Marcos 11
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NVT
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Kung may magbugnu tung numyu ang unyen mi pa yang sinday ang atia, yamu ra ag̱aaning, ‘Kaministiran ni Ginuu ta. Kung matapus na ra nganing ta paggamit, ipabalik na ra kang lag̱i asan tung numyu,’” mag̱aning ti Jesus tung nira.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Purisu dayun da ka man ang namagpanaw yang duruang atia. Pagkaw̱ut nira tung baryu, may sasa ka man ang sinday ta asnung naita nira duun tung karsadang yag kekedked tung purta yang sasang balay. Pagkatapus, dayun da nirang binadbad.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Atiing pag̱abadbad da nira, binugnu ra yang dumang kemdengan asan ang inaning, “Eey, ay tia? Ayw̱a nag̱abadbad mi tiang sinday?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Dayun dang nansituw̱al yang duruang atia ta maning ka tiing ipinaetad ni Jesus tung nira. Purisu tinugtan da yang namagbugnu ang ipinaguyud.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Pagkatapus dayun dang ginuyuran nira yang sinday duun tung ni Jesus. Pagkaw̱ut nira, dayun dang inapilaan nira yang mga panlamig nira ang pagkatapus dayun da kang sinaayan ni Jesus.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Numanyan yang pagsaay na tung asnu, durung mga taung namagpakigluyug dang namagpaita yang paggaralangen nira tung anya. Yang duma ya ray namagluas yang mga panlamig nirang ipinameklad tung karsadang magpanawan yang asnu. Yang duma ya ray namaglampang ta mga paklang tung mga kabiw̱init-binitan ang ya ra kay ipinameklad nira tung karsada.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Numanyan yang duma pamagtukaw tung ni Jesus, yang duma pamag̱uri. Sigi ilem yang pagkekendalen nirang pamansianing, “Salamat! Pakaayenen da kang pirmi yang Dios yang pag̱atuw̱ul nang naang magpalua yang paggaraemen na!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Paktelen na ra ka ta mupia yang paggaraemen na tung yaten ang yay magkapariu ka tung paggaraemen ni Adi David ang kinaampu ta atiing tukaw! Salamat tung Dios duun tung kaabwat-abwatan,” mag̱aning.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Taa numanyan pagpakled ni Jesus tung siudad ang Jerusalem, dayun dang minangay duun tung pagtuuan ang pinakalusu ang nagpakled tung palayas na. Pagpakled na, naneleng-teleng da tung tanan ang pagkarainabu duun. Pagkatapus ta pagpaniid, kumus apun da, dayun dang luminuang nagbalik duun tung Betania, kasiraan da ka tanira yang mga tauan na.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Taa numanyan, pangayag ang timpranu, atiing pagliit na duun tung Betania ang pagbalik da tung siudad, ya ra nga suw̱uk.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Atii tung tukawan, may nabandaw nang ayung pag̱aningen ang igus ang durug rabung yang daun na. Purisu ya ray inangay na ang basi pa ilem may mapakinaw̱angan na. Piru kaw̱utan na, andang pisan ay burak na, kung indi, pulus ilem mga daun. Yang ipinagpalenget na tung igus ang atia, maskin belag̱an pa yang uras ang igbururak yang kadaklan ang mga igus, kumus may mga daun na, kalaum nang burakan da.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Numanyan dayun na rang itinuluy tung malain yang ayung atiang inaning, “Maayen pa rin ang india ra ilem mamurak ang uman,” mag̱aning. Yang ibinitala nang atia, nagngel ka yang mga taung atiang nag̱apangugyatan na.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Taa numanyan, pagkaw̱ut nira na Jesus duun tung Jerusalem, ti Jesus tanya dayun dang nagpakled tung palayas yang pagtuuan ang pinakalusu. Pagpakled na, dayun dang nagpalayas tung mga manigpaalang ta mga garamiten tung pagparadasag̱en, pati yang pamangalang tung nira nagkaraumid da ka ta palayas na. Asta yang mga lamisaan ang atiang pinampabtangan ta mga kuartang nag̱ipagpabailu tung mga tau, pinamaliskad na ra, asta yang mga kakarungan yang mga manigpaalang ta mga kalapati, ya ka.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Dispuis indi na ra ka tinugtan yang duma ang mamagsakan ta mga ekel-ekel nira ang ya ra ilem din agpamanggetes asan tung palayas ang mamansiulik.