Números 14
Kotira Uva (TBG) vs VC
1 Mintumanta vaiinti nahenti vinavuka tu uvara iri, vika entaqi voqamake oi aai ti vaiha iqi rataqi vivi aatita kora.
1 Toda a assembléia pôs-se a gritar e chorou aquela noite.
2 Ekaa vika Mosika Eronikara nuntu nauntu tivaqi viha vitantara tiha, Mpo, koqemama tenavu Isipinie, maini aahara vatainie, variqi vi vuru qutu vuataarave.
2 Todos os israelitas murmuraram contra Moisés e Aarão, dizendo: "Oxalá tivéssemos morrido no Egito ou neste deserto!
3 Nantivaroe Noravano Kotiva tinavu tivita varero vi vataraqaa virevae auti vaivo? Vi vatanaaka raqiha tinavu haruke, tinavu vaintive nahentive ravaaqavu kaimanta vika paanaa vaintima vaivarave. Tenavu Isipini qaiqaa anirante vuariraro koqe iataarave, ti.
3 Por que nos conduziu o Senhor a esta terra para morrermos pela espada? Nossas mulheres e nossos filhos serão a presa do inimigo. Não seria melhor que voltássemos para o Egito?"
4 Vika minti tivake nai tiva ami nai tiva amiha tiha, Aniqenavu qiata vaiinti vo kaamate vira noraiqama kaariraro viva qaiqaa tinavu tivita varero Isipini anirantero vuarire, ti.
4 E diziam uns para os outros: "Escolhamos um chefe e voltemos para o Egito."
5 Vika minti ti vaura kaara Mosika Eronika vaiinti nahenti nivuqaa vataini hiqintivi, náitanta viri vataini ke vaura.
5 Moisés e Aarão caíram com o rosto por terra diante de toda a assembléia dos israelitas.
6 Mintumanta Nunira maaqu Iosuaavavata, Jefunera maaqu Kalepivavata, vitanta vi entara Kenaani vata ampeqama keha tavotanta, vika tu uvara kaara muntuka qoraiqumanta vitanta náitanta utavaaqa qunahi qaanahimake,
6 Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, que tinham explorado a terra,
7 vaiinti nahenti tiva nimi tiha, Tenavu vi vatara tavauraro koqe vatama vaivo.
7 rasgaram as suas vestes e disseram a toda a assembléia dos israelitas: "A terra que percorremos é muito boa.
8 Noravano Kotiva tinavuara quahairera, viva homa tinavu tivita varero karavano koqemakero qampiqaaina vataraqaa vuru kaanarove.
8 Se o Senhor nos for propício, introduzir-nos-á nela e no-la dará; é uma terra onde corre leite e mel.
9 Ne kiama vaiinti nahenti mini variakara qeteha Kotira uva raqaate. Tenavu kiama vukaari utiraiti, vika naatara kararave. Noravano Kotiva tinavu hampata vaimantara ti, vika una variqanavu kiama ho vika antua nimitevarave. Mintima vairara ti, kia vika naatu qetaate, ti.
9 Somente não vos revolteis contra o Senhor, e não tenhais medo do povo dessa terra: devorá-lo-emos como pão. Não há mais salvação para eles, porque o Senhor está conosco. Não tenhais medo deles."
10 Vitanta minti tumanta Isareri vika kia Iosuaaka Kalepika tu uvarara quqaave tiraiti, vika tiha, Aniqe ori varake ˻Mosika Eronika˼ ruqutu kaare, tivake vika ori varake vitanta ruqutuare tuvaro vate virave tiro vaakama Kotiva vaunaini voqama kero takuqi vau ovava Kotira Seri Naavuqaa ite vaumanta vika ova aatu qeteha kia vitanta ntaihora.
10 Toda a assembléia estava a ponto de apedrejá-los, quando a glória do Senhor apareceu sobre a tenda de reunião a todos os israelitas.
11 Mintuvaro Noravano Kotiva Mosira tiva amiro tiharo, Maa vaiinti nahentika qaiqaa qaiqaa ti qoririmake variavo. Te aahuva kaiqa, nora kaiqa vika avutana vara kauramantavata, vika tiriara viva tinavu kia ho kahaqianarove ti variavo.
11 O Senhor disse a Moisés: "Até quando me desprezará esse povo? Até quando não acreditará em mim, apesar de todos os prodígios que fiz no meio dele?
12 Vira kaara kaiqe te qora aihaviraara vara kaariraro vika vehi autu taiqa kaarire. Te vika taiqake, viraqaahai ai Mosira kahaqiarirara are vo vatanaaka qova vairamanta vi vatanaaka kia maa vatanaaka voqaara vairaiti, vika uri aatarake nai kempuka vatanaaka airitahaama vaivarave, tiro.
