesus dayun dang nagpakignunut tung anya.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Taa numanyan may sasang baw̱ay asan ang tung seled sam puluk may duruang takun muya-muya ra ilem ang nag̱aawasan.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Durung nagkarapasaran nang pinitinsia tung pagparabulungun na tung dakeleng mga manigbulung ang linakted-lakteran na, ang pagkatapus yang tanan ang kuarta na iginastus na ra ilem ang luw̱us ta pagsuul tung nira. Piru belag ya magmaayen yang laru na, kung indi, ya mag̱eseg.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Kumus nabalitaan da natetenged tung ni Jesus, nagpakilaket da ilem tung mga taung atiang buntun ang pagkatapus sinikup nang dineenan tung aw̱el na.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Ay yang nag̱ipagkesen-kesen na tung isip na ay maning taa: “Maskin aw̱el na ra ilem yang madeenanu, atiang lag̱i, magmaayenaw ra,” ag̱aaning.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Numanyan tung pagkadeen na tung aw̱el na, insigidang pinedkanan dang lag̱i yang dug̱u na. Panimanan na yang tinanguni na, tanya maayen da.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Atiang lag̱i nasintian da ni Jesus tung sadili na ang may taung nagmaayen da ekel tung kagaeman na. Purisu dayun dang nagbirang nagtalimaan tung mga taung atiang buntun ang mag̱aning, “Eey, tinu pay nagdeen tung aw̱elu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Numanyan yang mga taung nag̱apangugyatan na, ya ray namagtuw̱al ang mag̱aning, “Yawa ra kag teteleng! Yang mga taung atia tung tepad mung pamagsag̱ese tung nuyu duru! Magtalimaana pa ka enged ang tinu pay nagdeen tung nuyu?” mag̱aning.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Piru ti Jesus, sigi ilem yang pagsiman-siman na tung mga ityura yang mga tau ang basi pa ra ilem masiplatan na kung tinu pa tung nira ay nagbuat ta maning tia.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Numanyan yang baw̱ay, pagkamalamad na yang nainabu tung anya, dinlaan dang nagpangerel. Piru maski pang maning da tia, nagpalenget da ka enged tung ni Jesus ang nagpadagpa ra ilem asan tung pinagtalungaan nirang durua ang pagkatapus nag̱ubligar da tung anya ang anda ray inegteman na.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Pagkatapus tia, dayun dang nagtimales ti Jesus ang mag̱aning, “Ipag, nagmaayena ra nganing tung linaru mung atia ay natetenged itinalig mu ra kang lag̱i tung yeen. Malimeng da yang isip mung mulik tung balay mu ay india ra ka umbalingan yang masiit ang atia,” mag̱aning.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Numanyan, indi pa nganing nag̱atapus ti Jesus ta pagbitala, may namansikaw̱ut da ang duun mamanliit tung balay ni Jairo. Mag̱aning tanira tung may ana, “Napatay ra yang ana mu. Maskin indi mu ra aw̱alaen ti Ameey,” ag̱aaning.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Numanyan indi ra ilem binalut ni Jesus yang ibinalita nirang atia, kung indi, pinaktel na rang lag̱i yang isip yang may ana ang inaning, “Ungkuy, india ra ilem magpadla, kung indi, magtalig̱a ra ilem tung yeen ta ustu,” mag̱aning.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Numanyan yang ingkelan nang pinanunut, ya ra ilem ti Pedro may ti Santiagong duruang mag̱ari ni Juan.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Taa numanyan mamansikaw̱ut da tanira duun tung balay yang may ana, naita ra ni Jesus yang mga taung pamaggirinla ta mupia ay pamagtarangiten dang pamag̱urulimengmengen.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Numanyan pagpakled ni Jesus tung balay, dayun na rang pinag̱aning yang mga tau asan tung kakleran ang, “Ayw̱a nag̱atarantaamu ra ta maning tiang pagtarangiten? Belag̱an patay yang mula, kung indi, ag̱elken ilem,” ag̱aaning.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Pagkagngel nira yang bitala ni Jesus, ya ra ilem agtalangkakay nira. Piru tanya, anday dumang binuat na, dayun na rang ipinampaluang luw̱us tung balay. Pagkatapus yang ingkelan na duun tung kakleran ang pag̱alubgan yang mula, ya ra ilem yang amaen may yang inaen may yang mga tauan nang atiang tulu.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Numanyan pagpeg̱es na tung kalima yang mula, dayun na rang inaning tung bitalang natauan nira ang, “Talita kumi” ang yang gustu nang ianing, “Nini, magbungkarasa ra!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Atii, lag̱i-lag̱ing nagbungkaras da yang mulang nagpanaw-panaw asan. Yang idad na sam puluk may duruang takun. Numanyan pagkaita yang mga ugpu ni Jesus ang lima, nangabereng da ta dakulung pagkabereng.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Pagkatapus numanyan, nagkalalangan da ti Jesus tung nira ang indi ra enged ang pisan mamagbaw̱alitaen tung duma may ruma. Pagkatapus, dayun na kang inaning yang may mga ana ang maayen pang papaanen da kanay nira yang ana nira.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.