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Numanyan dayun dang nagpasanag tung mga tau ang mag̱aning, “Belag ba ang may inaning yang Dios ang napabtang tung kasulatan ang yang balay unung naang pag̱atiniran na, dapat unu ang yay pag̱ampuan tung anya yang tanan ang mga nasyun? Piru ay pa w̱a? Ta numyu, binuat mi ra ilem ang kuinta leyang ang pantalukan ta mga tulisan ay natetenged taa ra mismu agpandayaay mi yang mga tau!” mag̱aning.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Numanyan may mga paring arabubwat ta katengdanan asan ang pamamati, kasiraan da ka tanira yang mga sag̱ad. Anday dumang nag̱atima nira, kung indi, ang ay pa ag̱aring mapaimatay nira ti Jesus. Ay pamangimun da ta mupia tung anya ay natetenged tung mga sakep nirang atiang buntun ang pamaninluan da ta mupia tung nag̱itulduk na tung nira.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Taa numanyan atiing law̱ii ra, ya ra kay paglua na Jesus tung siudad.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Taa numanyan, atiing pangayag dang timpranu ang pamagtaklib da rin na Jesus duun tung ayung atiing itinuluy na tung malain, naita ra nira ang atia pala nanlumpayeng dang luw̱us asta duun tung mga lamut na.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ya ra kay pagkademdem ni Pedro kung unu pay ipinag̱aning ni Jesus tung ayung atia. Purisu dayun dang nagpasapet tung anyang mag̱aning, “Rabbi, uay, atia ra yang igus ang itinuluy mu tung malain. Nanlumpayeng da!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Mag̱aning ti Jesus ang nagtimales tung nira rang tanan, “Kaministiran ang magtalig̱amu ta ustu tung Dios.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Iugtulu tung nuyu yang kamatuuran, kung tinu pay mag̱ingaluk tung Dios ta sasang durug liwag tung pag̱intindi na ang anday dua-dua yang isip na, kung indi, may pagtalig na rang lag̱i ang talagang mainabu ra tiing nag̱aingaluk na, yang taung atia, yay pakdulan yang Dios.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Purisu ya ra kay nag̱ipag̱aningu tung numyu ang kung unu pay ingalukun mi tung Dios, magtalig̱amu rang lag̱i ang naeklan mi ra atiang nag̱aingaluk mi ang pagkatapus magkamaningan da ka man tia.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Taa numanyan, namansikaw̱ut si na Jesus duun tung Jerusalem. Numanyan atiing pagparanaw-panawen na duun tung palayas yang pagtuuan ang pinakalusu, may namagpalenget da tung anyang mga paring atiang arabubwat ta katengdanan may yang mga pamagpakigmaepet tung banwa.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Dayun da nirang inusisang inaning, “Eey, ay pa ngaeklay mu yang katengdanan ang yawa magbuat yang mga maning tia taa tung pagtuuan tang naang pinakalusu? Tinu pay naglug̱ut tung nuyu?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Mag̱aning ka ti Jesus ang nagtimales, “Elat kanay, kung mga sarang tung numyu, may sasa kang talimaanenu rin tung numyu. Kung matuw̱al mi, ay tuw̱alenamu ka yeen kung ay pa liit yang katengdananung pagbuat ta mga maning tia.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Abir, ay pa w̱asu liit yang katengdanan ni Juan ang nagpamenyag tung mga tau? Tung Dios manliit u tung tau ka ilem? Ala, tumuw̱alamu ra.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Pagkagngel nira tia, dayun dang nag̱aralas-alasan ang mag̱aning, “Unu pa w̱asu ay maayen ang ituw̱al ta? Kung aningen ta ang tung Dios manliit yang katengdanan ni Juan, muya sulilienita si anyang talimaanen ang ayw̱at indiita ra nananged tung anya.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Piru kung aningen ta ang tung tau ka ilem manliit yang katengdanan na, atiay maliwag,” mag̱aning. (Yuung ti Marcos ang nagsulat, may yeen kang isaleet ang ipasanag. Yang pinangamanan nira ya ra yang mga taung atiang buntun ay yang pagterelengen nirang tanan tung ni dipuntu Juan tanya talagang sasang tinuw̱ul yang Dios ang magpadapat yang bitala na.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Purisu numanyan tinuw̱al da ilem nira ti Jesus ang, “Inay, indi ilem nag̱askean yamen.” Mag̱aning si ka ti Jesus ang nagtimales, “Tay kung maning tii, indiaw ra ka mag̱ugtul kung ay pa liit yang katengdananung pagbuat ta mga maning tia,” mag̱aning.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.