12 Vou destruí-lo, ferindo-o de peste, mas farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que ele."
13 Noravano Kotiva minti tuvaro Mosiva aqao tiro, Mpo, Noravauvo, are nena kempukaqohaira maa vaiinti nahentika Isipihaira ntita varera maini viri kaarava vaihara are vika vehi autu kairera, Isipi vika virara iri,
13 Moisés disse ao Senhor: "Os egípcios viram que, por vosso poder, tirastes este povo do meio deles e o disseram aos habitantes dessa terra.
14 viraqaahai vika maa vataraqaa variakavata tiva nimivarave. Maa vataraqaa variaka kankomake iriavara are nena vaiinti nahenti hampata variaramanta ai vaiinti nahenti ai tave variarave. Maa vataraqaa variaka iriavara are kuariqaa quromuravano vaavi vairaqi vaihara tinavu avuni vihara, entaqi ihavano viavi ite vairaqi are tinavu avuni vi varianarave.
14 Todo mundo sabe, ó Senhor, que estais no meio desse povo, e sois visto face a face, ó Senhor, que vossa nuvem está sobre eles e marchais diante deles de dia numa coluna de nuvem, e de noite numa coluna de fogo.
15 Are ekaa nena vaiinti nahenti vehi autu taiqa kairera, vo vatanaa vo vatanaaka ai nora kaiqara iriaka, vika ariara mintima tivarave:
15 Se fizerdes morrer todo esse povo, as nações que ouviram falar de vós dirão:
16 Noravano Kotiva nai kauqu aiqiqaa aqukeharo vi vatara tenta vaiinti nahenti nimirerave tivakerovata, viva vika ntita varero qumina vataini viharo vika ekaa vehi autu taiqa kaivo, tivarave. Vika minti tivorave.
16 o Senhor foi incapaz de introduzir o povo na terra que lhe havia jurado dar, e exterminou-o no deserto.
17 Noravauvo, haaru are nena kauqu aiqiqaa aqukehara te mintirerave tiana uvara irihara, nena kempuka tinavu humiqaane. Haaru are nena minti tianarave:
17 Agora, pois, rogo-vos que o poder do Senhor se manifeste em toda a sua grandeza, como o dissestes:
18 Te Noravano Kotika kia vaaka arara ite vaikave. Te vaiinti nahentiara voqamake aaqurihama nimite vauraukave. Te tenta uva ekaa enta avataqi vi vauraukave. Te ekaa vika vaaqu kaiqa vare variaravata, ti uva raqake variaravata, nunka nimite vauraukave. Mintihavata, te vika qora kaiqa varaara kaara vika ntaihama keha vika vaintivata, vika naintivaravata, vika naintivara vaintivaravata, ntaihama karerave, tianarave.
18 O Senhor é lento para a cólera e rico em bondade; ele perdoa a iniqüidade e o pecado, mas não tem por inocente o culpado, e castiga a iniqüidade dos pais nos filhos até a terceira e a quarta geração.
19 Mpo Noravauvo, are vaiinti nahentiara voqama kera aaqurihama nimite variaravara tira, are maa vaiinti nahentika qora kaiqa varaa uvara nunka nimitaane. Vika Isipihai anu entaraqaahaira are qaiqaa qaiqaa vika qora kaiqa varo uvara nunka nimitaanantema kera, maa entaravata vika uva nunka nimitaane turo, tiro.
19 Perdoai o pecado desse povo segundo a vossa grande misericórdia, como já o tendes feito desde o Egito até aqui."
20 Mosiva minti tuvaro Noravano Kotiva nai tiva amiro tiharo, Hove, are tianantemake, te vika qora kaiqa varaa uvara nunka nimitarerave.
20 O Senhor respondeu: "Eu perdôo, conforme o teu pedido.
21 Te vika uva nunka nimiteha, vo uvavata tirerave. Te ekaa enta variqi vi vaurauka vauraro ti mpeqa okaravano ekaa vataini takuqiharo mpiqe vairave. Mintiverama te kauqu aiqiqaa aqukeha maa uvara kempukaiqamake mintima ti:
21 Mas, pela minha vida e pela minha glória que enche toda a terra,
22 Maa vaiinti nahentikaqihairo kia voqavanovata te ni nimirera iaina vataraqaa vuanarove. Maa vaiinti nahentika Isipinivata qumina vatainivata vaiha, ti takuqi vai okararavata taveha, te nora kaiqa, vo kaiqa vo kaiqa varaunaravata tavaarave. Vika tavehavata, airi tataa ti uva raqakeha kia ti uva avate variarave.
