Êxodo 16

Kotira Uva (TBG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Isareri vika Elimini varike viraqaahai himpi aaraini oru vivi, aahara vata vo Senini oruntora. Isareri vika Isipi mini ke vuvaro taara toravata 15 entavata aitaromanta vika Senini oruntora. Elimi vata hini vauvaro Sainai vata hini vauvaro Seni vatavano tavaarana vaura.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Vika aahara vata mini vauvaro kara neva kia vaumanta vika Mosika Eronika vaunaini orunte nuntu nauntu tiha vitantara mintima ti:
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto.
3 Oho, tenavu Isipini variavauna entara Noravano Kotiva tinavu harukaataarave. Tenavu Isipini variavauna entara, tenavu tentanavu naataa u karara mative, vo karave, ho neha variavaunarave. Netanta tinavu maini aahara vataini tivita viri kaamanta tenavu nararama vauro. Netanta mintiara kaara tenavu kia kara naraiti, qutuma virarave, ti.
3 Os filhos de Israel disseram a Moisés e Arão: — Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do
4 Minti tuvaro Noravano Kotiva Mosira tiva amiro tiharo, Te naaruvaihai kara viavi tuta kaari ne ho varake naate. Vo enta vo enta vaiinti nahenti vi kararama nuntuke varevarave. Ne mintiaqi vi vaiqe te ne ti uva iri vaira avatamake tavarerave.
4 Então o Senhor disse a Moisés: — Eis que farei chover do céu pão para vocês, e o povo sairá e recolherá diariamente a porção para cada dia. Eu os porei à prova para ver se andam na minha lei ou não.
5 Ne kara nuntuqi vivi, 6 entaqaa ˻7 entaravata irihama˼ kara nerara taara tataa airiqamake nuntuke vataate, tiro.
5 No sexto dia prepararão o que recolherem, e será o dobro do que recolhem nos outros dias.
6 Minti tumanta Mosika Eronika vaiinti nahenti ruvaaqumake tiva nimi tiha, Vate erainainima ne tiha, Quqaama Noravano Kotiva tinavu Isipihairo tivita varero maini viri kaimanta vauro, tivarave.
6 Então Moisés e Arão disseram a todos os filhos de Israel: — Hoje à tarde vocês saberão que foi o
7 Ne nuntu nauntu ti variara Noravano Kotiva irirara ti, ne toqaqima Nora Kotira mpeqa okara takuqi vaira tavevarave. Tetanta qaqi qumina vaiintitanta Kotira uva ni tiva nimi vaurauka vaunarara ti, ne kia titantara vauve nuntu nauntu ti variavo, ne Kotirarama nuntu nauntu ti variavo, ti.
7 e, pela manhã, vocês verão a glória do Senhor , porque ele ouviu as murmurações de vocês contra o Senhor . Pois quem somos nós, para que vocês fiquem murmurando contra nós?
8 Mosika Eronika minti tivake qaiqaa Mosiva tiharo, Noravano Kotiva ne nuntu nauntu ti varia uvara irirara tiro, viva erainainima ni mati nimira, ne ho varake naivaro viva toqaqi ni vo karavata nimiramanta ne ho varake nevarave. Ne nuntu nauntu tiha kia titantaravauve minti ti variavo, ne Nora Kotirarama nuntu nauntu ti variavo, tiro.
8 Moisés continuou: — Isso acontecerá quando o
9 Mosiva minti tivakero Eronirara tiharo, Are vaiinti nahentiara mintima tiane: Noravano Kotiva ne virara nuntu nauntu ti varia uvara irirara ti, ne ruvaaqumavi vira avuqaa himpi variate, tiane, tiro.
9 Então Moisés disse a Arão: — Diga a toda a congregação dos filhos de Israel: “Cheguem-se à presença do
10 Minti tuvaro Eroniva vaiinti nahenti qaqi tiva nimi vaumanta vika tuqantaavi aahara vata vaunaini vutu tavovaro vate vira tonavuqihairo Nora Kotira mpeqa okaravano takuqi vaiva qovarama vuvaro
10 Enquanto Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Noravano Kotiva Mosira tiva amiro tiharo,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 Isareri vika nuntu nauntu ti varia uvara te iruro. Are vikara mintima tiane: Vate enta ire iramanta ne mati varake ne, hura toqaqi vo karama nevarave. Ne mintimake viraqaahai te Noravano Kotika ni Variqavano vaunarara kankomake irivarave, tiane, tiro.