22 nenhum dos homens que viram a minha glória e os prodígios que fiz no Egito e no deserto, que me provocaram já dez vezes e não me ouviram,
23 Haaru te kauqu aiqiqaa aqukeha vika kaivaqaukavarara tiha, Ni vaintivara vi vatara nimirerave tuna vataraqaa maa vaiinti nahentika kia ho vivarave. Maa vaiinti nahentika ti qoririma timitaara kaara, kia voqavanovata mini ho vuanarove.
23 verá a terra que prometi com juramento aos seus pais. Nenhum daqueles que me desprezaram a verá.
24 Ti kaiqa vaiinti Kalepira avu aatovano vo qarama kero vaivaro viva tinta hantuqa avate vairara ti, te vira vita vare viva vaaka aitutuma kero tavai vatara mini vuru karerave. Te vira mini vuru kaariraro viva mini vairaro vi vatava vira naintivara vatama varianarove.
24 Quanto ao meu servo Caleb, porém, que animado de outro espírito me obedeceu fielmente, eu o introduzirei na terra que ele percorreu, e a sua posteridade a possuirá.
25 Maa entara Amareki vatanaakavata Kenaani vatanaakavata uqita kantama variavo. Virara irihama hura ne ekaa himpi katu vare anirante Naare Namari vainaini vi ani varia aararaqaa vivi, qumina vo kanta oru variate, tiro.
25 Visto que os amalecitas e os cananeus habitam no vale, voltai amanhã e parti para o deserto em direção ao mar Vermelho."
26 Noravano Kotiva Mosika Eronika tiva nimiro tiharo,
26 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
27 Maa vaiinti nahentika qora kaiqa vare variaka, vika airi entama tiriara nuntu nauntu ti variavaro ti popohaivo. Tairentae vika minti ti vai uvara qaqira kevarave?
27 "Até quando sofrerei eu essa assembléia revoltada que murmura contra mim? Ouvi as murmurações que os israelitas proferem contra mim.
28 Ho netanta ti uva maa, vika tiva nimiate, Te Noravano ekaa enta variqi vi vauraukama te tenta kauqu aiqiqaa aqukeha niara mintima turo: Ne nuntu nauntu tiha, Tenavu maini qumina kanta variqi vi vuru qutu virerave, tia uvara iruro. Ho ne nenta tiantemake, tevata ni mintima karerave.
28 Dir-lhes-ás: juro por mim mesmo, diz o Senhor, tratar-vos-ei como vos ouvi dizer.
29 Ne qutivaro ni vaatavano aahara vata, vi kanta hampiara voqaara varianarove. Ne tiriara nuntu nauntu ti vaiha tirori variara kaara ne ekaa 20 ihiqaahai voqavata varakeka kia ho vi vataraqaa vivarave.
29 Vossos cadáveres cairão nesse deserto. Todos vós que fostes recenseados da idade de vinte anos para cima, e que murmurastes contra mim,
30 Haaru te tenta kauqu aiqiqaa aqukeha niara vi vataraqaa oru variate tunarave. Vate ne ekaa kia ho mini vivarave. Ho Kalepika Iosuaakaqai vi vataraqaa vivarave.
30 não entrareis na terra onde jurei estabelecer-vos, exceto Caleb, filho de Jefoné, e Josué, filho de Nun.
31 Ne tiha, Vi vatanaaka tinavu hampata raqiha tinavu haatarake tinavu vaintivara rumpatevarave, tiarave. Ho te vi vaintika ntita vare ne vi vatara qoririma kenaini vuru kaari vika vi vatara varema mini vaivarave.
31 Todavia, introduzirei nela os vossos filhinhos, dos quais dizíeis que seriam a presa do inimigo, e eles conhecerão a terra que desprezastes.
32 Ne kia mini viraiti, ne qumina vata maini vaihama qutu taiqa vivarave.
32 Quanto a vós, os vossos cadáveres ficarão nesse deserto,
33 Nahentivano nai vaati qaqira kero vo vaiinti hampata nintemake, nevata ti qaqirake kia ti uva iriavo. Vira kaara ni vaintivara 40 ihiara aahara vata maini vi aniha, nora maara variqi vimanta ne vika noka qoka ekaa qutu taiqa vivarave.
33 onde os vossos filhos guardarão os seus rebanhos durante quarenta anos, pagando a pena de vossas infidelidades, até que vossos cadáveres apodreçam no deserto.
34 Niqihai vaiinti vonavu 40 entanavu oru vi aniha vi vatara aitutumake tavaamanta viraqaahai ne ti uva raqa keha kia vi vataraqaa virerave tiara kaara te kia niara 40 entanavuara tiraiti, te niara 40 ihiarama ne nora maara varaqi vivarave. Ne mintimake variqi vivaro ni aato kenko tiramanta ne mintima tivarave: Oho, Noravano kia tinavuara quaheharo nora maarama tinavu timi vaivo, tivarave.
34 Explorastes a terra em quarenta dias; tantos anos quantos foram esses dias pagareis a pena de vossas iniqüidades, ou seja, durante quarenta anos, e vereis o que significa ser objeto de minha vingança.
35 Ne qora kaiqa vare variaka vaiha ne vohaa avu aato vateha ti qoririma timitaara kaara ne ekaa vohaiqa vohaiqavano qumina vataini vaiha qutu vivarave turo. Te Noravano Kotikama vi uvara tivatauro, tiro. Kotiva minti turama.
35 Eu, o Senhor, o disse. Eis como hei de tratar essa assembléia rebelde que se revoltou contra mim. Eles serão consumidos e mortos nesse deserto!"
36 — ausente —
36 Os homens que Moisés tinha enviado a explorar a terra e que, depois de terem voltado, tinham feito murmurar contra ele toda a assembléia,
37 — ausente —
37 depreciando a terra, morreram feridos por uma praga, diante do Senhor.
38 Vaiinti 12navu vi vatara oru aitutumake tavokaqihai 10navu qutu vumanta Iosuaaka Kalepikaqai kia qutiraiti, qaqi koqemake vaura.
38 Somente Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, sobreviveram entre todos os que tinham explorado a terra.
39 Mosiva Noravano Kotiva tu uvara Isareri tiva nimumanta vika vi uvara iriha voqamake iqi ratora.
39 Moisés referiu tudo isso aos filhos de Israel, e o povo ficou profundamente desolado.
40 Vika voqamake iqi ratake, vira qararaa toqaqi vika himpi vuru Mosira tiva ami tiha, Are iriane. Tenavu Noravano ti uvara raqake qora kaiqama vara kauro. Ho vate tenavu Noravano tinavu timireva tivatai vataraqaa virerave, ti. Vika minti tivake himpi veraini Kenaani hampata raqireka vurama.
40 Levantaram-se de madrugada e se puseram a caminho para o cimo do monte dizendo: "Estamos prontos a subir para o lugar de que falou o Senhor, porque pecamos."
41 Iqoka raqireka auti vauvaro Mosiva vikara aqao tiro, Nana kaarae ne Nora Kotira uva raqa keha kia vira uva irireka auti variavo? Ne mintivera, ne kia ho vi vatanaaka naatara kevarave.
41 Moisés disse-lhes: "Por que transgredis a ordem do Senhor? Isto não será bem sucedido.
42 Qaqirake kia vuate. Noravano Kotiva kiama ni hampata vaivo. Hauri ne vimanta navutaaka ni naatara kevorave.
42 Não subais; sereis derrotada por vossos inimigos, pois o Senhor não está no meio de vós.
43 Ne mini orunte Amarekivata Kenaanivata hampata raqivera, vika ni aruma kevarave. Ne Nora Kotira qoririmake vira uva kia avataqi vuara kaara viva kia ni hampata vairaitiro, kiama ni kahaqianarove, tiro.
43 Os amalecitas e os cananeus estão diante de vós, e sucumbireis sob a sua espada, porque vos desviasses do Senhor. O Senhor não estará convosco."
44 Mosiva minti tumanta vika kempukaiqamake vira uva kia iriraiti, tenavu navutaaka homa naatara kararave tivake, vika hampata raqireka veraini vuvaro Mosiva kia vika hampata viraitiro, qaqi vatukaini vaura. Vika Nora Kotira Vokisevata kia vararaiti, qaqi vatukaini ke vura.
44 Eles obstinaram-se em querer subir até o cimo do monte; a arca da aliança do Senhor, porém, e Moisés, não saíram do acampamento.
45 Ho Isareri raqireka aaraini vi vaumanta vika navutaaka Amarekivata, Kenaanivata, veraihai uqitakanta tuvu Isareri hampata raqiha Isareri naatara kora. Vika Isareri aru ntataqi tuvi, muntu Homaa vatukaini kora...
45 Então os amalecitas e os cananeus, que habitavam nessa montanha, desceram e, tendo-os batido e retalhado, perseguiram-nos até Horma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.