12 — Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Diga-lhes: “Ao crepúsculo da tarde, vocês comerão carne, e, pela manhã, vocês comerão pão à vontade, e saberão que eu sou o Senhor , seu Deus.”
13 Minti tumanta vi entara eronaini uviri muavu voqauka airitahaavano qovaramavi vika seri naavu maaqa kaqatonaini hihipaamavi vaura. Mintuvaro vira qararaa toqaqi varavuvano vika naavu maaqa tataaqa vaura.
13 À tarde, apareceram codornizes e cobriram o arraial. Pela manhã, havia orvalho ao redor do arraial.
14 Ho varavuvano aaharauqama vumanta vaiinti nahenti tavovaro inaara katari hanka voqauka vo kanta vo kanta vaura.
14 E, quando o orvalho que havia caído se evaporou, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 Ho Isareri vika vevante vi haikara tave, vika nái uvaqihai tiha, Manaave? – Nana Haikave? tura.
15 Quando os filhos de Israel viram aquilo, perguntaram uns aos outros: — Que é isso? Pois não sabiam o que era. Moisés respondeu: — Isso é o pão que o
16 Noravano Kotiva niara tiharo, Ne vohaiqa vohaiqavano nuntuke varehama, nenta nentemake varaate. Nenta seri naavuqi variaka vikaravata irihama, vohaa kure vohaa kure mpiqakeha varaate tirave, tiro.
16 Isto é o que o Senhor ordenou: “Que cada um recolha o que se consegue comer: dois litros por cabeça, segundo o número de pessoas. Cada um pegará para todos os que vivem em sua tenda.”
17 Mosiva minti tumanta Isareri vika vi karara nuntukeha varora. Hini vaiinti airi nuntuke varomanta hini vaiinti kia airi nuntuke varora.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel. E recolheram, uns, mais, outros, menos,
18 Vika mintiaqi vivi tavomanta airiqamake manaa nuntuke varoka vika neva hoqai vauvaro kia airiqamake manaa nuntuke varoka vika nevavata vohaa qarama kero hoqai vaura. Vika vohaa entaqaa ne kararaqai nuntuke varora.
18 conforme a medida fixada. E não sobrava para quem havia recolhido muito, nem faltava para quem havia recolhido pouco, pois cada um recolhia o quanto conseguia comer.
19 Vi karara nuntuke varovaro Mosiva tiharo, Ne kia qaqi kaivaro hini karavano hura qaqi variarire, tiro.
19 Então Moisés disse: — Ninguém deixe nada para a manhã seguinte.
20 Minti tumanta hini vaiinti nahenti kia Mosira uva iriraiti, vi karara hini qaqi vate, vira qararaa narare ti tavovaro iviruqavano vi kararaqi vauvaro vi karava ntereharo unta ura. Mintura kaara Mosiva vikara arara itovaro vaura.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte, mas deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 Vo enta vo enta toqaqi vika vi karara nái ho nentemake nuntuke varovaro kuarivano uruntovaro hini qaqi ko karava ravitaviro taiqa vi vaura.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto conseguia comer; porque, vindo o calor do sol, o maná se derretia.
22 Vika vo enta vo enta nuntuqi vivi, 6 entaqaa 7 entaravata iriha taara tataa nuntuke varora. Mintumanta vika qiata vaiintinavu Mosiva unaini orunte vi uvara tiva amura.
22 No sexto dia, colheram alimento em dobro, quatro litros para cada um. E os principais da congregação vieram e contaram isso a Moisés.
23 Mosiva vikara tiharo, Noravano Kotiva tiharo, Hura ti entama varianarove. Vi entaraqaa ne qaqi auraarama variate, tirave. Noravano Kotiva minti tirara ti, ne vate untate karara nema, hura ne karara qaqi vataate, tiro.
23 Ele respondeu: — Isto é o que disse o
24 Mosiva minti tumanta vika 6 entaqaa vi karara hini namake, hini qaqi vate, vira qararaa tavovaro vi entaraqaa vi karava kia ntera viraitiro, qaqi vauvaro kia iviruqavanovata viraqi vaura.
24 E guardaram-no até a manhã seguinte, como Moisés havia ordenado; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 Mintuvaro Mosiva vaiinti nahentiara tiharo, Maa entara tenavu auraara variaina entava vaimantara ti, ne enta nuntu vataa karara vate naate. Vate tenavu Nora Kotirara iriha auraara vairerave. Ne vate vevante tavaivaro kiama vi karava vataqaa varianarove.
25 Então Moisés disse: — Comam isto hoje, pois hoje é o sábado dedicado ao
26 Ne vo uiki vo uiki 6 entanavuara variqi viha vi karara nuntuke varevarave. Auraara Enta 7 entaqaa vi karava kiama vataqaa varianarove, tiro.
26 Seis dias vocês o recolherão, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá nada a recolher.
27 Mosiva minti tumanta 7 entaqaa hini vaiinti nahenti kaiqe vi karara nuntuke varaare tivake vevante tavovaro vi karava kia vaura.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para o recolher, porém não o acharam.
28 Mintuvaro Noravano Kotiva Mosirara tiharo, Oho, ne ti uva iriataarave. Taireve ne ti uva kia raqa karaiti, iriqi vivarave?
28 Então o Senhor disse a Moisés: — Até quando vocês se recusarão a guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Ne maa uvarama iritaate. Te Noravano Kotika niara vi entaraqaa auraara variate tunarara ti, te 6 entaqaa ni airi kara nimiari vi entaraqaa ne kararavata, vira qararaa ne kararavata, nuntuke varevarave. Ne 7 entaqaa kia nenta naavuqihai vevantaraiti, qaqi viraqi variate, tiro.
29 Vejam! O Senhor deu a vocês o sábado; por isso, ele, no sexto dia, lhes dá alimento para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 Kotiva minti tumantara ti, vaiinti nahenti vi entaraqaa kia kaiqa varora.
30 Assim, o povo descansou no sétimo dia.
31 Isareri kara virara manaave tura. Manaavano vaireva, inaara auru hanta auru voqaara vauvaro vaiintivano vira neharo tiharo, Maa karava hani hampata untataa visiketira voqaarama vaivo, tura.
31 A casa de Israel deu àquele alimento o nome de maná. Ele era como semente de coentro, branco e com gosto de bolo de mel.
32 Mosiva tiharo, Noravano Kotiva tinavuara mintima tivo: Te Isipihai ni ntita vare vuru kauramanta ne aahara vataini variamanta te manaa ni nimunara, vi karara ne kuvuarama teka tavaate ti, vira nuntuke taqu voqi nonkuke qaqi vataate tivo, tiro.
32 Moisés disse: — Esta é a palavra que o
33 Mosiva minti tivakero viva Eronirara tiharo, Are taqu vo varakera manaa viraqi mpiqa kera, Nora Kotira avuqaa vatairaro vairamanta naantiara vai vaiinti nahentika vi karara tavaate, tiro.
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue um vaso, ponha nele dois litros de maná e coloque-o diante do
34 Mosiva minti tuvaro Noravano Kotiva Mosirara tuntema kero, Eroniva taqu voqi manaa mpiqa kero Kotiva uva tivakero taatauto Vokisera tataaqa vatovaro vaura.
34 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim Arão o colocou diante da arca do testemunho para o guardar.
35 Isareri vika 40 ihinavuara aahara vataini variqi viha manaaqai namaqi vivi, viraqaahai vika Kenaani vataini oru vauvaro manaavano taiqa vura...
35 E os filhos de Israel comeram maná durante quarenta anos, até que entraram em terra habitada. Comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 — ausente —
36 A porção de maná para cada pessoa era um décimo da medida padrão, que tinha vinte litros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.